به رویاهایت باور داشته باش | قسمت 2

{وقتی فهمیدم تجربه‌ام از سخاوت و حمایت خداوند‌، به اندازه ای باورهایم هست‌ و به شکل ثروتی وارد زندگی ام می شود که همیشه آرزویش را داشته‌ام‌، آنوقت ایمان و تعهدی در وجودم ساخته شد تا جهادی اکبر برای تغییر همه باورهای بنیادین ذهنم به راه اندازم.}

باز هم کامنتم رو با بهترین جمله ای که تو مقاله ی این فایل خوندم شروع کردم تا هم برام یادآوری بشه هم شما عزیزان دوباره اونو بخونید.

من تو زندگیم به خواسته های زیادی رسیدم که دوس دارم با اشتراک گذاشتنش امید رسیدن رو برای همه دوستای همسفرم ایجاد کنم.

یه روزی از روزای سال 90 من پشت میز کافی نتم نشسته بودم و بیرونو نگاه میکردم و وقتی جوونای همسن و سال خودمو میدیدم احساس میکردم من بدبخترین آدم زمینم.

تنها از نظر عاطفی با کلی روابط داغون، مریض و تحت درمان از لحاظ بیماری سنگین معده با یه بدن نحیف و رو یه زوال ،سرخورده و بدون کوچکترین کورسویی از اعتماد به نفس ، ترسیده از جهان و خدا و مردم و….

گرفتار یه کافی نت شده بودم که با یه وام سنگین جورش کرده بودم و نه درآمدش بدردم میخورد نه اصلا اون کارو دوس داشتم.

نه میتونستم کافی نتو واگذار کنم نه میتونستم ادامه بدم.

از اون روزام یه سری خاطرات نوشتم که وقتی میخونمشون از کلمه به کلمه ش غم و یاس میباره.

ولی یه روزی یه امیدی تو دلم روشن شد.

نور امیدی از طرف خدا تو دلم باهام حرف زد.

انگار که میگفت به آرزوهات فکر کن.حداقل بهشون فکر کن اینکارو که میتونی بکنی.

فکر کردم…فکر کردم….رفتم تو رویاهام…

دیدم من اول از هرچی دوس دارم ازین کافی نت لعنتی خلاص بشم.آزاد باشم.فکر کردم به اینکه چقدر دوس دارم جسمم سلامت باشه دیگه دارو نخورم و بدون پرهیز غذایی هرچی دام میخواد بخورم.چقدر دلم میخواد ماشین داشته باشم.چقدر دوس دارم با یکی باشم که عاشقش باشم و اونم عاشقم باشه و با وجودش به آرامش برسم و و و….

بعد نگاه به واقعیت زندگیم میکردم میدیدم اووووووهههه من کجا و ….این خیال پردازیها کجا….

ولی اون حس اون ندا اون نور تو دلم میومد میگفت ببین اصلا فکر کن قرار نیس به هیچکدومشون برسی ولی با فکرشون که میتونی حداقل یه لحظاتی تو روز رو لذت ببری و ازین وضعیت داغون دور باشی.فقط فکر کنم تجسم کن و لذت ببر فقط برای لذت بردن.

به همین کار ادامه دادم.به لذت بردن از تجسم خواسته هام با بی نیازی کامل.خیالم تخت بود که به هیچکدومشون نمیرسم.

غافل از اینکه خدا خیالش تخت بود که همشونو برام کنار گذاشته.

آروم آروم همون ندا بهم میگفت پاشو…پاشو که قراره بریم برای تجربه همینایی که داری با فکرشون حال میکنی.

کم کم باورم شد.کم کم خدارو باروم شد.کمکم به حرفاش اعتماد کردم.

نمیگم چجوری نمیگم چقدر ساده نمیگم چقدر الهی اتفاق افتاد….

ولی دونه به دونه هر چیزی که تجسم کردم به سمتم حرکت کرد وقتی من باورشون کردم.

اول کافی نت رو واگذار کردم درحالی که پیدا شدن مشتری برای اونجا با اون قیمت کذایی و اون وسیله های داغون و اون اجاره بهای غیر منطقی تقریبا محال بود.ولی یکی اومد و نقد کافی نت رو گرفت.

بعد عزیز دلم وارد زندگیم شد و زندگیم رو به دو بخش قبل و بعد از ورودش به زندگیم تقسیم کرد.همدمی که اگر میخواستم با تک تک جزئیات به خدا سفارش بدم تا برام بیافرینه باز هم نمیتونستم با این دقت هماهنگ با خواسته هام از یک رابطه ترسیم کنم.انسانی وارد زندگیم شد که یقین کردم خدای وهابم سالها برای آفرینش هماهنگترین مخلوقش با من زمان گذاشته.انسانی که از تمام جنبه ها فراتر از خوش بینانه ترین تجسمات بود و هست.

بعد هدایت شدم به شراکت تو سوپرمارکت بین راهی که تو کمتر از یکسال با درآمدم تونستم یه 206 بخرم.

بیماری معدم خوب شد.وزن از دست رفتم برگشت.

محبوبیت از دست رفتم برگشت.

شادی و امید از دست رفتم برگشت.

از همه مهمتر جسارتم برای انجام هرکاری برگشت.

ترسهام ریخت….

بعد و بعد و بعد….بقول استاد من و شرایطم هیچ ربطی به اون پسر تنهای نحیف و بیچاره پشت میز کافی نت نداشتم.

امروز چند سال از اون روزا میگذره.

بخاطر یه سری اتفاقات عجیب و غریب مالی که بعد از ازدواجمون افتاد که مسبب همه اونها خودم و اشتباهم برای طی نکردن تکاملم بود شرایط مالیم خیلی بهم خورد .

امروز نیاز دارم به باور همون روزهام.به ایمان همون روزهام.تا دوباره ازین تضاد برسم به خواسته هام.

امروز خدای خودم رو شاکرم که تو توحید،عزت،عشق و روابط و سلامتی تو سطح بسیار بسیار بالا و رضایت کامل هستم و ایمان دارم مساله فراوانی و ثروتم رو به لطف خدا با باورهام و تجربه ای که از نتیجه گرفتن این باور دارم میسازم به بهترین شکل دلخواهم.

اینها رو اول برای خودم گفتم بعد برای هر عزیزی که شاید نور امیدی تم دلش روشن بشه از اینکه در تارکترین روزهای زندگی هم باید به رویاها باور داشت باید به خدا ایمان داشت باید به هزاران دست خدا اعتماد کرد.

بهترینهارو براتون از خدای وهاب میخوام.

به رویاهاتون باور داشته باشید.