تغییر را در آغوش بگیر | قسمت ۴

به نام خالق عشق و شادی و زیبایی

درود و خداقوت به استاد عزیز و همه همراهان خوب سایت

مهم‌ترین قانونی که من از شما یاد گرفتم قانون توجهه که حالا بعداً بیشتر فهمیدم که چقدر این قانون مهمه. توجه ما داره تمام اتفاقات زندگی ما را رقم میزنه اما با وجود کار کردن روی خودمون هم باز این موضوع میتونه به راحتی فراموش بشه.

من به شخصه مخالف این هستم که یکه حالت ایده‌آلی وجود داره که ما در اون حالت میتونیم همیشه توجهمون رو کنترل کنیم اما فکر میکنیم همینکه هر روز و هر لحظه به خودمون یادآوری کنیم خیلی کمک میکنه، این کاریه که هر روز من تو دفتم مینویسم که من با توجهم دارم زندگیم رو خلق میکنم و همین عادت باعث شده بیشتر به توجهم توجه کنم.

پیش‌تر هم تعریف کردم که شروع آشنایی من با شما به‌دلیل تضادهایی بود که شبیه داستان دوستان عزیزم بود و من با یک فایل از دوره آفرینش با شما آشنا شدم و بعد هر روز بیشتر در این مسیر غرق شدم. چه غرق شدن زیبایی.

ما ذاتاً نه تنبل هستیم، نه مشرک هستیم و نه خنگ. تنها چیزی که باعث میشه ما نتونیم تغییر ایجاد کنیم و زندگی ایده‌آلمون رو خلق کنیم بی‌توجهی به قدرتی به نام “توجه” است.

اگر ما بدونیم در هر لحظه با توجه به چیزی که داریم بهش توجه می‌کنیم اتفاقات زندگیمون رو خلق می‌کنیم واقعاً مسیر برامون خیلی ساده‌تر میشه.

ما زمانی حس خوبی در زندگی نداریم که حواسمون به توجهمون نیست و قدرتش رو فراموش کردیم. به همین خاطر تمریناتی مثل مدیتیشن و نوشتن انقدر میتونه کمک کنه که ما توجهمون رو کنترل کنیم. هر وقت که من دست به قلم میشم و هر وقت که مدیتیشن می‌کنم متحیر میشم از این قدرتی که در توجه وجود داره.

توجه من کجاست الان؟

این سوالیه که هر لحظه باید از خودمون بپرسیم.

چند روز پیش داشتم به یکی از دوستانم میگفتم که در مسیر خودشناسی و خودآگاهی ما فکر میکنیم که این مسیر فقط معطوف به لحظاتیه که ما مثلاً یک آگاهی را دریافت میکنیم یا یه سری تمرینات رو انجام میدیم، درصورتی که هر اتفاقی که تو زندگی ما میفته نتیجه چیزهایی است که در درون ماست، پس انسان هشیار کسیه که فرایند خودشناسی و کنترل ذهن و توجه رو محدود نکنه به انجام تمرینات.

چه زمان‌های زیادی بوده که من تصور میکردم دارم روی خودم و یک باور کار میکنم اما وقتی بیشتر دقت کردم دیدم که من در اکثر مواقع حس خوبی ندارم نسبت به این موضوع بعد اومدم به خودم گفتم تو باید همیشه حواست به توجهت باشه، نه فقط برای یک زمان محدود و مهم‌ترین کار تو در زندگی هم همینه.

من یک برگی در باد نیستم که اتفاقات زندگی بخواد من رو به هر سمتی که دلش خواست ببره. خداوند به من قدرت داده که زندگیم رو خلق کنم، به‌وسیله کانون توجهم.

جهان به توجه ما داره پاسخ میده، جهان پیش‌فرضی نداره برای اینکه بخواد به ما پاسخ بده، پس اگر من هشیارانه و آگاهانه توجهم رو کنترل کنم متوجه میشم که به اندازه‌ای که من میتونم توجهم رو کنترل کنم اتفاقات دلخواه‌تر برام رخ میده.

ذهن واقعاً قدرت زیادی داره و تنها وظیفه من اینکه بیام از این قدرت به نفع خودم استفاده کنم.

نکته دیگه‌ای که در مورد این فایل خودم این روزها خیلی بیشتر دارم روش کار میکنم بحث توجه به خوده.

ما اصلاً درست یاد نگرفتیم که به خودمون توجه کنیم. منظورم صرفاً توجه مثبت داشتن نیست، منظورم اینکه به یاد بیاریم که اتفاقات رو ما داریم خلق میکنیم و به خودمون توجه کنیم که چه قدرتی داریم. خودمون رو بپذیریم، به خودمون محبت کنیم و سعی کنیم توجه مثبتی نسبت به خودمون داشته باشیم.

آیا وقتی به خودمون توجه میکنیم چه حسی داریم؟

نمی‌خوام اسم خاصی رو احساسی که از این توجه میاد بگذارم اما آیا برامون خوشاینده یا ناخوشایند؟

آیا به یقین رسیدیم به اندازه‌ای که این احساس خوشایند باشه اتفاقات خوشایند برامون رخ میده؟

آیا ما خودمون و قدرت‌هامون رو پذیرفتیم؟

آیا ما متوجه هستیم که چه قدرتی در نگاهمون نسبت به خودمون وجود داره و این موضوع چقدر میتونه کیفیت زندگی مارو تحت تاثیر قرار بده؟

واقعاً خداروشکر میکنم که در این مسیر هستم و هر روز زندگی داره یک برگ زیبای جدید رو ارائه میده

از خداوند میخوام هدایتم کنه و کمکمون کنه در این مسیر ثابت قدم باشیم

برای خودم و همه دوستان عزیزم بهترین لحظات و ناب‌ترین تجربیات را آرزومندم