توحید عملی | قسمت 7

این فایل در آذر ماه ۱۴۰۴ بروزرسانی شده است

این متن خلاصه‌ای از فایل این قسمت می‌باشد، اما برای درک کامل و عمیق‌ترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.


در این قسمت از مجموعه «اجرای توحید در عمل»، استاد عباس‌منش به اصلاح یکی از معمول‌ترین کج‌فهمی‌ها در مسیر اجرای توحید در عمل می‌پردازند. موضوعی که اگر به‌درستی درک نشود، نه‌تنها منجر به رشد شخصیت نمی‌شود، بلکه فرد را دچار تعصب و قضاوت‌های حاشیه‌ای می‌کند و از اصل، که توحید است، دور می‌شود.

آگاهی‌های این قسمت، تفاوت ظریف میان «توحید در قلب» و «توحید در زبان» را به ما می‌شناساند. همچنین ملاک واقعی تشخیص ایمان، یعنی «نتایج ملموس»، مورد واکاوی دقیق قرار می‌گیرد.

درک عمیق این مفاهیم، نیازمند ذهنی باز و خالی از تعصب، برای تشخیص اصل از فرع و بهره‌گیری از اصل است. چرا که بسیاری از افراد تنها آن چیزی را می‌شنوند که با باورهای‌شان همسو باشد، نه حقیقتی که بیان می‌شود. برای تغییر واقعی، باید جسارت شنیدن حقایقی را داشت که شاید با آنچه پذیرفته‌ایم، در تضاد باشند.

درس اصلی این قسمت، بازتعریف مفهوم توحید و شرک خارج از تعاریف کلیشه‌ای و سطحی است. توحید به‌معنای حفظ ظاهر مذهبی، انجام مناسک خشک یا قسم خوردن به مقدسات نیست؛ بلکه توحید یک ایده درونی و بنیادین است که در آن، تمام قدرت تنها در دستان خداوند دیده می‌شود و هرگونه قدرت دادن به عوامل بیرونی (مانند دولت، شرایط اقتصادی، پارتی، شانس یا موقعیت جغرافیایی) مصداق بارز شرک است.

نقطه عطف این فایل، اصلاح یک برداشت بسیار غلط و خطرناک از توحید است؛ همان توهمی که افراد فکر می‌کنند سپاسگزاری از لطف‌های دیگران، با توحید مغایرت دارد. بسیاری از افراد به‌محض آشنایی با مباحث توحیدی، دچار افراط شده و تصور می‌کنند اگر از همسر، پدر، استاد یا کارمند خود تشکر کنند، دچار شرک شده‌اند.

استاد عباس‌منش با قاطعیت این دیدگاه را رد کرده و می‌آموزد که انسان‌ها «دستان خداوند» روی زمین هستند و خداوند از طریق آنها، نعمت‌هایش را وارد زندگی ما می‌کند. به همین دلیل، توحید جایگاهش در قلب است؛ وقتی لطفی از مخلوقی دریافت می‌کنیم، در قلب خود باید بدانیم که اصل نعمت از خداست و آن فرد تنها واسطه‌ای برای رساندن خیر الهی بوده است، اما در مقام عمل و رفتار اجتماعی، وظیفه داریم از انسان‌ها به‌عنوان مجراهای جاری شدن نعمت سپاسگزاری کنیم.

سپاسگزاری از دیگران، نه‌تنها شرک نیست، بلکه تمرینی برای دیدن خداوند در همه‌جاست. این درس بزرگی است که حتی اگر طرف مقابل (مانند حیوانات یا طبیعت) متوجه تشکر ما نشود، ما برای رشد شخصیت خودمان و برای ایجاد فرکانس قدردانی در جهان هستی، باید همواره سپاسگزار باشیم. زیرا فرکانس سپاسگزاری، نزدیک‌ترین فرکانس به فرکانس خداوند است. خداوند بارها خود را در قرآن «شَکور» نامیده و هرجا بنده‌ای کار خوبی انجام داده، از او تشکر کرده است.

مبحث حیاتی دیگری که در این فایل مطرح می‌شود، «ملاک سنجش ایمان با نتایج» است. ایمان و باور درست، با ادعاهای کلامی، نصیحت کردن دیگران یا ظاهر مذهبی سنجیده نمی‌شود، بلکه تنها با نتایج ملموس در زندگی قابل اندازه‌گیری است. کسانی که مدام در حال ایراد گرفتن از دیگران، برچسب زدن (که تو مشرکی یا موحدی) و نصیحت کردن هستند، اما خودشان در زندگی شخصی دچار فقر، بیماری، تنش و روابط خراب هستند، در مسیر توحید قرار ندارند. زیرا وقتی در مسیر توحید به‌معنای واقعی کلمه قرار می‌گیری، از قضاوت دیگران دست برمی‌داری، بر اهداف و سازندگی خود تمرکز می‌کنی و نتیجه‌ی این مسیر، در قدم اول صلح درونی و صلح بیرونی با تمام هستی است.

توحید واقعی انسان را مهربان‌تر، متواضع‌تر و سپاسگزارتر می‌کند، نه قضاوت‌گر و پرخاشگر. زیرا فرد موحد می‌داند که خودش همواره نیاز به تکامل دارد و هیچ‌کس کامل نیست؛ بنابراین، به‌جای مچ‌گیری از دیگران، روی رابطه خودش با خدا کار می‌کند، روی بهبود باورهای توحیدی‌اش کار می‌کند و نتیجه این مسیر، قطعاً بالا رفتن کیفیت شرایط زندگی در تمام جنبه‌هاست که به‌صورت مشخص، خود را در نتایج مالی و صلح درونی نشان می‌دهد.

برای کسانی که به‌دنبال تغییر بنیادین شخصیت خود با باورهای مرجع توحیدی هستند، استفاده هم‌زمان از آموزه‌های این فایل و تمرین‌های دوره احساس لیاقت می‌تواند سرعت رشد شما را در نهادینه کردن این باورهای توحیدی و ساختن شخصیتی قوی و در صلح با خود، صدچندان کند. مسیر توحید، مسیر لذت بردن از زندگی و دیدن خداوند در تمام زیبایی‌ها و انسان‌هاست، نه مسیر تعصب و خشک‌مغزی.

درس مهمی که از تجربیات شخصی استاد در این فایل می‌توان گرفت، این است که به‌جای تمرکز بر اصلاح دیگران و تبدیل شدن به یک واعظ بی‌عمل، باید تمام انرژی را صرف ساختن باورهای خود و خلق نتایج کرد. جهان به حرف‌های قشنگ پاداش نمی‌دهد، به فرکانس و عملکرد خالصانه پاداش می‌دهد. این یک قانون ابدی است که نعمت‌های زندگی ما به اندازه باورهای توحیدی ماست. شما نمی‌توانید سر جهان کلاه بگذارید. اگر باورهای شما واقعاً توحیدی باشد، باید خروجی آن آرامش، ثروت، سلامتی و روابط عاشقانه پایدار باشد.


تمرین این قسمت:

اکنون نوبت شماست که با خودتان صادق باشید و برای رشد شخصیتی بهتر، ردپای این جنس کج‌فهمی‌ها را در ذهن خود جست‌وجو و اصلاح کنید. به‌عنوان یک تمرین بسیار اثرگذار، در بخش نظرات سایت به این سؤالات پاسخ دهید:

۱. آیا تا به حال پیش آمده که به بهانه توحید و اینکه «خدا این نعمت را داده است»، از تشکر کردن از همسر، پدر و مادر یا همکارانتان طفره بروید؟ این رفتار شما چه اثرات منفی‌ای روی روابط شما گذاشته است؟

۲. اگر به عزیزان خود لطفی کنید و آنها به بهانه توحیدی بودن، از شما تشکر نکنند، یا باز هم به این بهانه نسبت به برکت حضور شما در زندگی‌شان بی‌تفاوت باشند، چقدر این نگاه را می‌پسندید؟

این یک شاخص است برای اینکه هر آنچه را برای خود می‌پسندیم، برای دیگران هم بپسندیم.

نوشتن این تجربیات و تعهدات در بخش نظرات، نه‌تنها به شما کمک می‌کند تا این آگاهی‌ها را در ذهن خود تثبیت کنید، بلکه الگویی واقعی از درک صحیح توحید برای سایر دوستانتان در این مسیر خواهد بود.

پاسخت را کامل در قسمت کامنتهای همین صفحه بنویس تا هم برای خودت نقشه‌ی راه شود و هم الهام‌بخش دیگران.


 

توجه

این فایل تا مدت محدودی به صورت رایگان قابل استفاده است. در صورت نیاز آن را دانلود کرده و روی سیستم خود ذخیره نمایید.

763 نظر
توجه

اگر می‌‌خواهی تجربیات خود را درباره موضوعات این فایل بنویسی، لازم است عضو سایت شوی و اگر عضو هستی، می‌توانی با ایمیل و رمز عبورت از اینجا وارد سایت شوی.

بازکردن همه‌ی پاسخ‌هانمایش:    به ترتیب تاریخ   |   به ترتیب امتیاز
    تعداد کل دیدگاه‌های «مهسا نصرالله زاده» در این صفحه: 1
  1. -
    مهسا نصرالله زاده گفته:
    مدت عضویت: 2038 روز

    سلام به همه عزیزای دلم

    استاد من الان دارم قضیه مدار ها رو درک میکنم

    دقیقا دارم درک میکنم تا آماده نباشی چیزیو دریافت نمیکنی

    تا در مداارش قرار نگیری چیزی دریافت نمیکنی مهسا

    باور کن هر چیزی در زمان درستش بهت داده میشه

    زمانی که آمااده دریافت باشی

    تا نگردی آشنا زین پرده رمزی نشنوی

    گوش نامحرم نباشد جای پیغام سروش

    (این شعر رو عمیقا امروز درک کردم)

    استاد امروز یکی از ترمز های ذهنی من برداشته شد

    انگار یه نفس تازه و عمیق کشیدم از دریافت این آگاهی

    انگار حال دلم خوب شده

    من وقتی میخواستم از آدم ها قدردانی کنم یا دوستشون داشته باشم یا از دیدنشون ذوق کنم چنان نجوی تو ذهنم به پا میشد که میگفت مهسا مشرک نشی یهو، حواست باشه هااا

    خودم متوجه میشدم که چون حسم بده یعنی یه جای کار میلنگه من یه چیزیو بد متوجه شدم اما نمیتونستم درک کنم کجای کار مشکل داره

    امروز که به این فایل گوش میدادم خیلی عمیق رفتم تو فکر متوجه شدم من خیلی جاها احساس عشق دادن رو سرکوب کردم به خاطر ترس از اینکه نکنه مشرک بشم!!!؟؟؟

    همچنان که فکر میکردم با خودم یاد صحبت های شما تو یه فایلی افتادم که در مورد باور های قدرتمند کننده در مورد خدا صحبت کردید

    اونجا گفتید خدا یه انرژیه که همههه چیزو دربرگرفته

    خدا پروانه ای است که در باد میرقصد

    خدا نسیمی است که میوزد

    خدا یه حشره است

    خدا من،خدا تو

    خدا همههه چیزه

    با یاد آوری این صحبت ها به درک درست تری از توحید رسیدم(نه بهترین درک)

    انگار یه لول بالا تر رفتم

    با خودم گفتم مهسا مگههه نمیگیم که خدا همه چیزه

    پس چرا از عشق دادن به آدم ها باید بترسی که نکنه مشرک بشی؟؟

    چرا به یه مرغ به یه پرنده،حیوون و…. عشق ندی، سپاسگزارشون نباشی دوستشون نداشته باشی

    چون میترسی که مشرک بشی؟؟

    مگه خدا نگفته انسان خلیفه من روی زمینه

    مگه خودش نگفته که انسان اشرف مخلوقاته

    مگه خودش نمیگه تو جانشین من روی زمینی

    چرا برای آدم ها ارزش قائل نباشی؟

    چراا قدرانشون نباشی؟

    چرا عاشقانه دوستشون نداشته باشی؟

    مگه روح خدا در تو دمیده نشده؟

    مگه صفت خداگونه این نیست که عاشقانه بنده هاشو دوست داره تو همه حال هواشونو داره و هدایتشون میکنه

    اگه تو به انسانی، حیوانی،پرنده ای

    اصلا هررر چیزی که تو طبیعته

    گل،درخت،چمن،دریا،کوه و….

    بی احترامی کنی، براشون ارزش قائل نباشی

    اگه یه زباله ای بریزی تو طبیعت که تجزیه نمیشه به طبیعت آسیب میزنه

    یعنی تو داری به خدا بی احترامی میکنی

    یعنی تو داری به خدا آسیب میزنی

    یعنی تو خدا رو دوست نداری

    یعنی تو قدر دان خدات نیستی

    توحید یه حس قلبیه

    یه حس ایمان و یقین و امیدواری به انرژی درونته

    توحید یعنی باور کنی همهه جا هواتو داره وتورو به خواستت هدایت میکنه

    توحید یعنی حرکت حرکت حرکت به سمت جلو و بهبود همیشگی با این باور که قدرت دست خداست

    شرک یعنی ترسیدن از عوامل بیرونی

    شرک یعنی عوامل بیرونی رو مانع رسیدن به خواسته هات ببینی

    شرک یعنی ترس ترس ترس

    درسته یه مرز خیلی باریکی بین توحید وشرک هست و درسته که انسان کامل آفریده نشده و کامل خداست

    ولی با آگاه بودن به اعمال ورفتارمون میتونیم توحیدی تر عمل کنیم

    خییییلی دوست دارم استاد،واقعا با دیدن شما یه انرژی بینهایت میگیرم و همیشه با دیدن شما لبخند رو لبام نقش میبنده و همیشه تو دلم قربون صدقه شما میرم😍😍😍

    خیلی سپاسگزارم که به صدای قلبتون مثل همیشه گوش دادید و این فایل فوق العاده رو ضبط کردید

    خیلی وقت بود تو سایت کامنت نزاشتم ولی روزی چندین بار به سایت سر میزنم و تمام فایل هایی که گزاشته میشه رو میبینم

    و همه الان میدونن که لذتبخش ترین کار برای من گوش کردن به عباسمنش و خوندن کامنت های فوق العاده سایته

    استاد امروزم یه کار خیلی مفید انجام دادم برای بهبود خودم

    اینکه یه کانالی تو تلگرام زدم که فقط خودم هستم و تصمیم گرفتم آگاهی هایی که روزانه دریافت میکنم جلو آیینه بایستم خودمو نگاه کنم و وویس بگیرم از خودم بزارم تو کانال

    میخوام به تمرینی که تو دوره عزت نفس دادید رو روزانه عمل کنم

    هم عاشق چهره خودم بشم هم عاشق صدای خودم

    هم فن وبیانم خیلی بهتر میشه

    هم اینکه چند سال بعد که نتایج خیلی بزرگتری دریافت کردم به خواسته هام رسیدم

    برگردم به این وویسا گوش بدم ببینم که خدا چجوری قدم به قدم از آسون ترین راه ها روزانه هدایتم میکردم به سمت خواسته هام

    به قول مریم جان که همش سود وسود😊

    سپاسگزارم زوج های توحیدی و دوست داشتنی

    چقدر خوشبختم که با شما آشنا شدم

    دوستون دارم زیااد😍😘❤️

    میانگین امتیاز به دیدگاه بین 37 رای: