«هم_مدار شدن با خواسته» به کمک استعاره گاز و ترمز

به نام خداوند قریب

نشانه امروزم این فایل بود

چند بار با سرعت معمولی و چند بار با سرعت بالا گوش دادم و سعی کردم ترمزهام رو در مورد کسب درآمد از کار آنلاینم (پیج اینستاگرامم) در بیارم.

خداوند جهان رو طوری خلق کرده که به محض اینکه خواسته ای رو میخوایم برآورده میشود چون خداوند جهان رو مسخر ما کرده.

اما اگر میخوایم و نمیشود بخاطر ترمزهای درونی ماست نه هیچ عامل بیرونی.

اول باید اینو باور کنی که خودت خالق تمام اتفاقات زندگیت هستی تا بتونی ترمزهات رو شناسایی و رفع کنی.

ترمزهای ما توی رفتار و حرفهامون خودشونو نشون میدن. مثل دوست استاد که خواسته اش پول ساختن بود اما تمام تمرکزش روی مالیات بود، نگران مالیات بود و درواقع مالیات ترمزش بود.

منم مشابه دوست استادم خواسته ام پول ساختنه اما حتما یه سری ترمز دارم که نمیذارن به این خواسته ام برسم.

من چندتا ترمزم رو پیدا کردم البته اگه اشتباه نکرده باشم.

۱. کمالگرایی و وسواس در تولید فایلها و برنامه هام طوریکه برای تولید هر کدوم وقت بسیار زیادی صرف

میکنم و خودمو هلاک میکنم.

۲. پراکندگی ذهنی مطالب و تسلط کامل نداشتن به موضوعات مرتبط با حوزه کاریم.

۳. تمرکز کم روی کسب و کارم.

۴. مقایسه خودم با کسانی که از من موفق ترن و حسرت خوردن بجای تحسین کردن.

۵. نگران بودن و تمرکز بیجا در مورد تایید و لایک دیگران بجای تمرکز روی تولید محتوای ارزشمند.

۶. باور نداشتن به ارزشمندی خودم و ارزشمندی و تاثیرگذاری محصولات و آموزشهام.

۷. توجه به فرعیات بجای توجه به اصل مثل هشتگ، ساعت گذاشتن پست، کاور جذاب، کیفیت بالای عکس و فیلم، لباس جدید در هر پست

۸. استمرار نداشتن در تولید فایلها و پستهام و به اندازه کافی فعال و پویا نبودن پیجم.

۹. نگرانی از زیاد شدن مشتری ها چون باید برای هر مشتری وقت زیادی صرف کنم تا برنامه بنویسم.

۱۰. باور نابرده رنج گنج میسر نمیشود و سخت گرفتن کارها.

حالا برای هر ترمز باور مناسبی که باید بسازم و رفتار مناسبی که باید انجام بدم رو علاوه بر دفترم اینجا هم مینویسم تا برام مرور بشه:

۱. به هیچ عنوان قرار نیست پست ها، مطالب و آموزشهای من بی عیب و نقص باشه. اتفاقا عیب و نقص داشته باشه بهتره چون نشون میده کمال گرا نیستم. یاد یک تمرینی افتادم که قبلا یک روانشناس بهم داده بود: بهم گفت اصلا عمدا بیا یک تیکه از مطلبت رو اشتباه بنویس. عاقاجان عمدن اشتباح بنویس!!!!

حتی تو کامنت نوشتن هم من همین کمالگرایی رو دارم و معمولا با دقت کامنتمو چک میکنم که اشتباه نداشته باشه.

ولی عاقاحان ای دفهه میخام عمدن اشتباح بنوسم من کمال کرا نیستم من بی عیب و نفص نیستمممممم نیستم و نمیخام باشمممممممم.

۲ و ۳. من یک بخش عمده ای از تمرکزم صرف کارای دیگه ام میشه مثل پایان نامم و امورات مربوط به خونه.

اما خداروشکر تونستم موضوع پایان نامم رو طوری انتخاب کنم که کاملا با حوزه کسب و کارم مرتبطه و هیچ مناقاتی ندارن با هم. (عمدا منافات رو اشتباه نوشتم)😂

نباید نگران این موضوع تمرکز نداشتن باشم چون جهان شرایطی رو بوجود میاره برام که این حالت بیشتر بشه. عی خدا این جهان چقد دقیقه.

باید آروم باشم و آهسته و پیوسته پیش برم و نگران از قافله عقب موندن نباشم. من باورامو کم کم بهتر میکنم و کم کم شرایط بهتر و بهتر میشه. اگه الان شرایطم اینه قرار نیست همیشه اینطوری بمونه.

۴. من باید عادت کنم که تحسین کنم افراد موفق رو. مخصوصا افراد موفق توی حوزه کاری خودم رو و هر بار که یه آدم موفق میبینم با خوشحالی تمام بگم خدایا شکرت دمش گرم اگه این آدم تونسته موفق بشه پس این ثابت میکنه که منم میتوتم موقق بشم.

راستش وقتی فایلای گفتگوی استاد با دوستان رو گوش میدادم گاهی دچار حالت حسادت میشدم که چرا اینا تونستن موفق بشن ولی من نتونستم.

ولی خب همین پیدا کردن این ترمز هم جای شکر داره. منم موفقیتهایی داشتم اما این ذهن منه که تمام موفقیتهام رو ناچیز جلوه میده ولی من باید آگاهانه ذهنم رو کنترل کنم و دستاوردهای کوچکم رو هم تحسین کنم. من باید بخاطر هر کار مثبتی که انجام میدم خودم رو تحسین کنم تا موفقیتهام بیشتر بشه.

۵. بقول استاد اگه همش میخوای یه کاری کنی که فالورا خوششون بیاد تو فالوئر اونایی نه اونا فالوئر تو.

من باید تمرکزم رو بذارم روی کارم و روی ساختن باورهای خوب. من خودم باید از خودم خوشم بیاد. خودم محصولات و آموزشهام رو تایید کنم تا بقیه هم خوششون بیاد یعنی من باید کار خودم رو بکنم بقیه اش رو خداوند انجام میده.

۶. اولا این محصولا و فایلایی که تولید میکنم ایده های من نیست که ایده های خداونده که به من الهام میکنه و من اجرا میکنم پس بینهایت ارزشمنده. دوما من و خدا یکی هستیم پس من مثل خداوند بینهایت ارزشمندم محصولات و آموزشهام هم بینهایت ارزشمنده و تاثیرگذار و مفیده.

من برای هر پست یا محصول کلی وقت و انرزی ارزشمند خودم رو صرف میکنم و سعی میکنم بهترین مطالب و بهترین خودم رو به شاگردام ارائه بدم پس پستها و محصولات من ارزشمند و تاثیرگذار هستن.

۷. بعضیا هیچ کدوم از این فرعیات رو ندارن ولی خیلی موفقن پس این ثابت میکنه که فرعیات مهم نیست مهم باورهاست. فقططططط مهمممم بااااوررررهاسسست. باید از این به بعد رو این فرعیات تمرکز نکنم و تمام تمرکزم‌ روی تولید محتوای ارزشمند و ساختن باورهای مناسب باشه.

۸. استمرار نداشتنم یک علتش میتونه تنبلی باشه، یا سخت گرفتن بیجا و همون کمالگرایی. باید تولید پست و محتوا و محصول رو برای خودم لذتبخش کنم و این زمانی اتفاق میفته که من انقدر سختگیر و کمالگرا نباشم و دنبال فرعیات مثل لباس جدید در هر پست نباشم. اگه تولید پست و محصول برام کار لذتبخشی باشه قطعا پستها و محصولات بیشتر و بهتری تولید میکنم.

امان از این کمالکرایی که پدر منو دراورده.

۹. من باید همت کنم و یک تمرکز لیزری بدارم و محصولات و برنامه های آماده تهیه کنم که هر بار برای هر شاگرد نیاز نباشه این همهههه وقت صرف کنم. یعنی انقدر وقت میذارم برای تهیه یک برنامه که هلاک میشم و ذهن منطقیم میگه اصلا مشتری نخواستیم بابا.

۱۰. بازم سخت گرفتن کارها برمیگرده به کمالگرایی خدایا منو هدایت کن تا مثل تو باشم. تو که خدا هستی کمالگرا نیستی در هر موردی تو این جهان که آفریدی عیب و نقص وجود داره مثل نوزادایی که ناقص به دنیا میان‌ یا این بینظمی که تو طبیعت هست و نقش و نگار هر دو بال پروانه دقیقا مثل هم نیس پس من چرا میخوام بی عیب و نقص باشم.

کمالگرا نبودن یک ویژگی خداگونه اس که من تحسینش میکنم و میخوام جزیی از وجودم بشه.

خدایا خودت هدایتم کن به راه راست زاه کسانیکه به آنها نعمت داده ای نه راه گمراهان😍