تغییر را در آغوش بگیر | قسمت ۳

سلام و درود خدمت استاد عباس منش عزیز و دوستان همفرکانسی

موضوع این جلسه بسیار مهم و تاثیرگذاره البته با شک و شبه هایی که در ذهنم باهاش مواجه هستم.

به نظر من هر کدام از ما در یک سنی با استاد آشنا شدیم و شروع به یادگیری کردیم. بنابراین آنچه می آموزیم مانند زبان دوم می باشد.

مثل اینه که من فارسی بلد هستم و برم انگلیسی یاد بگیرم

من دو زبانه می شم

هم می تونم فارسی صحبت کنم و هم انگلیسی

به نظرم همه ما از طریق‌ آموزشهای استاد دو زبانه شدیم،

زبان اصلی:‌ زبان کمبود و خودکم بینی و ترس و ….

زبان دوم: زبان فراوانی، خودارزشمندی، باور به خداوند و ….

بنابراین در طول زندگی ما توانایی عمل کردن به هر دو زبان را داریم.

من از سال 93 که با استاد عباس منش آشنا شدم با اشتیاق شروع به یادگیری زبان دوم که همان زبان موفقیت است کردم و به لطف خدا خیلی خوب و سریع به این زبان مسلط شدم و تغییرات عظیم در زندگی ام رخ داد اما از آنجا که همواره در معرض صحبت و برخورد با اطرافیانم بودم که همچنان به زبان اصلی من صحبت می کردند بارها پیش آمده که آگاهانه یا ناآگاهانه با زبان آنها صحبت کرده و همکلامشان شوم.

حتی در مورد عملکردم در کسب و کار و زندگی و …. هم دقیقا این موضوع صدق می کند که یه جاهایی با زبان جدید عمل کردم و یه جاهایی با زبان قدیم. وخوب نتیجه هم که واضحه

به نظرم ما همیشه در معرض برگشت یا گرایش به زبان اصلی هستیم چون در ارتباط با اطرافیان و جامعه قرار داریم.

بحث توجیه کردن نیست و اینو می دونم که باید انقدر متعهد باشم که به هیچ عنوان تحت تاثیر اطرافیان و جامعه و جریانات جامعه قرار نگیرم ولی باید اعتراف کنم که نتونستم به شکل عالی از موضوعات دور باشم.

گرچه هنوز بعد از 11 سال اصلا پیگری خبر و رسانه نیستم و شبکه های مجازی رو دنبال نمیکنم ولی شنیدن صحبت ها و دیدن برخی نوسانات در زندگی روزمره باعث شده که در عملکردم اختلال ایجاد بشه.

ماه ها و سال های اول که با استاد آشنا شدم چنان غرق موضوع شده بودم که هیچ توپ و انفجاری باعث تحریک و ترغیب من نمی شد و خوب جریان تغییر به شدت شکل گرفته بود و نتایج بی نظیری حالص شد.

ولی وقتی فکر میکنم اون روزها من به این شکل عمل نمی کردم که مثلا به این هدف رسیدم باید به هدف بعدی برسم.

من فقط با تمام وجود گوش می دادم و تمرین می کردم و سعی می کردم عمل کنم.

البته که شاید بشه مثلا اینکه تصمیم گرفتم خبر رو کنار بذارم یا سیگار رو ترک کنم یا بدهی ها رو پرداخت کنم یا دسته چک رو پاره کنم و …. رو بشه هدف نامگذاری کرد ولی من اون زمان همچین نگرشی نداشتم و به نظر من خودبخود این تصمیمات رو می گرفتم و عمل می کردم.

الان که صحبت های این دوست عزیز و توضیحات استاد عباس منش رو شنیدم با خودم فکر میکردم که من چطور باید هدف بعدی رو انتخاب کنم؟

من بلد نیستم هدف انتخاب کنم.

من عادت کردم که همسو با جریانات زندگی حرکت کنم. و بجای اینکه خودم هدف جدید انتخاب کنم سعی کنم همیشه افکار و عملکرد درستی در زندگی روزمره داشته باشم و به این شکل یه وقت هایی تصمیماتی گرفتم که اون لحظه به نیت هدفگذاری نبوده ولی بعدا شاید چند ماه بعد که شرایط تغییر می کرد میتونستم ادعا کنم که من با هدفگذاری و زیرکی این تصمیم رو از چند ماه قبل اتخاذ کردم.

مثل زمانی که احساس کردم وقتشه که سایت رو راه اندازی کنم و اساس کار رو از تلگرام به سایت منتقل کنم و 6 ماه بعد تلگرام فیلتر شد.

این تصمیم من بر مبنای هدفگذاری آگاهانه نبود بیشتر یه حسی بود که دوست داشتم انجامش بدم و تجربه اش کنم اونم چرا دوست داشتم چون الگوی من شما استاد عزیر بودی و چون از طریق سایت کار میکردید منم گفتم خوب پس منم باید سایت داشته باشم.

شاید همه اینها هدف گذاری باشه ولی هیچوقت در ذهن من به این شکل نبوده که به یه هدفی برسم و بعد بگم خوب حالا برم هدف بعدی

و چالشی که با شنیدن این فایل در ذهنم ایجاد شد این بود که هدف گذاری و رسیدن به اهداف بیشتر انگار در کارهای فیزیکی و حضوری امکانپذیره

من که از طریق سایت فقط کار می کنم و هیچ فعالیت فیزیکی و … ندارم چطور باید هدف بعدی یا قدم بعدی رو بردارم.؟

یعنی سایت رو چیکار کنم؟

از این گوشه اینترنت ببرم اون گوشه اینترنت؟

از صحبت های دوستان برداشت من اینه که انگار در ذهن خیلی ها اینه که اگه زندگی داره خوب پیش میره حس خوب و راحت دارم این زنگ خطره و باید دگرگونش کنم!

مگر ما نمیگیم که هر نتیجه ای حاصل میشه از نگرش و فکر و فرکانسه پس چرا اگه نتیجه خراب شده یا اونطوری که باید باشه نیست میریم سراغ شغل و مکان و ….

من چند سال قبل ابزار و یراق داشتم و حسم یا الهام یا ایده در وجود من شکل گرفت که وارد حوزه متفاوت و مورد علاقم بشم.

چرا به این حوزه علاقه داشتم چون دیدم استاد عباس منش از این حوزه به ثروت رسیده و منم احساس کردم خیلی خوب می تونم از طریق صحبت کردن موضوعات رو برای دیگران شرح بدم.

از طرفی با خودم گفتم اگه قراره خدا بهم الهام کنه و من بیان کنم خوب پس منم مثل استاد عباس منش می تونم موفق بشم یعنی علاقه من به این حوزه صرف دیدن استاد و نتایجش شکل گرفت نه اینکه بگم از کودکی به مدرس بودن یا آموزش دادن علاقه داشتم.

بنابراین ابزار و یراق رو رها کردم و وارد شغل جدید شدم و انصافا در ده سال اخیر تمام وجودم رو گذاشتم اگه حتی 100 نباشه ولی انصافا 80 خط نرمان این ده سال بوده.

بنابراین اگر الان من در این کسب و کار مثلا به درآمد ماهیانه صد میلیون رسیدم نمی تونم بگم خوب رسیدن به سقف و باید یه چیزی رو تغییر بدم چون نمونه هایی مثل استاد هست که به اعداد خیلی بالاتر رسیده و در هر شغلی باشی نمونه هایی هست که در همون شغل به اعداد خیلی بالاتر رسیده پس نمیشه بگم من به سقف رسیدم و ایراد از شغله

ولی از استاد یاد گرفتن که نتیجه بیرونی نتیجه فرکانس و افکاره پس من باید به خودم بیام که چرا درآمد من بیشتر نمیشه یا اونی که می خوام نشده.

باید مراقب باشم که آیا به شکل مستمر در حال بهبود هستم یا نه؟

حالا مستمر به معنای هر روز و هر ساعت نیست

یعنی هر روزم داره چطور می گذره

مشغول چه کاری هستم

مشغول چه افکاری هستم

چه موضوعاتی برام مهم میشه

از سرگرمی های روزمره می شه متوجه شد چه افکار یا توجهی داریم.

یه اشکالی که در خودم و به نظرم خیلی از بچه های سایت استاد عباس منش می بینم اینه که فکر می کنیم هرچقدر گوش می کنیم و می نویسیم بازم کمه

بارها دیدم که افراد نوشتن حسم می گفت که برو فلان کار رو انجام بده یا فلان فایل رو ضبط کن و … ولی من به خودم گفتم گل اصلی اینه که احساس خوب داشته باشم و من بجای عمل کردن به ایده هام بیشتر فایل گوش می دم.

من از همون روزهای اول استفاده از آموزش های استاد رو با زندگی روزمره ادغام کردم اصلا شروع بیزینس من بر پایه آموزش های استاد عباس منش بوده و الان هست.

هیچوقت فکر نکردم که بجای عمل کردن به ایده هام باید بیشتر فایل گوش کنم یا بنویسم

اگه فایلی گوش میکنم دنبال اینم که ببینم چه تغییری یا بهبودی می تونم در افکار یا عملکردم ایجاد کنم.

بنابراین هدف بعدی و قدم بعدی و … از نظر من صرفا تغییر مکان و شغل نیست بلکه بهتر عمل کردن به همون آموزش هایی است که سالهاست دارم گوش می کنم.

من از این نظر که بسیار آدم عملگرایی هستم می تونم الگوی خوبی باشم ولی اطمینان دارم نتایج من بخاطر عملکردهای جدید و نو نبوده بلکه اگه ایده جدیدی در سایت و … اجرا میکنم یه جور سرگرمی واس من حساب میشه که مشغول باشم

به قول استاد بی کار نباشم. والا بیشترین نتایج مالی من از همون محتوایی داره ایجاد میشه که 7 سال قبل ضبط شده و در این 7 سال مقداری بهبود داده شده.

وقتی به سایت استاد عباس منش بعنوان ویترین عملکرد ایشون نگاه میک نم در این ده سال اخیر تغییر عجیب و غریبی روی سایت ایجاد نشده.

هر چیزی که از قبل بوده بهبود داده شده یا منظم تر شده یا نوشته ها بهتر شده و ….

استاد کسب و کارش رو تغییر نداده، شکل و ظاهر رو عوض نکرده و ….

ولی قطعا روی نگرش ها و احساس و فرکانسش در این مدت کار کرده که نتیجه همواره خوب و رو به رشد بوده

به استاد این موضوعات من بیشتر ازاینکه ترغیب به انتخاب هدف جدید یا ایجاد تغییر فیزیکی برای رفتن به مدار بالاتر باشم بیشتر به فکر تغییر نگرش یا بهتر و ساده تر اینکه ایجاد نگرش های جدید و خوش احساس در ذهنم هستم تا خداوند بر اساس اون نگرش جدید نتایج رو وارد زندگی من کنه.

انشاالله که همه ما در این مسیر استمرار داشته باشیم و همواره به فکر بهبود افکار و احساس خوب به شکل پایدار باشیم تا انشاالله فراتر از انتظارمون نعمت های الهی رو در زندگی تجربه کنیم.

با تشکر از استاد عزیزم.