به رویاهایت باور داشته باش | قسمت 1
این متن خلاصهای از فایل این قسمت میباشد؛ اما برای درک کامل و عمیقترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را بهطور کامل گوش دهید.
آگاهی ها و تصاویر این فایل، سندی غیرقابلانکار از قدرت بیانتهای باورها در خلق واقعیت دلخواه است. استاد عباسمنش در این فایل، با شجاعتی مثالزدنی، جزئیاتی از زندگی خود را نشان می دهد که افراد زیادی حاضر به ابراز آن نیستند. اما برای ایشان دیدن این پشت صحنه از ریشه های موفقیت، می تواند بذر ایمان را در دل هزاران بیننده ای بکارد که اکنون در شرایط گذشته ایشان هستند. تا باور کنند همانگونه که برای استاد عباس منش امکان پذیر بوده، طبق قانون برای هر فردی که این امکان پذیری را باور کند، قطعا رخ می دهد.
استاد عباس منش با کنار هم قرار دادن دو تصویر کاملاً متضاد از وضعیت زندگی، «فاصله فرکانسی» عظیمی را که با تغییر باورهایشان از فقر به ثروت طی کردهاند به نمایش میگذارند:
تصویری از یک اتاق سیمانی با سقف چوبی در محلهای فقیرنشین در بندرعباس که در آن با چندین خانواده دیگر بهصورت مشترک زندگی میکردند، و تصویر اکنون که در ملکی ۲۰ هکتاری و رویایی در آمریکا، ملقب به «پارادایس»، روزگار میگذرانند. این تضاد بصری، برای اثبات این حقیقت است که:
شرایط بیرونی، هر چقدر هم سخت و محدودکننده باشد، در برابر قدرت ایمان و باورپذیری انسان، هیچ توانی برای ایستادگی ندارد.
درس بزرگ این فایل این است که استاد عباسمنش در همان اتاق کوچک و فقیرانه نیز احساس خوشبختی و امید داشتند؛ چراکه ایشان قبل از آنکه در دنیای بیرون ثروتمند شوند، در دنیای درون و با باور به رویاهایشان، عمارتهای باشکوه آینده خود را ساخته بودند.
نکتهی کلیدی و بسیار عمیق این فایل، تشریح مفهوم «تکامل» و «حرکت» است. استاد توضیح میدهند که این تغییر وضعیت، نتیجهی شانس، بخت و اقبال یا یک شبه پولدار شدن نبوده است؛ بلکه حاصل یک تصمیم قاطع برای تغییر بنیادین شخصیت و باورها و حرکت مداوم در مسیر این تصمیم بوده است. ایشان از روزهایی میگویند که حتی حقوق کارگریشان پرداخت نمیشد و در آستانه دستفروشی بودند، اما هرگز اجازه ندادند که فقر بیرونی، به فقر درونی تبدیل شود.
داستانِ انفجار تانکر و از دست دادن شغل، که در ظاهر یک فاجعه بود، با نگاه توحیدی ایشان به سکوی پرتابی برای رشد مالی تبدیل شد. این بخش از فایل به ما میآموزد که تضادها و مشکلات، دشمن ما نیستند، بلکه مأموران الهی هستند تا ما را به مسیرهای بزرگتر و درآمدهای بالاتر هدایت کنند، مشروط بر اینکه ما ایمانمان را حفظ کنیم و نترسیم. ایشان تاکید میکنند که مسیر موفقیت، مانند بازی فوتبال برای یک عاشق فوتبال است؛ شاید در این مسیر زخمی شوید، زمین بخورید یا سختی بکشید، اما چون عاشق هدف و رویای خود هستید، این دردها برایتان لذتبخش و جزئی از بازی است.
در نهایت، این فایلِ تکاندهنده، اتمام حجت برای تمام کسانی است که بهانههایی مانند سن، تحصیلات، سرمایه اولیه، خانواده فقیر یا شرایط بد جامعه را مانع پیشرفت خود میدانند. استاد عباسمنش با مرور شرایط سخت گذشته خود (از زندگی در خیابان تا کارگری در گرمای بندرعباس)، ثابت میکنند که هیچ بهانهای پذیرفتنی نیست تا شرایط را تغییر ندهید. ایشان با صدای بلند فریاد میزنند که «میشود»؛ میتوان از زیر صفر شروع کرد و به اوج رسید، اگر و تنها اگر قوانین خداوند را باور کنیم و روی خودمان کار کنیم.
تمامِ این مسیر، از نقطه صفر تا رسیدن به آزادی مالی و زمانی کامل، نقشهی راهی است که ایشان در دوره روانشناسی ثروت ۱ بهطور کامل و قدمبهقدم آموزش دادهاند. پیام نهایی استاد این است: به جای حسرت خوردن یا تسلیم شدن در برابر شرایط، برخیزید، تسلیم هدایت های خداوند شوید، رویایتان را باور کنید و با ایمان به هدایت ربّ، قدم در مسیری بگذارید که انتهایش، تجربه بهشت در همین دنیاست.
نوشتن درک خود از آگاهیهای این فایل در بخش نظرات، به شما کمک میکند این آگاهیها به عادتهای فکری و رفتاریتان تبدیل شوند.
منتظر خواندن دیدگاههای تأثیرگذارتان هستیم.
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- دانلود با کیفیت HD377MB32 دقیقه
- فایل صوتی به رویاهایت باور داشته باش | قسمت 130MB32 دقیقه
بسم الله الرحمن الرحیم
سلام؛ عرض ادب و احترام 🌹❤
عرض ارادت خدمت استاد بزرگوار، خانم شایسته عزیز و سایر دوستان و همراهان گرامی.
استاد نمیدونی وقتی موفقیت ها و دستاوردهای شما رو میبینم چقدرررررر چقدررررر حالم خوب میشه ، خدارو شکر میکنم و از صمیم قلب براتون خوشحال میشم و در کل دلم باز میشه، وقتی میبینم با تغییر باورهاتون تونستین از اون زندگی درب و داغون به بهشت خدا برسین نمیدونین چقدر سپاسگزار خدا میشم، آرزوی قلبیم اینه به خیلی خیلی بیشتر از اینها برسین که صد در صد لیاقتش رو دارین.
من قبلاها وقتی سپاسگزاری میکردم معمولا زبانی بود و همیشه تکرار میکردم که خدایا شکرت خدایاشکرت و حتی گاها من ۱۰ دیقه ایی میشد که داشتم شکر خدارو میگفتم و یکباره متوجه میشدم که ، وااااا چرا من اخمام تو همه ، و متوجه میشدم که فقط طوطی وار دارم شکر میگم ولی از درون ناراضی ام و شکر گزاری کردنم فقط واسه رفع تکلیفه و شایدم واسه اینه که زور بزنم بلکه نعمتهای زیادی رو دریافت کنم ، ولی از وقتی دارم رو باورهام کار میکنم من پیدا کردم شکرگزاری واقعی رو، من شاید به زبان بیارم شایدم نه، شاید توی دلم بگم و شاید نه، حتی گاها فقط با بستن چشمام و رفتن توی سکوت شکر میگم ، و این شکر گزاری رو من چیزی نیافتم جز احساس رضایت صددرصدی از وضع موجود یا نعمتی یا روخدادی یا هرچیزه دیگه ای که باعث میشه من شاکر خداوند بشم، من فکر میکنم شکر گزاری چیزی نیست جز احساس رضایت واقعی از اعماق وجود، ینی وقتی میبینم شما پارادایسی به اون خوشگلی دارین من از صمیم قلب جوری که انگار خودم اونجا دارم نفس میکشم لذت میبرم و این احساس لذت و رضایت به نظرم خود شکرگزاریه فارغ از اینکه من پشت سرهم شکر شکر شکر رو بگم یا نگم.
و احساس میکنم اینکار من و بعضیا گاها میگیم ، ای بابا من دائم دارم شکر خدا رو میگم یا بدبخت فلانی همیشه شاکره هااااا ولی نمیدونم چرا نمیشه یا خدا نمیده ، این برمیگرده به دلمون ، شکرگزاری فرکانسه نه حرفای خوب خوب به خدا، شکرگزاری باید توی چشمامون توی قلبمون و توی ذهنمون اتفاق بیوفته و اگه حرفی هم گفته نشه ، شکرگزاری انجام شده.
عاشقانه دوستون دارم
و من الله توفیق 🌹❤