«الخیر فی ما وقع» در شعر پروین
این متن خلاصهای از فایل این قسمت میباشد، اما برای درک کامل و عمیقترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.
آگاهی های این فایل در باب مفهوم راستین ایمان و تسلیم در برابر خداوند است؛ آگاهی ای که نه تنها تعریف ما از دینداری را دگرگون میکند، بلکه فرمولی دقیق و ریاضیگونه برای خلق معجزات در زندگی ارائه میدهد. از دیدگاه استاد عباس منش، ایمان، یک واژه مذهبی نیست، بلکه یک فرکانس است. استاد با صراحت بیان میکنند که ملاک سنجش ایمان، نه ظاهر افراد است و نه اعمالی که به صورت فیزیکی انجام میدهند، بلکه تنها و تنها «احساس آرامش درونی» است. اگر شما در طول روز نگران، مضطرب یا ناامید هستید، به همان میزان از مدار ایمان خارج شدهاید. قانون جهان هستی، که همان سنت تغییرناپذیر خداوند است، بر این اصل استوار است که احساس خوب، اتفاقات خوب را رقم میزند و احساس بد، اتفاقات ناخوشایند را. این یک چرخه بیانتهاست؛ بنابراین، تمام تلاش ذهنی ما باید معطوف به این باشد که در هر شرایطی، حتی در دل طوفانهای زندگی، کانون توجه خود را بر زیباییها و داشتهها متمرکز کنیم تا جهان چارهای جز واکنش مثبت به فرکانسهای ما نداشته باشد.
استاد با بازخوانی و تفسیر توحیدیِ شعر پروین اعتصامی، مفهوم توکل راستین و اعتماد به حکمت خداوند را بر ما روشن می کند و از طریق این داستان، درس بزرگی را درباره «ظاهر و باطن اتفاقات» به ما میآموزند. بسیاری از اوقات، ما در زندگی با گرهها و مشکلاتی مواجه میشویم که در نگاه اول، شبیه به بدبختی، شکست یا از دست دادن هستند (مانند ریختن گندم پیرمرد در شعر)، و شروع به شکایت و ناشکری میکنیم؛ غافل از اینکه خداوند با ایجاد آن تضاد یا گرفتن آن نعمت کوچک، در حال آمادهسازی ظرف وجودی ما برای دریافت موهبتی بسیار عظیمتر (پیدا کردن همیان زر) بوده است. این درس به ما میگوید که هر شکست ظاهری، مقدمهای برای یک پیروزی بزرگ است، مشروط بر اینکه به حکمت خداوند اعتماد کنیم و زود قضاوت نکنیم. آن چیزی که ما «شر» میپنداریم، اگر با نگاه توحیدی نگریسته شود، در واقع دستان مهربان خداوند است که میخواهد مسیر ما را از بیراهه به سمت گنج اصلی تغییر دهد.
نکته کلیدی آموزش استاد در این فایل، مفهوم توحید عملی و قطع امید از غیر خداست. در تحلیل داستان، میبینیم تا زمانی که امید انسان به دستان مردم، وام، پارتی و کمکهای بیرونی است، درها بسته میمانند و تحقیر و رنج نصیبش میشود. اما لحظهای که انسان درمییابد که «رزق زان معنی ندادندم خسان، تا تو را دانم پناه بیکسان»، یعنی وقتی میفهمد که قدرت تنها در دست خداست و مردم تنها دستی از دستان او هستند، ورق برمیگردد. خداوند گاهی تمام درها را به روی ما میبندد تا ما را به سمت تنها دری که همیشه باز است و پشت آن بینهایت ثروت و آرامش نهفته است، هدایت کند. این فایل به ما یادآوری میکند که تضادها، بیماریها و فقر، دشمن ما نیستند؛ بلکه زنگ هشداری هستند که میگویند ما از منبع اصلی دور شدهایم و باید به آغوش خداوند بازگردیم.
هنر زندگی، حفظ ایمان و کنترل ذهن در لحظات تضادبرانگیز است. همه میتوانند در شرایط گلوبلبل شکرگزار باشند، اما متوکل کسی است که در اوج سختی، به جای ناشکری، به دنبال حکمت و درسهای آن اتفاق بگردد. اگر ما بتوانیم در مواجه شدن با تضادها، زاویه دید خود را تغییر دهیم و آرامش خود را حفظ کنیم، همان تضاد به سکوی پرتاب ما تبدیل خواهد شد. جهان در این لحظه ها سرند می کند و افراد متوکل به معنای واقعی، به مدار بالاتر وارد می شوند. مداری که پاداش اجرای توکل آنها در عمل است
نوشتن درک خود از آگاهیهای این فایل در بخش نظرات، به شما کمک میکند این آگاهیها به عادتهای فکری و رفتاریتان تبدیل شوند.
منتظر خواندن دیدگاههای تأثیرگذارتان هستیم.
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- فایل صوتی «الخیر فی ما وقع» در شعر پروین13MB14 دقیقه
به نام خدای مهربونم
سلام
نکات:
اتفاقات به ظاهر نامناسب که به خاطر فرکانس ها و باورهای تو هستند و نشان دهنده ی فاصله ی فرکانسی تو با خدا هستند.
میان تا بهت پیغام بدن که اصل، از منبع از دیدگاه خداوند، از فرکانس خداوند از دیدگاه و اعمال توحیدی دور شدی.
میان تا تو رو به خدا برگردونند.
به تو بگن که باورهایی و دیدگاههایی داری که داره قدرت رو ازت می گیره. داری دور میشی از اصل و قدرت خداوندیت.
و تو باید در اون لحظه درک کنی که از خدا دور شدی که این هشدار اومده. خدا رو شکر که این هشدار اومده تا پیغامش رو برسونه. و باید بتونی با تغییر نگاه به احساس خوب برسی چرا که روند جهان همواره خیر و خوبی و خوشیه.
تسلیم پروردگار باشی که الخیر فی ما وقع…
…
وَبَشِّرِ الصَّابرِینَ الَّذینَ إِذَا أَصَابَتْهُمْ مُصِیبَهٌ قَالُوا إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَیْهِ رَاجِعُونَ
..
و به بشارت بده به کسانی که وقتی با چنین اتفاقاتی در زندگی خودشون مواجه می شن یا ما به سامانی ها رو در زندگی شون می یابند، می پذیرند که خودشون به وجودشون آوردند، می پذیرند که خودشون قادر به تغییرش هستند با ایمان و توکل به خداوند که نتیجه اش تسلیم در برابر ربه به احساس آرامش و خوب می رسند.
چرا که إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَیْهِ رَاجِعُونَ، ما از خداییم و به سوی او بازمی گردیم و هیچ چیز ارزش ناسپاسی نداره. هیچ چیز، هیچ چیز…
ناسپاسی و کفر یعنی با وجود اینهمه نعمت به یک اتفاق به ظاهر ناخوشایند کوچک گیر بدی و بترسی..
ترسی که حاصل از بی ایمانی هست.
..
و نکته ی بعدی برای من این بود که باید بسیار بسیار بیشتر مراقب توجهم باشم. مراقب این باشم که به مسائل چطور نگاه می کنم.
..
اولین نشانهی ظاهری ایمان، احساس خوبه و تکرار و تکرار و تکرار این احساس سبب میشه که جریانی از اتفاقات خوب در آینده ی نزدیک وارد زندگیت شه..
تکرار…
آگاهی رو می شنوی و تعهد می دی به اون آگاهی عمل کنی .. تا جایی که جزا رفتارت شه و نتایج در زندگیت پایدار شن.
همیشه ایمان برای من نتیجه ای فراتر از حد تصورم داشته.
اقدامی که باید انجام بدم اینه که دریچه های شرکی که الان متوجه وجودشان شدم رو شروع کنم به بستن. شروع کنم. یه روزه نمی تونم کاملا درستش کنم، تکرار می خواد ولی از امروز می تونم شروع کنم.
من یتوکل علی الله فهو حسبه