به رویاهایت باور داشته باش | قسمت 1
این متن خلاصهای از فایل این قسمت میباشد؛ اما برای درک کامل و عمیقترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را بهطور کامل گوش دهید.
آگاهی ها و تصاویر این فایل، سندی غیرقابلانکار از قدرت بیانتهای باورها در خلق واقعیت دلخواه است. استاد عباسمنش در این فایل، با شجاعتی مثالزدنی، جزئیاتی از زندگی خود را نشان می دهد که افراد زیادی حاضر به ابراز آن نیستند. اما برای ایشان دیدن این پشت صحنه از ریشه های موفقیت، می تواند بذر ایمان را در دل هزاران بیننده ای بکارد که اکنون در شرایط گذشته ایشان هستند. تا باور کنند همانگونه که برای استاد عباس منش امکان پذیر بوده، طبق قانون برای هر فردی که این امکان پذیری را باور کند، قطعا رخ می دهد.
استاد عباس منش با کنار هم قرار دادن دو تصویر کاملاً متضاد از وضعیت زندگی، «فاصله فرکانسی» عظیمی را که با تغییر باورهایشان از فقر به ثروت طی کردهاند به نمایش میگذارند:
تصویری از یک اتاق سیمانی با سقف چوبی در محلهای فقیرنشین در بندرعباس که در آن با چندین خانواده دیگر بهصورت مشترک زندگی میکردند، و تصویر اکنون که در ملکی ۲۰ هکتاری و رویایی در آمریکا، ملقب به «پارادایس»، روزگار میگذرانند. این تضاد بصری، برای اثبات این حقیقت است که:
شرایط بیرونی، هر چقدر هم سخت و محدودکننده باشد، در برابر قدرت ایمان و باورپذیری انسان، هیچ توانی برای ایستادگی ندارد.
درس بزرگ این فایل این است که استاد عباسمنش در همان اتاق کوچک و فقیرانه نیز احساس خوشبختی و امید داشتند؛ چراکه ایشان قبل از آنکه در دنیای بیرون ثروتمند شوند، در دنیای درون و با باور به رویاهایشان، عمارتهای باشکوه آینده خود را ساخته بودند.
نکتهی کلیدی و بسیار عمیق این فایل، تشریح مفهوم «تکامل» و «حرکت» است. استاد توضیح میدهند که این تغییر وضعیت، نتیجهی شانس، بخت و اقبال یا یک شبه پولدار شدن نبوده است؛ بلکه حاصل یک تصمیم قاطع برای تغییر بنیادین شخصیت و باورها و حرکت مداوم در مسیر این تصمیم بوده است. ایشان از روزهایی میگویند که حتی حقوق کارگریشان پرداخت نمیشد و در آستانه دستفروشی بودند، اما هرگز اجازه ندادند که فقر بیرونی، به فقر درونی تبدیل شود.
داستانِ انفجار تانکر و از دست دادن شغل، که در ظاهر یک فاجعه بود، با نگاه توحیدی ایشان به سکوی پرتابی برای رشد مالی تبدیل شد. این بخش از فایل به ما میآموزد که تضادها و مشکلات، دشمن ما نیستند، بلکه مأموران الهی هستند تا ما را به مسیرهای بزرگتر و درآمدهای بالاتر هدایت کنند، مشروط بر اینکه ما ایمانمان را حفظ کنیم و نترسیم. ایشان تاکید میکنند که مسیر موفقیت، مانند بازی فوتبال برای یک عاشق فوتبال است؛ شاید در این مسیر زخمی شوید، زمین بخورید یا سختی بکشید، اما چون عاشق هدف و رویای خود هستید، این دردها برایتان لذتبخش و جزئی از بازی است.
در نهایت، این فایلِ تکاندهنده، اتمام حجت برای تمام کسانی است که بهانههایی مانند سن، تحصیلات، سرمایه اولیه، خانواده فقیر یا شرایط بد جامعه را مانع پیشرفت خود میدانند. استاد عباسمنش با مرور شرایط سخت گذشته خود (از زندگی در خیابان تا کارگری در گرمای بندرعباس)، ثابت میکنند که هیچ بهانهای پذیرفتنی نیست تا شرایط را تغییر ندهید. ایشان با صدای بلند فریاد میزنند که «میشود»؛ میتوان از زیر صفر شروع کرد و به اوج رسید، اگر و تنها اگر قوانین خداوند را باور کنیم و روی خودمان کار کنیم.
تمامِ این مسیر، از نقطه صفر تا رسیدن به آزادی مالی و زمانی کامل، نقشهی راهی است که ایشان در دوره روانشناسی ثروت ۱ بهطور کامل و قدمبهقدم آموزش دادهاند. پیام نهایی استاد این است: به جای حسرت خوردن یا تسلیم شدن در برابر شرایط، برخیزید، تسلیم هدایت های خداوند شوید، رویایتان را باور کنید و با ایمان به هدایت ربّ، قدم در مسیری بگذارید که انتهایش، تجربه بهشت در همین دنیاست.
نوشتن درک خود از آگاهیهای این فایل در بخش نظرات، به شما کمک میکند این آگاهیها به عادتهای فکری و رفتاریتان تبدیل شوند.
منتظر خواندن دیدگاههای تأثیرگذارتان هستیم.
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- دانلود با کیفیت HD377MB32 دقیقه
- فایل صوتی به رویاهایت باور داشته باش | قسمت 130MB32 دقیقه














باسلام به استاد و مریم عزیزمون که با عشق و مِهر فراوانشون اصول درست زندگی کردن رو قدم به قدم به فرزندان معنیشون آموزش میدن و مارو هم در ساختن بِهشتهامون همراهی میکنن. استادجان به نظرم مهمترین نکته برای رسیدن به رویاها و هدفها و حتی مهمتر از رسیدن بهشون، چگونگی طی کردن مسیر هست که میشه همون حال خوب داشتن یا حال بد داشتن ک باعث بالا رفتن کیفیت زندگیمون میشه و حتی باعث تسریع در روند تکاملمون هم میشه. یکی از اشتباهاتی که معمولا مرتکب میشیم این هست که فکر میکنیم مدام باید چشممون به هدف و رویامون باشه و مدام چک میکنیم که چقدر بهش نزدیکتر شدیم و چقدر فاصله مونده برای رسیدن بهش. درصورتی که این اشتباهترین شیوه تفکر و زندگی کردن هست و باعث کمالگرایی و حال بد توی تمام مسیر و در نتیجه فرکانسهای منفی و در نهایت اتفاقات ناخوشایند و منفی میشه. تنها چیزی که ما باید از خودمون بخوایم پیشررررررففففتتتتتتت هست و نه کمال، فقط پیشرفت. مدام بجای چک کردن قدمهای العان مون با هدفمون و چشم داشتن توی آینده که مدام نداشتن هارو نشونمون میدَن و باعث یاس و ناامیدیمون میشن باید به این لحظه و پشت سرمون نگاه کنیم که چقدر از دیروز و گذشته ها فاصله گرفتیم و پیشرفت کردیم. همیشه به ما میگن به گذشته برنگرد و نگاه نکن درصورتی که این نگاه به مرور باعث کمالگرایی میشه و نمیذاره نتیجه ها و پیشرفتهایی که هر روز به دست میاریم،چه کم و چه زیاد رو ببینیم و ازشون لذت ببریم. مانع این میشه که هر روز باورمون به توانمندیها و قدرتهامون بیشتر و بیشتر بشه و خودمونو دوست داشته باشیم و مدام خودمونو تشویق و نوازش کنیم و انگیزه مون برای ادامه مسیر بیشتر و بیشتر بشه و ایده ها و خلاقیتهای بیشتر هم به سمتمون بیان. چون همه اینها هستند که باعث حال خوبمون تو مسیر و احساس خوب و درنهایت فرکانسهای خوب و اتفاقهای خوب میشن. اما به ما گفتن فقط تمرکزت رو هدف و رویاهات و خواسته هات باشه و به عقب برنگرد. مقایسه مداومِ قدمهای اکنونمون باایده آل مون مثل خودزنی کردن میمونه و مدام یه چماق گرفتیم دستمون و به خودمون میگیم دیدی بازم فاصله داری؟ دیدی امروزم نرسیدی و نداری؟ دیدی بازم کمکاری کردی و اندازه نبوده؟ در صورتی که تو هر روز داری تمامِ وقت و تمرکزت رو روی هدفت میذاری و تلاش میکنی و حتی هر روز بهتر و بهتر از روزهای قبل ت میشی اما نمیبینی اینهارو،نه اینکه نخوای ببینی،نمیتونی که ببینیشون چون چشمات تمام وقت روی آینده و اون هدفه.و اَمان از حال بَدی که سراغ آدم میاد و مثل یک حفره بینهایت عمیق، تماااام انرژیهاتو هدر میده و نمیذاره قدمی برداری و اگر هم برداری اِنقدر کم و با فاصله ست و با حال بد که فقط باعث ایجاد فاصله بیشتر و بیشترِ ما با هدفها و خواسته هامون میشن.باید به این نِسبت که اگر یک بار به هدفمون و ایده آلمون تو آینده نگاه کردیم، سه بار به همین لحظه ای ک هستیم و پیشرفتهایی ک تا العان بدست آوردیم نگاه کنیم و مرورشون کنیم. جشن بگیریم پیشرفتهای هرروز و هر لحظه مونو و خودمونو دوست داشته باشیم و نوازش کنیم که فقط با خود دوستی و حال خوب و زندگیِ با کیفیت و طی کردن مسیرِ با کیفیت هست که به خواسته هامون میرسیم. از خودمون فقط پیشرفت بخوایم و نه کمال،همین. من اصلا تی وی تماشا نمیکنم ولی اون لحظه که رد شدم تبلیغ یه محصول رو دیدم که نشون دهنده اهمیت چگونگی طی کردن مسیر هست و مدام باید به خودمون اون رو یادآور بشیم و از زندگی کردن لذت ببریم و بدونیم که هدف و خواسته ها بهانه و انگیزه ای برای پویایی و حرکت مداوم انسان هستند.متن تبلیغ این بود: زندگی عین یه جاده ست،که معلوم نیست تهش به کجا میرسه،اگه خودت ندونی کجا میخوای باشی.شروع کن و از هر لحظه زندگیت لذت ببر،نگران نباش که میرسی یا نه،فقط شروع کن.هدف همونجاییه که خوشحالی،همون لحظه ایه که از ته دلت راضی هستی.هدف جایزه نیست،اول شدن نیست،هدف همین لحظه ست،لحظه ای که نباید از دستش بدی.موفقیت یعنی از لحظه لحظه مسیرت لذت ببری،کیفیت نقش اول رو بازی میکنه.
البته که استاد عزیز و همه عزیزان به خوبی این مسائل رو بهش آگاه هستند و صرفا جهت مرور کردن فرمایشات استاد خواستم این مطالب بازگو بشن. در پنهاه خدای بزرگ باشیم همیشه🙇❤
سلام عمران عزیز
تشکر از شما و دعای زیباتون و همچنین باعث افتخاره برای ما بودن در اینجا و در کنار عزیزانی چون شما که این فرصت رو در اختیار ما میذارن تا بدون ترس و نگرانی از قضاوتهاشون، راحت و باعشق نظرات و افکارمون رو بیان کنیم. موفق و در پناه خدا باشید🙏🌷🌷
سلام دوست عزیزم
خیلی خوشحال شدم از کامنت تون و تغییر نگرش و احساس تون، و اینکه تونستم کمکی کرده باشم. خدا رحمت کنه عزیزانتون رو و کاملا درست میفرمایید. همه ما لایق شاد و خوب و با حال خوب زندگی کردن هستیم و خیلی اوقات شاید اصلا اصول درست زندگی کردن رو بلد نیستیم و نمیدونیم که توی موقعیتهای مختلف رفتار درست چی هست چون یه عمر با رفتارهای غلطی که به ارث بردیم زندگی کردیم، ولی از اونجایی که درخواست کردیم تا درست زندگیم، خداوند عزیزمون هم هدایتمون میکنه به این آگاهی ها. موفق و درپناه خدا باشید🙏🌷