باوری که تغییرش، درهایی از نعمت را به زندگی ام گشود

درک من از این فایل استاد:

اولین باوری که باعث رسیدن من به خواسته‌هام میشه باور به امکان پذیری هست.

چطور باور کنم؟ با دیدن افرادی که در شرایط مشابه من یا حتی بدتر بودن و توانستن به آن نقطه ای که خواسته منه، برسن. در واقع با دیدن الگوهایی که به خواسته من رسیدند

وقتی باور کنم میشود اونوقت ایده ها و قدم های به من گفته میشود از هزاران راه

پس اولین قدم برای اینکه به یه خواسته برسم اینه که باور کنم میشه به این خواسته رسید و عاملی که میتونه این باور رو در ما ایجاد کنه اینه که یک نفر تونسته به این خواسته برسه پس برای من هم میشود.

وقتی من تغییر کنم جهان اطرافم هم تغییر می‌کند. من فقط باید روی خودم تمرکز کنم بقیه کارها انجام میشود.

اما اینطور نیست اگه من برم فلان شهر اونوقت شرایطم متفاوت میشه. ما باید بتونیم از جایی که هستیم اول خودمون رو تغییر بدیم، شخصیتمون رو بهبود بدیم اونوقته که جهان خودش طبق قوانین مکان زندگیمون رو تغییر میده

اول باید در محیطی که هستم باهاش هماهنگ بشم. اول باید در همون موقعیتی که هستم، نه با تغییر شرایطتم، بلکه با تغییر باورهام به آرامش و احساس خوب برسم

این یکی از قوانین جهانه: هرکسی هرجایی که هست در جایی درستشه

اگر بخواد جاش رو تغییر بده اول باید باورهاش رو تغییر بده. در واقع همه چیز از ذهن ما شروع میشه نه تلاش فیزیکی.

توی این مباحث یه چیز دیگه ای هم که هست اینه به محض اینکه بخوایم تغییر کنیم خداوند به هزاران تغییر زمینه رشد مارو فراهم میکنه. به محض اینکه به جای مقصردانستن بقیه، باورهای خودت رو مقصر بدانی، خداوند شرایط تغییر را فراهم میکند

وقتی هماهنگ بشیم با محیطمون، جهان جاهای بهتری و هماهنگتری را به ما نشان میدهد. در واقع جهان نگاه میکنه به فرکانس های ما. هر فرکانسی بفرستم از جنس همون بهم برمیگردونه.

اگه داری در مورد مشکلات و بدبختی و بیچارگی هات صحبت میکنی، میبینه از همون جنس چی هست و شرایطی رو برات فراهم میکنه که بدبختی بیشتری رو دریافت کنی

اگه داری درباره سپاسگزاری و خنده و شادی و فراوانی حرف میزنی از جنس همون بیشتر برات میفرسته

خیلی مهمه که حواسمون باشه داریم پس‌زمینه ذهنمون به چه چیزایی فکر می‌کنیم چون همونا دارن فرکانس به جهان میفرستن و اتفاقات رو رقم میزنن.

وقتی هماهنگ بشم با خودم( یعنی با دیدگاه روحم هماهنگ بشم، یعنی از دریچه ای به اتفاقات و زندگی نگاه کنم که بهم احساس بهتری میده و دیدگاه ذهنم با روحم رو یکی کنم) وقتی هماهنگ بشم با محیطم ( یعنی زیبایی‌های جایی که هستم، نکات مثبت محیط اطرافم و اطرافیانم رو ببینم سپاسگزارشون باشم، تحسینشون کنم) وقتی هماهنگ بشم با جهان( یعنی درکش کنم به خصوص سیستماتیک بودنش رو و قوانین رو درک کنم و تمام اعمالم رو با قوانینش هماهنگ کنم ) جهان قدم به قدم شرایط و محیطهای بهتری رو برام فراهم میکنه. این یک قانونه

در واقع اگر خودم رو تغییر ندم، باورهام رو تغییر ندم، با تغییر محیطم، آدمهای اطرافم یا هر تغییر بیرون از من، زندگی من تغییری نمیکنه

وقتی آدم در مدار درست قرار میگیره، وقتی باورهاش درست میشه، وقتی هماهنگ میشه با جهان اطرافش، وقتی از دنیا لذت میبره، جهان کاری میکنه که لذت بیشتری ببره در شرایط بهتری قرار بگیره

تمام این صحبت‌ها به این معنا نیست که دیگه هیچ مسئله‌ای بوجود نمیادها، نه مسائل بازم میان (چون مسائل یا تضادها میان که خواسته های من رو مشخص کنند و منو رشد بدهند دقیقا مثل همین تضادی که الان داخلش هستم) ولی وقتی باورهامون تغییر کنه مسائل رو دیگه بزرگتر از خودمون نمی‌بینیم ،دیگه انقد زیاد و سخت نیستن که اشکم رو دربیارن و برامون قابل حله . چون دیگه باور کردیم که هر مسئله‌ای راه حلهای زیاد و ساده و قابل اجرا داره

در واقع همه چیز بستگی داره به خودمون

وقتی خودمون عوض بشیم جهان اطرافمون هم عوض میشه. وقتی خودمون منشأ خوبی باشیم، جهان هم منشأ خیر و خوبی و خوشی و برکت میشه برای ما

پس نخوام چیزی رو به زور تغییر بدم. وقتی خودم تغییر کنم جهان همه شرایط رو برام فراهم میکنه

مهاجرت در زمانی که با احساس آرامش و حال خوب هست باعث رشد و موفقیت میشه. چون با توکل به خدا قدم‌در دل ناشناخته ها میذاریم.

تا زمانی که به ثروت نرسیم و لمسش نکنیم نمیتونیم ازش بگذریم

تنها راهی که بتونیم فراوانی خداوند رو درک کنیم، تغییر باورهامونه . اونوقت میبینیم که جهان بینهایت ثروتمنده و هر آنچه که بخواهیم به ما داده میشه تا برسیم به بی نیازی، اونوقته که میتونیم از ثروت بگذریم

انقدر با تغییر باورهامون به بی نیازی برسیم که دیگه کاری که میکنیم به خاطر پول نباشه

باور محدود کننده من اگر پولدار شوم از خداوند دور میشوم

باور قدرتمند کننده جایگزینش:

من هرچقدر پولدارتر شوم، هر چقدر ثروتمند شوم به خداوند نزدیکتر میشوم

پولدار شدن توحیدی ترین کار دنیاس

دلیل منطقیش: وقتی به دنیای اطراف نگاه کنیم میبینیم فقیر به هر طریقی دنبال درآوردن پول هستند. تمام فکرشان پول درآوردن است. در صورتیکه ثروتمندان در حال لذت بردن از دنیا، راز و نیاز با خداوند هستند

باور محدودکننده: چطور من در رفاه باشم و ادم های فقیر در دنیا هستن؟

باور درست: هرکسی نتیجه اعمال خودش رو میگیره. وقتی من روی ذهنم کار کنم ،باورهامو تغییر بدم و به ثروت برسم در واقع دارم نتیجه تلاشم رو دریافت میکنم. مثال فردی که سالها درس خوانده و بورسیه شده با افرادی که هیچ درسی نخواندن

ما باید یادبگیریم با تغییر باورهامون نتیجه خوب تو زندگیمون بگیریم و الگویی بشیم برای دیگران که نتیجه خوب بگیرن. در واقع با دلسوزی کردن برای افراد، به اونها هیچ کمکی نمیتونیم بکنیم تازه شرایط خودمون رو هم بد میکنیم چون احساسمون بد میشه

بارها و بارها خداوند در قرآن گفته اولین انفاقی که میکنید به خویشاوندان خودتون باشه. پس هروقت توانایی مالی داشتم تا هرجایی که در توانمه بهتره اول به نزدیکانم کمک مالی کنم

چیزهایی که با درک این فایل از همین لحظه باید انجام بدم:

هرخواسته ای دارم باور کنم رسیدن بهش امکان پذیره و این باور رو با دیدن الگوش در زندگی فرد دیگر بوجود بیارم

فقط روی خودم، تغییر باورهام، فکرهای پس ذهنم توجه و تمرکز کنم

باورهای خودم رو مقصر بدونم نه افراد دیگه رو

باورکنم همه چیز از ذهن خودم شروع میشه نه تلاش فیزیکی. جهان من با تغییر افکارم تغییر میکنه

فقط در مورد نکات مثبت، زیبایی ها حرف بزنم. به هیچ عنوان به هیچ عنوان به هیچ عنوان از بدبختی و مسائل و مشکلات حرف نزنم

روی نکات خوب و زیبای ادم های اطرافم تمرکز کنم و تحسین کنم و فقط اونها رو ببینم

باور کنم که برای داشتن هرآنچه میخواهم، فقط کافیه روی باورهای خودم کار کنم جهان همه چیز رو بهم میده،هرچیزی هرچقدر بزرگ

نچسبم به همون مقدار پولی که دارم ( راجع به مسئله خونه)وگرنههمونی که دارم روی هم از دست میدم. فراوانی ثروت در جهان رو باور کنم و بدونم من خیلی بیشتر از اینها رو میخوام و وقتی نچسبم بهش خیلی بیشتر از آنها بهم داده میشه. مثل ماجرای پیرمرد و افسار خرش

درباره اینکه ثروتمند شدن توحیدی ترین کار دنیاس و به خدا نزدیکترم میکنه و دلالیش فکر کنم مدام

احساس عذاب وجدان نسبت به پولدار شدن برا بقیه آدمها حتی خانواده ام نداشته باشم، احساس دلسوزی برا هیچ کسی حتی خودم نداشته باشم

انفاق رو اول از نزدیکانم باید شروع کنم

فقط درباره موفقیتهام، درباره اتفاقات خوب زندگیم حرف بزنم بهشون توجه کنم. با عشق با لذت درباره شادیهام و اتفاقات خوب زندگیم حرف بزنم تا از جنس همون بیشتر بهم داده بشه

بیام شبیه زمانی که ثروتمند میشم فکرکنم. کاری که انجام میدم رو برای پولش انجام ندم. برای پول کار نکنم. بهترین کیفیتو در نظر بگیرم. با جون و دل کار کنم و باور کنم دارم به گسترش و پیشرفت جهان (با دادن حس خوب به مشتریهام به واسطه کارم که نرم و لطیف کردن موهاشون و اراسته شدن موهاشون هست) کمک میکنم لاجرم خداوند به من بیشترین ثروت رو میده

من لایقم و لیاقت تمام ثروت‌های جهان رو دارم و خداوند تمام ثروتش رو در اختیار من گذاشته