توحید عملی | قسمت ۲

به نام تک پروردگار جهان هستی؛

سلام و درودی فراوان خدمت شما استاد عزیزم و بانو شایسته گرامی و تمامی دوستان محترمم.

نکات مهم و عبارات و باور های قدرتمند این فایل که از بین سخنان استاد در دفترم یادداشت کردم:

پیامبر اسلام: شرک در دل مومن مانند راه رفتن مورچه بر روی سنگ سیاه در دل تاریکی شب، پنهان است.

خداوند تنها منبع خیر،

تنها منبع برکت،

تنها منبع رزق و

تنها منبع علم است.

آدم ها را در ذهنمان بزرگ نکنیم و خودمان را خوار و خفیف نکنیم.

روی آدم ها حساب نکنیم.

از آدم ها تشکر کنیم بابت محبتی که به ما دارند، اما هیچوقت فکر نکنیم که اون محبت ها از طرف اون آدم هاست بلکه آنها را دستی از دستان خداوند بدانیم که از این طریق به ما محبت میکنه و همیشه سپاسگزار و سجده کننده پروردگار خودمون باشیم؛ کسی که کیهان و جهانیان رو خلق کرده.

روی افراد حساب کردن، یعنی شرک ورزیدن‌.

روی هر چیزی غیر از خدا حساب کردن، یعنی شرک ورزیدن.

احساس بر اینکه یک فرد دیگه ای میتونه مشکلی از من حل کنه، یعنی شرک ورزیدن.

اما بحث درخواست کردن فرق میکنه.

شما خودتان متوجه میشوید که پشت درخواستتون شرک است یا توحید.

مهم قلب و احساس درونی شماست.

شما خودتون متوجه میشوید که وقتی در حال درخواست کردن از کسی هستید، توکلتان بر خود آن فرد است یا بر خدای آن.

اگر توکلتان بر خدا باشد، خیلی راحت درخواست میکنید.

اگر جواب نداد، میگید اشکال نداره.

خدا از یه در دیگه ای به من میده.

یه انسان در زندگی با آدم های مختلف در ارتباط هست ولی در درون خود، در قلب خود، در وجود خود، یکی دیگه رو میپرسته.

رب رو داره میپرسته.

روی پروردگار حساب میکنه.

از اون کمک میخواد.

انسان ها رو بصورت دستی از دستان خداوند میبینه.

و این تفکر رو داره که اگه این نباشه، خداوند یه دست دیگه اش رو از یه جای دیگه ی زندگیم بوجود میاره و برام میفرستتش.

من اگر جواب رد بشنوم.

ناراحت نمیشم.

بهم نمیریزم.

به دل نمیگیرم از آدم ها.

من امیدوارم.

چون مگه فقط اینه؟

خداوند بی نهایت دست داره.

حتما خداوند میخواد از یه جای دیگه به من بده.

از یه جای دیگه ای برام برسونه.

در تمام مواردی که شما روی چیزی غیر از خدا حساب میکنید، از همون چیز ضربه میخورید.

اگر تکیه کنی بر خدا، خدا سر شاهده،

خداوند راه هایی رو برات باز میکنه؛

قلب هایی رو برات نرم میکنه؛

ارتباطاتی رو برات ایجاد میکنه؛

پیروزی هایی رو برات به وجود میاره،

که هیچوقت هیچکس دیگه ای نمیتونه این کار رو برات انجام بده.

باور کنید که تنها چیزی که در زندگی ما تاثیر داره، فقط و فقط افکار و باورهای خودمونه.

وقتی تکیه میکنی بر نیرویی که برتر از همه ی ماست؛

بر نیرویی که جهان رو خلق کرده و داره اون رو اداره میکنه؛

بر نیرویی که ما بهش میگیم رب، فرمانروای جهان؛

همه کارها برات خوب انجام میشه.

به شکل عالی ای انجام میشه.

به نفع تو.

همونجوری که تو میخوای.

خیلی راحت کارها برات انجام میشه.

همونجوری که بر وفق مراد تو باشه.

ولی وقتی تکیه ات رو از اون نیرو برمیداری و روی آدم ها و چیزهای دیگه میزاری،

از همون چیزها ضربه میخوری.

وقتی روی آدم ها حساب میکنی، پشتت رو خالی میکنن.

یه جایی استاد فرمودن که:

از یه جایی به بعد شعله ی نگاه توحیدی در من شروع به زبانه کشیدن کرد.

احساس کردم که باید روی چیزهای دیگری حساب کنم.

باید روی نیروی دیگری حساب کنم.

باید خدای دیگری رو باور کنم.

باید یه قدرت دیگری رو باور کنم.

” با خدا باش و پادشاهی کن.

   بی خدا باش و هر چه خواهی کن.”

هر وقت روی خدا حساب کردم، همه چیز بهم داده.

هر چی خواستم رو بهم داده.

فقط کافیه باورش کنیم.

ولی هر وقت روی غیر خدا حساب کردم، ضربه خوردم.

من روی مردم حساب نمیکنم و هر کاری میکنم بخاطر خودمه و اون احساسی که خداوند در من ایجاد کرده و اون رسالتی که احساس میکنم.

چه مردم خوششون بیاد.

چه خوششون نیاد.

یکبار کاری رو بخاطر نظر مردم انجام ندادم.

همیشه مسیر خودم رو رفتم.

همیشه اون چیزی رو که بهش اعتقاد داشتم رو انجام دادم.

چه مردم مخالف بودن،

چه موافق بودن،

چه تهدید کردن،

چه تشویق کردن.

من راه خودم رو رفتم.

روی مردم حساب نکنید.

روی خودتان هم حساب نکنید.

روی خدای خودتان حساب کنید.

روی دوست و آشنا و پدر و مادر و خواهر و برادرتون حساب نکنید.

روی خدای آنها حساب کنید.

روی قدرت های نظامی، قدرت های مالی، قدرت های مذهبی حساب نکنید.

روی خدایی که تمام قدرت ها رو خلق کرده، حساب کنید.

اگر ما باورمون رو به خداوند تقویت کنیم،

اگر ما ایمان داشته باشیم،

اون قدرت میتونه به راحتی در ها رو برای ما باز کنه.

به راحتی موقعیت ها رو برای ما ایجاد کنه.

به راحتی رزق رو وارد زندگی ما بکنه.

به راحتی میتونه ما رو از فرش به عرش ببره. در هر زمینه ای.

اگر ما این رو باور کنیم،

باورااا، نه حرف، نه ادا، نه فیلم بازی کردن؛

خداوند خودش تو قرآن فرموده که اگر مجبور بودید به خدا فحش بدید، فحش بدید اشکال نداره. چون قلب شما گواهی میده نه کلام شما.

پس باور شما مهمه.

باور قلبی داشته باشید.

اگر روی خدا حساب کنید،

واقعا در تمام جنبه های زندگی، همه چیز به شما داده میشه.

به اندازه ای که تلاش کنی، خدا بهت اعتبار، سلامتی، ثروت، رزق، روابط عالی و همه چیزهای خوب رو میده.

به اندازه ای که بتونی قدرتش رو باور کنی، بهت همه چیز میده.

اگر بیشتر باور کنی، بیشتر میده.

وقتی قانون رو مدام به خودت یادآوری کنی و تجارب گذشته ات رو به یاد بیاری، ایمانت هم بیشتر میشه.

خداوند تنها کسیه که میتونه همه چیز رو به هر شکلی که بخواهد، تغییر بدهد.

کسی که توکل به اون شما رو به پادشاهی جهان میرسونه.

بخدا اگر فقط اون رو باور کنید، هر چیزی رو که بخواهید، به شما میده.

فقط از اون کمک بخواهید.

از اون هدایت به راه راست را بخواهید.

فقط از رب بخواهید.

بخدا همه چیز میده.

این رو تجربه ی استاد عباسمنش میگه.

در نهایت شگفتی و راحتی و از نظر بقیه معجزه، به بهترین شکل به بهترین راه ها، به بهترین آدم ها هدایت میشوید و طعم شیرین رسیدن به خواسته هاتون رو میچشید.

جملات بالا تماماً جملات استاد عزیزمون در این فایل بود.

البته با کمی تغییر در بعضی جاها.

جهت یادآوری قانون، اول به خودم و دوم برای شما عزیزان.

ممنون از نگاه با ارزشتون که تا به این لحظه دنبال کننده ی این کامنت بود.

دوستتون دارم.