چرا با وجود تلاش فراوان، به خواسته‌هایم نرسیده ام؟ | قسمت 1

سلام به دوستان و استاد که یکی از دلایل شکرگزاری من از خداست!

انگیزه ای که باعث میشه من این کامنت را بگذارم، فکر میکنم تمرینی باشه برای نزدیک تر شدن به خواسته ام که مهاجرت است و رفع برداشت های غلط از صحبت های استاد که به عنوان ترمز برای رسیدن این خواسته عمل میکرد!

از چند سال پیش که با استاد آشنا شدم، خواسته های در من شکل گرفت، از بهبود شرایط مالی گرفته تا ارتقاء شخصیتم. متناسب با عمل و تعهدم به آموزه های استاد نتیجه گرفتم، ههمچنان که فایل های سفر به دور آمریکا و زندگی در بهشت را دنبال میکردم خواسته مهاجرت در من شدت بیشتری گرفت و به موازات آن بهتر به صحبت های استاد گوش میکردم و ورودی هایم را کنترل میکردم. تا اینکه دو سال پیش شرایطی فراهم شد که با کمال سادگی میتوانستم مهاجرت کنم ولی در آن مقطع ترس و عدم آرامش باعث تا حرف های استاد از فایلی در ذهنم بیاد که راجع به دریافت پیشنهاد مهاجرت خودش از سوی شخصی توضیح میداد و خطاب به خودش میگفتند: ” عباس منش تا در اینجایی که هستی به جایی نرسی در جای دیگه هم به جایی نخواهی رسید” این جمله در آن لحظه در ذهنم مانند ترمز قوی عمل کرد که باعث شد من از یک قدمی مهاجرت برگردم! و همچنان به صورت ناخودآگاه شاید این جمله را در ذهنم داشتم که استاد میگه: من در شرایط عالی مهاجرت کردم. و یا باور اینکه من خیلی تخصص خاصی ندارم بعد اینکه مهاجرت کنم، میخواهم با کاری که بلدم چه کار کنم؟! در حالی که همه اطرافیانم که مهاجرت کردند نه تنها این باورها را نداشتند بلکه خلاف این باورها را داشتند. آنها کشور مقصد مهاجرتشان را عالی تصور میکردند ولی من چون خوره اطلاعات بودم نا آگاهانه نکات منفی نیز راجع به کشور های مقصد مهاجرت میدانستم.

من در لحظه مهاجرت و از دو سال پیش تا قبل از اینکه این کامنت را بگذارم آن جملات استاد را بد فهمیدم. برای رفع این ترمز های ذهنی، این صحبت های استاد را در ادامه آن جملات اش به یاد می آورم که می گویند: اگر شرایطی فراهم شد که مهاجرت کنید این کار را بکنید! البته با آرامش، با باور درست! و جمله دیگه که میگوید: اگر روی ورودی های خود کار کنید جهان خود به خود شما را در محیط بهتری هدایت میکند! و تخصص داشتن و کار کردن روی علاقه خودم در همه حال باید صورت بگیرد و لازمه زندگی خوب است و ربطی به مهاجرت ندارد و لازم نیست حتما بعد از اینکه در کارم متخصص شدم مهاجرت کنم! و آن جملات استاد که برای من مانند ترمز عمل میکرد در فضایی گفته شده که مخاطبین استاد فکر میکردند تا در آن جایی که هستند به جایی نمیرسند و حتما باید مهاجرت کرد تا شرایط شان تغییر کند! این نیست که برای مهاجرت کردن حتما باید به شرایط آرمانی برسیم!

برای برداشتن این ترمز که استاد میگن: در شرایط عالی مهاجرت کردم، با خودم میگم این قانون نیست که حتما تا شرایط خود را عالی نکردم مهاجرت نکنم! این جمله را استاد در شرایط شخصی خودش و در فضای اینکه انسان ها در سه حالت تغییر میکنند و بهتر است در کدام حالت تغییر کنیم، این جمله را میگن.

باز هم برای درک واضح تر باید آن فایل ها را بار ها گوش کنم!

انشا الله بعد از اینکه مهاجرت کردم زیر همین کامنتم، از نحوه مهاجرتم کامنت بگذارم!

از استاد تشکر میکنم که باعث شد با این فایل درک بهتری از موانع سر راه خواسته ام داشته باشم و کامنت های بیشتری بگذارم که باعث میشه در لحظه کامنت گذاشتن به درک بهتری از قوانین برسم!

چیزی که قبلا به اشتبا فکر میکردم خیلی از کسانی که کامنت میگذارند، دارن ادا در میارن!