انگیزه‌سازی برای هدف

ردپای هشتمین قدم من :

یک فایل ۶ دقیقه ای که از همه ی فایلای دیگه ی استاد کوتاه تر بود! اما برای کار کردن روش به بیشتر از یک روز نیاز داشتم…

حس میکنم فقط و فقط همین فایل به تنهایی میتونه بنزین مورد نیاز رو برای تمام راه تامین کنه. میتونه به تنهایی تموم بهانه ها و غذاهای فاسدی که به خوردِ ذهنمون دادیم رو تفکیک کنه!

گوش دادن به این فایل برام سخت بود چون هرکلمه ای که گفته میشد مهم بود و پاشنه ی آشیل من.

دقیقا کارهایی که هرروز باید انجام بدم و نمیدم رو بهم گفت. بهونه هایی که برای حرکت نکردن به سمت هدفم میوردم رو میزد تو صورتم. باورهای مخربی که اصلا نمیدونستم دارمشون رو نشونم داد و فهمیدم چرا انقدر زود بنزینم تموم میشه، فهمیدم تا وقتی این باورهای مخرب بک گرانده ذهنمه مثله یه سوراخ بزرگ توی باکم عمل میکنه و مهم نیست چقدر بنزین توی این باک میکنم، همش خیلی زود تموم میشه!

فهمیدم مشکلم کمبود بنزین نیست، مشکلم باکِ سوراخه. مشکلم نبود انگیزه نیست، مشکلم احساس ناتوانی و باورهای مخربیه که این انگیزه هارو میکشه!

میخوام تموم چیزهایی که باعث میشه انرژی کافی برای حرکت به سوی هدفم رو نزارم اینجا بنویسم :

-مقایسه ی خودم با دیگران (بخاطر عزت نفس پایین، تلاش برای جلب توجه چون میخوام زود به همه چیز برسم تا مورد توجه و تایید دیگران باشم، تمرکز نکردن روی پیشرفتهای کوچکم که باعث میشه بزرگ نشن و هی احساس کنم هیچکاری نکردم و ناخودآگاه به موفقیت های بقیه حسادت کنم!)

– یادم میره اگر خواسته ای در دلم شکل گرفت به این معناست که توانایی خلقشم همزمان بهم داده شده! (فکر میکنم اگه یکی توی حوزه ی کاری من خیلی عالی پیش بره ، دیگه نیازی به من نیست در صورتی که ما هرکدوممون برای گسترش بخشی از اون کار و تاثیر گذاری به شیوه ی خودمون آفریده شدیم! یادم میره که منحصر به فرد آفریده شدم و یکسری چیزها و میتونم خلق کنم که هیچ کس دیگه ای تواناییه خلقشو نداره! استعدادهایی دارم که بجز من به کس دیگه ای داده نشده و خلاصه اینکه اگر این تکه ی پازلو تکمیل نکنم میلیون ها سال ممکنه طول بکشه تا کسی بتونه اونو کامل کنه!!)

– آرزوهام و لذت رسیدن به خواسته هامو یادم میره! (فکر میکنم یکی از دلایل اهمیت تجسم اینه که ما مدام بهمون اون لذت یادآوری میشه و ناخودآگاه بخاطر این عشقی که درونمون بوجود اومده به سمت مسیر خواسته ها هدایت میشیم!! پس مهمه که اهدافم رو بدونم تا بتونم بهشون فکر کنم و هدایت بشم. به قول معروف بتونم سفارش دقیقمو به جهان بدم در غیر این صورت انقدر به تضاد برمیخورم تا خود جهان بفهمه چی میخوام! به نظرم توی این مورد مهمه که تا میتونیم اطرافمون رو با تصاویر آرزوهامون پر کنیم تا یادآوری بشه این لذت!)

– فراموش کردن جدول رنجو لذت ( از اونجایی که استاد در این فایل گفتن هرچه دلایل بیشتری برای رسیدن به هدفتون پیدا کنید بیشترم میتونید حرکت کنید و بهش نزدیک بشید، نوشتن این اهرم و مرورش واجبه. مرور لذتهایی که رسیدن به هدفم به دنبال داره و همچنین نوشتن رنج های ناشی از نرسیدن بهش که انگیزه رو بیشتر میکنه! به قول استاد رنج ها دوستمونن!)

– فراموش کردن قانون تکاملللل (گاهی یادم میره هر درخت تنومندی اولش فقط یه دونه ی کوچولو بوده، بعد جوونه زده و کم کم بزرگ شده. یادم میره که امکان نداره بدون اینکه جوونه بزنی بتونی یه درختچه بشی، چه برسه به اینکه همون اول بخوای یه درخت تنومند بشی!)

دعای آخر روز هشتم :

چقدر خوشحالم که جوونه های کوچولو کوچولو رو دارم روی زمین ذهنم میبینم!! زمینی که تا همین ۸ روز پیش خاکی بود و بخاطر تعهدم به آب و نور دادن بهشون یکم سبز شده! راستی امروز یک نفر ازم دلیل موفقیتم توی کسب یک مهارت رو پرسید. اولش یکم تعجب کردم چون فکر نمیکردم مهارتم انقدری باشه که کسی بخواد ازم راهنمایی بخواد دربارش!! ولی بعد از حرف زدن با این خانم متوجه شدم با اینکه پیش استادای خیلی خفن نرفتم توی مدت زمان کمی تونسته بودم به یه حد خیلی خوبی برسم! اون خانم جوری از من با جزئیات سوال میپرسید انگار خیلی از اون مهارت سر در میارم و حالیمه با اینکه خودشم توی همون حوزه خیلی خوب بود از نظرم! تازه یکسری مهارتاش از منم خیلی بیشتر بود! خدا جونم چی بگم واقعا؟ هنوز تازه یک هفته شده و اتفاقاتی که داره میوفته خیلی سرعتشون بالاست!

خیلی هیجان زده ام برای جلسه ی نهم. یجورایی دوست ندارم هیچوقت این چله تموم شه. چون همین توجه به پیشرفت هام و تایپ کردن توی سایت برام خیلی لذت بخش شده🤍

دوم و سوم آبان ماه ۹۹