سلام به استاد عزیزم و خانم شایسته گرامی

و همه دوستان خوش انرژی و خوش بختم

چند روز پیش که متعهد شدم به یکی از اهداف مالی خودم که سه برابر شدن درآمدم در کمتر از یک سال هست برسم، هدایت شدم تا این آزمون رو بدم. تصمیم گرفتم تا باورهای محدود کننده ای که در آزمون بهش اشاره شد رو با باورهای قدرتمند کننده جایگزین کنم و روی اون ها کار کنم. چند نمونه برای خودم انجام دادم و احساس خیلی خوبی گرفتم و باورم نمیشد که به راحتی میشه اینکارو انجام داد. گفتم شاید بد نباشه با شما عزیزان هم در میون بذارم.

باور مخرب: اغلب افراد ثروتمند، از راه‌های نادرست به ثروت رسیده‌اند.

دلیل مخالفت: هر شخصی با توجه به باورهاش می‌تونه به ثروت برسه. اگر آدم صالحی باشه از راه درست و اگر آدم مفسدی باشه از راه غلط. بنابراین نمیشه از روی ثروت‌مند بودن شخصی به درست‌کار بودن یا خلاف‌کار بودن اون شخص پی برد و این قضاوت اشتباهیه، چون این دو موضوع به هم ارتباطی ندارند. در حقیقت این گزاره یک‌طرفه است، یعنی هر شخصی میتونه ثروت‌مند بشه اما برعکسش معنی خاصی نداره، یعنی نمیشه گفت حتما یه آدم ثروت‌مند یه فرد خلاف‌کاره یا یه فرد درست‌کاره.

باور مخرب: پول، نقش مهمی در زندگی ندارد.

دلیل مخالفت: پول شکل دیگه‌ای از نعمت‌هاییه که ما بدون اون‌ها زنده نیستیم چه برسه به این که بخوایم بدون اون‌ها زندگی کنیم؛ مثل غذا، استراحت و تفریح، بهداشت و سلامتی، آموزش و روابطی که با دیگران داریم. در حقیقت ما انسان‌ها تصمیم گرفتیم برای این که بیشتر زنده بمونیم، تکامل پیدا کنیم و بهره‌ی بیشتری از این دنیا ببریم، به شکل اجتماعی زندگی کنیم. هر انسانی به سختی می‌تونه تمام نیازهای اولیه خودش رو تامین کنه، نشدنی نیست اما وقتی در اجتماع هست، انسان‌های دیگه فرصت میکنن بر روی دریافت نعمت‌های دیگه تمرکز کنن و باهم نعمت‌ها رو مبادله کنن. زندگی بدون پول یعنی یه زندگی فردی و ابتدایی. در حقیقت پول فقط یه کاغذ یا سکه و طلا نیست، هروقت در زندگی‌مون روابط خوبی داریم، بهداشت و سلامتی داریم، دانش و آگاهی داریم یعنی اینکه ثروت وارد زندگی‌مون شده و این‌ها از جنس هم هستند. هر اندازه که این نعمت‌ها رو می‌خوایم، پول رو هم باید بخوایم و هر اندازه که روابط اجتماعی بهتری داشته باشیم، ثروت‌مندتر هم هستیم.

باور مخرب: اینکه فردی بخواهد پول بسیار زیادی داشته باشد، خودخواهانه است.

دلیل مخالفت: زمانی این طوری فکر می‌کنیم که باور داشته باشیم دنیا کوچیکه و اگه من بخوام بهره‌ی بیشتری از دنیا ببرم جای شخص دیگه‌ای رو تنگ کردم. دنیا هر لحظه در حال گسترشه و این باعث به وجود اومدن منابع و فرصت‌های جدیدی برای استفاده کردن میشه. حالا اگه شخصی نخواد استفاده کنه، تصمیم اونه و ارتباطی به من نداره. مثل اینه که خدا به منم پا داده ولی من ازش بهره‌ای نبردم ولی شخص دیگه‌ای با اون پا، فوتبالیست میشه، من بگم اون آدم چقدر خودخواهه.

باور مخرب: پول باعث خوشبختی نمی‌شود.

دلیل مخالفت: خوشبخت در دنیا و آخرت کسیه که باورهای درست و پاکی در مورد خداوند داشته باشه. وقتی ما خدا رو بخشنده و مهربان بدونیم، وقتی ما خدا رو بزرگ و توانا بدونیم، وقتی ما خدا رو عالم و عادل بدونیم، اون‌وقت فکر می‌کنیم هدف از آفرینش چی بوده؟ ما اگر نخوایم خوشبخت باشیم یعنی خدا رو پاک نمی‌دونیم و فکر می‌کنیم بی‌هدف آفریده شدیم، یعنی باور نداریم که او پرورش‌دهنده و هدایت‌کننده ما برای رسیدن به هدفیه که براش آفریده شدیم. او به ما آموزش داده تا بفهمیم به عنوان اشرف مخلوقات آفریده شدیم، به عنوان جانشین او در زمین آفریده شدیم، تمام اون چه که در آسمان‌ها و زمین وجود داره در تسخیر ماست. پس تنها کاری که باید انجام بدیم ایمان آوردن به پاکی او یا تغییر باورهامونه که در عمل همون خواستن از اوست. ما محکوم به خواستن خوشبختی هستیم. پول در این دنیا هم‌جنس با تمام نعمت‌هاست پس وقتی خوشبختی رو می‌خوایم باید پول رو هم بخوایم، یعنی محکوم به خواستن خوشبختی و ثروت هستیم.

باور مخرب: پول زیاد، شخصیت فرد را به سمت منفی تغییر می‌دهد.

دلیل مخالفت: پول ارتباطی با شخصیت افراد نداره. یه فرد به انتخاب خودش میتونه باورها و رفتارهای درستی داشته باشه یا نداشته باشه. ظرف وجود ما برای دریافت نعمت‌های بیشتر، بزرگ‌تر میشه بنابراین شخصیت ما بهتر خودش رو نشون میده. اگه ما با باورهای درستی به ثروت یا هر نعمت دیگه‌ای رسیده باشیم، اون‌وقت خوبی‌های ما بیشتر دیده میشه.

باور مخرب: افراد بسیار ثروتمند اغلب هیچ دوست واقعی ندارند.

دلیل مخالفت: احتمالا تعریف یا توقع ما از دوست واقعی اشتباهه. دوست واقعی کسی نیست که مسئول خوشبخت کردن ما باشه. دوست واقعی کسی نیست که مسئول شاد کردن ما باشه. دوست واقعی کسی نیست که مسئول حل کردن مشکلات ما باشه. چون ماها آدمیم و این توانایی رو نداریم، جز خدا و اگه این طور فکر نکنیم به نوعی برای خدا شریک قائل شدیم. تنها دوست واقعی ما خداست و بهترین رابطه رو ما باید با خودمون و خدا داشته باشیم. منظور از دوست واقعی در این دنیا یعنی داشتن رابطه‌ی بسیار خوب با آدم‌ها حالا محدود به هیچ آدم خاصی نیست، میتونه همسر، فرزند، والدین و هر آدم دیگه‌ای باشه که با اون‌ها در ارتباط هستیم. وقتی ما محکوم به خواستن خوشبختی و ثروت هستیم یعنی محکوم به خواستن رابطه‌های خوب هم هستیم، چون ثروت به معنی پول در زندگی اجتماعی به دست میاد، پس امکان نداره افراد ثروت‌مند روابط خوبی نداشته باشند.

باور مخرب: اگر به ثروت زیاد برسم، دیگران به خاطر پولم مرا می‌خواهند.

دلیل مخالفت: وقتی من ثروت زیادی داشته باشم، برای دیگران جذابه تا بدونن من چطور به این نعمت‌ها رسیدم برای همین به من نزدیک میشن تا از راز من سر در بیارن یا این که دوست دارن با تماشای زندگیم همون حال و هوا رو تجربه کنن تا بهش برسن. این اتفاق به نظرم خیلی طبیعی و خوشاینده تا بتونم برای دیگران الگوی رسیدن به خوشبختی باشم. و برای بعضیا که باورهای غطلی دارند، که فکر می‌کنند نمی‌تونن مثل من صاحب این نعمت‌ها باشن، دوست دارن تا از طریق من به این نعمت‌ها دسترسی داشته باشن یا به قول معروف به خاطر پولم من رو می‌خوان تا براشون خرج کنم. اما این عده در مقایسه با تمام آدمایی که باهاشون در ارتباطم خیلی کم هستند و شامل همه نمیشه. وقتی من ثروت‌مند باشم، رابطه‌های بسیار زیاد و خوبی دارم، افرادی که باورهایی مثل من دارند، اهل خوشبختی و ثروت و آزادی هستند.