با توجه به ایات قران معنی کلمه اسراف چیست؟

سلام
ریشه سرف 23 بار در قرآن آمده است.
آیه هارو با معانی نوشتم و برداشت خودم رو هم زیر هر آیه نوشتم.

إِنَّکُمْ لَتَأْتُونَ الرِّجَالَ شَهْوَهً مِنْ دُونِ النِّسَاءِ بَلْ أَنْتُمْ قَوْمٌ مُسْرِفُونَ ﴿۸۱﴾ اعراف
شما از روى شهوت به جاى زنان با مردان درمى ‏آمیزید آرى شما گروهى اسرافکارید
برداشت من: اسراف در آیه یعنی، زیاده روی در چیزی که نه تنها مورد نیاز نیست، بلکه آسیب زننده هم هست، هم به روح و هم به جسم، هم به خود و هم دیگران

وَابْتَلُوا الْیَتَامَى حَتَّى إِذَا بَلَغُوا النِّکَاحَ فَإِنْ آنَسْتُمْ مِنْهُمْ رُشْدًا فَادْفَعُوا إِلَیْهِمْ أَمْوَالَهُمْ وَلَا تَأْکُلُوهَا إِسْرَافًا وَبِدَارًا أَنْ یَکْبَرُوا وَمَنْ کَانَ غَنِیًّا فَلْیَسْتَعْفِفْ وَمَنْ کَانَ فَقِیرًا فَلْیَأْکُلْ بِالْمَعْرُوفِ فَإِذَا دَفَعْتُمْ إِلَیْهِمْ أَمْوَالَهُمْ فَأَشْهِدُوا عَلَیْهِمْ وَکَفَى بِاللَّهِ حَسِیبًا ﴿۶﴾ نساء
و یتیمان را بیازمایید تا هنگامى که قابلیت زناشویى پیدا کنند، آنگاه اگر در آنان کاردانى سراغ گرفتید اموالشان را به آنان برگردانید و آن را به اسراف و پیشاپیش از بیم آنکه مبادا بالغ و بزرگ شوند نخورید و هرکس توانگر بود خویشتندارى کند و هرکس تنگدست باشد، در حد عرف از آن بخورد، و هرگاه که اموالشان را به آنان برگرداندید، بر آنان گواه بگیرید که خداوند حسابرسى را کافى است‏.
برداشت: اسراف: با هدف اینکه سریعتر تمام شود خرج کردن، تا به صاحبش یعنی یتیمان نرسد. در اصل نیت شخص پلید است. بخاطر اینکه نیاز دارد یا دوست دارد چیزی داشته باشد خرج نمی کند، فقط برای تمام شدن آن خرج می کند.

مِنْ أَجْلِ ذَلِکَ کَتَبْنَا عَلَى بَنِی إِسْرَائِیلَ أَنَّهُ مَنْ قَتَلَ نَفْسًا بِغَیْرِ نَفْسٍ أَوْ فَسَادٍ فِی الْأَرْضِ فَکَأَنَّمَا قَتَلَ النَّاسَ جَمِیعًا وَمَنْ أَحْیَاهَا فَکَأَنَّمَا أَحْیَا النَّاسَ جَمِیعًا وَلَقَدْ جَاءَتْهُمْ رُسُلُنَا بِالْبَیِّنَاتِ ثُمَّ إِنَّ کَثِیرًا مِنْهُمْ بَعْدَ ذَلِکَ فِی الْأَرْضِ لَمُسْرِفُونَ ﴿۳۲﴾ماعده
به این جهت بر بنى‏اسرائیل مقرر داشتیم که هرکس کسى را جز به قصاص قتل، یا به جزاى فساد در روى زمین، بکشد مانند این است که همه مردم را کشته باشد، و هرکس کسى را زنده بدارد مانند این است که همه مردم را زنده داشته باشد، و پیامبران ما معجزاتى براى آنان آوردند آنگاه بسیارى از آنان در سرزمین خویش زیاده‏روى پیشه کردند
برداشت من: اسراف اینطور معنی میده که با عدالت عمل کردن، احساساتی عمل نکردن، از روی حس خشم به قتل نرساندن

وَهُوَ الَّذِی أَنْشَأَ جَنَّاتٍ مَعْرُوشَاتٍ وَغَیْرَ مَعْرُوشَاتٍ وَالنَّخْلَ وَالزَّرْعَ مُخْتَلِفًا أُکُلُهُ وَالزَّیْتُونَ وَالرُّمَّانَ مُتَشَابِهًا وَغَیْرَ مُتَشَابِهٍ کُلُوا مِنْ ثَمَرِهِ إِذَا أَثْمَرَ وَآتُوا حَقَّهُ یَوْمَ حَصَادِهِ وَلَا تُسْرِفُوا إِنَّهُ لَا یُحِبُّ الْمُسْرِفِینَ ﴿۱۴۱﴾ انعام
و او کسى است که باغهاى [داراى درختان‏] داربست‏دار و بدون داربست پدید آورده است و نیز درخت خرما و زراعتى که میوه‏هاى آن گوناگون است، و درخت زیتون و انار که همانند و ناهمانندند، از میوه آن چون میوه برآورد بخورید و روز چیدنش حق [بینوایان از] آن را بپردازید، ولى اسراف نکنید که او اسرافکاران را دوست ندارد.
وَالَّذِینَ إِذَا أَنْفَقُوا لَمْ یُسْرِفُوا وَلَمْ یَقْتُرُوا وَکَانَ بَیْنَ ذَلِکَ قَوَامًا ﴿۶۷﴾فرقان
و کسانى‏ اند که چون انفاق کنند نه ولخرجى مى کنند و نه تنگ مى‏ گیرند و میان این دو [روش] حد وسط را برمى‏ گزینند.
برداشت من: حتی برای انفاق و بخشش هم زیاده روی اشتباهه، هم اون ها عادت به این کار می کنن و هم ممکنه خود شخص دست تنگ شود، اگر بیش از حد ببخشیم، جز اسرافکاران خواهیم بود

یَا بَنِی آدَمَ خُذُوا زِینَتَکُمْ عِنْدَ کُلِّ مَسْجِدٍ وَکُلُوا وَاشْرَبُوا وَلَا تُسْرِفُوا إِنَّهُ لَا یُحِبُّ الْمُسْرِفِینَ ﴿۳۱﴾اعراف
ای فرزندان آدم! زینت خود را به هنگام رفتن به مسجد با خود بردارید و بخورید و بیاشامید و اسراف نکنید که خداوند مسرفان را دوست نمی‏دارد.
برداشت من: اسراف نکردن یعنی دوری از پرخوری، و دوری از زیادی زینت و آراستن خود

وَإِذَا مَسَّ الْإِنْسَانَ الضُّرُّ دَعَانَا لِجَنْبِهِ أَوْ قَاعِدًا أَوْ قَائِمًا فَلَمَّا کَشَفْنَا عَنْهُ ضُرَّهُ مَرَّ کَأَنْ لَمْ یَدْعُنَا إِلَى ضُرٍّ مَسَّهُ کَذَلِکَ زُیِّنَ لِلْمُسْرِفِینَ مَا کَانُوا یَعْمَلُونَ ﴿۱۲﴾یونس
و هنگامی که به انسان زیان (و ناراحتی) برسد ما را (در همه حال) در حالی که به پهلو خوابیده، یا نشسته، یا ایستاده است می‏خواند، اما هنگامی که ناراحتی او را بر طرف ساختیم چنان می‏رود که گوئی هرگز ما را برای حل مشکلی که به او رسیده نخوانده، اینگونه برای اسرافکاران اعمالشان زینت داده شده است.
برداشت من: شخص یه دوره ای مدام در حال ارتباط با خداست، یه دوره ای ارتباط رو قطع می کنه! علاوه بر دعا میباست حرکت های عملی هم انجام دهیم، پس اعتدال بین دعا کردن و عمل کردن برقرار کنیم و همیشه آن را حفظ کنیم.

فَمَا آمَنَ لِمُوسَى إِلَّا ذُرِّیَّهٌ مِنْ قَوْمِهِ عَلَى خَوْفٍ مِنْ فِرْعَوْنَ وَمَلَئِهِمْ أَنْ یَفْتِنَهُمْ وَإِنَّ فِرْعَوْنَ لَعَالٍ فِی الْأَرْضِ وَإِنَّهُ لَمِنَ الْمُسْرِفِینَ ﴿۸۳﴾یونس
پس کسی به موسی ایمان نیاورد جز قبیله او آن هم با حال خوف و تقیه از فرعون و مهتران اتباعش که مبادا فرعون در صدد فتنه و قتلشان برآید که فرعون در سرزمین مصر بسیار علوّ و سرکشی داشت و او از اسرافکاران بود.
برداشت من: فرعون در سرزمینش زیادی و خارج از حد، کشت و کشتار داشت، و ترسی فراگیر بر مردم ایجاد کرده بود.

وَلَقَدْ نَجَّیْنَا بَنِی إِسْرَائِیلَ مِنَ الْعَذَابِ الْمُهِینِ ﴿۳۰﴾ دخان
مِنْ فِرْعَوْنَ إِنَّهُ کَانَ عَالِیًا مِنَ الْمُسْرِفِینَ ﴿۳۱﴾ دخان
همانا ما بنی اسرائیل را از آن عذاب خوارکننده نجات دادیم.
از فرعون، که مردی متکبر و از اسرافکاران بود.
برداشت من: با توجه به آیه ی قبلش، فرعون در عذاب افراط یا اسراف می کرد. وقتی یک نفر اشتباهی در مقابل ما انجام داده، به اندازه ی اشتباهش او را سرزنش یا تنبیه کنیم. در تنبیه و سرزنش هم زیاده روی کردن، میشه اسراف.

وَلَا تَقْتُلُوا النَّفْسَ الَّتِی حَرَّمَ اللَّهُ إِلَّا بِالْحَقِّ وَمَنْ قُتِلَ مَظْلُومًا فَقَدْ جَعَلْنَا لِوَلِیِّهِ سُلْطَانًا فَلَا یُسْرِفْ فِی الْقَتْلِ إِنَّهُ کَانَ مَنْصُورًا ﴿۳۳﴾ اسراء
و کسی را که خداوند خونش را حرام شمرده به قتل نرسانید، جز به حق، و آن کس که مظلوم کشته شده برای ولیش سلطه (حق قصاص) قرار دادیم، اما در قتل اسراف نکند، چرا که او مورد حمایت است.
برداشت من: حتی برای قصاص هم شخص می بایست به اندازه قصاص کند، درصورتی که بخاطر حس انتقام و خشم، بیش از حد به طرف مقابل آسیب برساند، اسرافکار است و از مسیر خداوند دور گشته است.

قَالَ رَبِّ لِمَ حَشَرْتَنِی أَعْمَى وَقَدْ کُنْتُ بَصِیرًا ﴿۱۲۵﴾ طه
قَالَ کَذَلِکَ أَتَتْکَ آیَاتُنَا فَنَسِیتَهَا وَکَذَلِکَ الْیَوْمَ تُنْسَى ﴿۱۲۶﴾ طه
وَکَذَلِکَ نَجْزِی مَنْ أَسْرَفَ وَلَمْ یُؤْمِنْ بِآیَاتِ رَبِّهِ وَلَعَذَابُ الْآخِرَهِ أَشَدُّ وَأَبْقَى ﴿۱۲۷﴾طه
می گوید: پروردگارا! چرامرا نابینا محشور کردی ؟ من که بینا بودم!
میفرماید: این بخاطر آن است که آیات من به تو رسید و آنها را فراموش کردی. امروز نیز تو فراموش خواهی شد!
و اینگونه جزا میدهیم کسی را که اسراف کند و ایمان به آیات پروردگارش نیاورد و عذاب آخرت شدیدتر و پایدارتر است!
برداشت من با توجه به آیات قبلش: کسی که زیادی حس روشن فکری و عقل کلی دارد، و بخاطر پذیرا نبودنش، آگاهی ها را دریافت نمی کند. اسراف در خودباوری کاذب. خود و افکار خودش را زیادی قبول دارد و اجازه ی ورود آگاهی های الهی را نمی دهد.

ثُمَّ صَدَقْنَاهُمُ الْوَعْدَ فَأَنْجَیْنَاهُمْ وَمَنْ نَشَاءُ وَأَهْلَکْنَا الْمُسْرِفِینَ ﴿۹﴾ انبیاء آیات 1 تا 9 مطالعه کنید تا به درک درستی از این آیه برسید
سپس وعدهای را که به آنها داده بودیم وفا کردیم، آنها و هر کس را میخواستیم نجات دادیم، و مسرفان را هلاک نمودیم.
برداشت من: همانند آیه ی قبل: پافشاری روی تغییر عقیده ی اشتباه قبلی و مقاومت زیاد در درک مفاهیم الهی

وَلَا تُطِیعُوا أَمْرَ الْمُسْرِفِینَ ﴿۱۵۱﴾ شعرا
الَّذِینَ یُفْسِدُونَ فِی الْأَرْضِ وَلَا یُصْلِحُونَ ﴿۱۵۲﴾شعرا
و از فرمان اسراف گران اطاعت نکنید،
همانها که در زمین فساد می‏کنند و اصلاح نمی‏کنند.
برداشت من: کسی که فقط درحال تخریبه و بازسازی نمی کنه یا خیری به جامعه و جهان نمیرسونه

وَقَالَ رَجُلٌ مُؤْمِنٌ مِنْ آلِ فِرْعَوْنَ یَکْتُمُ إِیمَانَهُ أَتَقْتُلُونَ رَجُلًا أَنْ یَقُولَ رَبِّیَ اللَّهُ وَقَدْ جَاءَکُمْ بِالْبَیِّنَاتِ مِنْ رَبِّکُمْ وَإِنْ یَکُ کَاذِبًا فَعَلَیْهِ کَذِبُهُ وَإِنْ یَکُ صَادِقًا یُصِبْکُمْ بَعْضُ الَّذِی یَعِدُکُمْ إِنَّ اللَّهَ لَا یَهْدِی مَنْ هُوَ مُسْرِفٌ کَذَّابٌ ﴿۲۸﴾ غافر
و مرد مؤمنی از خاندان فرعون که ایمانش را پنهان می داشت، گفت: آیا مردی را می کشید که می گوید: پروردگار من خداست؟ و بی تردید از سوی پروردگارتان برای شما دلایل روشنی آورده است، و اگر دروغگو باشد دروغش به زیان خود اوست، و اگر راستگو باشد برخی از عذاب هایی که به شما وعده می دهد به شما خواهد رسید؛ زیرا خدا کسی را که اسراف کار و بسیار دروغگوست، هدایت نمی کند.
برداشت: کسی که پافشاری می کنه بر عقل خودش، اجازه ی هدایت به خدا نمیده. به هدایت خدا دل نمیسپاره.

وَلَقَدْ جَاءَکُمْ یُوسُفُ مِنْ قَبْلُ بِالْبَیِّنَاتِ فَمَا زِلْتُمْ فِی شَکٍّ مِمَّا جَاءَکُمْ بِهِ حَتَّى إِذَا هَلَکَ قُلْتُمْ لَنْ یَبْعَثَ اللَّهُ مِنْ بَعْدِهِ رَسُولًا کَذَلِکَ یُضِلُّ اللَّهُ مَنْ هُوَ مُسْرِفٌ مُرْتَابٌ ﴿۳۴﴾غافر
و به یقین یوسف پیش از این دلایل آشکار براى شما آورد و از آنچه براى شما آورد همواره در تردید بودید تا وقتى که از دنیا رفت گفتید خدا بعد از او هرگز فرستاده‏ اى را برنخواهد انگیخت این گونه خدا هر که را افراطگر شکاک است بى راه مى‏ گذارد.
برداشت: اونیکه زیادی تحلیل و بررسی می کنه، خیلی تعلل می کنه برای انجام کار، افراطگر شکاک است. اونی که دل به هدایت بسپاره به مقصد و هدفش میرسه، اونی که همه اش دل دل می کنه، یا حرکت نمی کنه، یا سست هستش که در نهایت به هدف نمیرسه… مثل کسی که روی تردمیل میدوه، درحال حرکته، ولی به جایی نمیرسه! زود تصمیم بگیریم و زود ایده ی الهامی را انجام دهیم. در دوراهی نمونیم، سریع یه تصمیمی بگیریم.

لَا جَرَمَ أَنَّمَا تَدْعُونَنِی إِلَیْهِ لَیْسَ لَهُ دَعْوَهٌ فِی الدُّنْیَا وَلَا فِی الْآخِرَهِ وَأَنَّ مَرَدَّنَا إِلَى اللَّهِ وَأَنَّ الْمُسْرِفِینَ هُمْ أَصْحَابُ النَّارِ ﴿۴۳﴾ غافر
قطعا آنچه مرا به سوی آن می‏خوانید نه دعوت (و حاکمیتی) در دنیا دارند و نه در آخرت، و تنها بازگشت ما در قیامت به سوی خدا است، و مسرفان اهل آتشند.
برداشت: اسرافگر در این آیه: کسی که در مسیر خداوند نیست.

أَفَنَضْرِبُ عَنْکُمُ الذِّکْرَ صَفْحًا أَنْ کُنْتُمْ قَوْمًا مُسْرِفِینَ ﴿۵﴾ زخرف
آیا این ذکر(قرآن) را از شما بازگیریم به خاطر اینکه قومی اسرافکارید؟

مُسَوَّمَهً عِنْدَ رَبِّکَ لِلْمُسْرِفِینَ ﴿۳۴﴾ ذاریات
سنگهائی که از ناحیه پروردگارت برای اسرافکاران نشان شده است!

قَالُوا طَائِرُکُمْ مَعَکُمْ أَئِنْ ذُکِّرْتُمْ بَلْ أَنْتُمْ قَوْمٌ مُسْرِفُونَ ﴿۱۹﴾ یس
[رسولان] گفتند شومى شما با خود شماست آیا اگر شما را پند دهند [باز کفر مى ‏ورزید] نه بلکه شما قومى اسرافکارید.

قُلْ یَا عِبَادِیَ الَّذِینَ أَسْرَفُوا عَلَى أَنْفُسِهِمْ لَا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَهِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ یَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِیعًا إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِیمُ ﴿۵۳﴾ زمر
بگو: ای بندگان من که بر خود اسراف و ستم کرده‏ اید! از رحمت خداوند نومید نشوید که خدا همه گناهان را می‏آمرزد.
و یک آیه ی دلگرمی بخش، اگر در مورد خودمون زیاده روی کردیم در گذشته، ناامید نباشیم، رحمت خداوند همیشه شامل حال ماست و قادریم جبران کنیم و سعی کنیم شناسایی کنیم در چه مواردی اسراف می کنیم و اون رو به اعتدال برسونیم.

چیزی که در جامعه جا افتاده، اسراف به معنای پرخوری هستش، درحالیکه علاوه بر خوردن، خیلی موارد مهمتر از آن هم ذکر شده که کمک می کند، به اعتدال برسیم و هم جهت با خداوند شویم.

اسراف کردن در موارد زیر بکار رفته است:
– خوردن و آشامیدن
– زینت کردن و آراستن خود
– رفع نیاز جنسی
– پافشاری و اسرار بر عقاید پوچ
– قصاص بیش از حد
– سرپوشی بیش از حد از خطای افراد (جایگاه کسی که باید عدالت رو برقرار کنه و طبق قانون مجازات کنه)
– بخشش و انفاق بی از حد
– تحلیل و تفکر و تعلل و دودلی زیاد
– هدایتی عمل نکردن
– فقط ضرر رساندن، خیر نرساندن
– از روی احساسات خشم یا ترحم عمل کردن
– سخت گرفتن زیادی بر کسی
– خرج کردن با هدف اینکه صرفا پول و مال، تمام شود، یعنی روحی یا جسمی به آن نیاز ندارد یا میلی به آن ندارد. با اهداف پلید خرج کردن.