تغییر را در آغوش بگیر | قسمت ۳
نکته: فایل فقط به صورت صوتی است.
موضوع این قسمت: رسیدن به هدف، پایان نیست؛ سکون، آغازِ سقوط است
مفاهیمی که در این گفتگو مورد بررسی و توضیح قرار گرفته است:
- جهان روندی رو به حرکت دارد و هرگز سکونی در کار نیست؛
- تا زمانی که به دنبال بهبود هستی، با روند طبیعی و روانِ رشد، همراه هستی؛
- توانایی تشخیص نشانه ها و حرکت کردن در راستای آنها؛
این فایل یکی از عمیقترین و حیاتیترین درسهای مسیر موفقیت را باز میکند. این گفتگو فقط در مورد «تغییر» نیست، بلکه در مورد خطرناکترین دام در مسیر رشد است: دامی که درست بعد از رسیدن به یک موفقیت بزرگ برای ما پهن میشود.
در این گفتگوی شنیدنی، استاد و مصطفی عزیز (یکی از همراهان قدیمی سایت) به ما نشان میدهند که چرا «رسیدن به هدف» میتواند آغاز «پسرفت» باشد و چطور افراد هوشمند، قبل از آنکه جهان مجبورشان کند، خودشان دست به تغییر میزنند.
قبل از شنیدن این فایل، این چکیدهی تأثیرگذار را بخوانید تا درک کنید چرا این گفتگو میتواند نقطهی عطف زندگی شما باشد.
خطرناکترین دام موفقیت: «توقف» پس از رسیدن به هدف
این فایل با داستان تکاندهندهی «مصطفی» آغاز میشود. او به ما میگوید که چطور سالها روی خودش کار کرد و با استفاده از آموزههای استاد، به یکی از اهداف بزرگش (خرید یک فروشگاه) رسید.
اما دقیقاً در همان لحظهی شیرین پیروزی، اتفاقی رخ داد که داستان همهی ماست: او احساس کرد «دیگر تمام شد.» شور و اشتیاقش کم شد و از همه مهمتر، کار کردن روی خودش را متوقف کرد.
نتیجه چه بود؟ او نه تنها پیشرفت نکرد، بلکه به شکلی واضح «پسرفت» کرد.
این فایل به ما هشدار میدهد که بزرگترین موفقیتهای ما میتوانند تبدیل به «قفسهای طلایی» ما شوند. لحظهای که احساس رضایت کامل میکنید و میگویید «من رسیدهام»، لحظهی آغاز سقوط است. جهان هستی بر «بهبود دائمی» بنا شده و «سکون» در این سیستم به معنای مرگ و پسرفت است. مصطفی عزیز این درس را به روش سخت آموخت و جهان او را «مجبور» به تغییر کرد.
فرار از «بهشت»: چرا استاد دو بار شغل رؤیایی خود را رها کرد؟
در ادامهی این گفتگوی عمیق، استاد درسی را که از کتاب «چه کسی پنیر مرا جابجا کرد؟» آموخته بودند، با دو داستان شخصی و شگفتانگیز از زندگی خودشان به تصویر میکشند:
۱. بهشت اول (کلوپ بازی کامپیوتری): استاد تعریف میکنند که در قم، شغلی داشتند که برایشان «خودِ بهشت» بود. یک کلوپ بازی که در آن هم تفریح میکردند، هم با دوستانشان میخندیدند و هم درآمد عالی داشتند. اما با وجود تمام این لذتها، او نشانهها را دید:
- علاقهاش در حال کم شدن بود.
- احساس میکرد دیگر چیز جدیدی یاد نمیگیرد (شروع پوسیدگی).
- نشانههای بیرونی تغییر (افزایش رقبا، تغییر تکنولوژی به سمت بازی آنلاین) در حال ظهور بود.
او در اوج لذت و درآمد، تصمیمی دردناک اما هوشمندانه گرفت: این بهشت را رها کرد و به بندرعباس مهاجرت کرد تا از صفر و با کارگری شروع کند. چرا؟ چون مسیر جدید، «جای پیشرفت» داشت.
۲. بهشت دوم (شغل کارمندی عالی): در بندرعباس، او دوباره به یک «بهشت» دیگر رسید. در شرکتی استخدام بود که به دلیل مشکلی در گمرک، دو سال کامل حقوق میگرفت بدون اینکه حتی یک دقیقه سر کار برود! هم حقوق داشت، هم بیمه، هم دوستان عالی و هم خانهی خوب.
اما او باز هم نشانهها را دید: «اینجا دیگر پیشرفتی در کار نیست.» این یک زندگی «روزمره» و خالی از شور و شوق بود. او دوباره این آسایش و امنیت کامل را رها کرد تا به دنبال علاقهی جدیدش برود؛ مسیری که در نهایت به خلق همین جایگاهی شد که امروز میبینیم.
طوفان در راه است: تغییر قبل از «چک و لگد» خداوند
درس اصلی این فایل، تفکیک دو نوع تغییر است:
تغییر اجباری (روش عموم مردم): اغلب ما آنقدر در منطقهی امن خود میمانیم تا «پنیرمان» تمام شود. آنقدر صبر میکنیم تا بیماری، ورشکستگی، یا یک شکست عاطفی سنگین از راه برسد. ما منتظر «چک» خداوند میمانیم تا با درد بیدار شویم (مانند تجربهی اول مصطفی).
تغییر هوشمندانه (روش افراد موفق): اما افراد باهوش، مانند کاپیتانی که آسمان را میخواند، قبل از طوفان خود را آماده میکنند. آنها با دیدن اولین نشانههای تکراری شدن، عدم شور و شوق، یا توقف رشد، خودشان فعالانه حرکت میکنند (مانند دو تجربهی استاد).
پاداش تغییر هوشمندانه (داستان امروز مصطفی)
زیبایی این فایل در این است که مصطفی، که یک بار طعم تلخ «تغییر اجباری» را چشیده بود، این بار هوشمندانه عمل کرد. او تعریف میکند که چطور فقط سه روز پیش، احساس کرد که در کار فعلیاش به «سقف» رسیده است. این بار منتظر پسرفت نماند. از خداوند هدایت خواست تا وارد مدار بعدی شود.
و نتیجه؟ جهان «فورا» پاسخ داد. دقیقاً امروز، یک پیشنهاد کاری عالی و جدید به او شد. این پاداشِ درک کردن قانون و حرکت کردن قبل از اجبار است.
این فایل را بشنوید تا بیاموزید چطور «سقفهای» زندگیتان را قبل از آنکه به «زندان» شما تبدیل شوند، شناسایی کنید و همیشه در مسیر رشد باقی بمانید.
تمرین این قسمت:
داستان مصطفی داستان همهی ماست: رسیدن به یک خواستهی بزرگ، احساس رضایت و سپس… توقف! این «توقف بعد از موفقیت» یکی از خطرناکترین دامهای مسیر است. استاد نیز دو بار «بهشت» و آسایش کامل را رها کردند تا در این دام نیفتند.
لطفاً در کامنتها بنویسید: کدام موفقیت بزرگ در گذشتهی شما، تبدیل به «سقف» شما شد؟
- در چه مقطعی از زندگیتان (شغلی، مالی، روابطی) به یک هدف بزرگ رسیدید، احساس کردید «دیگر تمام شد» و کار کردن روی خودتان را متوقف کردید؟
- این توقف و احساس رضایت کامل، چه نتایجی (شاید حتی پسرفت، بیانگیزگی یا روزمرگی) برای شما به همراه داشت؟
و سوال مهمتر برای خودشناسی امروز شما: همین امروز، آن «بهشت امن» یا «سقف راحتی» که احساس میکنید به آن رسیدهاید و شور و اشتیاق رشد را از شما گرفته (و میدانید که باید برای عبور از آن تغییر کنید) چیست؟
تجربیات شما در مورد شکستن این سقفها، میتواند الهامبخش هزاران نفر دیگر باشد.
پاسخت را کامل در قسمت کامنتهای همین صفحه بنویس تا هم برای خودت نقشهی راه شود و هم الهامبخش دیگران.
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- فایل صوتی تغییر را در آغوش بگیر | قسمت ۳11MB12 دقیقه
سلام خدمت استاد عزیز و همه دوستان
من دانشجو که بودم با اینکه پول تو جیبی از پدرم میگرفتم ولی مشتاقانه دوست داشتم خودم درآمد داشته باشم و همون موقعها تصمیم به تدریس خصوصی ریاضی گرفتم. اتفاقا یکی از دوستانم آموزشگاهی معرفی کرد که من تونستم قرارداد ببندم و شروع به کار کنم و خوشبختانه بعد از مدت کمی شاگرد بمن معرفی کردن و کم کم شروع به کار کردم.بسیار خوشحال بودم که به هدفم رسیدم و پول با تلاش خودم اومد تو جیبم..در کمال ناباوری (چون حقیقتا اونقدرا علاقمند به تدریس نبودم و بیشتر بخاطر درآمدش و اینکه کار دیگه ای اونموقع به ذهنم نمیرسید) به تدریج تو کارم موفق شدم و شاگردام زیاد شدن در حدی که با پولم تونستم چندتا سفر برم و دیگه از پدرم برای مایحتاجم پول نگیرم. بعد از چندسال ماشین خریدم و شاگردها زیاد شدن بدون اینکه من تبلیغ خاصی بکنم بخاطر کیفیت کارم و فن بیان خوبی که واقعا به لطف خدا کسب کردم.خلاصه که دیگه خوشحال تو ابرها بودم، بخاطر پیشرفت خوبی که کردم و رو پای خودم وایسادم و هیچ به فکر توسعه کارم بصورت دیگه ای که با تلاش و فیزیک کمتر، درآمد بیشتری داشته باشم..
با اینکه من جزو مدرسان برتر آموزشگاه شدم اما کم کم منحنی کسب درآمدم نزولی شد بخاطر کرونا و همزمان اقدام برای شغل دیگه ای که به تشویق دوستم واردش شدم ناگهان افت شاگرد داشتم بجز یه عده ای که آنلاین کار میکردم باهاشون.
خب در ظاهر، شوک بدی بود برای منی که تقریبا هرروز مشغول به کار بودم، اما کمی با خودم فکر کردم و دیدم اولا چرا خودم زودتر به این فکر نیفتادم که مدل و شیوه کارمو توسعه بدم و دومیش که برام دلچسب تر بود اینکه بخودم گفتم دختر عجب موقعیتی پیش اومد یذره استراحت کنی از بسکه ببخشید مثل تراکتور همش داشتی کار میکردی و فک میزدی!! به کجا چنین شتابان؟!
درواقع یجورایی توفیق اجباری شد برای تغییر و جهان منو مجبور کرد که کمی توقف کنم و جور دیگه ای پول دربیارم و کم کم خداجونم به چنتا راه دیگه هدایتم کرد که درسهای خوبی برام داشت ولی بازم از اونجایی که مورد علاقم نبودن سینوسی ادامه دادم تا به اینجایی که تصمیم گرفتم شیوه تدریس را عوض کنم با شاگردان کمتر و کیفیت و مدل بهتر و اعتماد بنفس بیشتر..و البته این هدف بزرگ من نبود و به کارهای دیگه ای پرداختم و تا حدی رشد کردم و چون انتخاب خودم بود خوشحالم که باوجود نتیجه کامل نگرفتن، خیلی درس ازشون گرفتم، حتی همونجا بود که با فایلها و سایت استاد عزیزم آشنا شدم و اون کار را رها کردم چون با روحیات من سازگار نبود. اما حاصلش این شد کم کم یادگرفتم میشه با تلاش فیزیکی کمتر به درآمد بیشتر یا هر هدف دلخواه بهتر و دلچسبتر رسید و باعث رشد ذهنی من شد.چون تا اونموقع واقعا باور نداشتم که با افکار میشه زندگیمو قشنگتر و راحتتر بسازم. الان مجددا به لطف خدا و دوستی که زبان خدا شد برای من، هدف بزرگتری انتخاب کردم که از دید بعضیا مسیر پرخطری هست و خیلیا رفتن و نشد، ولی از اونجایی که خداجونم کمک کرده و من این باور را دارم که اگه مسیریو انتخاب کردم و دلم خواست واردش بشم کاری به بقیه ندارم، خودمو محک میزنم فعلا دارم قدم برمیدارم و پیشرفتمم بد نبوده.نجوا هم زیاد هست که آیا به جایی میرسم یا نه. ولی چون فعلا حسم به این انتخاب خوبه ادامه میدم چون میدونم پشتیبانی خدا را همیشه دارم.
به این نتیجه رسیدم که هنر آدم، رها کردن در اوجه وقتی که میبینه اون مسیر، اشباع و راضیش نمیکنه خیلی جنم و جسارت میخواد که بپذیریم الان وقت رها کردنه، هر چیزی که بخوایم با هرشرایطی میتونیم یادبگیریم و اگه با علاقه و هیجان پیشرفت دخیل باشه در زمان کوتاهی تصاعد میزنیم چونخداجون قول داده که : و َلسوف یُعطیک ربُک فتَرضی
الهی همتون توی هر مسیری هستین به لطف خدا پیروز و پررونق باشید.
سپاسگزارم از استادجان بخاطر تک تک راهنمایی های خوب و بجا