تغییر را در آغوش بگیر | قسمت ۴

خدایا شکرت که امروز کارهای زیادی رو انجام دادم، امروز برنامه ام‌رو کامل انجام دادم و حتی در کنارش حمام هم رفتم، نشانه روز هم گوش کردم و کامنت کذاشتم

چقدر خوشحالم که با وجود خداوند در زندگیم انقدر جلوام، تمام زمانم رو به بهترین شکل خلق میکنم، حنی اگر خسته باشم عصرها میخوابم، اما دیگه خبری از استرس قدیم نیست، انگار زمان ایست میکنه تا من تا شب کارهام رو به اتمام برسونم و وقتی تمام گزینه های ستاره قطبی من تیک خورد زمان دوباره شروع به حرکت میکنه و یهو میشه ساعت نه شب، حتی انقدر زمان اضافه دارم که نه شب میام تو تخت خواب و تا یک ساعت قبل خوابم میام تو سایت و آگاهی دریافت میکنم و در این بهشت میگردم

با ارامش میخوابم تا پنج صبح و باز شروع میکنم به خلق

من هیچوقت به ان شدت نمیدونستم که قدرت و توانایی خلق زندگیم رو دارم، من ته ته چاه بودم، قعر چاه بودم، ضربه ها خوردم، حال بد داشتم، ساعت ها کار میکردم و بازهم افسردگی داشتم که چرا نمیشه، چرا نمیرسم به هدف روزم، چرا انقدر حالم بده

من یادمه یک روز نمیتونستم بدون سیگار زندگی کنم، در سن کممم…

نمیتونستم دوستان معتادمو نبینم، نمیتونستم….و من باورم نمیشه چه آدمی بودم، اصلا باورم نمیشه من چه آدمی بودم قبلا

من نجات پیدا کردم، خداوند منو نجاتم داد. و جالبه من سایت و میشناختم استادم رو میشناختم اما در مدارش نبودم که بیام و آگاه شم، چشمام کور بود و نمیدید نقشه گنج رو

مادر پدرم ازم ناامید بودن، من علاوه بر اینکه خودم رو ناامید کرده بودم بلکه خانوادم روهم ناامید کرده بودم

ولی چقدر الان همه چیز زیباست

به چشم نمیاد اما وقتی میشینم مینویسم و فکر میکنم به قدیما، میبینم من الان به بهترین شکل نسبت به من یکسال پیش یا حتی هفت هشت ماه پیش دارم زندگی میکنم، من الان متجزات در زندگیم رخ میده

بدن عالی من، بدن قوی و سلامت من، به چشم نمیاد اما وقتی با بدن افراد دیگه و سیستم ایمنی افراد دیگه مقایسه میکنم میبینم چطور ممکنه انقددر بدن این افراد ضعیف باشه، میبینم که عادی نیست این موضوعات برای هرکسی و من با وجود خداوند به این شکل دارم زندگی میکنم

به ساعت کارم نگاه میکنم، با انرژی روزی هشت ساعت تا دوازده ساعت کار میکنم و بازهم از زمان استراحتم برای تمیزکاری و کارهای دیگه استفاده میکنم و نمیتونم بشینم پای موبایل و اینستاگرام و فضای مجازی

اینستاگرامم رو فقط روزی نیم ساعت اونهم برای کارم میرم، در صورتی که برای بقیه اینها عادی نیست، خانواده خودم صبح دیر بیدار میشن، بعد بیدار شدن میرن سر میز صبحانه میخورن و اخبار میبینن و یک ساعت اونجا وقت میگذرونن، بعدش باز میشینن پای موبایل، موقع نهار باید تیوی روشن باشه، این موبایل و این تیوی داعم باید استفاده بشه، در صورتی که من رها شدم از بند اینها

من رها هستم، موقع نهار میرم کنار پنجره حیاطمون و با دیدن درختا که زرد شدن و پرنده های توی حیاط کوچولومون نهار میخورم و لذت میبرم، زمان اضافه ام رو میرم دفتر آگاهیم رو میخونم که آگاهی های فایل هارو در اونجا نوشتم، هزاران کار دیگه، اما موبایل نه، اما تیوی نه.

خدایا شکرت خدایا صدهزار مرتبه شکرت

چطور شد که انقدر تغییر کردی اسما..یهو همه چیز تغییر کرد

اون دختری که معتاد بود و از خانوادش دور بود و بی هدف بود و پوسیده بود، تبدیل شده به یک دختر با دیسیپلین و با آرامش و هدفمند

دلم میخواد گریه کنم که لطف خداوند انقدددر شامل حال من شده

حتی امروز یکی از دوستانی که مدتها باهاش صحبت میکردم و ارتباط داشتم باهاش موقع ورزش، متوجه شدم اون هم با سایت استاد اشناست، اون هم در این بهشت الهی حظور داره

همون موقع گریه ام گرفت که خدایا تو چقدر پاسخگوی نیازهای منی، من آدمهای اشتباه رو حذف کردم، تو به آرومی یکی یکی آپمهای موفق و آدمهای توحیدی رو وارد زندگیم میکنی، یهو به خودم میام میبینم فردی که یکی دو هفته دارم به شدتتت باهاش انرژی میگیرن و باهاش دوستم و ارتباط میگیرم اون هم با قوانین آشناست، اون هم هم فرکانس منه

خدایا تا صبح میتونم بنویسم

میتونم بنویسم از تغییراتی که فقط در چندماه رخ داده، معجزاتی که در چند ماه در این سن کم در زندگی من رخ داد اما خیلی ها با وجود سن زیادشون هنوز هم هدایت نشدند، خیلی ها از دنیا رفتند ولی بازهم هدایت نشدند

خدایا من چقدر خوشبختم

من از دیدن صورت پدرم، اون ناامیدی، چهره مادرم و ناامیدی در چهرشون به خودم اومدم…از اینکه دوستانم به شدت با خانواده شون رابطه خوبی داشتند و من حسرت کشیدم

این باعث شد به خودم بیام.

یک تلفن ساده که دوستم با مادرش داشت و چقدر زیبا باهاش صحبت میکرد، (سه سال پیش شاید) و همونجا من حسرت خوردم، منی که احساس بی تعلقی میکردم

دوری از خانواده نع از لحاظ فیزیکی، بلکه از لحاظ روحی بدترینننن‌ چیزه، اینکه فیزیکی دور باشی اما قلبتون پیش هم باشه چیزی نیست اما وقتی قلبت دوره‌ و فیزیکی کنارشونی، ولی نمیتونی بگی عاشقشونی، نمیتونی بهشون با عشق نگاه کنی

این بدترین ضربه است

من بدترین ضربه هارو خوردم به خودم اومدم

پس خداروشکر

خداروشکر بابت اون ضربه ها

الان انقدر با مامان بابام با عشقققق صحبت میکنم که اونروز یکی از خالم به مامانم گفته بود تلفن همسرته انقدر عشق رد و بدل میکنی؟! مامانم خندید و گفت نه دخترمه

همین.

من به خدا وصل شدم

دیگه چی باید بگم.

من به خدا وصل شدم و حتی خودمم باورم نمیشه!

نمیتونم درک کنم، انقدر محبت خداوند رو!

خدایا من چقدر سپاسگذارم

هرچقدر هم سپاسگذاری کنم کمه! بخدا که کمه!

خدایا شکرت