«الخیر فی ما وقع» در شعر پروین
این متن خلاصهای از فایل این قسمت میباشد، اما برای درک کامل و عمیقترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.
آگاهی های این فایل در باب مفهوم راستین ایمان و تسلیم در برابر خداوند است؛ آگاهی ای که نه تنها تعریف ما از دینداری را دگرگون میکند، بلکه فرمولی دقیق و ریاضیگونه برای خلق معجزات در زندگی ارائه میدهد. از دیدگاه استاد عباس منش، ایمان، یک واژه مذهبی نیست، بلکه یک فرکانس است. استاد با صراحت بیان میکنند که ملاک سنجش ایمان، نه ظاهر افراد است و نه اعمالی که به صورت فیزیکی انجام میدهند، بلکه تنها و تنها «احساس آرامش درونی» است. اگر شما در طول روز نگران، مضطرب یا ناامید هستید، به همان میزان از مدار ایمان خارج شدهاید. قانون جهان هستی، که همان سنت تغییرناپذیر خداوند است، بر این اصل استوار است که احساس خوب، اتفاقات خوب را رقم میزند و احساس بد، اتفاقات ناخوشایند را. این یک چرخه بیانتهاست؛ بنابراین، تمام تلاش ذهنی ما باید معطوف به این باشد که در هر شرایطی، حتی در دل طوفانهای زندگی، کانون توجه خود را بر زیباییها و داشتهها متمرکز کنیم تا جهان چارهای جز واکنش مثبت به فرکانسهای ما نداشته باشد.
استاد با بازخوانی و تفسیر توحیدیِ شعر پروین اعتصامی، مفهوم توکل راستین و اعتماد به حکمت خداوند را بر ما روشن می کند و از طریق این داستان، درس بزرگی را درباره «ظاهر و باطن اتفاقات» به ما میآموزند. بسیاری از اوقات، ما در زندگی با گرهها و مشکلاتی مواجه میشویم که در نگاه اول، شبیه به بدبختی، شکست یا از دست دادن هستند (مانند ریختن گندم پیرمرد در شعر)، و شروع به شکایت و ناشکری میکنیم؛ غافل از اینکه خداوند با ایجاد آن تضاد یا گرفتن آن نعمت کوچک، در حال آمادهسازی ظرف وجودی ما برای دریافت موهبتی بسیار عظیمتر (پیدا کردن همیان زر) بوده است. این درس به ما میگوید که هر شکست ظاهری، مقدمهای برای یک پیروزی بزرگ است، مشروط بر اینکه به حکمت خداوند اعتماد کنیم و زود قضاوت نکنیم. آن چیزی که ما «شر» میپنداریم، اگر با نگاه توحیدی نگریسته شود، در واقع دستان مهربان خداوند است که میخواهد مسیر ما را از بیراهه به سمت گنج اصلی تغییر دهد.
نکته کلیدی آموزش استاد در این فایل، مفهوم توحید عملی و قطع امید از غیر خداست. در تحلیل داستان، میبینیم تا زمانی که امید انسان به دستان مردم، وام، پارتی و کمکهای بیرونی است، درها بسته میمانند و تحقیر و رنج نصیبش میشود. اما لحظهای که انسان درمییابد که «رزق زان معنی ندادندم خسان، تا تو را دانم پناه بیکسان»، یعنی وقتی میفهمد که قدرت تنها در دست خداست و مردم تنها دستی از دستان او هستند، ورق برمیگردد. خداوند گاهی تمام درها را به روی ما میبندد تا ما را به سمت تنها دری که همیشه باز است و پشت آن بینهایت ثروت و آرامش نهفته است، هدایت کند. این فایل به ما یادآوری میکند که تضادها، بیماریها و فقر، دشمن ما نیستند؛ بلکه زنگ هشداری هستند که میگویند ما از منبع اصلی دور شدهایم و باید به آغوش خداوند بازگردیم.
هنر زندگی، حفظ ایمان و کنترل ذهن در لحظات تضادبرانگیز است. همه میتوانند در شرایط گلوبلبل شکرگزار باشند، اما متوکل کسی است که در اوج سختی، به جای ناشکری، به دنبال حکمت و درسهای آن اتفاق بگردد. اگر ما بتوانیم در مواجه شدن با تضادها، زاویه دید خود را تغییر دهیم و آرامش خود را حفظ کنیم، همان تضاد به سکوی پرتاب ما تبدیل خواهد شد. جهان در این لحظه ها سرند می کند و افراد متوکل به معنای واقعی، به مدار بالاتر وارد می شوند. مداری که پاداش اجرای توکل آنها در عمل است
نوشتن درک خود از آگاهیهای این فایل در بخش نظرات، به شما کمک میکند این آگاهیها به عادتهای فکری و رفتاریتان تبدیل شوند.
منتظر خواندن دیدگاههای تأثیرگذارتان هستیم.
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- فایل صوتی «الخیر فی ما وقع» در شعر پروین13MB14 دقیقه
سلام به استاد عزیزم و مریم بانوی بزرگوار
روز چهل و ششم سفر نامه
هرلحظه که تسلیمم درکارگاه تقدیر
آرام تر از آهو بی باک تراز شیرم
هر لحظه که میکوشم درکار کنم تدبیر
رنج از پی رنج آید زنجیر پی زنجیر
خدایا شکرت که روز به روز تکاملم را طی میکنم و هر روز سعی میکنم زیباتر ببینم دنیایم رل دنیایی که خالقش خودم هستم و باورهایم. داشتم فکر میکردم که چرا من و اغلب بچه های سایت وقتی در سایت هستیم خیلی از چیزها برایمان همزمانی دارد از جمله همین فایلهای سفرنامه یا حتی مطلبی را که داریم مطالعه میکنیم و حتی حرکت انگشتانمان بر روی صفحه کلید که چه موضوعی را مطالعه کنیم. این برای من بسیار اتفاق افتاده که دقیقا همان چیزی را در سایت میخوانم که به آگاهیهای آن نیاز داشتم.شاید یکی از دلایلش اون اعتماد واحساس خوبی هست که در سایت داریم که یک احساس خالص هست و حالا اگر این احساس و اعتماد را در تمام لحظات به خودمان وتوانایی ها یمان و به خدایمان داشته باشیم چقدر همه چیز کن فیکون میشود.
تسلیم وتوکل که برخاسته از ایمان به الله است کلید مسائل هست کلید حل تضادها و چقدر این جمله تاثیر گزار هست برای من:
استاد عباس منش
به گونه ای ایمان به غیب را به من آموخته که بتوانم در شرایط نادلخوه، بیآنکه ایده یا راه حلّی داشتهباشم یا روی قول و کمک فردی بتوانم حساب کنم، به خود بگویم فارغ از اینکه شرایط بیرونی چیست، من از درون خود را به آرامش میرسانم با این اطمینان و یقین که، محال است من به احساس اطمینان قلبی و آرامش برسم و آن شرایط، هرچقدر هم نادلخواه، به نفع من تغییر نکند.
و این چیزی است که من اسمش رو جادوی تضادها میگذارم و به جای اینکه در برابر آنها گارد بگیرم حمله میبرم به سمت شان تا حل کنم تا با حل کردنشان بزرگ شوم قوی شوم قوی در ایمان و توکل به رب و البته کار سختی است وقتی عملا در اون موقعیت قرار میگیریم و در اون موقعیت هست که توحید عملی باید بیاد به کمکمون.
و در آخر تسلیم تسلیم به اینکه فقط به داشته های ذهن خودمان قانع نباشیم و ایمان داشته باشیم که به منبعی وصل هستیم که بسیار راه حلهایی دارد که من نمیدانم که من فقیرم به آنها که مِن حیث لا یحتسب هستند و آن وقت آرام میشوی مثل یک آهو و شجاع وجسور هستی مثل یک شیر آن وقت نگران نیستی احساست بد نمیشود و به هم نمیریزی مطمئن هستی که را حلها می آیند ایده ها میآیند و دستان خداوند دست به کار میشوند تا تو حالت خوب باشد چون آزمایشت را پس دادی آنگاه که بهم نریختی و احساست را بد نکردی و ناامید نشدی آنگاه که از ریختن گندمها نهراسیدی و نگران نشدی چون مطمئن بودی که بالاتر از گندم و با ارزش تر از گندم در انتظار توست (چقدر این جمله با معنیه :در انتظار توست)یعنی آماده و مهیاست دز انتظار هست که تو مدارت رو تغییر بدی تو به منبع وصل بشی تو ایمان داشته باشی که میشه تو صبر داشته باشی تا تکا ملت طی بشه .خوبیها در انتظار تو هستند تا تو به دستشون بیاری باتلاشت با تلاش برای احساس خوب داشتن با تلاش برای با ایمان شدن و پله های ایمان را بالا رفتن نه با توحید عملی نه اینکه فقط حرف بزنیم و گوشه ای بنشینیم بلکه بدون ترس وبا شهامت حرکت کنیم برای باورهایمان برای بهره برداری از سرمایه ای که با بودن در این خانواده صمیمی در کنار استاد بدست آوردیم
ویَرْزُقْهُ مِنْ حَیْثُ لَا یحَْتَسِبُ وَ مَن یَتَوَکلَْ عَلىَ اللَّهِ فَهُوَ حَسْبُهُ إِنَّ اللَّهَ بَالِغُ أَمْرِهِ قَدْ جَعَلَ اللَّهُ لِکلُِّ شىَْءٍ قَدْرًا
و او را از جایى که گمان ندارد روزى میرساند، هر کس به خدا توکل کند خدا او را کافى است. خداوند در انجام فرمان خود پایدار است و براى هر چیزى اندازه اى قرار داده است.
شاد باشید و تندرست ثروتمند در دنیا وآخرت