تغییر را در آغوش بگیر | قسمت ۳
نکته: فایل فقط به صورت صوتی است.
موضوع این قسمت: رسیدن به هدف، پایان نیست؛ سکون، آغازِ سقوط است
مفاهیمی که در این گفتگو مورد بررسی و توضیح قرار گرفته است:
- جهان روندی رو به حرکت دارد و هرگز سکونی در کار نیست؛
- تا زمانی که به دنبال بهبود هستی، با روند طبیعی و روانِ رشد، همراه هستی؛
- توانایی تشخیص نشانه ها و حرکت کردن در راستای آنها؛
این فایل یکی از عمیقترین و حیاتیترین درسهای مسیر موفقیت را باز میکند. این گفتگو فقط در مورد «تغییر» نیست، بلکه در مورد خطرناکترین دام در مسیر رشد است: دامی که درست بعد از رسیدن به یک موفقیت بزرگ برای ما پهن میشود.
در این گفتگوی شنیدنی، استاد و مصطفی عزیز (یکی از همراهان قدیمی سایت) به ما نشان میدهند که چرا «رسیدن به هدف» میتواند آغاز «پسرفت» باشد و چطور افراد هوشمند، قبل از آنکه جهان مجبورشان کند، خودشان دست به تغییر میزنند.
قبل از شنیدن این فایل، این چکیدهی تأثیرگذار را بخوانید تا درک کنید چرا این گفتگو میتواند نقطهی عطف زندگی شما باشد.
خطرناکترین دام موفقیت: «توقف» پس از رسیدن به هدف
این فایل با داستان تکاندهندهی «مصطفی» آغاز میشود. او به ما میگوید که چطور سالها روی خودش کار کرد و با استفاده از آموزههای استاد، به یکی از اهداف بزرگش (خرید یک فروشگاه) رسید.
اما دقیقاً در همان لحظهی شیرین پیروزی، اتفاقی رخ داد که داستان همهی ماست: او احساس کرد «دیگر تمام شد.» شور و اشتیاقش کم شد و از همه مهمتر، کار کردن روی خودش را متوقف کرد.
نتیجه چه بود؟ او نه تنها پیشرفت نکرد، بلکه به شکلی واضح «پسرفت» کرد.
این فایل به ما هشدار میدهد که بزرگترین موفقیتهای ما میتوانند تبدیل به «قفسهای طلایی» ما شوند. لحظهای که احساس رضایت کامل میکنید و میگویید «من رسیدهام»، لحظهی آغاز سقوط است. جهان هستی بر «بهبود دائمی» بنا شده و «سکون» در این سیستم به معنای مرگ و پسرفت است. مصطفی عزیز این درس را به روش سخت آموخت و جهان او را «مجبور» به تغییر کرد.
فرار از «بهشت»: چرا استاد دو بار شغل رؤیایی خود را رها کرد؟
در ادامهی این گفتگوی عمیق، استاد درسی را که از کتاب «چه کسی پنیر مرا جابجا کرد؟» آموخته بودند، با دو داستان شخصی و شگفتانگیز از زندگی خودشان به تصویر میکشند:
۱. بهشت اول (کلوپ بازی کامپیوتری): استاد تعریف میکنند که در قم، شغلی داشتند که برایشان «خودِ بهشت» بود. یک کلوپ بازی که در آن هم تفریح میکردند، هم با دوستانشان میخندیدند و هم درآمد عالی داشتند. اما با وجود تمام این لذتها، او نشانهها را دید:
- علاقهاش در حال کم شدن بود.
- احساس میکرد دیگر چیز جدیدی یاد نمیگیرد (شروع پوسیدگی).
- نشانههای بیرونی تغییر (افزایش رقبا، تغییر تکنولوژی به سمت بازی آنلاین) در حال ظهور بود.
او در اوج لذت و درآمد، تصمیمی دردناک اما هوشمندانه گرفت: این بهشت را رها کرد و به بندرعباس مهاجرت کرد تا از صفر و با کارگری شروع کند. چرا؟ چون مسیر جدید، «جای پیشرفت» داشت.
۲. بهشت دوم (شغل کارمندی عالی): در بندرعباس، او دوباره به یک «بهشت» دیگر رسید. در شرکتی استخدام بود که به دلیل مشکلی در گمرک، دو سال کامل حقوق میگرفت بدون اینکه حتی یک دقیقه سر کار برود! هم حقوق داشت، هم بیمه، هم دوستان عالی و هم خانهی خوب.
اما او باز هم نشانهها را دید: «اینجا دیگر پیشرفتی در کار نیست.» این یک زندگی «روزمره» و خالی از شور و شوق بود. او دوباره این آسایش و امنیت کامل را رها کرد تا به دنبال علاقهی جدیدش برود؛ مسیری که در نهایت به خلق همین جایگاهی شد که امروز میبینیم.
طوفان در راه است: تغییر قبل از «چک و لگد» خداوند
درس اصلی این فایل، تفکیک دو نوع تغییر است:
تغییر اجباری (روش عموم مردم): اغلب ما آنقدر در منطقهی امن خود میمانیم تا «پنیرمان» تمام شود. آنقدر صبر میکنیم تا بیماری، ورشکستگی، یا یک شکست عاطفی سنگین از راه برسد. ما منتظر «چک» خداوند میمانیم تا با درد بیدار شویم (مانند تجربهی اول مصطفی).
تغییر هوشمندانه (روش افراد موفق): اما افراد باهوش، مانند کاپیتانی که آسمان را میخواند، قبل از طوفان خود را آماده میکنند. آنها با دیدن اولین نشانههای تکراری شدن، عدم شور و شوق، یا توقف رشد، خودشان فعالانه حرکت میکنند (مانند دو تجربهی استاد).
پاداش تغییر هوشمندانه (داستان امروز مصطفی)
زیبایی این فایل در این است که مصطفی، که یک بار طعم تلخ «تغییر اجباری» را چشیده بود، این بار هوشمندانه عمل کرد. او تعریف میکند که چطور فقط سه روز پیش، احساس کرد که در کار فعلیاش به «سقف» رسیده است. این بار منتظر پسرفت نماند. از خداوند هدایت خواست تا وارد مدار بعدی شود.
و نتیجه؟ جهان «فورا» پاسخ داد. دقیقاً امروز، یک پیشنهاد کاری عالی و جدید به او شد. این پاداشِ درک کردن قانون و حرکت کردن قبل از اجبار است.
این فایل را بشنوید تا بیاموزید چطور «سقفهای» زندگیتان را قبل از آنکه به «زندان» شما تبدیل شوند، شناسایی کنید و همیشه در مسیر رشد باقی بمانید.
تمرین این قسمت:
داستان مصطفی داستان همهی ماست: رسیدن به یک خواستهی بزرگ، احساس رضایت و سپس… توقف! این «توقف بعد از موفقیت» یکی از خطرناکترین دامهای مسیر است. استاد نیز دو بار «بهشت» و آسایش کامل را رها کردند تا در این دام نیفتند.
لطفاً در کامنتها بنویسید: کدام موفقیت بزرگ در گذشتهی شما، تبدیل به «سقف» شما شد؟
- در چه مقطعی از زندگیتان (شغلی، مالی، روابطی) به یک هدف بزرگ رسیدید، احساس کردید «دیگر تمام شد» و کار کردن روی خودتان را متوقف کردید؟
- این توقف و احساس رضایت کامل، چه نتایجی (شاید حتی پسرفت، بیانگیزگی یا روزمرگی) برای شما به همراه داشت؟
و سوال مهمتر برای خودشناسی امروز شما: همین امروز، آن «بهشت امن» یا «سقف راحتی» که احساس میکنید به آن رسیدهاید و شور و اشتیاق رشد را از شما گرفته (و میدانید که باید برای عبور از آن تغییر کنید) چیست؟
تجربیات شما در مورد شکستن این سقفها، میتواند الهامبخش هزاران نفر دیگر باشد.
پاسخت را کامل در قسمت کامنتهای همین صفحه بنویس تا هم برای خودت نقشهی راه شود و هم الهامبخش دیگران.
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- فایل صوتی تغییر را در آغوش بگیر | قسمت ۳11MB12 دقیقه
بسم الله الرحمن الرحیم
درود به دوستان عزیزم
تمرین:
در زندگیات تابهحال چند بار به هدفی رسیدی و بعد احساس کردی «دیگه تمومه»،
اشتیاقت کم شد و دست از تلاش کشیدی؟
معمولاً به هر هدفی که می رسیدم چون با باورهای ناهماهنگ با قانون خواسته ها بود و براساس همون باورها به مسیر های بسیار سخت هدایت می شدم و اینقدر سختی متحمل می شدم که دیگه ولش می کردم به قول معروف و تسلیم می شدم اون موقع اتفاق می افتاد که دیگه لذت چندانی برام نداشت اما خدارو شکر با هدایت شدنم به دوره الهی کشف قوانین زندگی کم کم دارم یاد میگیرم که مسیر رسیدن به خواسته ها از مسیر سادگی و همواری و آسانی هست و اگر سخت به خواسته ای میرسیم به دلیل این نیست که همینی که هست بلکه به این دلیله که ترمزهای زیادی توی ذهنمون در مورد اون خواسته داریم و در واقع خداوند کارها را سخت انجام نمی ده و الان الهی شکر در آستانه محقق شدن خواسته ام هستم و طبق قانون الان موقعی هست که پیش قدم بشم و تغییر را در آغوش بگیرم انشاالله
نتیجهاش چی بود؟
مثلاً موقعی که ماشین خریدم یا مبل یا خانه مون ساخته شد دیگه فکر کردم که خوب دیگه بسه ،دیگه تمومه و حالا که فکرش را می کنم می بینم دیگه بعدش از اون موقع به بعد بدون هدف خاصی همش داشتم با شرایط ناخواسته و نادلخواه بیرونی و شغلی دست و پنجه نرم می کردم و تقلا می کردم تا اینکه دست از تلاش برداشتم،احساس ناامیدی و یاس و بی انگیزگی و بخصوص احساس وحشتناک گناه و قربانی بودن دقیقاً تا زیر زمین من را برد و دوباره از زمانی که تصمیم به تغییر گرفتم تونستم با هدایت خداوند برگردم به زندگی تا الان که خدارو شکر رو به رشد و پیشرفت هستم
و چند بار هم بعد از رسیدن به هدف،
بهجای توقف، هدف تازهای انتخاب کردی و مسیر رشدت را ادامه دادی؟
مثلاً بعد از اتمام دوره احساس لیاقت برای اولین بار در زندگیم ،دوره کشف قوانین زندگی را شروع کردم و با موفقیت به پایان رسوندم و بعدش دوباره دوره احساس لیاقت را شروع کردم که همزمان شد با پروژه تغییر را در آغوش بگیر و انشاالله تا آخر عمرم این مسیر تعیین هدف های کوتاه مدت و تغییر و بهبود را تحت حمایت الله ادامه میدم و از خداوند می خوام کمکم کنه که ادامه بدم
اون بارها چه تفاوتی با دفعات قبل داشت؟
چرخ زندگیم روانتر شده و کارها برام آسون تر شده،احساس رضایتم از خودم بیشتر شده،ارامشم بیشتر شده و از همه مهمتر از مدار اتفاقات ناخواسته قبلی در اومدم ، مدار قبلی منظورم مکان قبلی با تمام شرایطش و تمام آدمها ش و تمام اتفاقاتش ،همه و همه تغییر کرده و قشنگ احساس می کنم مدارم دو درجه بالاتر اومده،،خدایا شکرت این نتیجه بهبود و تغییر هر روز و هر روز باورها و کنترل آگاهانه کانون توجه ام و هدف های کوتاه مدت داشتن و تعیین کردن و قدم به قدم پیشرفتن هست ،این نتیجه تعهد و پایبندی به قولی که به خودم دادم مدتها قبل هست که کدنویسی روزانه ام را مثل همه کارهای روزانه مثل غذا خوردن و آب خوردن انجام بدم و آگاهانه کانون توجه ام را از همون ابتدای روز به خواسته هام معطوف کنم ،
خودم هم قبل از اینکه این نتایج را بنویسم متوجه نبودم که چقدر اوضاع و شرایط زندگی برام بهبود پیدا کرده و چقدر مدارم خودبخود فقط با کار کردن روی دورهها به صورت هدفمند بهتر شده
الهی شکرت