توحید عملی | قسمت 7

این فایل در آذر ماه ۱۴۰۴ بروزرسانی شده است

این متن خلاصه‌ای از فایل این قسمت می‌باشد، اما برای درک کامل و عمیق‌ترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.


در این قسمت از مجموعه «اجرای توحید در عمل»، استاد عباس‌منش به اصلاح یکی از معمول‌ترین کج‌فهمی‌ها در مسیر اجرای توحید در عمل می‌پردازند. موضوعی که اگر به‌درستی درک نشود، نه‌تنها منجر به رشد شخصیت نمی‌شود، بلکه فرد را دچار تعصب و قضاوت‌های حاشیه‌ای می‌کند و از اصل، که توحید است، دور می‌شود.

آگاهی‌های این قسمت، تفاوت ظریف میان «توحید در قلب» و «توحید در زبان» را به ما می‌شناساند. همچنین ملاک واقعی تشخیص ایمان، یعنی «نتایج ملموس»، مورد واکاوی دقیق قرار می‌گیرد.

درک عمیق این مفاهیم، نیازمند ذهنی باز و خالی از تعصب، برای تشخیص اصل از فرع و بهره‌گیری از اصل است. چرا که بسیاری از افراد تنها آن چیزی را می‌شنوند که با باورهای‌شان همسو باشد، نه حقیقتی که بیان می‌شود. برای تغییر واقعی، باید جسارت شنیدن حقایقی را داشت که شاید با آنچه پذیرفته‌ایم، در تضاد باشند.

درس اصلی این قسمت، بازتعریف مفهوم توحید و شرک خارج از تعاریف کلیشه‌ای و سطحی است. توحید به‌معنای حفظ ظاهر مذهبی، انجام مناسک خشک یا قسم خوردن به مقدسات نیست؛ بلکه توحید یک ایده درونی و بنیادین است که در آن، تمام قدرت تنها در دستان خداوند دیده می‌شود و هرگونه قدرت دادن به عوامل بیرونی (مانند دولت، شرایط اقتصادی، پارتی، شانس یا موقعیت جغرافیایی) مصداق بارز شرک است.

نقطه عطف این فایل، اصلاح یک برداشت بسیار غلط و خطرناک از توحید است؛ همان توهمی که افراد فکر می‌کنند سپاسگزاری از لطف‌های دیگران، با توحید مغایرت دارد. بسیاری از افراد به‌محض آشنایی با مباحث توحیدی، دچار افراط شده و تصور می‌کنند اگر از همسر، پدر، استاد یا کارمند خود تشکر کنند، دچار شرک شده‌اند.

استاد عباس‌منش با قاطعیت این دیدگاه را رد کرده و می‌آموزد که انسان‌ها «دستان خداوند» روی زمین هستند و خداوند از طریق آنها، نعمت‌هایش را وارد زندگی ما می‌کند. به همین دلیل، توحید جایگاهش در قلب است؛ وقتی لطفی از مخلوقی دریافت می‌کنیم، در قلب خود باید بدانیم که اصل نعمت از خداست و آن فرد تنها واسطه‌ای برای رساندن خیر الهی بوده است، اما در مقام عمل و رفتار اجتماعی، وظیفه داریم از انسان‌ها به‌عنوان مجراهای جاری شدن نعمت سپاسگزاری کنیم.

سپاسگزاری از دیگران، نه‌تنها شرک نیست، بلکه تمرینی برای دیدن خداوند در همه‌جاست. این درس بزرگی است که حتی اگر طرف مقابل (مانند حیوانات یا طبیعت) متوجه تشکر ما نشود، ما برای رشد شخصیت خودمان و برای ایجاد فرکانس قدردانی در جهان هستی، باید همواره سپاسگزار باشیم. زیرا فرکانس سپاسگزاری، نزدیک‌ترین فرکانس به فرکانس خداوند است. خداوند بارها خود را در قرآن «شَکور» نامیده و هرجا بنده‌ای کار خوبی انجام داده، از او تشکر کرده است.

مبحث حیاتی دیگری که در این فایل مطرح می‌شود، «ملاک سنجش ایمان با نتایج» است. ایمان و باور درست، با ادعاهای کلامی، نصیحت کردن دیگران یا ظاهر مذهبی سنجیده نمی‌شود، بلکه تنها با نتایج ملموس در زندگی قابل اندازه‌گیری است. کسانی که مدام در حال ایراد گرفتن از دیگران، برچسب زدن (که تو مشرکی یا موحدی) و نصیحت کردن هستند، اما خودشان در زندگی شخصی دچار فقر، بیماری، تنش و روابط خراب هستند، در مسیر توحید قرار ندارند. زیرا وقتی در مسیر توحید به‌معنای واقعی کلمه قرار می‌گیری، از قضاوت دیگران دست برمی‌داری، بر اهداف و سازندگی خود تمرکز می‌کنی و نتیجه‌ی این مسیر، در قدم اول صلح درونی و صلح بیرونی با تمام هستی است.

توحید واقعی انسان را مهربان‌تر، متواضع‌تر و سپاسگزارتر می‌کند، نه قضاوت‌گر و پرخاشگر. زیرا فرد موحد می‌داند که خودش همواره نیاز به تکامل دارد و هیچ‌کس کامل نیست؛ بنابراین، به‌جای مچ‌گیری از دیگران، روی رابطه خودش با خدا کار می‌کند، روی بهبود باورهای توحیدی‌اش کار می‌کند و نتیجه این مسیر، قطعاً بالا رفتن کیفیت شرایط زندگی در تمام جنبه‌هاست که به‌صورت مشخص، خود را در نتایج مالی و صلح درونی نشان می‌دهد.

برای کسانی که به‌دنبال تغییر بنیادین شخصیت خود با باورهای مرجع توحیدی هستند، استفاده هم‌زمان از آموزه‌های این فایل و تمرین‌های دوره احساس لیاقت می‌تواند سرعت رشد شما را در نهادینه کردن این باورهای توحیدی و ساختن شخصیتی قوی و در صلح با خود، صدچندان کند. مسیر توحید، مسیر لذت بردن از زندگی و دیدن خداوند در تمام زیبایی‌ها و انسان‌هاست، نه مسیر تعصب و خشک‌مغزی.

درس مهمی که از تجربیات شخصی استاد در این فایل می‌توان گرفت، این است که به‌جای تمرکز بر اصلاح دیگران و تبدیل شدن به یک واعظ بی‌عمل، باید تمام انرژی را صرف ساختن باورهای خود و خلق نتایج کرد. جهان به حرف‌های قشنگ پاداش نمی‌دهد، به فرکانس و عملکرد خالصانه پاداش می‌دهد. این یک قانون ابدی است که نعمت‌های زندگی ما به اندازه باورهای توحیدی ماست. شما نمی‌توانید سر جهان کلاه بگذارید. اگر باورهای شما واقعاً توحیدی باشد، باید خروجی آن آرامش، ثروت، سلامتی و روابط عاشقانه پایدار باشد.


تمرین این قسمت:

اکنون نوبت شماست که با خودتان صادق باشید و برای رشد شخصیتی بهتر، ردپای این جنس کج‌فهمی‌ها را در ذهن خود جست‌وجو و اصلاح کنید. به‌عنوان یک تمرین بسیار اثرگذار، در بخش نظرات سایت به این سؤالات پاسخ دهید:

۱. آیا تا به حال پیش آمده که به بهانه توحید و اینکه «خدا این نعمت را داده است»، از تشکر کردن از همسر، پدر و مادر یا همکارانتان طفره بروید؟ این رفتار شما چه اثرات منفی‌ای روی روابط شما گذاشته است؟

۲. اگر به عزیزان خود لطفی کنید و آنها به بهانه توحیدی بودن، از شما تشکر نکنند، یا باز هم به این بهانه نسبت به برکت حضور شما در زندگی‌شان بی‌تفاوت باشند، چقدر این نگاه را می‌پسندید؟

این یک شاخص است برای اینکه هر آنچه را برای خود می‌پسندیم، برای دیگران هم بپسندیم.

نوشتن این تجربیات و تعهدات در بخش نظرات، نه‌تنها به شما کمک می‌کند تا این آگاهی‌ها را در ذهن خود تثبیت کنید، بلکه الگویی واقعی از درک صحیح توحید برای سایر دوستانتان در این مسیر خواهد بود.

پاسخت را کامل در قسمت کامنتهای همین صفحه بنویس تا هم برای خودت نقشه‌ی راه شود و هم الهام‌بخش دیگران.


 

توجه

این فایل تا مدت محدودی به صورت رایگان قابل استفاده است. در صورت نیاز آن را دانلود کرده و روی سیستم خود ذخیره نمایید.

763 نظر
توجه

اگر می‌‌خواهی تجربیات خود را درباره موضوعات این فایل بنویسی، لازم است عضو سایت شوی و اگر عضو هستی، می‌توانی با ایمیل و رمز عبورت از اینجا وارد سایت شوی.

بازکردن همه‌ی پاسخ‌هانمایش:    به ترتیب تاریخ   |   به ترتیب امتیاز
    تعداد کل دیدگاه‌های «مهشید هاشمی» در این صفحه: 1
  1. -
    مهشید هاشمی گفته:
    مدت عضویت: 2613 روز

    سلام استاد عزیزم

    اول از همه از ته قلبم ازتون سپاسگزارم که این همه برای انتشار آگاهی وقت میذارید…

    خیلی خوشحالم که جز اون دسته ای بودم که تقریبا اخر فایل گفتین فکر نکنید یه عده به خودشون میان و میگن عباس منش ازت سپاسگزارم که منو بیدار کردی… هرچند قلبا همیشه تو دل خودم میگم که یه وقت وابسته نشو به اینکه فقط این ادم میتونه برات این کارو کنه یا فقط همین ادم دست خدا هست… اما همیشه از ادم ها سپاسگزاری میکنم چه اونها که معنی سپاسگزاریمو درک میکنن چه اونها که فکر میکنن وظیفشون هست برام یه کاری رو انجام بدن

    یعنی من به دیدگاه طرف در مورد سپاسگزاری کاری ندارم… چون خیلی از ادم ها هم شغلشونو که انجام میدن فکر میکنن وظیفه هست و حالا اگه یکی داره تشکر میکنه اصلا معنی نداره

    اما من سعی میکنم همین دیدگاه خوب رو تو رفتارم گسترش بدم چه اطرافیان درکش بکنن چه نکنن…

    خیلی این فایل به من کمک کرد و نشون داد که مسیرم درسته! و من همیشه تو سپاسگزاری های روزانم میگم عباس منش ازت واقعا سپاسگزارم که بیشتر از پدر و مادر برای من وقت گذاشتی…

    انقدر احساس نزدیکی بهت دارم که انگار از وجود خودمی

    هزاران بار سپاسگزارم برای این تلاشت که هم خودت تو مسیر درست باشی هم به من یاداوری کنی

    استاد عزیزم من هم مثل شما و خیلی از ادم های دیگه گاهی از مسیر خارج میشم اما تا میفهمم دارم به بی راهه میرم برمیگردم به مسیر درست

    ازت ممنونم که به من یاد دادی چطور از همه چیز تشکر کنم.‌‌…

    من از موبایلم سپاسگزاری میکنم که منو میبره تو یه دنیای خاص و جدید..

    من از خودکاری که باهاش سپاسگزاریهامو مینویسم سپاسگزاری میکنم

    من توی نونوایی که میرم از اون کشاورزی که باعث تولید گندم شده تا ادیسون که برقو اختراع کرده تا راننده کامیونی که خدمات میده به نونوایی تو دلم سپاسگزاری میکنم

    من تو طبیعت که میرم اخرش رو به درختا و طبیعت میکنم و میگم ازتون سپاسگزارم که با زیباییتون حال منو بهتر میکنید سپاسگزارم که به من خدمت کردین

    از پلیس سر چهارراه تو دلم سپاسگزاری میکنم که برای ارامش و اسایش من در حال کار کردن هست

    و هزاران مورد دیگه که اینجا جا نمیشه بگم…

    (البته که سپاسگزاریم فقط توی دلم نیست و به زبون هم میارم و ازشون تشکر میکنم)

    میخوام بگم عباس منش همیشه تو سپاسگزاری های من هستی چون تو به من یاد دادی که از کل دنیا تشکر کنم، تو دست خدا هستی درسته… اما این جهان از انرژی تشکیل شده و اگر من از کلام خودم در گسترش انرژی مثبت استفاده نکنم و به ادم ها احساس خوبمو انتقال ندم این انرژی یه جا راکد میمونه و هرچیز راکدی تو جهان طبق قانون… گندیده میشه

    ازت سپاسگزارم که به من یاد دادی تو این جهان همه چیز در حال چرخش هست اگر همسو با این انرژی و چرخش نباشم به سختی توسط جهان له میشم.

    استاد وقتی تفاوت ادم هایی که عمل میکنن و ادم هایی که فقط حرف میزننو میگین خیلی واضح درک میکنم منظورتون چی هست، از همین شاگردهای خودتون خیلیا هستن که فکر میکنن تو مسیر درست هستن و جالبه که میخان بیان و مثلا من رو هم هدایت کنن… 😊 من ادعا نمیکنم کامل هستم و همه ی رفتارهام مطابق قانونه اما حداقل با خودم راستگو هستم تو دل خودم میگم تو که میخوای بری به فلانی بگی کارت درسته یا غلط خودت چکار کردی… خودت رفتارت درسته؟خودت تو مسیری؟ تویی که ایراد دیگرانو میبینی یه ذره خودتو ببر زیر ذره بین ببین داری چکار میکنی تو زندگیت… پس اگه از مسیر درست دوری سرتو بکن تو زندگی خودت اگه خیلی بلدی زندگی خودتو درست کن! و این تند برخورد کردن با خودم باعث شده خیلی تو این مورد به خودم بیام…

    باز هم هزاران بار از شما استاد عزیزم و مریم جون که خیلی برام عزیز هست تشکر میکنم که دارین با عشق این موضوعاتو باز میکنین💞

    میانگین امتیاز به دیدگاه بین 5 رای: