تغییر را در آغوش بگیر | قسمت ۴

به نام هادی و هدایتگر و آگاه ترین

درود خداوند بر شما استاد عزیز و دیگر دوستان

من هم به سمت ته دره در حال سقوط بودم که خداوند پس گردنی محکمی بهم زد و مرا از خواب غفلت بیدار کرد و مرا هدایت کرد و دوباره رو به بالا حرکت کردم. به خودم اومدم و دیدم تو چه وضعیت خطرناکی قرار گرفتم و سر تسلیم فرود آوردم و گفتم خداوندا من اشتباه کردم که فرمون زندگیم رو تو دستان و افکار شرک آلود خودم کنترل کردم… زندگیمو همه چی مو به خودت سپردم.

جایی این پس گردنی رو خداوند بمن زده بود که بوی فاسد شدن و از بین رفتن میومد… خداوند من را مجدد هدایت کرد

تنها راه نجات من فقط فقط توکل بخدا، ایمان به توانایی خداوند، دست کشیدن از غیر خدا… بیرون کردن ترس و اضطراب از قلب و دیگه اشتباهات قبل را انجام ندادم.

نشانه هایی که باعث شد بلند شوم و قصد تغییر داشته باشم…تضاد های شدید از لحاظ مالی… آرامش و آسایش بود و فشارهای روحی که دیگه بریده بودم و به زمین و زمان گیر داده بودم و از خودم هم خسته شده بودم.

یادمه اون روز اینقدر حالم بد بود که بفکر فروش کلیه افتاده بودم، بفکر فروش و جمع کردن مغازه افتاده بودم، به هرچی فکر میکردم که پول جور بشه و بدهی هامو بدم… خسته شده بودم.. بریده بودم…. خدایی برام وجود نداشت… شیطان شده بود تعیین تکلیف کننده برام.. هی داشت برام چاله و چاه بزرگتر آماده میکرد… از این به اون …. از این چاه به چاه بزرگتر

درگیری های تلفن و روحی بالا گرفته بود… فقط دنبال فرار بودم از خودم… هی پیش خودم میگفتم یهو اتفاقی بیفته یکسال برم تو کما… این چه وضع زندگیه که من دارم… خودم به جهنم.. همسرم و بچه هام چی… اونا چه گناهی کردن تو این وضعیت… بچه هام جرات چیزی خواستن نداشتن و همش میگفتن بابا هنوز چک داریم.؟؟؟… بدهی داریم.؟؟؟.. فلانی پولشو میخواد…؟؟؟

ی هشب تا صبح با خودم در جنگ بودم… خوابم برد… تو خواب اینقدر خودم رو زدم که داشتم هق هق گریه میکردم… یادمه تو خواب اینقدر زده بودمش که دیدم هیچی نمیگه… رفتم بغلش کردم و هی هی گریه کردم… صبح دیگه با خودم صلح کردم… گفتم این همه اون وری هیچی گیرت نیومد…. دیگه اون راه بسه… برگرد بیا… مشکلی نیست.. هر اشتباهی بوده هر مشکلی بوده دیگه بیخیالش بشو…..

فرض کن به 3 سال پیش برگشتی… حالا مسیر درست رو برو… توکلت به خدا باشه… مگه یادت نیست چه اتفاقات خوبی برات افتاد… خونه خریدی… ازدواج کردی.. این اتفاق.. اون اتفاق… پول ها و نعمت هایی که خدا بهت داده

بیا دوباره بسپار به خودش و ببین چجوری برات حلشون میکنه…

دیگه پامو گذاشتن روی ترمز.. ترمز ماشینی که داشت همه چی رو نابود میکرد..

پیاده شدم و سوییچش رو انداختم تو همون چاه

اومدم پیاده روی…پیاده روی با حال خوب.. یا یاد خدا… یا ایمان و توکل به خدا.. به اینکه خدا همه چی بهم میده.. همه مشکلاتم رو حل میکنه… فقط کافیه.. اون پوست چرک آلود و کثیف شرک ورزی به خدارو از روی جسمم جدا کنم و بندازمش دور…

و شد آن که باید می شد… خداروشکر که هادی و هدایتگر من هستی

شدم یه جسمی که مشکلات و اتفاقات بد از من رد میشن و بمن گیر نمیکننن… خداروهزاران مرتبه شکر … چندین ماه هیچ اتفاق بدی یا ناخوشایندی برام نیفتاده.. هروز بهتر از دیروز…. تبلیغ صاایران

خدایا شکر که توفیق بندگیت را بمن دادی و مرا به سوی بهترین ها، زیبایی ها، فراوانی ها هدایت میکنی

….. در انتهای صحبتتون

استاد خداروشکر یه موهبتی که خداوند بمن داده که هیچ وقت التماس کسی رو نمیکنم و هر کسی که بخواد ازم باج احساسی بگیره… با کمال احترام ازش خداحافظی میکنم.. در حدی که بعضی از دوستان چندساله خودم رو که حتی از کودکی با هم بزرگ شدیم به راحتی کنار گذاشته. و حتی از اقوام نزدیک…

متاسفانه دوستان و آشنایان زیادی میشناسم که البته قضاوت میشه اما خوب… نمیتونن مقابل این باج های احساسی عکس العمل خوب نشون بدن و مقابله کنن و در کمال ناباوری سکوت میکنن و ادامه میدن

بیشتر این باج های احساسی : از این میترسیم که ترکمون کنن تنها بمونیم… فلان جا دیگه راهمون ندن، بین فامیل دیگه مارو حساب نکن… بچه مو از بگیره…دیگه بهم پول نده، دیگه باهام حرف نزنه.. و این ترس ها جلوی خیلی اتفاقای خوب رو تو زندگیمون میگیره…

با تشکر استاد عزیز