توحید عملی | قسمت ۲ - صفحه 69 (به ترتیب امتیاز)

بنام خداوندبخشنده ومهربان بنام تنها خالق هستی فرامان روی کل کیهان چه اون چیزی دیده میش چه چیزهای دیده نمی شون وبه دستور وامر عمل میکنن

خدایا شکرت من لیاقتمند این مسیر توحیدی وبا ارزش هستم هیچ چیزی با ارزش تر از این نیست در دنیا برای من به نیروی ایمان بیاورم که نمبینش ولی با توکل بر او وامید به او به هرچیزی که دوست دارم برسم با حرکت کردن وعمل کردن به ندای درونم به صدای خداوند به این باور که خداوند دردرون من است هیچ چیز با ارزش تر از این نیست که عمل کردن وحرکت کردن وبا تعغیر باورم نسبت به خداوند نتایج رو به دست بیاورم که برای خودم یک معجزه ونتایج اون باور نسبت خداوند در زندگی هزاران نفر تاثیر گزار باشد که می شود با توکل بر خداوند وتسلیم شدن در برابر او به مقدرای باورش کنی این نتایج رو خلق میکنه زنذگی گذشته من ترس های من شرک های که داشتم ودارم ترس های داشتم ودارم وفضای زندگی گذشته من این انگیزه رو در من ایجاد وابستگی های گذشته من رابطه های گذشته من باعث انگیزه شدن من شد به خداوند در غیب ایمان بیاورم که توی درونم من هست وتمام اخلاق رفتار وعمل کرددارمدم وکلن زندگیم رو به خداوند بسپارم خداوند بسپارم که خالق زمین اسمان است وکارهای رو بکنم که تنها خداوند توان خلق کنندگی شون داره نه فکر نه فکر دیگران من فقط باورش کنم وحرکت کنم واینکه من هیچ وقت ادم کاملی نمیشم وفقط در مسیر تکاملم حرکت میکنم به اندازه ای خداوند رو باور کردم در مسیر درست در مستقیم قدم بردارم واصلن منتظر نتیجه نباشم وفقط حرکت کردن هست که باعث میشه مه این نیرو بیشتر باور کنم حرکت کردن عمل کردن به ندای درونم وتمام توجه ام رو از روی بیرون خودم بردارم نگاهی که سال ها توان حرکت کردن توان درخواست کردن رو از من گرفته وشخصتی رو در من ایجاد کرده بود که فقط دنبال تایید کردن خودم باشم از نگاه دیگران ولی امروز فقط می خوام هم خودم ثابت کنم روی قدرت خداوند حساب کردن رو وهم با نتایج ام نشانه ای باشد برای هزاران نفری که می خوان خداوند باور کنن وحرکت کنن همه خداوند باور دارن ولی همه دست کارهای نمیزن که ابراهیم زد همه دنبال ساختن باورهای نیستن که پیامبران نسبت به خداوند داشتن وچه زندگی پر خیر برکت های نصیب شون شده همه در اینا ودر اخرت این برام مهم است خیلی ها دوست دارن از نقطه امن خودشون بیا بیرون می ترسن ولی من این کار با ایمان خداوند کردم واصلن برام مهم نبود چه نتیچه ام اتفاق میوفته چون من دونستم در راه ودر مسیر باور به چه نیروی دارم قدم برمی دارم همه دوست داشتن اون مسیر مرا برن ولی می دیم چطور ذهنشون با چه ترس کد کذاری شده که نمی خوان بر طرفشون کنن ولی من سعی کردن با‌رو کنم به این نیرو رو سعی کردم اخرت باور کنم وسوال های که خداوند صدرصد برخلاف باورهای اون سوال مذهبی از من مبپرسه احساحس میکنم خداوند از من میپرسه به چی باور داشته چرا از من نخواسته ای چرا هدایت پیامبران وانسان ونشانه ای برات گذشته عمل نکردی چرا در فضای ذهنی که هیچ گونه احساس خوبی به تو نمیداد ماندی چرا از خداوند کم خواستی این باور بیشتر ایمان مرا قوی میکنه شک ندارم خداوند ازم میپرسه چرا واسه دل خودت وخواست های خودت وباور خودت زندگی نکردی چرا از کن کم خواستی وقتی دیدی من هستم تو وجودت که دارم ررزق جهان رو می دیدم وسوال اخر چرا در کار من دخالت کردی تو فقط خالق زندگی خودت بودی نه پدر نخ مادر نه دوست وهیچ کسی دیگر تو فقط باید به خواسته خودت که مال من بودن می رسیدی این سوالات باعث شده فضای در ذهن من ایجاد بشه حال هوای درونم عوض بشه پاک تر بشم اگاه تر بشم هدفم خالص تر بشه وانگیزه تعغیر افکار رو شروع کنه که بخوام وبتونم فکر خداوند رو بخونم چون من فکر اون به دنیا اومدم وحرکت به سمت مسیرهای بگنم که یک روز هم تو خوابم هم نمی دیدم این باور به نیرو باعث بشه به رویای مالی امیدورام باشم که دست رسه هیچ کس نیست جز خداوند به رابطی که ارزوی هیمشگی بود به ارمشی بود که دست رس هیچ حساب بانکی وهیچ مادیاتی نبود به باور به اینکه هر چیزی که از بچگی شنیده ای افکار بیهود پوچی بیشه نود اپن خداوند ناپا ک .الوده کننده وضعفی که نتونه بنده. اش پاک کنه وهدایت کنه در دست رس اون خداوند نبود این در دست خداوند موس هست که من باورش کردم واو رو پیامبری رساند این تلاش وتعغیر باورهایم که درگذشته همش فکر می کردم به خاطر کردم منی یک عمر قربانی مردم شدم وهیچ کاری برای جهان نکردم داره به خوبی جایگاه مرا در جهان هستی تعغیر میده وباور دارم هر انچه خداوند وعده داده بهم صدرصد اتفاق میوفته چون می دونم این اتفاقات تنها در رس یک نیرو براورده میشه که از درون من از هدف من وکه هر چقدر میرم جلو شکل هدفم خالص تر میشه واینها همه بهانه ای شدن برای من که خداوند خودم رو باور کنم واز اون فضای ترس الود واز اون فضای بیهوده فکر کردن بیام بیرون ونتها توکل کنم یک نیرو ویک قدرت درونی خودم اون خداوند مهربان هست که بامهربانی می خواد مرا هدایت کنه خدای که در لحظه در کنار من به فکرمنه و درون منه چیزی یک عمر من تجربه اش کردم این بود که فکر می کردم خداوند جدا از من هست وهمیشه دنبال خدای میشگتم حیران ولی امروز به اندازه باور خداوند در وجودم خودم ودر وجود کل هستی میبنم ومن فقط مسولیت خودم به خدای خودم می سپارم واو به همان شکلی که قبل تولد در وجودمن چدر فکرمن بوده باور کنم ازاو هدایت بخوام