تغییر شخصیت، جسارت می خواهد

سلام دوستان عزیز و استاد محترم.

من تازه متوجه شدم که برنامه ای برای رشد روزانه افراد در نظر گرفته شده و من فعلا در روز ششم هستم. دیشب قسمت پنجم رو نگاه میکردم یه نکاتی به ذهنم رسید که دوست داشتم با دوستان به اشتراک بذارم.

من بارها در موقعیتی که استاد محترم اون رو عنوان کردند قرار گرفته ام. اینکه مشغول انجام کاری میشید و وقتی به آخر آخر مسیر نگاه میکنید میبینید شاید این اون چیزی نبوده که من برای انجامش آفریده شدام. جایگاه من بزرگتر از این حرفاست و توانایی هایی که در خودتون میبینید رو فراتر از کار فعلی میدونید و موندن در اون شغل یا رشته شاید به نحوی از بین بردن تمام استعداد ها، علایق، خلاقیت ها و خدماتیه که میتونید به جهان بکنید وگرنه همونطور که خود استاد بارها گفته اند هر کاری پتانسیل درآمدهای میلیارد دلاری و حتی بیشتر رو داره. در مثالی که استاد بیان کردند درسته بعد از آتاری و کومودور میکرو اومد، بعدها سگا و بعد پلی استیشن 1 بعد 2 بعد 3 بعد 4 و در همین حین مراکزی تحت عنوان گیم نت به بازار معرفی شد که افراد گروهی و دسته جمعی بازی میکردند. من وقتی جوانتر بودم ایده ی برگزاری لیگ های محله رو داشتم جوری که در یک مکان بزرگ افراد کلوپ های مختلف با هم جمع میشن و بازی میکنند و برنده جایزه دریافت میکنه. بعد برای تیم های ضعیف کلاس آموزشی تکنیک های مثلا فوتبال آموزش داده بشه، جزوه چاپ بشه و هزاران ایده دیگه. پس نفس خود کار محدود نبوده و نیست. حتی الان دستگاه هایی اومده که شمشیر واقعی دست بازیکن ها هست و با دوربین ها و عینک های سه بعدی نهایت لذت رو از یک بازی تجربه میکنند.

منظور استاد محترم رو خود من اینجوری درک کردم که وقتی به نهایت کار نگاه میکنی، پیش خودت میگی اصلا فرض کنیم من بزرگترین و بهترین کمپانی برگزاری بازی های رایانه ای و مسابقات و کلاس های آموزشی در جهان هم باشم، آیا ماموریت خلقت من این بوده؟ حتی اگر درآمد بسیار بسیار بالایی هم داشته باشه، این کار برای خیلی ها مثل خود من راضی کننده نیست.

من یه زمانی برای کلاس گیتار الکتریک ثبت نام کردم و کلی تمرینات کسل کننده به عنوان مشق شب به من محول می شد. من همه رو در عرض یک ساعت آماده میکردم و خودم با خلاقیت خودم کلی تکنیک جدید رو تمرین میکردم. روزها و شب ها تو یوتیوب تکنیکهارو مرور میکردم و قطعه های خیلی خوبی رو برای هفته بعد آماده میکردم. وقتی اونها رو پیش استاد اجرا میکردم خیلی شگفت زده میشد. چون روز اول من رو دیده بود نمیتونست بگه که قبلا با گیتار کار کردی و همچنین پیشرفت من هم براش قابل باور نبود. روند خیلی خوبی داشتم تا اینکه یک روز یهو یه سوال اومد تو ذهنم که فرهاد قراره تکلیف آینده تو چطور رقم بخوره؟ میخوای گیتاریست بشی و در حوضه نوازندگی فعالیت کنی؟ تازه فرصت کردم در مورد این موضوع با خودم فکر کنم. کلی تو فکر فرو رفتمو به خودم گفتم اگر من بزرگترین و بهترین نوازنده گیتار الکتریک در دنیا هم باشم خب شاید از من ده، بیست، پنجاه یا بیشتر قطعه موسیقی باقی بمونه! شهرت عالی، درآمد عالی اما آیا من آفریده شدم تا بیامو چندتا قطعه از خودم به یادگار بذارمو برم؟ نشستمو با خودم کلی کلنجار رفتم. لیست توانایی هامو نوشتم و دیدم اگر اولویت بندی کنم شاید از لحاظ مفید بودن، این کار در آخر لیست قرار بگیره. هم تمام اون کارهای دیگه که تو لیست بود حس بهتری به خود من منتقل میکنه و هم برای آدمهای دیگه مفیدتره! شادی رو تو قلب خودم و قلب دیگران بیشتر میتونم احساس کنم. اگر در اون زمینه ها موفقیتی کسب کنم احساس غرور بیشتری میکنم و هزاران دلیل دیگه که باعث شد همون روز گیتار رو زمین بذارم و به دنبال یکی از علایقم که قلبم رو بیشتر آروم میکنه برم.

شاید مصاحبه خانم آنجلینا جولی رو خونده باشید که میگفت: با وجود اینکه بازیگر بودم، شهرت داشتم، ثروت داشتم، پیشنهادات خوب داشتم اما حس و حال خوبی نداشتم و احساس میکردم ماموریت من چیز دیگه ایه. باید سر جای خودم قرار بگیرم تا بتونم اون حس خوب واقعی رو که سالهاست در من گم شده بدست بیارم و بعدها فهمیدم با کمک کردن به دیگران این حس در من زنده میشه و از اون زمان به بعد ایشون بخشی از زندگیش رو برای کمک به افراد فقیر اختصاص میده.

در نهایت با صحبت های استاد و اون چیزی که در ذهنم از تجربیاتم درک کرده بودم به این نتیجه رسیدم که بهترین زمان برای تغییر زمانیه که حس کنیم حس خوب داشتن بالاتر و مهمتر از چیزهای دیگه برامون ارزشمنده و حاضر باشیم وضعیت و دستاوردهای امروز رو برای بدست آوردن جایگاهی که حس میکنیم براش ساخته شده ایم فدا کنیم و مهم تر اینکه بدونیم، با قرار گرفتن در جایی که بهمون حس خوبی میده، میتونیم ثروت، سلامتی، شهرت و همه امکانات قبلی رو بارها و بارها بهتر و با کیفیت تر داشته باشیم.

فرهاد کوکائیان هستم

ممنونم از توجهتون