انگیزه‌سازی برای هدف

به نام خداوندمهربانم

سلام به استادعزیزم وخانم شایسته دوست داشتنی

سلام به همه دوستان واعضای خانواده بی نظیرم??

روزهشتم سفر:

استاددریه قسمتی ازاین فایل پرانرژی گفتن: ” تصمیم بگیرکه میخوای معمولی باشی یا عالی؟؟ ”

یادم اومدکه سالهاپیش، وقتی نوجوون بودم، یه روز یه جایی برای خودم نوشتم: من نمیخوام یه آدم معمولی باشم!

اون نوشته نمی دونم چی شد…ولی قدرت این جمله اونقدرقوی بودکه هنوز بعدازاین همه سال توی ذهنم باقی مونده.

بعدها فکرکردم شایدمن خیلی کمالگرا هستم. وزیادی رویایی فکرمیکنم. وقتی باانواع واقسام شرایط واتفاقات بد زندگی روبه رو واحاطه شدم. وقتی همه چیزوهمه کس وهمه شرایط منو مجاب کرده بودکه دست ازرویاهام بکشم…وقتی دیگه حتی یه آدم معمولی هم نبودم. انقدربه احساس پوچی رسیده بودم واعتمادبه نفسم رو ازدست داده بودم که سالهای سااال حتی قدرت تصمیم گیری اراده کردن وحرکت کردن نداشتم…اصلا هیچ هدفی نداشتم…

اما همیشه این جمله ” من نمیخوام یه آدم معمولی باشم ” توی مغزم می چرخید…این جمله همیشه توی یادم باقی مونده بود. نمیخواستم معمولی باشم ولی نمیدونستم هم بایدچیکارکنم ؟ احساس میکردم به خاطروضعیت وشرایط بدزندگیم من هیچ کاری نمیتونم بکنم وکاملا از نظر ذهنی فلج شده بودم.

بگذریم که چه سالهایی گذشت وچه روزهایی….تاخیلی ازشرایط عوض شدن….ودستان خدابه کمک من اومدن…وقدم به قدم وپله پله حرکت کردم…تابه اینجارسیدم.

نمیخوام بگم همه چیز الان ایده آله. ولی وقتی به جمله های استادتوی این فایل گوش میدم که میگه: (اگه به گذشته فکرکنی، متوجه میشی که بزرگترین موفقیتا وپیشرفتات موقعی به وجوداومد که باتمام وجودبه مشکل ورنج برخوردکردی!)…می بینم وااقعا برای من همینطوربود… وواقعا سختی ها نقاط عطف من شدن…باعث پیشرفت وحرکت من شدن…چون من واقعادیگه به جایی رسیده بودم که انگار برام ته خط بودوازصمیم قلبم ازخدا طلب کمک کردم وقدم اول رو برداشتم…واون وقت دیدم که درها چطور یکی پس ازدیگری بازشدن ودستای خداازهرطرف برای یاری به سمت من اومدن.

این اتفاق چندین باردرزندگی من افتاد…ومن پس ازهربار زمین خوردن دوباربلندشدم وکارتازه ای رو شروع کردم…الان درشرایطی هستم که دوباره نیازبه حرکت وتغییردارم…دیگه نمیخوام اجازه بدم اوضاع اونقدر بدبشه…چون الان اعتمادبه نفسم بالاتررفته، قوی ترشدم، موفقیت هایی به دست آوردم که بهم انگیزه میدن…و وقتی به گذشته فکرمی کنم که اونارو نداشتم والان بهشون رسیدم اعتمادبه نفسم بالاترمیره وباقدرت وانگیزه وایمان بیشتری حرکت می کنم.???

چندروزی هست که دارم قدم های تازه ای به سمت اهداف جدیدم برمیدارم. تصمیم گرفتم توی زمینه کارخودم که الان نه فقط به نظرخودم، بلکه به تأیید تعدادزیادی از اساتیدمعتبر این رشته ، به استادی رسیدم شروع به آموزش دادن کنم….مدتهابود خودم رو درحال آموزش به هنرجوهاتجسم می کردم…وانقدر این مسئله برام بدیهیه که هیچ شکی ندارم که میتونم به بهترین شکلی انجامش بدم. دارم مقدماتشو فراهم می کنم. درمورد روش های آموزش تحقیق می کنم. دیروزهم با چندتا آموزشگاه هنرهای تجسمی تماس گرفتم واطلاعاتی گرفتم. وهمین روزا به صورت حضوری میرم ونمونه کارهامو می برم…?

البته این هدف اصلی من نیست، این فقط یه حرکت در راستای هدف اصلیم برای اینکه قدرت وخودباوریم بیشتربشه.

من تصمیم بزرگی گرفتم ودارم یه سبک کاملا بدیع ونو توی نقاشی ایرانی ایجادمی کنم که تااندازه خیلی زیادی هم بهش نزدیک شدم. وهمه دست اندرکاران این حوزه هرروز بیشتر وبیشتر این نوآوری وخلاقیت رو تأییدمی کنن?

والبته پشت این بدعت ونوآوری توی سبک طراحیم ، یه هدف خیلی بزرگتر وجهانی هست که الان درموردش صحبت نمی کنم?ومیذارم به موقعش ووقتی بهش رسیدم یا خیلی نزدیک شدم صحبت میکنم!?

خانم شایسته عزیزم، چقدر کارخوبی کردیدکه این سفرنامه رو طراحی کردید. وقتی ” می نویسیم”…ومخصوصا وقتی بااین تعداد ازافراد به اشتراک میذاریم، مثل یه تعهد جدی تر برای حرکت وموفقیت برامون عمل می کنه. دیگه اینجوری انگاربیشترمجبوریم حرکت کنیم?

من اصلا اهل کامنت گذاشتن نبودم، ولی ازوقتی این سفرشروع شد، ومخصوصا وقتی استاد با جدیت گفتن اعضای غیرفعال رو ازسایت حذف می کنن. ودعوتمون کردن که همسفرباشیم. وباتوجه به اینکه این اواخر دوباره به تضادهایی توزندگیم برخورد کرده بودم، انگاریه حسی بهم گفت دیگه وقتشه توهم بنویسی!…حرکت کن!…این سفربهت کمک می کنه تا ازین شرایط تضاد راحت تر عبورکنی?

هرچندخیلی کند دارم پیش میام….ولی همچنان همراهم باهاتون

سپاسگزارخداوندمهربانم هستم که همیشه منو هدایت وازمن حمایت می کنه.?

ممنونم ازشما???

درپناه خدای مهربان باشیم