توحید عملی | قسمت 7
این متن خلاصهای از فایل این قسمت میباشد، اما برای درک کامل و عمیقترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.
در این قسمت از مجموعه «اجرای توحید در عمل»، استاد عباسمنش به اصلاح یکی از معمولترین کجفهمیها در مسیر اجرای توحید در عمل میپردازند. موضوعی که اگر بهدرستی درک نشود، نهتنها منجر به رشد شخصیت نمیشود، بلکه فرد را دچار تعصب و قضاوتهای حاشیهای میکند و از اصل، که توحید است، دور میشود.
آگاهیهای این قسمت، تفاوت ظریف میان «توحید در قلب» و «توحید در زبان» را به ما میشناساند. همچنین ملاک واقعی تشخیص ایمان، یعنی «نتایج ملموس»، مورد واکاوی دقیق قرار میگیرد.
درک عمیق این مفاهیم، نیازمند ذهنی باز و خالی از تعصب، برای تشخیص اصل از فرع و بهرهگیری از اصل است. چرا که بسیاری از افراد تنها آن چیزی را میشنوند که با باورهایشان همسو باشد، نه حقیقتی که بیان میشود. برای تغییر واقعی، باید جسارت شنیدن حقایقی را داشت که شاید با آنچه پذیرفتهایم، در تضاد باشند.
درس اصلی این قسمت، بازتعریف مفهوم توحید و شرک خارج از تعاریف کلیشهای و سطحی است. توحید بهمعنای حفظ ظاهر مذهبی، انجام مناسک خشک یا قسم خوردن به مقدسات نیست؛ بلکه توحید یک ایده درونی و بنیادین است که در آن، تمام قدرت تنها در دستان خداوند دیده میشود و هرگونه قدرت دادن به عوامل بیرونی (مانند دولت، شرایط اقتصادی، پارتی، شانس یا موقعیت جغرافیایی) مصداق بارز شرک است.
نقطه عطف این فایل، اصلاح یک برداشت بسیار غلط و خطرناک از توحید است؛ همان توهمی که افراد فکر میکنند سپاسگزاری از لطفهای دیگران، با توحید مغایرت دارد. بسیاری از افراد بهمحض آشنایی با مباحث توحیدی، دچار افراط شده و تصور میکنند اگر از همسر، پدر، استاد یا کارمند خود تشکر کنند، دچار شرک شدهاند.
استاد عباسمنش با قاطعیت این دیدگاه را رد کرده و میآموزد که انسانها «دستان خداوند» روی زمین هستند و خداوند از طریق آنها، نعمتهایش را وارد زندگی ما میکند. به همین دلیل، توحید جایگاهش در قلب است؛ وقتی لطفی از مخلوقی دریافت میکنیم، در قلب خود باید بدانیم که اصل نعمت از خداست و آن فرد تنها واسطهای برای رساندن خیر الهی بوده است، اما در مقام عمل و رفتار اجتماعی، وظیفه داریم از انسانها بهعنوان مجراهای جاری شدن نعمت سپاسگزاری کنیم.
سپاسگزاری از دیگران، نهتنها شرک نیست، بلکه تمرینی برای دیدن خداوند در همهجاست. این درس بزرگی است که حتی اگر طرف مقابل (مانند حیوانات یا طبیعت) متوجه تشکر ما نشود، ما برای رشد شخصیت خودمان و برای ایجاد فرکانس قدردانی در جهان هستی، باید همواره سپاسگزار باشیم. زیرا فرکانس سپاسگزاری، نزدیکترین فرکانس به فرکانس خداوند است. خداوند بارها خود را در قرآن «شَکور» نامیده و هرجا بندهای کار خوبی انجام داده، از او تشکر کرده است.
مبحث حیاتی دیگری که در این فایل مطرح میشود، «ملاک سنجش ایمان با نتایج» است. ایمان و باور درست، با ادعاهای کلامی، نصیحت کردن دیگران یا ظاهر مذهبی سنجیده نمیشود، بلکه تنها با نتایج ملموس در زندگی قابل اندازهگیری است. کسانی که مدام در حال ایراد گرفتن از دیگران، برچسب زدن (که تو مشرکی یا موحدی) و نصیحت کردن هستند، اما خودشان در زندگی شخصی دچار فقر، بیماری، تنش و روابط خراب هستند، در مسیر توحید قرار ندارند. زیرا وقتی در مسیر توحید بهمعنای واقعی کلمه قرار میگیری، از قضاوت دیگران دست برمیداری، بر اهداف و سازندگی خود تمرکز میکنی و نتیجهی این مسیر، در قدم اول صلح درونی و صلح بیرونی با تمام هستی است.
توحید واقعی انسان را مهربانتر، متواضعتر و سپاسگزارتر میکند، نه قضاوتگر و پرخاشگر. زیرا فرد موحد میداند که خودش همواره نیاز به تکامل دارد و هیچکس کامل نیست؛ بنابراین، بهجای مچگیری از دیگران، روی رابطه خودش با خدا کار میکند، روی بهبود باورهای توحیدیاش کار میکند و نتیجه این مسیر، قطعاً بالا رفتن کیفیت شرایط زندگی در تمام جنبههاست که بهصورت مشخص، خود را در نتایج مالی و صلح درونی نشان میدهد.
برای کسانی که بهدنبال تغییر بنیادین شخصیت خود با باورهای مرجع توحیدی هستند، استفاده همزمان از آموزههای این فایل و تمرینهای دوره احساس لیاقت میتواند سرعت رشد شما را در نهادینه کردن این باورهای توحیدی و ساختن شخصیتی قوی و در صلح با خود، صدچندان کند. مسیر توحید، مسیر لذت بردن از زندگی و دیدن خداوند در تمام زیباییها و انسانهاست، نه مسیر تعصب و خشکمغزی.
درس مهمی که از تجربیات شخصی استاد در این فایل میتوان گرفت، این است که بهجای تمرکز بر اصلاح دیگران و تبدیل شدن به یک واعظ بیعمل، باید تمام انرژی را صرف ساختن باورهای خود و خلق نتایج کرد. جهان به حرفهای قشنگ پاداش نمیدهد، به فرکانس و عملکرد خالصانه پاداش میدهد. این یک قانون ابدی است که نعمتهای زندگی ما به اندازه باورهای توحیدی ماست. شما نمیتوانید سر جهان کلاه بگذارید. اگر باورهای شما واقعاً توحیدی باشد، باید خروجی آن آرامش، ثروت، سلامتی و روابط عاشقانه پایدار باشد.
تمرین این قسمت:
اکنون نوبت شماست که با خودتان صادق باشید و برای رشد شخصیتی بهتر، ردپای این جنس کجفهمیها را در ذهن خود جستوجو و اصلاح کنید. بهعنوان یک تمرین بسیار اثرگذار، در بخش نظرات سایت به این سؤالات پاسخ دهید:
۱. آیا تا به حال پیش آمده که به بهانه توحید و اینکه «خدا این نعمت را داده است»، از تشکر کردن از همسر، پدر و مادر یا همکارانتان طفره بروید؟ این رفتار شما چه اثرات منفیای روی روابط شما گذاشته است؟
۲. اگر به عزیزان خود لطفی کنید و آنها به بهانه توحیدی بودن، از شما تشکر نکنند، یا باز هم به این بهانه نسبت به برکت حضور شما در زندگیشان بیتفاوت باشند، چقدر این نگاه را میپسندید؟
این یک شاخص است برای اینکه هر آنچه را برای خود میپسندیم، برای دیگران هم بپسندیم.
نوشتن این تجربیات و تعهدات در بخش نظرات، نهتنها به شما کمک میکند تا این آگاهیها را در ذهن خود تثبیت کنید، بلکه الگویی واقعی از درک صحیح توحید برای سایر دوستانتان در این مسیر خواهد بود.
پاسخت را کامل در قسمت کامنتهای همین صفحه بنویس تا هم برای خودت نقشهی راه شود و هم الهامبخش دیگران.
- نمایش با مدیاپلیر پیشرفته
- فایل تصویری توحید عملی | قسمت 7307MB57 دقیقه
- فایل صوتی توحید عملی | قسمت 756MB57 دقیقه
بسم الله الرحمن الرحیم
خلاصهای از آنچه که در این فایل آموختم:
• آدمها دوست دارند معمولا چیزی رو که خودشون میپسندند بشنوند.
بهتر است سعی کنم ایدههای مختلف را تست کنم و خودم را برای درک کردن خالی کنم.
• برداشت من هم از توحید دقیقا همین یک کلمه بود که در همین شعر شنیده بودم. با این اختلاف که در مدرسه به من یاد داده بودند که توحید یعنی خدا یکی است و همتایی ندارد.
• در قرآن بسیار آمده که: پیرو آیین ابراهیم باشید که او موحد است و از مشرکان نیست.
• هیچ کسی در دنیا کامل نیست، حتی ابراهیم هم موحد کامل نبود. بنابراین کسی را نداریم که در زمینهای کامل باشد.
• ضعف عزت نفس یعنی بجای خودباوری، دیگران را باور دارد. یعنی عوامل بیرونی؛ مثل شانس، خانواده، قد، شهر خاص و …
• قدرت دادن به عوامل بیرونی یعنی قدرت را از خدا میگیریم.
• قرآن تماما درمورد توحید صحبت کرده نه مسائلی که در بین مذهبیهای امروز مطرح است.
• تنها گناهی که بخشیده نمیشود شرک است.
• تأثیرگذاری بخاطر گفتن حقیقت است که با قلب شنوندهی آماده، همخوانی دارد.
• برخی میگویند که «من به خدا اعتماد و اعتقاد دارم» اما بسیار افراطی، به گونهای که هیچکس را آدم حساب نمیکنند و فضایی ایجاد میکنند که به احساس بد میرسیم.
• اساسا با نصیحتکردن باید مشکل داشته باشم.
افراد از حرف من الگو نمیگیرند، از عملکرد من الگو میگیرند.
• کسانی که خیلی دیگران را نصیحت میکنند، معمولا خودشان عمل نمیکردند.
• به کلام آدمها کاری نداشته باشم، بلکه به عملکردشان نگاه کنم.
• معمولا افرادی که موفق هستند، اتفاقا اصلا اهل نصیحتکردن نیستند.
• با حرفهای خوب و قشنگزدن نمیشود سر جهان کلاه بگذارم.
• جهان و خداوند با نتایج با من صحبت میکند.
• هرگاه خواستم از کسی ایراد بگیرم، به نتیجه و عملکرد خودم نگاهی بیندازم.
• من پای حرف کسی مینشینم که نتیجه گرفته باشد نه کسی که فقط بلد است حرف بزند.
• توحید و ایمان، ادا اطواری نیست، کاملا قلبی است.
• از آدمها باید تشکر کنیم، نه که به بهانهی دست خدا بودن، آنها را لایق تشکر ندانیم.
• نه تنها از ادمها، که از حیوانات و گیاهان هم باید تشکر کنم.
• به این ترتیب من شخصیتی سپاسگزار از خودم میسازم.
• از اصول ارتباطات این است که به افراد احساس مهم بودن بدهم.
تعاریف حقیقی را به او بگویم.
• ذوقکردن منافاتی با توحید ندارد. یعنی به معنای بزرگکردن قضایا نیست.
• شفاعت به این معنا، در قرآن به هیچ عنوان وجود ندارد.
• باید ببینم من در زندگیام، چگونه میتوانم در عمل، توحید و ایمان به خدا را نشان دهم.
• تنها عاملی که نشان میدهد در مسیر درست پایدار هستم یا نه، نتایج پایدار است.
• آنقدر درگیر گرفتن نتیجه برای خودم باشم که وقت نکنم دیگران را نصیحت کنم.
• کسی میفهمد که آمادگی دارد، و خیلیها آمادگی ندارند.
• توحید در یک کلام یعنی عوامل بیرونی را دخیل ندانیم.
• توحید یعنی ایمانی که عمل بیاورد، یعنی به عوامل بیرونی برای حرکت نکردن قدرت ندهم.
• یعنی نگذار عوامل بیرونی تو را بترساند.
پینوشت:
آقا چقدرررررر این فایل خوشگل بود و چسبید.
چقدر لذت بردم، چقدر جدید بود، خدایا شکرت.
چقدر خوشحالم که اینجام.
چقدر لذتبخشِ برام اینکه میام تو سایت، اینکه دیدگاه مینویسم، اینکه گوش میدم.
خدایا بهم فرصت بده که بیشتر این آگاهیها رو قورت بدم.
خدایا عاشقتم.