«هم_مدار شدن با خواسته» به کمک استعاره گاز و ترمز - صفحه 30

به نام خدای زیبا و مهربون

سلام به همه دوستان و اعضا خانواده عباسمنش

منم از اسفند ۹۸ به سمت این سایت هدایت شدم و از طریق یه استاد طب سنتی با فایلهای استاد عباسمنش آشنا شدم ، از همون اول و شروع تغییرات اینقدر نشونه ها زیاد بودن که انگاری تو یه مسیری هستم پر از تابلو راهنما که مرتب منو هدایت میکرد ، همین چند ساعت پیش که واسه سحر بلند شدم که سحری گرم کنم و بخورم رفتم تو حیاط چون همه میدونن اهواز گرمترین شهر ایرانه از خدا خواستم بارون بیاد هوا دوباره خنک بشه و بتونم برم پیاده روی آخه تو این چند ماه اخیر هوای اهواز یه هوای عالی بهاری بود و نمی دونید چه حالی میداد پیاده روی تو این هوای پاک بهاری ، دیگه اینقدر اتفاقات قشنگ زیاد شده و منم آدم آروم و درونگرایی هستم که راحت هر چیزی رو باور میکنم و هیجان زده نمیشم ، نتیجه الان که دارم این متن رو تایپ میکنم صدای بارون می اومد ، سحر فقط یه ذره ابر تو آسمون بود ، عاشق خدایی هستم که تو این سالها همه رو از اطرافم پراکنده کرد و هیچ کس رو نذاشت بهم نزدیک بشه که فقط هر روز با خودش حرف بزنم و بهترین دوستم باشه و تنها همدمم و به طرق مختلف باهام حرف میزنه و پیامهاش رو بهم می رسونه ، واقعا خدا رو هر روز شکر میکنم به خاطر این همه نعمت و این همه زیبایی مثل همین صدای پرنده ها که دارم الان میشنوم ، دنیا با وجود آموزه های استاد چقدر زیبا و جذاب شده . منم دارم روی باورهام با قدرت کار میکنم و زمان میذارم و مرتب تمرینات سنگین روزانه دارم و دارم گاز میدم و ترمزهام رو شناسایی میکنم تا انشالله به تمام خواسته هام که هیچ به فراتر از اونا برسم و باور دارم میرسم و رسیدم و میبینم اونا رو و حسشون میکنم . هر روز مینویسم و فایلهای استاد رو تو ماشین وقتی میرم سرکار گوش میدم و تو مسیر یا وقت پیاده روی و تو خونه به رویاهام با چشم باز فکر میکنم انگار الان تو خونه های رویاهام هستم و تو دنیای زیبای درونم دارم زندگی میکنم بدون اینکه به اطرافم و رفتار پدر و مادرم دیگه اهمیتی بدم و خدا رو شکر چقدر آرامشم تو همین دو ماه بیشتر شده ، آرامشی که سالها از دست داده بودم و فقط استرس و نگرانی داشتم ، خدایا شکرت