تمرکز بر آنچه می توانم بهبود دهم

بنام یکتای هستی بخش

سلام…

سالهای سال همسرم رو مقصر تمام بدبختیای زندگیم میدونستم،با وجودی که از قوانین آگاه بودم و به ظاهر قبول میکردم صددرصد مسئولیت زندگیم با منه،اما عمل نشان از باورهای عمیقی بود که تو وجودم حکاکی شده بود و تو کتم نمیرفت که عامل بدبختی من خودمم..و خودمم که تنها عامل خوشبختی و بدبختیمم…

خیلی زمان برد…سالهای آزگار و طولانی گذشت،چک و لگد و پتکهای فراوان خوردم ،له شدم خورد شدم ولی باز نفهمیدم…

تمام تمرکزم رو این بود که همسرم باید تغییر کنه…من مشکلی ندارم…منکه دارم چند ساله رو خودم کار میکنم…

هر روز و هروز تمرکزم و توجهم رو ناخواسته ها بود…و اونقدر توجه کردم بهشون و غر زدم و جنگیدم و مخالفت کردم که یه روز به خودم اومدم دیدم کل زندگیم پر شده از اون ناخواسته…ناخواسته ای که روز اول اونقدر کوچیک و ناچیز و پیش پا افتاده بود که به راحتی میشد نادیده اش بگیری…اما من درکی از قانون نداشتم…سالهای سال شبانه روز هرساعت و هر ثانیه بهش فکر کردم و شد بزرگترین کابوس زندگیم…جوری که دیگه سر سوزنی امید نداشتم به اینکه این مسئله قابل حل باشه و تبدیل شده بود به لاینحل ترین مشکل زندگی من…

از یه جایی دست برداشتم از تقلا زدن از دست و پا زدن از مقاومت کردن…تسلیم شدم…سکوت کردم…اعراض کردم…توجه نکردم…بهش فکر نکردم…درموردش حرف نزدم حتی با خدا…

کم کم به کلی این مسئله از زندگیم حذف شد…به طور کلی…

مدتی به همین منوال گذشت…اما هنوز ترسهایی تو وجودم بود از برگشتن این ناخواسته به زندگیم…مدتی بود که هراز گاهی نگران میشدم…تا اینکه چند روز پیش نشونه هاش دوباره پیدا شد…دوباره اون ترسها اومد سراغم…اما نه به شدت قبل…اروم بودم…به خودم گفتم صبور باش…خوب فکر کن…ببین چه چیزی باعث این اتفاق شده…تو با ارزش تر از اونی هستی که به خاطر همچین چیز پیش پا افتاده ای بترسی و عنان از کف بدی…صبوری کردم سکوت کردم…هدایت شدم به جوابش…یه اتصالی از بچگی تو مغزم بین دوتا موضوع شکل گرفته بود…اینکه این مطلب باعث بدبختی آدمهاست…

آره …من از این موضوع میترسیدم که بدبخت بشم…چون از بچگی تو گوشم کرده بودن این موضوع باعث بدبختی آدمهاست…

اما من فراموش کرده بودم که هیچ چیزی در زندگی من قدرتی نداره…فراموش کرده بودم که من خودمم که عامل خوشبختی و بدبختی خودمم…من قدرت رو داده بودم به یک عامل بیرونی و ترس داشتم که اون منو بدبختم کنه…وقتی این هدایت رو دریافت کردم به کلی وجودم از ترس رها شد…و ذره ای اثری از نگرانی و ترس تو وجودم نبود…

خداوندم بینهایت سپاسگذارم که هرگز منو به حال خودم رها نمیکنی