توحید عملی | قسمت 7

این فایل در آذر ماه ۱۴۰۴ بروزرسانی شده است

این متن خلاصه‌ای از فایل این قسمت می‌باشد، اما برای درک کامل و عمیق‌ترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.


در این قسمت از مجموعه «اجرای توحید در عمل»، استاد عباس‌منش به اصلاح یکی از معمول‌ترین کج‌فهمی‌ها در مسیر اجرای توحید در عمل می‌پردازند. موضوعی که اگر به‌درستی درک نشود، نه‌تنها منجر به رشد شخصیت نمی‌شود، بلکه فرد را دچار تعصب و قضاوت‌های حاشیه‌ای می‌کند و از اصل، که توحید است، دور می‌شود.

آگاهی‌های این قسمت، تفاوت ظریف میان «توحید در قلب» و «توحید در زبان» را به ما می‌شناساند. همچنین ملاک واقعی تشخیص ایمان، یعنی «نتایج ملموس»، مورد واکاوی دقیق قرار می‌گیرد.

درک عمیق این مفاهیم، نیازمند ذهنی باز و خالی از تعصب، برای تشخیص اصل از فرع و بهره‌گیری از اصل است. چرا که بسیاری از افراد تنها آن چیزی را می‌شنوند که با باورهای‌شان همسو باشد، نه حقیقتی که بیان می‌شود. برای تغییر واقعی، باید جسارت شنیدن حقایقی را داشت که شاید با آنچه پذیرفته‌ایم، در تضاد باشند.

درس اصلی این قسمت، بازتعریف مفهوم توحید و شرک خارج از تعاریف کلیشه‌ای و سطحی است. توحید به‌معنای حفظ ظاهر مذهبی، انجام مناسک خشک یا قسم خوردن به مقدسات نیست؛ بلکه توحید یک ایده درونی و بنیادین است که در آن، تمام قدرت تنها در دستان خداوند دیده می‌شود و هرگونه قدرت دادن به عوامل بیرونی (مانند دولت، شرایط اقتصادی، پارتی، شانس یا موقعیت جغرافیایی) مصداق بارز شرک است.

نقطه عطف این فایل، اصلاح یک برداشت بسیار غلط و خطرناک از توحید است؛ همان توهمی که افراد فکر می‌کنند سپاسگزاری از لطف‌های دیگران، با توحید مغایرت دارد. بسیاری از افراد به‌محض آشنایی با مباحث توحیدی، دچار افراط شده و تصور می‌کنند اگر از همسر، پدر، استاد یا کارمند خود تشکر کنند، دچار شرک شده‌اند.

استاد عباس‌منش با قاطعیت این دیدگاه را رد کرده و می‌آموزد که انسان‌ها «دستان خداوند» روی زمین هستند و خداوند از طریق آنها، نعمت‌هایش را وارد زندگی ما می‌کند. به همین دلیل، توحید جایگاهش در قلب است؛ وقتی لطفی از مخلوقی دریافت می‌کنیم، در قلب خود باید بدانیم که اصل نعمت از خداست و آن فرد تنها واسطه‌ای برای رساندن خیر الهی بوده است، اما در مقام عمل و رفتار اجتماعی، وظیفه داریم از انسان‌ها به‌عنوان مجراهای جاری شدن نعمت سپاسگزاری کنیم.

سپاسگزاری از دیگران، نه‌تنها شرک نیست، بلکه تمرینی برای دیدن خداوند در همه‌جاست. این درس بزرگی است که حتی اگر طرف مقابل (مانند حیوانات یا طبیعت) متوجه تشکر ما نشود، ما برای رشد شخصیت خودمان و برای ایجاد فرکانس قدردانی در جهان هستی، باید همواره سپاسگزار باشیم. زیرا فرکانس سپاسگزاری، نزدیک‌ترین فرکانس به فرکانس خداوند است. خداوند بارها خود را در قرآن «شَکور» نامیده و هرجا بنده‌ای کار خوبی انجام داده، از او تشکر کرده است.

مبحث حیاتی دیگری که در این فایل مطرح می‌شود، «ملاک سنجش ایمان با نتایج» است. ایمان و باور درست، با ادعاهای کلامی، نصیحت کردن دیگران یا ظاهر مذهبی سنجیده نمی‌شود، بلکه تنها با نتایج ملموس در زندگی قابل اندازه‌گیری است. کسانی که مدام در حال ایراد گرفتن از دیگران، برچسب زدن (که تو مشرکی یا موحدی) و نصیحت کردن هستند، اما خودشان در زندگی شخصی دچار فقر، بیماری، تنش و روابط خراب هستند، در مسیر توحید قرار ندارند. زیرا وقتی در مسیر توحید به‌معنای واقعی کلمه قرار می‌گیری، از قضاوت دیگران دست برمی‌داری، بر اهداف و سازندگی خود تمرکز می‌کنی و نتیجه‌ی این مسیر، در قدم اول صلح درونی و صلح بیرونی با تمام هستی است.

توحید واقعی انسان را مهربان‌تر، متواضع‌تر و سپاسگزارتر می‌کند، نه قضاوت‌گر و پرخاشگر. زیرا فرد موحد می‌داند که خودش همواره نیاز به تکامل دارد و هیچ‌کس کامل نیست؛ بنابراین، به‌جای مچ‌گیری از دیگران، روی رابطه خودش با خدا کار می‌کند، روی بهبود باورهای توحیدی‌اش کار می‌کند و نتیجه این مسیر، قطعاً بالا رفتن کیفیت شرایط زندگی در تمام جنبه‌هاست که به‌صورت مشخص، خود را در نتایج مالی و صلح درونی نشان می‌دهد.

برای کسانی که به‌دنبال تغییر بنیادین شخصیت خود با باورهای مرجع توحیدی هستند، استفاده هم‌زمان از آموزه‌های این فایل و تمرین‌های دوره احساس لیاقت می‌تواند سرعت رشد شما را در نهادینه کردن این باورهای توحیدی و ساختن شخصیتی قوی و در صلح با خود، صدچندان کند. مسیر توحید، مسیر لذت بردن از زندگی و دیدن خداوند در تمام زیبایی‌ها و انسان‌هاست، نه مسیر تعصب و خشک‌مغزی.

درس مهمی که از تجربیات شخصی استاد در این فایل می‌توان گرفت، این است که به‌جای تمرکز بر اصلاح دیگران و تبدیل شدن به یک واعظ بی‌عمل، باید تمام انرژی را صرف ساختن باورهای خود و خلق نتایج کرد. جهان به حرف‌های قشنگ پاداش نمی‌دهد، به فرکانس و عملکرد خالصانه پاداش می‌دهد. این یک قانون ابدی است که نعمت‌های زندگی ما به اندازه باورهای توحیدی ماست. شما نمی‌توانید سر جهان کلاه بگذارید. اگر باورهای شما واقعاً توحیدی باشد، باید خروجی آن آرامش، ثروت، سلامتی و روابط عاشقانه پایدار باشد.


تمرین این قسمت:

اکنون نوبت شماست که با خودتان صادق باشید و برای رشد شخصیتی بهتر، ردپای این جنس کج‌فهمی‌ها را در ذهن خود جست‌وجو و اصلاح کنید. به‌عنوان یک تمرین بسیار اثرگذار، در بخش نظرات سایت به این سؤالات پاسخ دهید:

۱. آیا تا به حال پیش آمده که به بهانه توحید و اینکه «خدا این نعمت را داده است»، از تشکر کردن از همسر، پدر و مادر یا همکارانتان طفره بروید؟ این رفتار شما چه اثرات منفی‌ای روی روابط شما گذاشته است؟

۲. اگر به عزیزان خود لطفی کنید و آنها به بهانه توحیدی بودن، از شما تشکر نکنند، یا باز هم به این بهانه نسبت به برکت حضور شما در زندگی‌شان بی‌تفاوت باشند، چقدر این نگاه را می‌پسندید؟

این یک شاخص است برای اینکه هر آنچه را برای خود می‌پسندیم، برای دیگران هم بپسندیم.

نوشتن این تجربیات و تعهدات در بخش نظرات، نه‌تنها به شما کمک می‌کند تا این آگاهی‌ها را در ذهن خود تثبیت کنید، بلکه الگویی واقعی از درک صحیح توحید برای سایر دوستانتان در این مسیر خواهد بود.

پاسخت را کامل در قسمت کامنتهای همین صفحه بنویس تا هم برای خودت نقشه‌ی راه شود و هم الهام‌بخش دیگران.


 

توجه

این فایل تا مدت محدودی به صورت رایگان قابل استفاده است. در صورت نیاز آن را دانلود کرده و روی سیستم خود ذخیره نمایید.

763 نظر
توجه

اگر می‌‌خواهی تجربیات خود را درباره موضوعات این فایل بنویسی، لازم است عضو سایت شوی و اگر عضو هستی، می‌توانی با ایمیل و رمز عبورت از اینجا وارد سایت شوی.

بازکردن همه‌ی پاسخ‌هانمایش:    به ترتیب تاریخ   |   به ترتیب امتیاز
    تعداد کل دیدگاه‌های «فاطمه کهوند» در این صفحه: 3
  1. -
    فاطمه کهوند گفته:
    مدت عضویت: 1406 روز

    به نام خداوندی که همیشه نزدیکه و هر لحظه جواب منو می‌ده

    سلام استاد عزیزم، سلام مریم جونم، سلام به همهٔ دوستای نازنینم؛

    استاد جان، هرچقدر شکرگزاری کنم بازم کمه. هرچی فریاد سپاس بزنم باز هم حق این همه عشق و آموزش رو ادا نمی‌کنه.

    امروز صبح وقتی بیدار شدم، توی ستارهٔ قطبیم نوشتم: «خدایا، بهم بگو امروز چطور بیشتر سپاسگزارت باشم؟»

    بعد درست همون‌موقعی که باید، بدون اینکه حتی نشونه‌ای از قبل باشه، به این فایل رسیدم. خدا بهم گفت: باز کن… جواب سؤالت اینجاست.

    و من واقعاً نمی‌دونستم جواب کدوم سوالمه؛ چون امروز کلی سؤال از خدا پرسیده بودم:

    چطور بیشتر قدر خودم رو بدونم؟

    چطور بیشتر توجه‌ام به فراوانی باشه؟

    چطور پرانرژی‌تر باشم؟

    چطور موحدتر زندگی کنم؟

    وقتی رسیدم به دقیقهٔ سی‌وپنج، اشکام خودشون بی‌وقفه جاری شدن… از این همه هماهنگی و از این همه نزدیکی خدا.

    اینکه دقیقاً وقتی دلم می‌خواست بدونم چطور توحیدی‌تر باشم، شما انقدر زیبا از سپاسگزاری گفتید؛ اینکه باید بهش درونمون بپردازیم و در کلاممون هم از آدم‌ها قدردانی کنیم… برای من مثل یک پاسخ روشن الهی بود.

    استاد جانم، شما دارید به من یاد می‌دید چطور یه موحد واقعی باشم. هر روز با یک فایل تازه که همه‌ش تأکیدش روی «فقط خدا»ست، انگار دستمو می‌گیرید و راهو نشونم می‌دید. من هزار بار ازتون ممنونم. هزار بار سپاسگزار این خلوص و صداقت‌تون هستم.

    این چند وقته حس می‌کنم روی ابرام. امروز هم که سورهٔ آل‌عمران می‌خوندم، بارها این دعا رو تکرار کردم: «خدایا، کمکم کن ثابت‌قدم بمونم.»

    و این همون چیزیه که بارها از زبان شما هم شنیدم؛ اینکه حتی برای خود شما هم ثابت‌قدمی یه دعا و تمرینه. آرزوی من فقط همینه: ثابت‌قدم بودن توی این مسیر. حتی اگه فقط برای همین امروز ثابت‌قدم باشم، من سپاسگزارم.

    چون می‌دونم همین یک روز لذت و شکر، ادامهٔ راه فرداها رو هم می‌سازه.

    استاد جان، دوباره می‌گم که عاشقتونم؛ برای خلوص‌تون، برای اینکه انقدر بی‌ریا یاد می‌دید، برای اینکه واقعاً ما رو شریک این نور کردید.

    و از مریم عزیز هم صمیمانه ممنونم؛ برای این سایت پربار، برای این نظم و دسترسی ساده، برای اینکه هر بار سر می‌زنم، حال دلم عوض می‌شه و یه جهان روشن‌تر رو می‌بینم.

    با همهٔ عشقم،

    فاطمه

    میانگین امتیاز به دیدگاه بین 5 رای:
  2. -
    فاطمه کهوند گفته:
    مدت عضویت: 1406 روز

    سلام به دوستان نازنینم

    هر بار که کامنت‌های شما رو چه در متن‌های دانلودی و چه در دوره‌های استاد جانم می‌خونم، کلی مطلب تازه یاد می‌گیرم. این روزها مشغول کار روی احساس لیاقت هستم و واقعاً می‌بینم شما چقدر عمیق به مطالب نگاه می‌کنید؛ این عمق رو می‌شه توی نوشته‌هاتون به‌وضوح حس کرد.

    ازتون سپاسگزارم برای این‌همه خوب نوشتن و دقیق نوشتن. کامنت امروزتون سرشار از تأکید روی احساس لیاقت، ارزشمندی و عزت‌نفس بود. من هم دقیقاً همین رو تجربه کردم؛ از وقتی بیشتر روی عزت‌نفسم و حس لیاقتم کار کردم، دیدم توحیدی‌تر شدم. واقعاً این موضوعات با هم گره خورده‌ن و عمیقاً به هم مرتبط هستند.

    امیدوارم همه‌مون هر روز بیشتر از قبل لیاقتمون رو زندگی کنیم، عزت نفسمون رو در عمل نشون بدیم و در مسیر توحیدی، ثابت‌قدم‌تر و محکم‌تر پیش بریم.

    میانگین امتیاز به دیدگاه بین 1 رای:
  3. -
    فاطمه کهوند گفته:
    مدت عضویت: 1406 روز

    نگار جان درود به تو مادر نازنین

    چقدر لذت بردم از رفتار های دخترتون

    من همیشه بر این عقیده ام که ما اول باید خودمون رو تربیت کنیم بعد بچه هامون رو.

    و من مطمئنم که کودک شما این سپاسگزاری رو از خود شما یاد گرفته،

    دقیقن بچه ها مثل آینه عمل می کنن هر کاری شما انجام بدی سریع همون رو انجام میدن.

    باید بهتون تبریک گفت برای این حد از آگاه بودن که حالا به فرزندتان هم منتقل شده.

    سپاسگزارم ازتون که تجربتون رو با ما به اشتراک گذاشتید. ‌

    میانگین امتیاز به دیدگاه بین 2 رای: