تغییر را در آغوش بگیر | قسمت ۴
موضوع این قسمت: رابطه “امیدواری” با “قانون فرکانس”
در این گفتوگو، دو نفر از کاربران سایت داستانهای واقعی خود از «رهایی از ناامیدی» را روایت میکنند؛ از روزهایی که به تهِ درهی زندگی رسیده بودند (در بحران مالی یا عاطفی) و با ایمان، سپاسگزاری و تغییر نگرش، توانستند از دل تاریکی به روشنایی برسند.
درس اول استاد (قدرت لحظهی حال):
استاد در این گفتگو یادآوری میکند که هیچوقت اوضاع آنقدر بد نیست که نتوانی کاری بکنی، زیرا در هر لحظه با افکار و احساساتمان، آیندهمان را میسازیم.
او توضیح میدهد که وقتی همچنان مثل گذشته فکر میکنیم، همان نتایج گذشته را تجربه میکنیم، اما به محض اینکه تصمیم بگیریم متفاوت بیندیشیم و احساس بهتری را انتخاب کنیم، جهان نیز فوراً پاسخ میدهد و مسیر جدیدی برایمان باز میشود.
استاد توضیح میدهد که حتی اگر به ته دره سقوط کنید، همیشه یک راه بازگشت وجود دارد. بسیاری از مردم وقتی به ته دره میرسند تسلیم میشوند، اما حقیقت این است که تا زمانی که زنده هستید، میتوانید وضعیت خود را تغییر دهید.
مهمترین ایده این است: ما «گذشتهی» خود نیستیم. ما آیندهی خود را در «لحظهی حال» میسازیم. ما این کار را با «فرکانس» و «کانون توجه» خود انجام میدهیم. جهان، افراد، ایدهها و موقعیتهایی را برای ما میفرستد که با فرکانس ما در همین لحظه هماهنگ باشند.
اگر در همین لحظه تصمیم بگیرید که افکارتان را تغییر دهید، کانون توجه خود را کنترل کنید و باورهای مثبت بسازید، زندگی شما بلافاصله شروع به بهتر شدن میکند. این تغییر میتواند بسیار سریع باشد. شما واقعاً میتوانید از «دره» به «قله» بروید.
درس دوم استاد (نشانههای هشداردهنده):
استاد در مورد داستان سعید و رابطهی بد او توضیح میدهد. او میگوید این یک مشکل رایج است. جهان همیشه در حال فرستادن «نشانهها» (نشانهها) برای ماست، زمانی که مسیر ما اشتباه است. انگار جهان سر ما فریاد میزند: «این مسیر اشتباه است! تغییر کن!»
اما اگر ما این نشانهها را نادیده بگیریم (مانند ماندن در یک رابطهی بد)، مشکلات همانطور باقی نمیمانند. مشکلات بدتر میشوند. «ضربهها» (ضربهها) از طرف زندگی سختتر، قویتر و مخربتر میشوند.
استاد میگوید شما باید از «اهرم رنج و لذت» (اهرم رنج و لذت) برای ایجاد انگیزه در خود استفاده کنید. شما باید به خودتان بگویید: «اگر من تغییر «نکنم»، رنج در آیندهی من بسیار بزرگتر خواهد بود.» این آگاهی در نهایت به شما کمک میکند تا تصمیم دشوار برای تغییر زندگیتان را بگیرید.
این جلسه دربارهی قدرت لحظهی حال، امید، تصمیم به تغییر، و نشانههای خداوند برای بیداری و تحول درونی است.
پیامی که در عمق این گفتگو نهفته است این است که:
حتی اگر در پایینترین نقطه زندگی باشی، خداوند از طریق نشانهها، الهامات و آگاهیها به تو میگوید:
«بلند شو، هنوز میشود همهچیز را تغییر داد.»
تمرین این قسمت:
آیا تا به حال در زندگیات به «تهِ دره» رسیدهای؟
جایی که احساس کردی دیگر امیدی نیست، اما در نهایت با تغییر نگاهت، با ایمان، با سپاسگزاری یا با نشانهای از خداوند دوباره برخاستی و مسیرت را عوض کردی؟
لطفاً تجربهات را بنویس:
چطور توانستی از آن موقعیت سخت بیرون بیایی؟
چه نشانه یا آگاهی باعث شد دوباره بلند شوی و باور کنی میشود اوضاع را تغییر داد؟
لطفاً داستان خود را در قسمت نظرات به اشتراک بگذارید. تجربهی شما از بیرون آمدن از «دره»، میتواند همان «جرقهی» امیدی باشد که شخص دیگری امروز به خواندن آن نیاز دارد.
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- فایل صوتی تغییر را در آغوش بگیر | قسمت ۴14MB13 دقیقه
بسم الله الرحمن الرحیم
با سلام و احترام خدمت استاد عزیزم،
بانو شایستهی نازنین،
و همراهان نوریام در مسیر زیبای آگاهی و توکل
پروژهای که در آن قدم گذاشتیم، برای من فقط یک برنامهی آموزشی نیست؛
بلکه سفری درونی است برای بیدار شدن، رها شدن و دوباره متولد شدن در حضور خداوند.
هر مرحلهاش مثل نسیمیست که گرد و غبار ترس و تردید را از ذهنم میزداید
و مرا به یاد خدای مهربانی میاندازد که همیشه کنارم بوده،
فقط کافیست من تصمیم بگیرم او را دوباره حس کنم.
در روزهای اخیر، تجربهی تازهای از تغییر داشتم که دلم میخواهد با عشق با شما قسمت کنم.
مدتی بود که احساس میکردم در شغلم دیگر رشد ندارم.
همهچیز خوب بود، اما درونم آرام نمیگرفت؛
میدانستم وقتِ حرکت رسیده است.
با وجود ترس و نجواهای ذهن، تصمیم گرفتم از منطقهی امنم بیرون بیایم
و به خداوند نشان بدهم که ایمانم فقط در کلام نیست، در عمل هم هست.
با دلی آرام و توکلی کامل نوشتم:
خدایا، من به تو اعتماد دارم.
شغلی برایم فراهم کن که آرامتر، پربرکتتر و هماهنگتر با رسالت درونم باشد.
روزهای بعد، ذهنم با ترسها درگیر شد…
اما صدای آرامی از درونم میگفت:
«راضیه، نترس. تو داری رشد میکنی.
تو با ایمان حرکت کردی، و خداوند پاداش ایمان را هیچگاه بیپاسخ نمیگذارد.»
چند روز بعد، معجزه اتفاق افتاد.
دقیقاً همان شغلی که در نیتنامهام نوشته بودم،
با همان شرایط و همان احساسِ خوب، بهسمتم آمد.
در آن لحظه فقط اشک شکر جاری شد و دلم لبریز شد از یقین.
خدایا سپاسگزارم.
تو بارها نشان دادی که هر قدمی با ایمان برداشته شود،
حتماً به نتیجهای زیبا و درست میرسد.
این تجربه برای من اثباتی بود بر قانون لطیف و بینقصِ توکل و باور.
هرگاه من جسارتِ ایمان را به تو نشان دادم،
تو هم با مهربانیِ بیکرانت، پاداشی بزرگتر از انتظارم دادی.
پروژهی زیبای ما، یادآور همین حقیقت است:
اینکه تغییر واقعی از درون آغاز میشود، وقتی با عشق و اعتماد قدم برداریم،
و با یقین بدانیم که خداوند، همواره در مسیر است.
خدایا سپاسگزارم که در این راه نورانی،
هر روز بیشتر حضور تو را در لحظهلحظهی زندگیام حس میکنم.
شکرت که مرا در مسیر رشد، ایمان، آرامش و برکت قرار دادی.
شکرت برای همهی نشانهها، هدایتها و الهامهای بیپایانت.
با عشق و احترام
راضیه کریمی
دختری نوریِ خدا