به رویاهایت باور داشته باش | قسمت 2

سلام بر استاد عزیزم و همه عزیزای سایت و کسایی که این مطلب رو نگاه میکنند

امروز روز شانزدهم سفرنامه منه روز جمعه ساعت ۱۴:۵۵ دقیقه ظهر ۱۴۰۰/۱۰/۱۰ تو خونه دارم مینویسم

میشود میشود میشود این رو باید هر لحظه به خودم بگم و تو ذهنم شما و کسایی که به این خاسته ها رسیدید را یاد آوری کنم

یه مثال زدید تو یکی از فایلها همیشه سعی میکنم به خودم یادآوری کنم که اون خدایی که یوسف رو از ته چاه آورد کرد عزیز مصر منم می‌تونه ببره بالا فقط کافیه دستمو بزارم تو دستش و صبار و شکور باشم و به کارایی که ازم خاسته عمل کنم

هیچ باوری آنقدر بزرگ نیست که دست نیافتنی باشه ماییم که به خاطر ظرف کوچیکمون اون رو بزرگ میبینیم برای ما اورست رو فتح کردن یا قهرمان المپیک شدن یا سقوط آزاد از ارتفاع ۵۰۰ متری و … کار خیلی شاق و بزرگیه اما عده ای هستن که براشون مثل آب خوردنه چرا ؟ چون تمرین کردن اگه ما هم مثل اونها تمرین کنیم و تمرکز بزاریم و رنج یه سری کارها رو(مثل ولگردی/وقت تلف کردن/از جمع های دوستانه دوری کردند/آموزش دیدن و…)را به جان بخریم و اون رو در ذهنمون تبدیل کنیم به لذت اونوقت ما هم لذت بالای سکوی المپیک رفتن و سقوط آزاد رو تجربه میکنیم

فقط کافیه قانونشو یاد بگیریم عده ای پارا فراتر گذاشتن و قانون حیوانات و سیارات رو یاد گرفتن

اون کسی که می‌ره فضا از شکم مادرش فضانورد به دنیا نیومده

راه رسیدن به خاسته ها رو دارم آروم آروم از استاد یاد میگیرم از این به بعدش دیگه به عهده منه که به دانسته هام عمل کنم وگر نه مثل افراد دیگه نتیجه میگیرم(این برای من یه ناخواسته است که دوستش ندارم من دوست دارم نتایجم بزرگ باشه نتایج بزرگ در گرو عمل به کنترل ذهنه عمل به سکوت کردنه عمل به انتقاد و گله نکردنه عمل به حال خوبه) خدا کمکم کنه بتونم سربلند بیرون بیام

بیام به زودی از نتایج بزرگم بنویسم و خدارو شکر کنم

استاد الان که داشتم فایل رو گوش میکردم دیدم وضع الان من خیلی خیلی از اونموقع شما بهتره . ولی چی میشه که من گاهی افکارم برام جهنم درست می‌کنه ؟ چون افکارم منو میبرن سمت نداشته هام سمت مقایسه کردن سمت چیزهایی که نمی‌خوام

و اینها منو نا امید می‌کنه

فرق من و شما تو اینه که شما حتی تو بندر عباس تو اون شرایط بسیار لذت می‌بردی اما من بلد نیستم از ماشینم از موتورم از فروشگاهی که دارم که آرزوی ۹۰ درصد مردم شهرم هست که حتی بتونن اجارش کنن لذت ببرم (اینها رو خودم ساختم نه ارثی بهم رسیده نه چیزی)

اما مدتی است که دارم باهاشون عشق بازی میکنم ازشون تشکر میکنم باهاشون حرف میزنم (اما گاهی نجواها میان اما سعی میکنم که نزارم حالمو بد کنند( این هم تکاملیه)

دیگه عجله ندارم سپردم به اون که منو از اونموقع که با داداشم تو سن ۱۵ سالگی یه دوچرخه قدیمی ۲۶ شریکی داشتیم اینها رو برام فراهم کرده بقیه رو هم برام جور میکنه

خدارو شکر بدنم سالمه هیچ ایرادی نداره خیلی‌ها آرزو دارن که محتاج دوا و دکتر نداشته باشن ولی الحمدالله من همیشه سالمم (مادرم بهم میگه رستم🤣🤣🤣🤣🤣)

اگه استاد تونسته منم میتونم فقط باید عادت کنم زیبا بینی به دیدن نیمه پر لیوان به از امکانات موجود لذت بردن اونوقت لاجرم اتفاقات عالی میاد به صورت طبیعی (البته اینها که میگم دارم تلاش میکنم اونجوری باشم هنوز فاصله فرکانسی دارم با اون ایده آل هایی که گفتم)

تو دنیایی که هر تضادی که برمی‌خورم الگوهایی که به اون خاسته رسیدن خیلی زیادن (راست میگی استاد دنیا دنیای فراوانیه )چرا من نتونم برسم عده ای هستن که اون چیزی که من آرزو شو دارم رو دارن تجربه میکنن و ازش لذت میبرن

امروز هم خدا رو شکر میکنم که رو تعهدم بودم و بی‌وقفه روز شانزدهم را اومدم جلو

جای همتون 👈❤️❤️❤️❤️❤️👉 اینجاست