«اعتماد به ربّ»، پیام ابراهیم از قربانی کردن فرزندش - صفحه 163

درود بر خالق زیبایی ها

روز شمار تحول زندگی من:

امروز 1404/5/11

روز سوم:

سلام بر استاد عزیزم و خانم شایسته نازنین، چه بسیار خوشحالم که همچین روز های شادی داریم و خدا مارو به مسیر زیبایی ها هدایت کرده

همیشه هر فایلی ببینم دوست دارم از تجربیات خودم در لحظه و در گذشته بنویسم تا در اینده بفهمم از چه جایی قدم برداشتم و به چه قله ای رسیدم

دوست دارم همیشه برام یاد اور باشه و سپاسگزار خداوندم باشم ( وگرنه نجوای ذهن همیشه ادمو وسوسه میکنه و کاری میکنه نا سپاسی کنه)

چقدر این فایل استاد رو دوست داشتم من خودم تجربه ای در مورد فرزند ندارم چون مجردم ولی الان یه داداش 9 ماهه دارم چقدر دوستش دارم یعنی دوست دارم از خوابم شب بگذرم که اون گریه نکنه و ناراحت نباشه ( البته از وقتی اومدم به این مسبر و فهمیدم خدا به بچه بسیار نزدیکه اونطوری عاشقش شدم)

خودم میدونم که بسیار بچه دوست داشتنی هست ولی مطابق با گفته استاد معتقدم که اگه اینقدر بچه رو دوست داشته باشی باید ازش حمایت نکنی

بزرگترین حمایت یعنی حمایت نکردن ازش

من الان تقریبا یک و نیم سال هست اومدم به این مسیر و چون پدر و مادرم نمیدونن من از چه مسیری میرم احساس میکنن دارم به چاه میوفتم و همش تلاش میکنن که من از مسیر خودشون برم و این مسیر رو بیخیال بشم ( چون مسیر خودشون اشناست ولی بی ثمره و اینو نمیدونن و اصلا هم فکر نمیکنم بهش ذره ای فکر کرده باشن)

یا حتی من یه فایل رو گوش بدم تلاش میکنن بیان اون فایل رو خودشونم گوش بدن تا مطمعن بشن از مسیرم و عجیبیش اینه که اونا توی فایل یه چیز هایی میشنون که اصلا استاد به زبون نیاورده بعد من تعجب میکنم ( یجورایی به مسیر گمراهی میکشن حرفای استاد رو)

یا حتی یادمه من از یه اساتید دیگه دوره گرفته بودم اون بهم گفت توی دفترت یه جمله رو 21 بار هر روز بنویس و….(برای تغییرباورها)

منم نشستم هر روز مینوشتم پدرم اومد گفت تو داری دنیا رو دنبال میکنی ادمی که به فکر دنیا باشه فلان میشه و….( چون خانوادم به ظاهر مذهبین از هرچیزی هم ترس دارن)

یا حتی مادرم همش بهم کارهای زورکی میگه که انجام بدم اونم به صلاح خودم مثال میگه دختری اگه بری خونه بخت فلان میشی و….

نمیدونم چرا احساس میکنم من برای مسیر دیگه ای ساخته شدم اما خانوادم با حمایت بیجا میخوان ببرنم جلوتر ولی خودشون نمیدونن که بدتر میکنن

همیشه بهشون میگم که اقا من مسئول خودمم قول میدم اگه در اینده هم اتفاقی افتاد بگم مقصرش خودمم شما بیخیالم شین اما همیشه بهم میگن اگه تو چاه بیوفتی انگار به پای خودمون خار رفته و درد داره برامون پس کمکت میکنیم

بعضی مواقع از این دیدگاه که واقعا فردی هست که بیشتر از خودم به فکر منه احساس خوب پیدا میکنم و بعضی مواقع با گیر دادنشون عصبی میشم ههههههه

ولی واقعا بنظرم حمایت نکردن بهترین گزینه هست هم اونا راحت زندگی میکنن و بدون دغدغه و منم همینطور

برگردیم به موضوع اعتماد به رب:

واقعا اعتماد به رب یه چیزیه که هر ادمی نمیتونه و احساس میکنم سنگین ترین کار در جهان هستی همینه

الان قرار باشه به یکی از ترسام غلبه کنم هزاران فکر به ذهنم میاد و من اصلا نمیتونم برم توی جزئی ترینش

اصلا حالا یه فکر کنم که من قراره برم جایی بدون اینکه بدونم اونجا چی قراره اتفاق بیوفته ( برای کوچ کردن) عمرا نمیشه و نمیتونم فورا ذهن ادم میره به در به در شدن و گدا شدن و…

یعنی اصلا ابراهیم یه چیز دیگه بود ما خودمون یکی از عزیزانمون به مرگ طبیعی از دنیا بره تا چند روز گریه و زاری داریم ( به خوبی هایی که طرف بهمون کرد و به بدی هایی که ما کردیم فکر میکنیم همش احساس عذاب وجدان داریم البته بعد مرگش ولی قبل مرگ به بدی طرف فکر میکنیم) خود من اینطوری نیستم اما کاملا جامعه اینطوریه ولی خوب منطقیه که از دست دادن عزیز برام سنگینه

ولی حالا ابراهیم بدون هیچ عذاب وجدانی میره پسرشو گردن بزززززنهههههه!!

واقعا درونش پر بوده از توحید و خود ارزشمندی که تونست اینطور قدم برداره

رفتم قران نگاه کردم دیدم همه جای قران اول از همه اسم ابراهیم اومده ( ابراهیم و اسماعیل و اسحاق و… و همه پیامبران

یعنی اول از همه اسم ابراهیم اومده

اصلا به اونجایی که میره و قدم برمیداره خدای تمام جامعه رو بکشه ( بت رو میگم

اصلا نیازه بگی چطور میتونی!!

خود من اگه قرار باشه الان یه رسمی رو بزارم زیر پا از ترس میلرزم ( چون الان یدونه از رسم های اطرافیانم که بسیار مسخره بود زیر پا گذاشتم اصلا همچنان بهم بد و بیراه میگن که اصلا تحملش سخته) حالا تو بخواه که خداشونو بزنی و بکشی

واقعا تحسین بر انگیزه این ادم اصلا هیچ ترسی نداشت و رفت همه رو زد و خورد و نابود کرد

یا اصلا اونجایی که نمرود میگه ابراهیم من ترو تو اتش میسوزانم

ابراعیم گفت هر کاری میخوای بکن!!!! اینقدر راحت!!!

من الان مادرم بهم بگه میزنمت تا اون منو بزنه بدنم میلرزه و ازش میترسم یا یه تهدید بسیار کوچیک کنه بدنم میلرزه ( واقعا اصلا چه بسیار خنده داریم ما، از یه طرف خندم میگیره و حالا میفهمم چرا هیچ وقت نتونستم ارامش رو تجربه کنم

معلومه وقتی تو قلبمون خدا نباشه و با هر عوامل بیرونی بخوایم بترسیم که اصلا ارامش نداریم و بدتر از اون خدا هم به دادمون نمیرسه

از صبح تا شب بگیم خدایا کمکمون کن، خدایا تو خدای مایی، خدایا تو گفتی کمکت میکنم و….

ولی قبل از همه خدا گفت بنده عزیزم اول تو بندگی کن ( شرک نورز) منم همه کار برات میکنم

اکه دیدیم خدا برامون کار نمیکنه بریم ببینیم چقدر ما کارمون درست انجام دادیم، چقدر ما درست بندگی کردیم

اصلا دارم زندگی مو میبینم میفهمم تو زندگی به همه قدرت دادم الی خدا بعدش بشین و گریه کن که همه بهم بدی میکنن ( خوب معلومه دیگع

ابراهیم چرا ابراهیم شد؟

چون غیر خدا به هیچی قدرت نداشت، چون به خدا اعتماد داشت ( اعتماد به رب واقعی یعنی این

کل ادما گفتن ابراهیم باید کشته بشه اصلا افسرده نشد اصلا ارامشش رو بهم نزد اصلا حالشو بد نکرد

با احساس خوب و کاملا با ارامش گفت هرکاری میخوای بکن و اصلا بهش توجه نکرد

واقعا چقدر طبق قوانین جهان پیش میرفت تا اینکه اتش تبدیل شد به گلستان براش

حالا ما: یه پدر میگه تو دختر بدی هستی، یه مادر میگه میزنمت یا مادر شوهره یا خواهر شوهره میگه من آبرو تو میبرم

صبح تا شب میشینیم گریه، زاری بعدش میگیم خدایا چرا من؟؟؟؟ اخههههههه چرا؟؟؟ من جرا اینقدر بدبختم؟؟؟؟

یعنی اعتمادی که به خدا داریم با یه حرف اینطوری به باد فنا میره ( حالا صبح تا شب بشین و بگو من بنده مومن هستم، من کسیم که نماز میخونه من کسیم که دعا میکنه، من کسیم که به خدا اعتماد دارع

بخدا در مقایسه با ابراهیم یه سر سوزن هم صبر نداریم یه سر سوزن به خدا اعتماد نداریم یه سر سوزن نگرش درست نداریم بعدش منطقیه این سیستم جهان هستی مطابق با عمل کرد و رفتار خودمون باهامون رفتار کنه

الان که داشتم این کامنت رو مینوشتم به خودم همچنان خندیدم و گفتم دختر تو این جهان رو چی فرض کردی؟ یه کوچولو بندگی نکردی توقع داری مثل ابراهیم جایگاه داشته باشی؟؟

واقعا نیازه همه ما به تفکر عمیق بریم و ببینیم چند چندیم با خودمون و با خدامون

حالا میفهمم چرا همش قران میگفت این ایات برای اندیشیان است

تو ایاتی همش نوشته برای اندیشیان یعنی اقا بشین اندیشه کن دیگه

از خداوند سپاسگزارم که همیشه منو هدایتم میکنه تا ببینم چقدر اعتمادم کمه به خدا و ایمانم منفی 95 هست امیدوارم بتونم به صفر برسونم و به طرف مثبتش حرکت کنم

اینکه خدا کاری کرد که تفکر کنم و در مسیر پیدا کردن خداجانم باشم و بتونم ایمانمو بهش زیاد کنم

مطمعنم این خدا تا وقتی که من در این مسیر باشم کاری میکنه که ایمانمو هر روز چند درجه ببرم بالا و رشد کنم

خدایا سپاس گزارم کع این تنفری که بهت داشتم رو از بین بردی و مطمعنم کاری میکنی که من ایمانم بهت هر روز بیشتر و بیشتر بشه

خدایا عاشقتم