عواقب تصمیمات احساسی

سلام به همه دوستان و استاد عزیزم

من یه تجربه جالب یادم اومد که کلی ام خندم گرفت و مربوط میشه به دوران جاهلیتم (اینطوری خودم رو قانع میکنم که خجالت نکشم)یادمه یه زمانی مدل موی چتری خیلی مد شده بود وهرجا رو نگاه میکردی اکثرا چه مردم و چه تو فیلما چتری زده بودن منم خیلی یهویی دلم خواست که امتحانش کنم و خیلی هم از زبون دوستام می‌شنیدم که نباید خودت این کارو کنی چون هرکسی نمیتونه این مدل مو رو قشنگ در بیاره و باید بری آرایشگاه و خلاصه جونم براتون بگه که منم با مامانم قضیه رو در میون گذاشتم و ایشونم فرمودند که تا من هستم آرایشگاه چرا بیا خودم ویدیوش رو دیدم و برات کوتاهش میکنم منم اولش به خاطر حرف دوستام یکم ترس داشتم اما دیگه به مامانم اعتماد کردم و قیچی رو سپردم دستش اونم با اعتماد بنفس موهام رو کوتاه کرد و دیگه باقی کار (سشوار کشیدن و جمع کردن وسایل و…)به خودم سپرد و رفت برای آماده کردن وسایل شام استاد چشت روز بد نبینه به محض اینکه رفتم جلو آینه چشممام چهارتا که هیچ هشت تا شد ولی هی خودم رو دلداری میدادم که بابا سشوار کنی درست میشه ولی هرچی می‌گذشت کوتاه تر کوتاهتر میشد ومن مغزم داغ تر و عصبانی تر و توی عصبانیت کاری که نباید رو کردم و کنترلم رو از دست دادم و سر مادرم داد زدم و اونم که رو بی احترامی و این چیزا خیلی حساس بود با اَسُم(یه وسیله ای هست که باهاش غذا می‌کشن و اهنیه)که از قضا به خاطر غذا کشیدن کثیف شده بود اومد دنبالم حالا من بدو مامانم بدو تا اینکه من رفتم توی اتاق مادرو پدرم و من یه طرف تخت و مامانم هم یه طرف دیگه وایساده بود و هی میگفت بیا اینور کاریت ندارم ولی قیافش یه چیز دیگه می‌گفت خلاصه بابام هم اومد پا در میانی کنه و جلو مامانم رو گرفت تا من در برم ولی لحظه آخر مامانم اَسُم رو پرت کرد و من جاخالی دادم و به جای من افتاد رو تخت و کل تختشون گند کشیده شد و پدر و مادرم دیگه حواسشون از من پرت شدو درگیر شستن روتختی شدن و منم از ترس رفتم توی اتاقم و برای رو برو نشدن با مادرم و فکر کردن به کارم خودم رو توی اتاقم حبس کردم و اون موقع با اینکه عصبانیتم خیلی کم شده بود اما هنوز حق رو به خودم میدادم اما بعد چند روز به این نتیجه رسیدم که یه مو ارزش این همه ناراحتی و بی احترامی به مادرم رو نداره و یه روزی بلند میشه و بابت کارم ازش معذرت خواهی کردم و بعد گذشته چند ماه که موهام یکم بلند شد همه دوستام میگفتن کدوم آرایشگاه رفتی خیلی خوب شده و هیچ جا نمیتونه اینقدر خوب کوتاه کنه و فلان منم با افتخار و یکمی خجالت (هی اتفاق بی احترامی به مادرم میومد جلو چشمام و باعث میشد خجالت بکشم و خودم رو سرزنش کنم)می گفتم کار مامانمه