چرا با وجود تلاش فراوان، به خواسته‌هایم نرسیده ام؟ | قسمت 1

به نام خدای مهربان و پرقدرتم

سلام استاد عزیزم

و مریم مهربانم

و همه دوستانی ک در این خانواده بزرگ هستند.

من به واسطه افکار مثبتی که داشتم و حس خوبی ک در خودم ایجاد کردم به یه سری خواسته هام رسیدم.

ولی همینجوری که ادم تکاملشو طی میکنه مسیر رو فراموش میکنه و درگیر نجواهای ذهنی میشه و کم کم عجله و شتاب میاد سراغش

بذارید داستان رو استاد خوبم از دوماه قبل شروع کنم که وارد دوره طلایی 12قدم شدم.

بی نهایت احساس خوب داشتم حتی از خریدنش و به دقت گوش میدادم فایل هارو و تواین مدت اتفاقات به ظاهر بدی افتاد ک اگه اون بحث ها و حرفای شما تو دوره نبود کم اورده بودم.ولی خداروشکر ختم بخیرشدن و من قدرت خودمو نشون دادم به خودم.

ولی از دوهفته پیش یه عجله ای پنهان در ذهن من شکل گرفت ک فقط رسیدن به مقصد برام مهم بود

دیگ‌میگفتم کارم اینه باید درامدم سریع فلان قدر بشه خدابفرسته مشتری عمده برام.تا من سریعتر به اون وسیله تو کارگاهم.به اون خونه.به اون ماشین.برسم تا دیگ لذت ببرم چرا چون 28سالم شده بسه دیگ

واین باور تو ذهنم هی بزرگتر شد و من هی احساس عقب موندن و اخ چقدر زندگی سخته و اینا داشتم

بااین‌ ک تجسم‌میکردم بدون حس خوب.تمرین ستاره قطبی با خواسته های بزرگ و تیک نخوردنشون.روب رو میشدم.

و دیگ اشوب از وقتی شروع شد ک من گفتم خدا پس قانون افریده خودشم‌ ایستاده نگاه میکنه‌.حالامن مهم نیس چ زندگی داشته باشم و شروع کردم شرک ورزیدن.ک حتما تو مسیر اشتباهم اخرشم خدامیگه خودت نخواستی.ولش کن دیگ.خسته شدم .دیگ چقدر هی خواسته هامو به خدا بگم.چقدر باید طول بکشه و خداهیچکاره اس فقط طبق قانون عمل میکنه.

تمام این افکار بد یه طرف

و اون طرف دیگ همزمان میگفتم نه من این حرفا نیستم.خدامهربونه.خدایا منو ببخش .ایناحرفای شیطان

من به قدری گیر کرده بودم ک ترجیح دادم کمتر شکرگذاری کنم تااین نجواهای بد سراغم نیاد و ازاینکه رابطم با خدا کمرنگ شده بود به شدت ناراحت بودم.

و احساس اینکه جاموندم از زندگی هم تو وجودم پر بودو یه روز به روزایی ک مشتری نداشتم اضافه میشد.

تااینکه دیروز تا توی ذهنم شروع کردم به تحقیر خدا و باز از طرف دفاع ازاینکه من این حرفا نیستم.

همزمان داشتم جلسه سوم قدم2رو گوش میدادم.

یه الهام بهم شد ک بپذیر هراتفاقی افتاده رو تا شرایط عوض بشه.تانجواهاتغییرکنن.

همون لحظه زدم زیر گریه و گفتم اره خداجون من بهت بی احترامی کردم شیطون نبود.نبود عجله کردم.من هی خواستم اون خونه 200متری رو بخرم و نشد تورو مقصر کردم.من عقده نداشته هامو سرتو خالی کردم.من به بزرگی و فراوانی تو باور نداشتم .

من فک کردم دستات برای من خالیه.نگاه انسانی بهت داشتم.من کم کاری خودمو گردن تو انداختم من به تو توکل میکردم اما همه کاره خودمو میدونستم.

من اشتباه کردم عجله داشتم و شتاب باعث شد از لحظه حال لذت نبرم.باعث شد باناراحتی بیدار بشم و با خستگی بخوابم چون من تو کارگاه خودم از 8صبح تا 9شب یه تنه کار میکنم.ک موفق بشم.

وقتی پذیرفتم اینارو اروم شدم دیگ‌اشک چشمم مثل لحظه وصال به معشوق بود.دیگ حالم خوب شد.

دیدم اره باید اون حرفا و اون ناارومی ها پیش می اومد تو ذهنم تامن این همه باور نادرستم رو پیدا کنم و بتونم روش کار کنم و به اینکه اگ نیم ساعت استراحت کنم عذاب وجدان نگیرم و نگم اخ دیرتر به پول میرسم اگ یه روز میرفتم تفریح میگفتم یه روز دیر تر موفق میشم.

حالا فهمیدم اینجوری نیس.

من هرچی لذت ببرم به لذت هام اضافه میشه.من هرچی باحس خوب تجسم کنم بدست میارم.

من هرچی فک کنم راحت همه چی بدست میاد راحت هم بدست میاد.من وقتی دیگران رو تحسین کنم اون نعمت وارد زندگی خودم میشه.من هرچی نعمت های کوچیک کوچیک رو ببینم و شکر گذاری کنم نعمت ها بیشتر میشن.من قدرت رو باید و تنها دست خدا بدم اون بی نهایت عاشق اینه ک من در مسیر سعادت باشم.و ازم حمایت میکنه.و اونه که فقط ارومم میکنه.

حالا میفهمم یه دوره قرار نیس یه شبه منو میلیاردر کنه

اما رفتاروناخوداگاه منو به صورت ریشه ای داره درست میکنه.

و امروز بعد چندهفته تونستم باز از بودن مسواکم.رخت خوابم.صداغ کلاغ ها.وجود پدرومادرم.و سلامتیم شاد باشم.از دیدن کارگاه کوچیکم ذوق کنم و در ارامش تو کارگاهم بشینم و برای شما کامنت بنویسم.

و بگم من با وجود 13ساعت کار که شب له له خونه میرسیدم

خودم باعث شدم پیشرفت نکنم.من مانع خودم شدم

1بخاطر عجله

2عدم باور فراوانی

3بقیه جامو میگیرن

4باید زودتر دستبکاربشم

5فرصت ها کمن

6اگ کم کارکنم دیرتر موفق میشم

7عذاب وجدان هنگام استراحت

8تغذیه خوب نداشتن برای پول جمع کردن و پس انداز کردن

9قدرت دست خودمه

10خدا ازمن حمایت نمیکنه فقط قانون افریده

11مقصر دونستن بقیه

12نداشتن خانواده پولدار

13اینکه چراشکر میکنم ولی هی بیشتر نمیشه

14نجواهای ذهنی منفی

15لذت نبردن از لحظه حال

16چسبیدن به مقصد

17رها نکردن خواسته و به ارامش نرسیدن

18احساس عدم لیاقت نعمت

ایناهمه مانع بود استاد در حالیکه من بشدت کار میکردم اما حالا متوجه شدم حالا میتونم شرایط رو بهتر کنم میتونم بسازم زندگیمو باوجود خدای خودم و اون هرلحظه کنارم هست فقط من نمیدیدمش.

ممنونم‌ممنونم‌ممنونم که منو اگاه تر کردین .فکر منو باز کزدین حالا همه چی بهتر میشه .بابت تکتک کلماتتون مچکرم.سپاسگذارم.

بابت دوره بی نظیرتون خیلی ممنونم.

استاد خوبم .عباسمنش عزیزم.

ازت مچکرم‌ک منو باخودم و بعد باخدای خودم اشنا کردی و بین این دوتا صلح برقرار کردی.

سپاسگذارم.

خدایا مرسی ک هستی و این همه هوامو داری