«الخیر فی ما وقع» در شعر پروین
این متن خلاصهای از فایل این قسمت میباشد، اما برای درک کامل و عمیقترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.
آگاهی های این فایل در باب مفهوم راستین ایمان و تسلیم در برابر خداوند است؛ آگاهی ای که نه تنها تعریف ما از دینداری را دگرگون میکند، بلکه فرمولی دقیق و ریاضیگونه برای خلق معجزات در زندگی ارائه میدهد. از دیدگاه استاد عباس منش، ایمان، یک واژه مذهبی نیست، بلکه یک فرکانس است. استاد با صراحت بیان میکنند که ملاک سنجش ایمان، نه ظاهر افراد است و نه اعمالی که به صورت فیزیکی انجام میدهند، بلکه تنها و تنها «احساس آرامش درونی» است. اگر شما در طول روز نگران، مضطرب یا ناامید هستید، به همان میزان از مدار ایمان خارج شدهاید. قانون جهان هستی، که همان سنت تغییرناپذیر خداوند است، بر این اصل استوار است که احساس خوب، اتفاقات خوب را رقم میزند و احساس بد، اتفاقات ناخوشایند را. این یک چرخه بیانتهاست؛ بنابراین، تمام تلاش ذهنی ما باید معطوف به این باشد که در هر شرایطی، حتی در دل طوفانهای زندگی، کانون توجه خود را بر زیباییها و داشتهها متمرکز کنیم تا جهان چارهای جز واکنش مثبت به فرکانسهای ما نداشته باشد.
استاد با بازخوانی و تفسیر توحیدیِ شعر پروین اعتصامی، مفهوم توکل راستین و اعتماد به حکمت خداوند را بر ما روشن می کند و از طریق این داستان، درس بزرگی را درباره «ظاهر و باطن اتفاقات» به ما میآموزند. بسیاری از اوقات، ما در زندگی با گرهها و مشکلاتی مواجه میشویم که در نگاه اول، شبیه به بدبختی، شکست یا از دست دادن هستند (مانند ریختن گندم پیرمرد در شعر)، و شروع به شکایت و ناشکری میکنیم؛ غافل از اینکه خداوند با ایجاد آن تضاد یا گرفتن آن نعمت کوچک، در حال آمادهسازی ظرف وجودی ما برای دریافت موهبتی بسیار عظیمتر (پیدا کردن همیان زر) بوده است. این درس به ما میگوید که هر شکست ظاهری، مقدمهای برای یک پیروزی بزرگ است، مشروط بر اینکه به حکمت خداوند اعتماد کنیم و زود قضاوت نکنیم. آن چیزی که ما «شر» میپنداریم، اگر با نگاه توحیدی نگریسته شود، در واقع دستان مهربان خداوند است که میخواهد مسیر ما را از بیراهه به سمت گنج اصلی تغییر دهد.
نکته کلیدی آموزش استاد در این فایل، مفهوم توحید عملی و قطع امید از غیر خداست. در تحلیل داستان، میبینیم تا زمانی که امید انسان به دستان مردم، وام، پارتی و کمکهای بیرونی است، درها بسته میمانند و تحقیر و رنج نصیبش میشود. اما لحظهای که انسان درمییابد که «رزق زان معنی ندادندم خسان، تا تو را دانم پناه بیکسان»، یعنی وقتی میفهمد که قدرت تنها در دست خداست و مردم تنها دستی از دستان او هستند، ورق برمیگردد. خداوند گاهی تمام درها را به روی ما میبندد تا ما را به سمت تنها دری که همیشه باز است و پشت آن بینهایت ثروت و آرامش نهفته است، هدایت کند. این فایل به ما یادآوری میکند که تضادها، بیماریها و فقر، دشمن ما نیستند؛ بلکه زنگ هشداری هستند که میگویند ما از منبع اصلی دور شدهایم و باید به آغوش خداوند بازگردیم.
هنر زندگی، حفظ ایمان و کنترل ذهن در لحظات تضادبرانگیز است. همه میتوانند در شرایط گلوبلبل شکرگزار باشند، اما متوکل کسی است که در اوج سختی، به جای ناشکری، به دنبال حکمت و درسهای آن اتفاق بگردد. اگر ما بتوانیم در مواجه شدن با تضادها، زاویه دید خود را تغییر دهیم و آرامش خود را حفظ کنیم، همان تضاد به سکوی پرتاب ما تبدیل خواهد شد. جهان در این لحظه ها سرند می کند و افراد متوکل به معنای واقعی، به مدار بالاتر وارد می شوند. مداری که پاداش اجرای توکل آنها در عمل است
نوشتن درک خود از آگاهیهای این فایل در بخش نظرات، به شما کمک میکند این آگاهیها به عادتهای فکری و رفتاریتان تبدیل شوند.
منتظر خواندن دیدگاههای تأثیرگذارتان هستیم.
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- فایل صوتی «الخیر فی ما وقع» در شعر پروین13MB14 دقیقه
به نام خدایی که یگانه قدرت حاکم بر جهان هستیه
سلام و دروود خدا بر بندگان مومن و مسلم
الخیر فی ما وقع
رسیدن هر فرد به جایگاهی که در تمااام اتفاقات زندگی اش خیر مطلق رو ببینه نشان از ایمانی راستین و قویه. خدایا بر من همچون ابراهیم همچون محمد و همچون سید حسین عباسمنش و همچون تمام بندگان مومنت چنان ایمانی عطا کن که در تمام اتفاقات زندگی ام خیر مطلق تو را ببینم و لمس کنم. ای یگانه معبودم به من ایمانی از جنس یقیین و آرامش عطا کن کمکم کن که تو را بیشتر و بیشتر بشناسم کمکم کن تا خودم را هم بهتر بشناسم خدایا کمکم کن تا تنها و همواره تورا بپرستم و همواره از تو یاری بخواهم. خدایا نور آرامش بخش ایمانت را بر قلب من همواره بتابان که تو ای قادر مطلق تویی رب العالمین تویی که به محضی که میگویی موجود باش همه چیز به امر تو موجود میشود و هییییییچ قدرتی بالاتر از قدرت تو نیست و نخواهد بود.
برای رسیدن به جایی تلاش میکنم که تسلیم تو باشم که فرمانبردار تو باشم که در تمااام اتفاقات زندگی ام خیر مطلق تو را ببینم که نترسم از وعده های دروغین شیطان که نترسم از نجواهای ناامید کننده ی ذهنم و امید داشته باشم به نجواهای آرامش بخش تو که بر قلبم مانند خورشید روشنی بخش میتابانی.
امروز صبح لحظه ی باشکوه طلوع خورشید خداوند از خواب ناز بیدارم کرد و مرا به دیدن طلوع خورشید دعوت کرد. خدایی که قادر مطلق است خدایی که خورشید روشنی بخش و زندگی بخشش را بر عالمیان میتابه نامحدود بدون هیچ چشمداشت بدون هیچ تبعیض خدایی که حیات رو به تمام موجودات جهان هستی بخشیده خدایی که جهان را قانونمند و دقیق و منظم خلق کرده، نشانه هاییست در آمدو شد شب و روز برای خردمندان. خدایا مرا از خردمندان عالم قرار ده تا نشانه های آفرینشت را با چشم دل ببینم و سپاسگذار مهربانی های بی حدو اندازه ات باشم.
آری جایی که ایمان هست آرامش هست ترس و تردید از نبود ایمان است و وعده ی خدا حق است و روزی رسد که شیطان میگوید من از شما بیزارم چرا که از خدا میترسم، من به شما وعده ی باطل دادم و خدا به شما وعده ی حق و شما راه باطل رو انتخاب کردید خدایا عطا کن بر ما خیرو نیکی در دنیا و آخرت و مارا از عذاب نفس سرکش از آتش کفرو بی ایمانی محفوظ بدار. خدایا هرروز بر ایمانم بیفزای و کمکم کن تا در هر شرایطی تسلیم امر تو باشم و مومن به آنچه که از لطف و کرم خودت بر من بخشیدی. و چون عذابی به واسطه ی آنچه که از پیش فرستاده اند برآنها آیدکافر میشوند نعمت ها را انکار میکنند به جای سپاسگذاری از بی نهایت نعمتی که بی دریییغ در اختیارشان قرار دادیم اون مشکل رو بزرگ میکنند و چشمشون رو روی تمااام داشته هاشون میبندند در صورتی که خودشون اون شرایط نادلخواه رو با فرکانس هاشون به وجود آوردند. و اما راهش اینه که صبرو ثبات داشته باشیم که در کارهامان گشایش و پیشرفت ببینیم. در راه ایمان امید و ثبات باید داشت باید نجواهای ناامید کننده ی شیطان را خاموش کرد و وعده های امید بخش الله را یادآور شد تا در مسیر ثابت قدم بود. خدا بر قلبم الهام کرد و من گفتم. خدایا شکررررت به اندازه ی تک تک نفس هایی که از سینه بیرون می آید. خدایا شکرت به اندازه ی تک تک سلولهای بدنم خدایا شکرت به اندازه ی تک تک تار موهایم خدایا شکرت به اندازه ی تمام مخلوقاتت که به آنها حیات بخشیدی خدایا شکرت به اندازه ی تمام آسمانهایت که بی دریغ نثار بندگانت کردی خدایا شکرت به وسعت کهکشانهایی که آفریدی و به اندازه ی تمام کوههایی که چون ستونی سنگین بر روی زمین از خرد خود آفریدی خدایا شکرت برای وجود بی انتهات. خدایا تنها تورا میپرستم و تنها از تو یاری میجویم که تو تا همیشه مرا کافی خواهی بود ای بخشنده ی مهربان.