«الخیر فی ما وقع» در شعر پروین
این متن خلاصهای از فایل این قسمت میباشد، اما برای درک کامل و عمیقترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.
آگاهی های این فایل در باب مفهوم راستین ایمان و تسلیم در برابر خداوند است؛ آگاهی ای که نه تنها تعریف ما از دینداری را دگرگون میکند، بلکه فرمولی دقیق و ریاضیگونه برای خلق معجزات در زندگی ارائه میدهد. از دیدگاه استاد عباس منش، ایمان، یک واژه مذهبی نیست، بلکه یک فرکانس است. استاد با صراحت بیان میکنند که ملاک سنجش ایمان، نه ظاهر افراد است و نه اعمالی که به صورت فیزیکی انجام میدهند، بلکه تنها و تنها «احساس آرامش درونی» است. اگر شما در طول روز نگران، مضطرب یا ناامید هستید، به همان میزان از مدار ایمان خارج شدهاید. قانون جهان هستی، که همان سنت تغییرناپذیر خداوند است، بر این اصل استوار است که احساس خوب، اتفاقات خوب را رقم میزند و احساس بد، اتفاقات ناخوشایند را. این یک چرخه بیانتهاست؛ بنابراین، تمام تلاش ذهنی ما باید معطوف به این باشد که در هر شرایطی، حتی در دل طوفانهای زندگی، کانون توجه خود را بر زیباییها و داشتهها متمرکز کنیم تا جهان چارهای جز واکنش مثبت به فرکانسهای ما نداشته باشد.
استاد با بازخوانی و تفسیر توحیدیِ شعر پروین اعتصامی، مفهوم توکل راستین و اعتماد به حکمت خداوند را بر ما روشن می کند و از طریق این داستان، درس بزرگی را درباره «ظاهر و باطن اتفاقات» به ما میآموزند. بسیاری از اوقات، ما در زندگی با گرهها و مشکلاتی مواجه میشویم که در نگاه اول، شبیه به بدبختی، شکست یا از دست دادن هستند (مانند ریختن گندم پیرمرد در شعر)، و شروع به شکایت و ناشکری میکنیم؛ غافل از اینکه خداوند با ایجاد آن تضاد یا گرفتن آن نعمت کوچک، در حال آمادهسازی ظرف وجودی ما برای دریافت موهبتی بسیار عظیمتر (پیدا کردن همیان زر) بوده است. این درس به ما میگوید که هر شکست ظاهری، مقدمهای برای یک پیروزی بزرگ است، مشروط بر اینکه به حکمت خداوند اعتماد کنیم و زود قضاوت نکنیم. آن چیزی که ما «شر» میپنداریم، اگر با نگاه توحیدی نگریسته شود، در واقع دستان مهربان خداوند است که میخواهد مسیر ما را از بیراهه به سمت گنج اصلی تغییر دهد.
نکته کلیدی آموزش استاد در این فایل، مفهوم توحید عملی و قطع امید از غیر خداست. در تحلیل داستان، میبینیم تا زمانی که امید انسان به دستان مردم، وام، پارتی و کمکهای بیرونی است، درها بسته میمانند و تحقیر و رنج نصیبش میشود. اما لحظهای که انسان درمییابد که «رزق زان معنی ندادندم خسان، تا تو را دانم پناه بیکسان»، یعنی وقتی میفهمد که قدرت تنها در دست خداست و مردم تنها دستی از دستان او هستند، ورق برمیگردد. خداوند گاهی تمام درها را به روی ما میبندد تا ما را به سمت تنها دری که همیشه باز است و پشت آن بینهایت ثروت و آرامش نهفته است، هدایت کند. این فایل به ما یادآوری میکند که تضادها، بیماریها و فقر، دشمن ما نیستند؛ بلکه زنگ هشداری هستند که میگویند ما از منبع اصلی دور شدهایم و باید به آغوش خداوند بازگردیم.
هنر زندگی، حفظ ایمان و کنترل ذهن در لحظات تضادبرانگیز است. همه میتوانند در شرایط گلوبلبل شکرگزار باشند، اما متوکل کسی است که در اوج سختی، به جای ناشکری، به دنبال حکمت و درسهای آن اتفاق بگردد. اگر ما بتوانیم در مواجه شدن با تضادها، زاویه دید خود را تغییر دهیم و آرامش خود را حفظ کنیم، همان تضاد به سکوی پرتاب ما تبدیل خواهد شد. جهان در این لحظه ها سرند می کند و افراد متوکل به معنای واقعی، به مدار بالاتر وارد می شوند. مداری که پاداش اجرای توکل آنها در عمل است
نوشتن درک خود از آگاهیهای این فایل در بخش نظرات، به شما کمک میکند این آگاهیها به عادتهای فکری و رفتاریتان تبدیل شوند.
منتظر خواندن دیدگاههای تأثیرگذارتان هستیم.
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- فایل صوتی «الخیر فی ما وقع» در شعر پروین13MB14 دقیقه
به نام خداوند مهربان
درود و احترام
روز 46/«الخیر فی ما وقع» در شعر پروین
چقدر شعر زیباییه خدای من.. چقدر قشنگ خدا رو و مهربانیش رو توصیف کرده.. نشون میده خانم اعتصامی چقدر نگاه زیبا و باورهای خوبی نسبت به خداوند داره..
حتی توی شرایط سخت هم میشه نگاه متفاوتی نسبت به زندگی داشت و میشه بابت نعمت هایی که داریم شکر گزار باشیم..
یادم باشه اگر اتفاق به ظاهر بدی برای من رخ داد باید به دنبال خیریت در اون باشم و نگاهم احساسم رو خوب نگه دارم و خودم را به ارامش برسونم ..
نشانه ی ایمان به خداوند ارامشه و امید داشتنه و بیخیال بودنه .. وگرنه خیلی ها هستند صبح تا شب جا نماز اب میکشن ولی همیشه عصبی و نگران و غرغرو هستن ،، این که ایمان نیست !!
نشانه ی ایمان اینه که بتونم خدا رو همه جا و در همه چیز احساس کنم .. در قلبم.. در خنده های یک کودک.. در چشمان زیبا بینم.. در اسمان زیبا.. در اتفاقات به ظاهر بد.. در اب .. در جنگل .. در کوه .. در ستارگان .. در وجود خودم.. در احساس خوبم.. در ارامشم وووو احساس کنم ..ارامشی که قلبم را فرا گرفته و منجر به اسوده خاطر بودن من میشه و به من میگه بی خیالللل بابا من همراهتم از چی نگرانی و چیزی رو جدی نگیر و بی خیال باش و رها باش و گذر کن !!!
خب اینم از رد پای من از روز 46 ،، خدایا کمکم کن گام ها رو تا انتها بردارم..
خدایا شکرت
سلام..
و خدایی که دز این نزدیکی هاست.. باتوست.. در ذره ذره وجود توست… تو را میخواند.. اما من با بی ایمانی هایم اجابت نمیکنم و ترس هایم مرا به دام زجر و سختی کشانیده است… اما باز هم تو را میخواند .. بهت میگه دیدی بهت گفتم روی کسی حساب باز نکن .. از کسی متوقع نباش…ولی گوش نکردی ببین چه دردسرس برای خودت درست کردی!!! ببین چقدر با ایمانیت خودت رو به دردسر انداختی !!!! هی بهت گفتم اینا واست کاری نمیکنن… اینا تغییر نمیکنن… ولی تو هی منتظر موندی شاید بهت کمک کنن و خودت رو کلی از خوشبختی دور کردی….!!!!
احساس خوب = اتفاقات خوب..
ملاک ایمان چیه ؟؟
ملاک ایمان به ارامشه… ملاک ایمان حرفای قشنگ نیست.. ملاک ایمان جای مهر تو صوزت نیست.. ملاک ایمان ریش و چادر نیست…
ملاک ایمان اینه که در روزای سخت زندگیت اروم باشی و بگی همه چیز درست میشه..
ملاک ایمان شجاع بودن و نترس بودنه..
ملاک ایمان… ایمان ابراهیمیه !!!
میگه هر کس بر خدا توکل کند خدا برای او کافیست… توکل کنی یعنی ارامش داشته باشی و وارد دل ناشناخته ها بشی و از منطقه ی امنت خارج شی… و فقط توکل به خدا میتونه باعث شه ادم از منطقه ی امنش خارج بشه…
نشستی دارس درو دیوار رو نگاع میکنی صبح تا شب میزنی تو سر خودت زار زار گریه میکنی و جای مهر تموم پیشونیت رو گرفته بعد اسم خودت رو گذاشتی با ایمان ؟؟!! ولی پر وجودت خشم و کینه و ترس و انتقام و وحشت و استرسه !!! این چه ایمانیه !!!
میگه الا به ذکر الله تطمئن القلوب …
میگه با یاد خدا دل ها ارام گیرد..
میگه مهم نیست چطور عبادت میکنی وچقدر عبادت میکنی اگر ارامش نداری ایمان نداری !!!
احتمالا توکلت و ایمانت به غیر خداست…احتمالا منتظری رییس جمهور عوض شه تا کارت راه بیوفته … احتمالا باور قلبی نداری !!!
تکرار کن.. تکرار کن.. تکرار کن.. تا این حرف ها که میشنوی اروم ارم نفوذ کنه تو قلبت… از دیوار ذهنت عبور کنه و وارد قلبت شه… اولین نشونش ارامشه.. بیخیالیه !!!! اینا فقط نشونس .. باید ادامه بدی تا تبدیل بشه به پول و حساب بانکی و زندکی قشنگ !!!!
الخیر فی ما وقع !!!
روزای سختی داری؟؟؟
حتما خیر است… توی روزای سخت ادم تازه یاد خدا میوفته !!!! ارامشت رو حفظ کن ارام ارام اوضاع بهبود میابد…
روزای سخت ادم رو به بیداری میرسونه !!!
نه اینکه شب بخوابی صبح بیدار شیا !!!
به بیداریه معنوی میرسی !!!! از خواب غفلت بیدار میشی !!! که دست به دامن انسان ها نشی!!! التماس نکنی.. نترسی.. باج ندی… و اصول اخلاقی رو زیر پا نذاری…. و در مسیر راستی و درستی و پاکی و صداقت باقی بمونی…
ولی ادما خیلی راحت به خدا دروغ میبندن…
میترسن چشم بخورن دروغ میگن..
میترسن از کار اخراج شن التماس میکنن و پاچه خواری میکنن…
با خودش نمیگه که شاید حالا که شغلم رو از دست دادم یک خیریتی توشه !!!! پس نیاز نیست برم پیش فلانی التماس کنم تا کارم رو راه بندازه و دستم رو بگیره…
پس اگر تضاد یا مسیله یا مشکل یا ناخواسته ای رخ میدهد به جای واکنش دادن و عصبانی شدن و فحش دادن به دنبال خیریت باشیم…
اگر تو روزای سخت تونستی نگاهت رو تغییر بدی و به ارامش برسی…..با تغییر نگاه و از زاویه به مسائل نگاه کرذن که احساس بهتر به من بدهد… نه با عبارات تاکیدی.. نه با فرار کردن.. نه با ترسیدن و التماس کردن..نه با باج دادن.. نه با پارتی بازی …با تغییر نگاه!!!!
یعنی اینقدز روی ذهنت مسلط باشی که بتونی در هر شرایطی به احساس خوب بزسی…
اون وقت همیشه اتفاقات خوب برات میوفته و رشد میکنی !!!
ولی اگر جلوی این و اون بیوفتی و دنبال قرض و قسط و وام و این ذاستانا باشی هی اوضاع رو بذتر میکنی و اگر به نزول رسیدی دگ دهنت سرویسه !!!
پس ارام باش.. حرص نخور .. بذار فکرت اروم باشه .. چند تا نفس عمیق بکش تاهدایت بشی به مسیر درست !!!
دست و پات رو جلوی اینو و اون گم نکن!!!
هی نخواه از هزار نفر مشاوره بگیری!! اجازه بده باورهات قدرت بگیره تا این باورهای قوی شده تو رو هدایت کنن به مسیر درست… ولی وقتی میری از هزار نفر مشاوره میگیری همش تو شک و تردیدی…این درست میگه یا اون درست میگه ؟؟؟ بعد همش توی برزخ بحث و ناراحتی قرار میگیری و اجازه نمیدی باورهات شکل بگیره !!!