«هم_مدار شدن با خواسته» به کمک استعاره گاز و ترمز
این متن خلاصهای از فایل این قسمت میباشد، اما برای درک کامل و عمیقترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.
استاد عباسمنش در این آموزش، با استفاده از استعاره بسیار دقیق «گاز و ترمز»، پرده از رازی برمیدارند که چرا بسیاری از ما با وجود تلاشهای فیزیکی فراوان و خواستههای قلبی عمیق، همچنان در رسیدن به اهدافمان ناکام میمانیم یا با سختی و مشقت بسیار به آنها دست مییابیم.
این مبحث به ما میآموزد که جهان هستی به گونهای طراحی شده که پاسخ به درخواستهای ما در آن آنی و قطعی است. خداوند در قرآن کریم میفرماید که زمین و آسمانها را «مسخر» شما کردیم؛ این یعنی کائنات گوشبهفرمان انسان است و سیستمی هوشمند وجود دارد که وظیفهاش تنها یک چیز است: «میخواهی؟ پس میشود.» اگر این اتفاق با سرعت و سهولت رخ نمیدهد، ایراد از فرستنده یا گیرنده پیام نیست، بلکه پای یک نیروی بازدارنده قدرتمند در میان است که ما از آن غافلیم.
مفهوم «گاز و ترمز» به سادگی بیان میکند که هر «خواسته» و آرزوی شما حکم پدال گاز را دارد که شما را به سمت جلو میراند، اما همزمان، مجموعهای از «باورهای محدودکننده و ناهماهنگ با آن خواسته ها» که اغلب در ناخودآگاه شما پنهان شدهاند، مانند پدال ترمزی عمل میکنند که با قدرت تمام فشرده شده است. وقتی شما با تمام وجود ثروت، روابط عاشقانه یا سلامتی میخواهید (گاز میدهید)، اما در اعماق ذهنتان باور دارید که پول فساد میآورد، یا آدمهای خوب کمیاباند، یا بیماری سرنوشت شماست (ترمز را نگهداشتهاید)، نتیجه حرکت نیست؛ بلکه فرسودگی، اصطکاک و درجا زدن است. هنر انسان موفق، فشار دادن بیشتر پدال گاز نیست، بلکه هنر او برداشتن پا از روی ترمز است. به محض اینکه شما این مقاومتهای ذهنی را شناسایی کرده و آنها را با روغنکاریِ باورهای قدرتمندکننده از بین ببرید، ماشین زندگی شما بدون نیاز به تلاش طاقتفرسا، با سرعتی باورنکردنی به پرواز درمیآید. این قانون ثابت میکند که جهان هستی هیچ مقاومتی در برابر خوشبختی ما ندارد و این تنها خود ما هستیم که با افکار متضاد، راه ورود نعمتها را سد کردهایم.
استاد عباس منش در باب چگونگی تولید ترمزهای ذهنی در برابر خواسته ها، یک کلید اساسی را بازگو می کند که چگونه کانون توجه ما میتواند تبدیل به مخربترین ترمز ذهنی شود. بسیاری از افراد، حتی کسانی که سابقه موفقیت دارند یا انسانهای بسیار معنوی و درستی هستند، ناآگاهانه بر روی «نکات منفی» یک خواسته تمرکز میکنند. برای مثال، فردی که خواهان ثروت بیشتر است اما به محض تصورِ درآمدِ بالا، ذهنش درگیر ترس از مالیات، دردسرهای اداره دارایی، یا قضاوت دیگران میشود، عملاً دارد با شدت تمام ترمز میگیرد. جهان هستی به این نگرانیها پاسخ میدهد و مسیر ثروت را مسدود میکند، زیرا قانون این است که شما نمیتوانید همزمان هم مشتاق چیزی باشید و هم از عواقب آن بترسید. این ترمزهای مخفی حتی میتوانند در قالب باورهای مذهبی نادرست ظاهر شوند؛ مثل اینکه فکر کنیم “خدا برای من نخواسته” یا “مصلحت من در سختی کشیدن است”. استاد عباسمنش تأکید میکنند که اینها توجیهاتی برای نشناختن قانون است. خداوند برای همه ما بهترینها را میخواهد، اما این ما هستیم که با ارسال فرکانسهای آلوده به شک، ترس و نگرانی، مانع اجابت دعاهایمان میشویم.
دلیل تحقق راحت و آسان برخی از خواستههای ما این است که هیچ ترمزی درباره آن خواسته در ذهنمان وجود ندارد. این خاصیت جهان است که به محض شکلگیری خواستهای، چنانچه هیچ مانع ذهنی در برابرش نباشد، آن خواسته متجلی میگردد. در خصوص خواستههایی که تحققشان با اندکی دشواری همراه است، باید گفت ترمزهایی در ذهن ما در برابرشان وجود دارد، اما سرانجام در فرآیند تحقق خواسته، موفق میشویم که پایمان را از روی آن ترمز برداریم.
اما آن دسته از خواستههایی که هرگز محقق نمی شوند، با ترمزهایی بسیار ریشهدار مواجهاند که حتی شناسایی آنها نیز دشوار است، چه رسد به حذفشان. زیرا ظاهر این ترمزها بسیار منطقی و موجه است؛ یعنی نه تنها شناخت آنها به عنوان یک مانع و ترمز دشوار است، بلکه گاهی در لباس یک ویژگی مهم و عالی جلوه میکنند که آن را لازمه رسیدن به خواسته میپنداریم. به عبارتی، همچون گرگی در لباس میش ظاهر شده و ما را کاملاً از مسیر اصلی گمراه میسازند. علت اینکه خواستهای علیرغم شور و اشتیاق، تلاش ذهنی و حتی تلاش ذهنی فراوان ما محقق نمیشود، این است که یک پای ما بر پدال گاز فشرده شده و با پای دیگر به شدت پدال ترمز را میفشاریم!
منابع بیشتر درباره محتوای این فایل:
دوره کشف قوانین زندگی از سایت حذف شده است و دوره “هم جهت با جریان خداوند”، جایگزینی بسیار کاملتر و بارها عالیتر از مفاهیمی است که در دوره کشف قوانین زندگی آموزش داده شده بود.
این سؤال افراد زیادی است که:
- چرا با وجود تلاش فراوان، تغییرات دلخواه در شرایطم رخ نمیدهد؟!
چرا نشانههای خواستهام را میبینم اما خودش را تجربه نمیکنم؟! - چرا تا پای قرارداد میروم اما امضا نمیشود؟!
- چرا در لحظهٔ آخر، همهچیز خراب میشود و دوباره به مرحلهٔ قبلی برمیگردم؟!
- چرا مشتری میآید اما خرید انجام نمیشود؟!
- چرا یک سری خواسته ها خیلی راحت برایم خلق می شوند اما به یک سری از خواسته هایم خیلی دیر یا خیلی سخت می رسم یا اصلا نمی رسم؟!
و…
دوره “هم جهت با جریان خداوند” در پاسخ به حل این مسائل تولید شده است. این دوره کمک میکند تا دانشجویان بتوانند نتایج نصفونیمه رها شدهی خود را به ثمر برسانند، آن هم از مسیر بسیار هموار یعنی بهوسیله همجهتشدن با جریان خداوند.
اگر آموزههای این دوره را به همان دقتی اجرا کنید که در این دوره آموزش داده شده است، به شما قول میدهیم هیچ خواستهای نیست که بخواهید اما به آن نرسید. در دوره “هم جهت با جریان خداوند”، آگاهیهایی ارائه میشود که کلید همفرکانس شدن با خواسته و حفظ و ادامهٔ این فرکانس تا مرحلهٔ خلق خواسته و حضور آن در تجربهٔ زندگی است. یعنی همفرکانس ماندن با خواسته تا زمانیکه این فرکانس آنقدر قدرت بگیرد که بهصورت فیزیکی در زندگی شما ظاهر شود:
به شکل یک رابطهٔ عاشقانه، به شکل پول واقعی در حساب بانکی، به شکل مشتری در کسبوکار، به شکل سلامتی، به شکل زندگی در خانهٔ دلخواه و شرایط دلخواه، به شکل تجربهٔ عشق و مودت، به شکل تجربهٔ آرامش و…
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- فایل تصویری «هم_مدار شدن با خواسته» به کمک استعاره گاز و ترمز454MB38 دقیقه
- فایل صوتی «هم_مدار شدن با خواسته» به کمک استعاره گاز و ترمز26MB28 دقیقه
بنام خدای مهربانم
سلام استاد عزیزم سلام مریم نازنینم سلام دوستان همسفرم
روز ۵۷ سفرنامه
موضوع این فایل بحث گاز و ترمز هست.
گاز موقعی که شما یه خواسته دارین و با اشتیاق فراوان به سمتش حرکت میکنین.
ترمز موقعی هست که باورهای نامناسبی در رابطه با اون خواسته دارین که مثل مانع هستن و جلوی حرکت شما رو به سمت خواستتون میگیره.
این اصل و قانون رو نباید فراموش کنیم که جهان خیلی سریع و راحت به خواسته ها پاسخ میده.( جهان سریع الجوابه) . خداوند خودش گفته ما جهان رو مسخر شما کردیم. تو بگو چی میخوای جهان میگه چشم و انجام میده.
این سیستم درخواست و اجابت اون درخواست بقدری دقیق و منظمه که ما باورمون نمیشه.
خداوند بی نهایت دست داره برای رقم زدن اتفاقات و رسوندن ما به خواسته هامون.
اگر میخوای ولی دیر میشه، اصلا نمیشه یا به سختی میشه همش بر میگرده به ترمزها.
مثل دوست استاد که دلش موفقیت مالی میخواد، اما از اون ور هی میخواد ببینه برای هر رشد مالی چقدر باید مالیات بده. این ترس از مالیات ، مانع و ترمز جدی شده براش که نمیزاره رشد دلخواه مالی رو داشته باشه.
قبلا که به این موضوع توجه نداشت خیلی رشدش خوب بود از وقتی روی این زووم کرده اوضاع چندان خوب پیش نمیره.
یا مثلا باور مذهبی اشتباه داره که خیلی هم از نظر خودش موجه هست مثل اینکه خدا برای بعضی ها میخواد و برای اون نمیخواد.
یه مدت فکر میکرد سن ۴۰ سالگی وقت شکوفاییش هست مثل پیامبر( بازهم باور مذهبی اشتباه ) الان ۴۰ رو هم رد کرده ولی اوضاع بهتر نشده.
یا مثلا یکی دلش میخواد ازدواج کنه ولی باورش اینه که دختر خوب کم هست، یا اگه ازدواج کنه محدود میشه، از عهده مخارج برنمیاد و …
اگر بفهمیم که سیستم جهان اینجوریه که به درخواست های ما پاسخ میده و هر بار سعی کنیم باورهای بهتر و قدرتمند تری بسازیم و از اونور ترمزها رو شناسایی کنیم و پامون رو از روشون برداریم میبینیم چقدر سریع و آسان به خواسته هامون میرسیم.
من باورم اینه که این مسیر الهی هست، باورم اینه که خداوند تعهد و اشتیاق منو به رشد و تغییر میبینه و اونهم مشتاق تره که من رشد و تغییر داشته باشم به سمت بهتر شدن، باور اینه که دارم تکاملم رو بخوبی طی میکنم چون بخوبی دارم تغییراتم رو متوجه میشوم، باورم اینه که از وقتی دستم رو گذاشتم تو دستان قدرتمند خدا همه چیز همونیه که باید اتفاق بیوفته پس هر چیز به ظاهر بدی هم الخیر فی ما وقع هست، باورم اینه که درخواست میکنم و رها میشم و خداوند منو به مسیر درست رسیدن به اون خواسته هدایت میکنه، من باورم اینه که بدن هوشمند و قوی دارم و زبانی داره که نیازهاش رو اعلام میکنه و خداوند منو به فهمیدن زبان بدنم هدایت میکنه و من میتونم اینطوری بهتر ازش مراقبت کنم، من باورم اینه اگه بعضی خواستهها هنوز اجابت نشدن چون خدای عزیزم میخواد ظرف وجودی من رشد کنه و انتخاب بهتری داشته باشم، من باورم اینه که خداوند استاد برنامه ریزی هست و هر چیزی بخوام و بسپارم بخودش به بهترین شکل انجام میده برام، من باورم اینه که خداوند خیلی رزاق هست و جهانش پر از نعمت و فرصت هست و منو هدایت میکنه به بی نیازی، من باورم اینه که سپاسگزاری از خداوند و دستانش برکت های بیشتری به زندگیم وارد میکنه، من باورم اینه که خداوند بهترین حامی و راهنما برای فرزندم هست و من از بودن این موهبت در زندگیم بی نهایت خوشحالم و شاکر و برای همه چیزش توکل میکنم به اون و میسپارمش به خودش، من باورم اینه که احساس خوب، شادی، سپاسگزاری، همراه با امید و توکل کن فیکون میکنه برام ، من باورم اینه که هر وقت آمادگی دریافت آگاهی های بیشتر رو داشته باشم خداوند منو هدایت میکنه به سمتشون، ود نهایت باورم اینه که
باید پارو نزد واداد باید دل رو به دریا داد
راه خداوند راه آسان و همواری هست.
ممنون استاد عزیزم، خیلی عالی بود مثل همیشه ❤