تغییر را در آغوش بگیر | قسمت ۳

به نام خدای مهربانم که هر آنچه هستم و هر آنچه دارم از آن اوست‌

سلام استاد عزیزم

سلام استاد شایسته ی عزیزم

سلام دوستان الهی و ارزشمندم

استاد من اخلاقم اینجوریه که بیشتر مواقع هدایت خداوند رو نمیگیرم،بعد که میام فکر می‌کنم به اتفاقات میبینم چقدر خداوند در هر لحظه واقعا داره منو هدایت میکنه به سمت خواسته هام،درسته که الان وسط اقیانوسم و خشکی رو نمیبینم اما به خودم گفتم باید یاد بگیرم ویژگی صبار بودن رو در خودم تقویت کنم،اونقدر روی خودم کار کنم و ادامه بدم تا به ساحل برسم،من این مدت همش میگفتم خدایا میدونم باید یه چیزی تغییر کنه اما نمی‌دونم چی،تو بگو من انجامش میدم،با اینکه داشتم با دوره هم جهت با جریان خداوند پیش میرفتم اما احساس کردم زندگیم استپ شده،اتفاقات تکراری،درآمد ثابت،روابط همچنان تووی باتلاق،سلامتیم هم داره به مشکل برمیخوره،چندین مرتبه پشت سر هم تصادف کردم،هی میگفتم خدایا یعنی چی،تو داری یه هشدارهایی رو به من میدی،من چیو باید تغییر بدم،از اونجاست که سالهاست دانشجو شما هستم،فقط میدونستم باید از درون تغییر کنم،اون تغییر باید از درون اتفاق بیوفته نه از بیرون،من نباید کاری با دنیای بیرونم داشته باشم،باید کار به دنیای درونم داشته باشم،خب با هدایت خداوند شروع کردم مجدد روی دوره احساس لیاقت کار کردن،هی باز یه اتفاقاتی میوفتاد،چندروز فاصله میگرفتم،بعد میگفتم نه این اتفاقات مال فرکانس های قبلی منه،باید دوباره شروع کنم،انگار جهان جدیت منو دید که واقعا میخوام تغییر کنم،دوباره برگشتم از جلسات اول دوره احساس لیاقت و همچنان دوره همجهت رو هم پیش میبردم،دیگه فقط رسیدم به یه جایی که مثلا توو یک ماه هیچ تصادفی نداشتم،گفتم خدارو شکر انگار تازه از زیر صفر به صفر رسیدم،و همچنان داشتم ادامه میدادم که پروژه «تغییر را در آغوش بگیر» روی سایت قرار گرفت،گفتم خدایا این پروژه اومده خب من هم دارم روی دوره احساس لیاقت کار می‌کنم و هم دوره هم جهت با جریان خداوند،وقت کم میارم برای این پروژه،که خبر خوش رو با جلسه اول پروژه شنیدم که مکمل دوره احساس لیاقت،چقدر خوشحال شدم و شادمانه دارم روی خودم کار می‌کنم،

استاد تووی این چندماه که روابطم به مشکل برخوردن،تا به حال تجربه اینجوری نداشتم،که دو نفر هی بخوان منو به سمت خودشون کش بدن،یکی منو میکشید سمت خودش،اون یکی ام همینطور و من میخواستم هر دو نفر رو نگه دارم،که هر چقدر بیشتر تلاش میکردم،بیشتر چک و لگد میخوردم،آرزوی احساس خوب داشتم،فقط این مابین سایت رو رها نکردم،کلمه به کلمه دوره هم جهت رو داشتم مینوشتم،کامنت میخوندم،اما اونقدر له شده بودم که احساس خوب رو تووی زندگیم گم کرده بودم،بخاطره همین همش درگیر بیمارستان و دارو خوردن شدم،حمله های عصبی،گریه های وحشتناک که خدایا این چه شرایطیه،تو گفتی کسی که عزیزشو از دست بده اگه بتونه ذهنشو کنترل کنه،پاداش بزرگ بهش میدی،منکه برادرم فوت کرد،به جز همون ده روز اول تموم تلاشمو کردم که ذهنمو کنترل کنم،په این بود پاداشت،این چه مشکلی که من تووش گیر کردم اخه،با خدا هم درگیر شده بودم اما چون قانون رو میدونستم،تموم تلاشم این بود که احساسمو خوب کنم،چندروز خوب میشدم دوباره همه چیز خراب می‌شد،چون من اونقدر سرخورده شده بودم که نمیتونستم تصمیم بگیرم،تصمیمم که میگرفتم هیچکدوم رو نخوام تووی زندگیم باشند،باز هم اونها منو ول نمیکردن و من هم از روی دلسوزی و رحم و مروت دوباره از تصمیمم باز میگذشتم،باز روز از نو روزی از نو،الان فشارها خیلی کمتر شده اما هنوز تموم نشده،امیدوارم با کار کردن روی خودم این مسئله رو خداوند برام حل کنه

و اما تمرین:

در زندگی‌ات تا‌به‌حال چند بار به هدفی رسیدی و بعد احساس کردی «دیگه تمومه»،

اشتیاقت کم شد و دست از تلاش کشیدی؟

نتیجه‌اش چی بود؟

وقتی حسابدار فروشگاه نزدیک خونمون شدم،خب خیلی کارها انجام دادم،ولی از یه جایی به بعد چیزی نبود که یادش بگیرم،تصمیمم این بود که رها کنم برم سر کار جدید،اما چون شرایطم عالی بود،نمیخواستم محیط امنمو رها کنم برم تووی چالش،تا اینکه با کارفرمام به یه مشکل برخوردم،چندروز نرفتم سرکار،اما امید داشتم که درست بشه،برگردم چون نمیخواستم تووی چالش محیط جدید،آدم های جدید،کار جدید قرار بگیرم،فشارها بهم نشون میدادن باید برم اما من زده بودم به بیخیالی،تا اینکه همون چندروزی که نرفتم سرکار با پدرمم بحثم شد،یه بحث کاملا الکی،پدرم یه کشیده محکم کوبید تووی گوشم،اونجا بود که فهمیدم این کشیده رو بابام نزدم،این کشیده رو جهان بهم زد باید حتما برم،دیگه ترسیده بودم که اتفاق بدتری نیوفته،در واقع جهان زور گذاشت پشت سرم تا حرکت کردم و مهاجرت کردم به مرکز استانم،و رفتم سرکار جدید،آدم های جدید،همه چیز جدید،همون چیزی که خودم میخواستم،خوشحال بودم،خونه گرفتم همون محله ایی که همیشه میگفتم اگه برم اهواز فلان محل خونه میگیرم،همه چیز دست به دست هم داد و من تووی پادادشهر خونه رهن کردم و تنها زندگی کردن رو هم تجربه کردم،بعد از یک سال و نیم گفتم نه این کاری نیست که دیگه بخواد چیزی یادم بده،بازم له شدم و تصمیم گرفتم برگردم شهرمون و کسب و کار خودم رو شروع کنم،و الان یک سال و نیم کسب و کار خودم رو دارم اما باز حس می‌کنم همه چیز ایستا شدم و ایندفعه قبل از اینکه له بشم گفتم خدایا هر کاری بگی انجام میدم،تو فقط بگو،و هدایت اومده فعلا روی خودم کار کنم و من دارم انجامش میدم.

و چند بار هم بعد از رسیدن به هدف،

به‌جای توقف، هدف تازه‌ای انتخاب کردی و مسیر رشدت را ادامه دادی؟

اون بارها چه تفاوتی با دفعات قبل داشت؟

هدفم دانشگاه رفتن بود،وقتی دانشگاهم تموم شد،گفتم من اصلا آدمش نیستم،توو خونه بشینم،روزهامو شب کنم،شب هامو صبح،سریعا بعد از دانشگاهم،نشستم ده ماه برای ارشد درس خوندم،اما چون شهر موردنظرم قبول نشدم،نرفتم،باز سریعا رفتم یه کلاس نرم افزار یاد گرفتم،بعدشم رفتم سرکار،تووی یک ماه،سیزده بار اخراج شدم،اما کم نیوردم ادامه دادم،تووی این سالها خیلی به چالش برخوردم اما همیشه در حرکت بودم و الان که اینجا تووی کسب و کار خودم هستم و دارم تمرین این جلسه رو انجام میدم

برای سلامتیم،احساس کردم جسمم داره وا میره،تصمیم گرفتم برم باشگاه و الان چندماهی که باشگاه مو شروع کردم،خدارو شکر اندامم بهتر شده،و بخاطره اینکه ورزش می‌کنم سعی می‌کنم کربوهیدرات رو کمتر مصرف کنم تا آروم آروم برگردم به سمت قانون سلامتی….

بابت خریدن ماشینم،همین چندروز پیش بود که گفتم من یک سال و نیم این ماشین رو دارم انگار وقتشه که ماشینم عوض بشه قبل از اینکه تووی خرج بیوفته،از قبل مدل ماشین جدیدمو انتخاب کردم،نشونه ها اونقدر واضح دارند میان که بزودی عوض میشه که یه جورایی خیالم راحته که بهش میرسم،نمی‌دونم از کجا ولی میدونم انجام میشه چون یکی دو بار هم پای معامله رفتم اما چون مدلش پایین بود،نگرفتم،گفتم یه ماشین خوب میخوام،شده صفر بگیرم،صفر بگیرم،نمی‌دونم از کجا قراره پولم تکمیل بشه،اما میدونم که میشه،چون من در مسیر درست هستم…

خدایا شکرت که هر آنچه هستم و هر آنچه دارم از آن توست…

دوستون دارم