توحید عملی | قسمت 7

به نام خداوند مهربان

سلام استاد و خانم شایسته عزیز

موارد اساسی و نکات کلیدیِ این فایل چیست؟

-اغلب تمایل داریم قوانین الهی را با باورهای مخرب و نامناسب خود تفسیر و تعبیر کنیم

-تنها با درک و عمل کردن به قوانین الهی نتایج زندگی ما دگرگون خواهد شد

-اگر مانند گذشته فکر و عمل می کنیم مانند گذشته نتیجه می گیریم

-باورهای توحیدی اصل و اساس قرآن است

-تنها عاملی که باعث ایجاد نتایج پایدار می شود داشتن باورهای توحیدی است

داشتن باورهای توحیدی به معنای:

-قدرت دادن تنها به خداوند نه عوامل بیرونی و افراد است

-پا گذاشتن فراتر از محدوددیت ها و ترس هایمان است

-سپاسگزار عمیق و واقعی از دیگران و سپاسگزاری قلبی از خداوند است

-باج ندادن و نگران تهدیدهای دیگران نبودن است

-پل های پشت سر خود را برای تحقق اهدافمان خراب کردن است

-پند و نصیحت ندادن به افراد و آنها را قضاوت نکردن است

-طی کردن راه درست علی رغم نداشتن شرایط مناسب است

-تنها بر خداوند حساب کردن و اعتبار تمام کارها را به خداوند دادن است

-عمل کردن و نه فقط صحبت کردن است

کدامیک از این موارد به شما بیشتر کمک کرده است؟

-اینکه به خاطر کوچکترین خیری که از هر چیز به ما می رسد سپاسگزار آنها باشیم به ما کمک کرده حتی از گیاهانی که باعث زیبایی محیطمان شده یا پنجره ای که باعث می شود درختان را ببینیم یا خانه ای که بودن در آن به ما احساس آرامش می دهد با تمام وجود با کلام خود سپاسگزار باشیم و هر بار مشاهده کرده ایم که هر چه بیشتر از انها سپاسگزار باشیم خیر و برکت بیشتری از آنها دریافت می کنیم

چه تجربیات آموزنده ای در این باره دارید؟

-خدا را شکر از افراد در کلام و با تمام وجود سپاسگزار بودیم اما از اشیائی که به ما خیر و برکت فراوان رسانده اند سپاسگزار نبودیم و با سپاسگزاری از آنها متوجه شدیم تا چه اندازه به ما خیر و برکت بیشتر می رسانند البته سپاسگزار بودن به خاطر اشیاء یا موجودات زنده مثل حیوانات و گیاهان را بیشتر در سریال زندگی در بهشت و سفر به دور آمریکا از خانم شایسته ی عزیز و استاد آموختیم و برای ما نحوه ی صحبت کردن و سپاسگزاری خانم شایسته و استاد بسیار جالب بود و سعی کردیم این عادت را در خود ایجاد کرده و ما هم با ابرها آسمان دریا کوه ها و هر چیزی که می بینیم صحبت کرده و از انها سپاسگزار باشیم

برنامه‌ی شخصی‌ِ شما برای اجرای «آن مورد اساسی در عمل»‌ چیست؟

-برنامه ی ما سپاسگزاری بسیار بیشتر از خداوند به خاطر نعمت ها ی بی انتها که هر چقدر سپاسگزار باشیم باز هم کم است و سپاسگزار بودن از افراد و تمام موجودات زنده که باعث ایجاد احساس خوب در ما می شوند است

البته همان گونه که استاد در دوره ی احساس لیاقت فرمودند سپاسگزاری باید علاوه بر کلام در عمل هم باشد اینکه استعدادهایی که خداوند به ما عطا کرده را ارزشمند بدانیم و از تک تک آنها استفاده کرده باعث رشد و گسترش بیشتر آنها شویم هم بالاترین حد از سپاسگزاری است

لازم است بر روی عزت نفس و احساس ارزشمندی خود بیشتر کار کرده تا بتوانیم استعدادهای خود را کشف کرده و در عمل از آنها به درستی استفاده و سپاسگزاری خود را از نعمت های بی انتهای الهی در عمل نشان دهیم

اغلب به دلیل مقایسه یا سایر مسائلی که استاد در دوره ی احساس لیاقت بیان می کنند استعداهای خود را نادیده گرفته و آنها را فراموش می کنیم و با یاد آوری دوباره ی آنها و سپاسگزار بودن به خاطرشان می توانیم در عمل از آنها استفاده کرده و سپاسگزار واقعی خداوند به خاطر نعمت های بی انتهایش باشیم

خدایا شکرت

به نام خداوند مهربان

سلام استاد و خانم شایسته عزیز

موارد اساسی و نکات کلیدیِ این فایل چیست؟

-اغلب دوست داریم قوانین الهی را با باورها و افکار نادرست خود تعبیر و تفسیر کنیم

-تنها زمانی می توانیم توحیدی عمل کنیم که عزت نفس بالایی داشته باشیم

-با داشتن عزت نفس بالا دیگران و عوامل بیرونی را مقصر ندانسته و قدرت را تنها به خداوند و خودمان می دهیم

-اصل و اساس قران توحید است

-توحید به معنای توهین به دیگران نیست

-اگر قصد توحیدی عمل کردن داریم باید در کلام و از صمیم قلب از افراد تشکر کنیم

-تشکر ما از خداوند قلبی و از افراد در کلام باشد

-توحیدی عمل کردن به معنای ایمانی است که عمل می آورد

-توحیدی عمل کردن به معنای ایمان پا در دل ترس ها و محدوده ی امنمان گذاشتن است

-به افراد لقب مشرک بودن ندهیم

-به جای قضاوت افراد و برچسب مشرک زدن به انها بر روی باورهای خود کار کنیم

-هیچ یک از ما توحیدی یا مشرک مطلق نیستیم

-تنها خداوند کامل است

کدامیک از این موارد به شما بیشتر کمک کرده است؟

-این که استاد فرمودند توحیدی عمل کردن ریشه در عزت نفس ما دارد به ما کمک کرد که بر روی باورهای خود در زمینه ی عزت نفس بیشتر کار کرده خود را بیشتر دوست داشته باشیم به خاطر اشتباهاتمان خود را قضاوت و سرزنش نکرده و با خود مانند رفیق صمیمی برخورد کنیم

اگر بتوانیم خود را دوست داشته و برای خود ارزش قائل باشیم می توانیم دیگران را هم دوست داشته باشیم انها را قضاوت نکرده و در کلام از انها سپاسگزار باشیم و ویژگی های مثبت آنها را تحسین کنیم

تا زمانی که خود را ارزشمند ندانیم نمی توانیم برای دیگران ارزش قائل باشیم

چه تجربیات آموزنده ای در این باره دارید؟

-از زمانی که بر روی احساس لیاقت و عزت نفس خود کار کرده ایم بیشتر خود را دوست داشته و کمتر به خاطر اشتباهاتمان سرزنش می کنیم به همین دلیل می توانیم دیگران را هم بیشتر دوست داشته باشیم و اشتباهات آنها را بپذیریم و کمتر برچسب های نامناسب به انها بزنیم هر چند به قول استاد تمرکز ما به قدری بر روی اصلاح باورهای مخرب و تحقق خواسته هایمان است که مقایسه و قضاوت دیگران بسیار کمتر شده و جا دارد با تمرکز بر خودمان بهتر و بهتر شود

برنامه‌ی شخصی‌ِ شما برای اجرای «آن مورد اساسی در عمل»‌ چیست؟

-برنامه شخصی ما کار کردن بر روی احساس لیاقت و عزت نفسمان است چون اساسی ترین عامل که باعث تحقق اهداف و گرفتن نتیجه می شود داشتن احساس ارزشمندی و عزت نفس بالاست

داشتن احساس لیاقت و ارزشمندی باعث می شود توحیدی تر عمل کرده اشتباهات خود و دیگران را بپذیریم از خداوند و افراد سپاسگزار باشیم و احساس خوب بیشتری نسبت به خود و دیگران داشته باشیم

خدایا شکرت

به نام خداوند مهربان

سلام استاد و خانم شایسته عزیز

افراد دوست دارند آن چیزی را بشنوند که به آن باور دارند:

که باعث می شود هیچ گاه نتوانند به موفقیت دست یابند اگر نتایج متفاوت می خواهیم باید: به شیوه ی متفاوت عمل کنیم

به روش هایی که به نظرمان درست است عمل کنیم: نتایج را بررسی و اگر موثر بود آن را ادامه دهیم و اگر نه آن را کنار بگذاریم

زمانی که بر روی خود باوری عزت نفس و احساس ارزشمندی خود کار کنیم و خود تخریبی را کنار بگذاریم:

از همه لحاظ پیشرفت می کنیم

بسیاری از ما تنها به این دلیل که بحث توحید را به خوبی درک نکرده ایم: خود را باور نداریم و قدرت را به دست دیگران داده که دیگران منظور: قدرت دادن به عوامل بیرونی است زمانی که به عوامل بیرونی قدرت می دهیم: قدرت را از خداوند گرفته که قرآن هم تنها: بر توحید تاکید دارد و خداوند تنها شرک بر خودش را نمی بخشد

بسیاری از افراد به اسم توحید: به دیگران توهین کرده یا از افراد تشکر نمی کنند

به دنبال نصیحت کردن افراد نباشیم تمرکز خود را بر روی خود قرار دهیم افراد از عملکرد ما الگو می گیرند نه صحبتها حرف زدن مهم نیست که چه حرفی می زنیم: به نتایج و عملکرد خود نگاه کنیم

افرادی که دیگران را نصیحت می کنند: خودشان نتایج بسیار بدی دارند نمی توانیم سر جهان را: کلاه بگذاریم

به سراغ عمل کردن: به جای حرف زدن باشیم وقتی در مسیر درست قرار بگیریم: نتایج ما پایدار خواهد شد

توحید: باید در قلب ما باشد از افراد از صمیم قلب تشکر کنیم و شخصیت خود را : به شخصیتی سپاسگزار تبدیل کنیم

مسیر درست را از مسیر غلط تشخیص دهیم و به افراد احساس مهم بودن دهیم

برای انسان ها: ارزش قائل باشیم و فکر نکنیم مشرک هستیم قانون: ادا اطوار نیست

توحید را به درستی در عمل درک کنیم:

تا به ما شجاعت برای حرکت و قدم برداشتن دهد ترس های ما را کمتر کند خداوندی که در قلب ما است نه در کلام ما

با تمام وجود : از عزیزان خود قدردانی و تشکر کنیم تنها نشانه ای که به ما نشان می دهد در مسیر درست هستیم:

نتایج پایدار ما است

خدایا شکرت

عاشقتونیم