توحید عملی | قسمت 7
این متن خلاصهای از فایل این قسمت میباشد، اما برای درک کامل و عمیقترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.
در این قسمت از مجموعه «اجرای توحید در عمل»، استاد عباسمنش به اصلاح یکی از معمولترین کجفهمیها در مسیر اجرای توحید در عمل میپردازند. موضوعی که اگر بهدرستی درک نشود، نهتنها منجر به رشد شخصیت نمیشود، بلکه فرد را دچار تعصب و قضاوتهای حاشیهای میکند و از اصل، که توحید است، دور میشود.
آگاهیهای این قسمت، تفاوت ظریف میان «توحید در قلب» و «توحید در زبان» را به ما میشناساند. همچنین ملاک واقعی تشخیص ایمان، یعنی «نتایج ملموس»، مورد واکاوی دقیق قرار میگیرد.
درک عمیق این مفاهیم، نیازمند ذهنی باز و خالی از تعصب، برای تشخیص اصل از فرع و بهرهگیری از اصل است. چرا که بسیاری از افراد تنها آن چیزی را میشنوند که با باورهایشان همسو باشد، نه حقیقتی که بیان میشود. برای تغییر واقعی، باید جسارت شنیدن حقایقی را داشت که شاید با آنچه پذیرفتهایم، در تضاد باشند.
درس اصلی این قسمت، بازتعریف مفهوم توحید و شرک خارج از تعاریف کلیشهای و سطحی است. توحید بهمعنای حفظ ظاهر مذهبی، انجام مناسک خشک یا قسم خوردن به مقدسات نیست؛ بلکه توحید یک ایده درونی و بنیادین است که در آن، تمام قدرت تنها در دستان خداوند دیده میشود و هرگونه قدرت دادن به عوامل بیرونی (مانند دولت، شرایط اقتصادی، پارتی، شانس یا موقعیت جغرافیایی) مصداق بارز شرک است.
نقطه عطف این فایل، اصلاح یک برداشت بسیار غلط و خطرناک از توحید است؛ همان توهمی که افراد فکر میکنند سپاسگزاری از لطفهای دیگران، با توحید مغایرت دارد. بسیاری از افراد بهمحض آشنایی با مباحث توحیدی، دچار افراط شده و تصور میکنند اگر از همسر، پدر، استاد یا کارمند خود تشکر کنند، دچار شرک شدهاند.
استاد عباسمنش با قاطعیت این دیدگاه را رد کرده و میآموزد که انسانها «دستان خداوند» روی زمین هستند و خداوند از طریق آنها، نعمتهایش را وارد زندگی ما میکند. به همین دلیل، توحید جایگاهش در قلب است؛ وقتی لطفی از مخلوقی دریافت میکنیم، در قلب خود باید بدانیم که اصل نعمت از خداست و آن فرد تنها واسطهای برای رساندن خیر الهی بوده است، اما در مقام عمل و رفتار اجتماعی، وظیفه داریم از انسانها بهعنوان مجراهای جاری شدن نعمت سپاسگزاری کنیم.
سپاسگزاری از دیگران، نهتنها شرک نیست، بلکه تمرینی برای دیدن خداوند در همهجاست. این درس بزرگی است که حتی اگر طرف مقابل (مانند حیوانات یا طبیعت) متوجه تشکر ما نشود، ما برای رشد شخصیت خودمان و برای ایجاد فرکانس قدردانی در جهان هستی، باید همواره سپاسگزار باشیم. زیرا فرکانس سپاسگزاری، نزدیکترین فرکانس به فرکانس خداوند است. خداوند بارها خود را در قرآن «شَکور» نامیده و هرجا بندهای کار خوبی انجام داده، از او تشکر کرده است.
مبحث حیاتی دیگری که در این فایل مطرح میشود، «ملاک سنجش ایمان با نتایج» است. ایمان و باور درست، با ادعاهای کلامی، نصیحت کردن دیگران یا ظاهر مذهبی سنجیده نمیشود، بلکه تنها با نتایج ملموس در زندگی قابل اندازهگیری است. کسانی که مدام در حال ایراد گرفتن از دیگران، برچسب زدن (که تو مشرکی یا موحدی) و نصیحت کردن هستند، اما خودشان در زندگی شخصی دچار فقر، بیماری، تنش و روابط خراب هستند، در مسیر توحید قرار ندارند. زیرا وقتی در مسیر توحید بهمعنای واقعی کلمه قرار میگیری، از قضاوت دیگران دست برمیداری، بر اهداف و سازندگی خود تمرکز میکنی و نتیجهی این مسیر، در قدم اول صلح درونی و صلح بیرونی با تمام هستی است.
توحید واقعی انسان را مهربانتر، متواضعتر و سپاسگزارتر میکند، نه قضاوتگر و پرخاشگر. زیرا فرد موحد میداند که خودش همواره نیاز به تکامل دارد و هیچکس کامل نیست؛ بنابراین، بهجای مچگیری از دیگران، روی رابطه خودش با خدا کار میکند، روی بهبود باورهای توحیدیاش کار میکند و نتیجه این مسیر، قطعاً بالا رفتن کیفیت شرایط زندگی در تمام جنبههاست که بهصورت مشخص، خود را در نتایج مالی و صلح درونی نشان میدهد.
برای کسانی که بهدنبال تغییر بنیادین شخصیت خود با باورهای مرجع توحیدی هستند، استفاده همزمان از آموزههای این فایل و تمرینهای دوره احساس لیاقت میتواند سرعت رشد شما را در نهادینه کردن این باورهای توحیدی و ساختن شخصیتی قوی و در صلح با خود، صدچندان کند. مسیر توحید، مسیر لذت بردن از زندگی و دیدن خداوند در تمام زیباییها و انسانهاست، نه مسیر تعصب و خشکمغزی.
درس مهمی که از تجربیات شخصی استاد در این فایل میتوان گرفت، این است که بهجای تمرکز بر اصلاح دیگران و تبدیل شدن به یک واعظ بیعمل، باید تمام انرژی را صرف ساختن باورهای خود و خلق نتایج کرد. جهان به حرفهای قشنگ پاداش نمیدهد، به فرکانس و عملکرد خالصانه پاداش میدهد. این یک قانون ابدی است که نعمتهای زندگی ما به اندازه باورهای توحیدی ماست. شما نمیتوانید سر جهان کلاه بگذارید. اگر باورهای شما واقعاً توحیدی باشد، باید خروجی آن آرامش، ثروت، سلامتی و روابط عاشقانه پایدار باشد.
تمرین این قسمت:
اکنون نوبت شماست که با خودتان صادق باشید و برای رشد شخصیتی بهتر، ردپای این جنس کجفهمیها را در ذهن خود جستوجو و اصلاح کنید. بهعنوان یک تمرین بسیار اثرگذار، در بخش نظرات سایت به این سؤالات پاسخ دهید:
۱. آیا تا به حال پیش آمده که به بهانه توحید و اینکه «خدا این نعمت را داده است»، از تشکر کردن از همسر، پدر و مادر یا همکارانتان طفره بروید؟ این رفتار شما چه اثرات منفیای روی روابط شما گذاشته است؟
۲. اگر به عزیزان خود لطفی کنید و آنها به بهانه توحیدی بودن، از شما تشکر نکنند، یا باز هم به این بهانه نسبت به برکت حضور شما در زندگیشان بیتفاوت باشند، چقدر این نگاه را میپسندید؟
این یک شاخص است برای اینکه هر آنچه را برای خود میپسندیم، برای دیگران هم بپسندیم.
نوشتن این تجربیات و تعهدات در بخش نظرات، نهتنها به شما کمک میکند تا این آگاهیها را در ذهن خود تثبیت کنید، بلکه الگویی واقعی از درک صحیح توحید برای سایر دوستانتان در این مسیر خواهد بود.
پاسخت را کامل در قسمت کامنتهای همین صفحه بنویس تا هم برای خودت نقشهی راه شود و هم الهامبخش دیگران.
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- فایل تصویری توحید عملی | قسمت 7307MB57 دقیقه
- فایل صوتی توحید عملی | قسمت 756MB57 دقیقه
با سلام خدمت استاد عزیز و همه بچه ای سایت عباسمنش
من بعد از شنیدن این فایل تصمیم گرفتم که برای خودم توحید را معنی کنم و یک کاغذ و خودکار برداشتم که بنویسم. در اوایل کار بهم الهام شد که چرا در سایت عباسمنش ننویسم که واسم یادگاری بمونه و هر موقع فراموش کردم معنای توحید چیست بیام و بهش سر بزنم.
چرا؟ چون چند وقتیه که اصلا ارامش درونی ندارم. من ادعا دارم که دارم رو خودم کار میکنم و نزدیک به دوساله که با استاد گرامی همراهم و به یک سری نتایج هم که قبلن اصلن از این جنس اتفاقات برام نیوفتاده بود رسیده ام ولی الان در نقطه ای هستم ک دارم احساس میکنم نتیجه در دستم نیست. به قول استاد نمیتونم نتایجمو بزارم وسط و ادعایی داشته باشم واسه مسیر درستم. نمیدونم چرا چک و لگد های جهان داره انرژی منو میگیره و به مسیرم ناامیدم میکنه. الهامات زیادی هم بهم شده که باید چکارایی انجام بدم ولی ذهن من میگه نتیجه الهامات قبلی که بهت شد و انجامشون داده پس کو که باز میخای ادامه بدی؟
نمیدونم چکار کنم واقعا؟ از یک طرف استاد میگه تغییر کن و از یک طرف میگه اگه رو خودت کار کنی جهان خودش نتیجه رو بی دردسر میاره تو زندگیت. تو این برهه از زندگی فقط با کلمات استاد یکم میتونم اروم بگیرم و اگر صحبت استاد نباشه اصلا اروم نیستم. حالا که حرف از توحید شد خیلی به خودم میگم که از این به بعد رو خدا خودم حساب میکنم ولی میدونم ک یک ساعت دیگه کل این حرفا یادم میره. خدایا خودت کمکم کن که بتونم توحیدی داشته باشم که بهم ارامش و احساس خوب بده نه استرس و ناامیدی . خدایا دستم بگیر تا مشرک نباشم. نمیدونم چرا دارم اشک میریزم و این جملاتو مینویسم. خدایا شکرت که الان حالم خوبه. خدایا شکرت که احساس خوب دارم الان. خدایا شکرت که استاد عباسمنش دارم. خدایا شکرت. خدایا شکرت
حالا بزار واسه خودم یاداوری کم که توحید برای من باید چ شکلی باشه
– توحید برای من احساس آرامش درونی و اطمینان از مسیر حرکتمه.
– توحید برای من نداشتن غم و قصه به خاطر نرسیدن به اهدافی که تو فکرم بود
– توحید برای من نداشتن ترس و ناامیدی از اینده برای کسب نتایجمه
– توحید برای من مقایسه نکردن خودم با اطرفیانمه که خودمو همش نخام سرزنش کنم که ببین دارن چجور پول در میارن و تو هنوز در تو پیچ اول موندی و در اومدت از پول تو جیبی بچه 15 ساله کمتره.
– توحید برای من یعنی شکر نعمت های که دارم مثل دستام که داره الان اینقدر زیبا مینویسه چشام که تونست امروز هم ببینه گوشام که موفق به شنیدن صدای زیبای استاد شد حسی که بهم الهام کرد که بی خیال کار شو و برو تو سایت عباسمش و حالتو خوب کن الهاماتی که الان واسه نوشتن این کلمات میاد دفتر کاری که دارم ماشینی که خداروشکر زیر پامه دستی که خداروشکر جلوی کسی دراز نکردم خونه ای که مستاجرم توش و مشتریانی که کم و زیاد میشن و پولی که الان تو حسابمه خدایا شکرت خدایا شکرت خدایا شکرت خدایا شکرت چقدر زیباس این کلمه
– توحید برای من یعنی یاداوری این همه نعمت ک توزندگیمه ولی نادیده میگیرمشون و خیلی مواقع یادم میره
توحید یعنی تو توکل کن فقط بقیش با من . چرا عجله میکنم چرا دوست دارم همش خودمو سرزنش کنم. اخه چکار به بقیه دارم. خدایی که به بقیه داده به منم میده چرا زهرمار میکنم مسیرمو.
اخه خدا گفته مومنان من نه غمی دارن و نه ترسی.
الان خیلی حالم خوبه خدایا شکرت.
خیلی ممنون از استاد عزیزم واسه این فایل زیبا و دوست داشتنی و خیلی ممنون از شما دوستانی که این پیام منو میخونید.
خیلی ممنون از خدای خوبم که هر چند من بنده سپاسگزاری نیستم ولی هیچ جا نزاشته که اتصالم باهاش قطع بشه. خدایا شکرت که یکی رو مثل تو دارم که میتونم باهاش حرف بزنم و پشتم بهش گرم باشه. خدایا شکرت که دارمت خدایا شکرت