تغییر را در آغوش بگیر | قسمت ۵
موضوع این قسمت: فقط اولین قدم را بردار
مفاهیمی که در این گفتگو مورد بررسی و توضیح قرار گرفته است:
- تو خود پای در راه بنه و هیچ مپرس…
- قدم هایی تکاملی برای هدایت شدن؛
- تشخیص نشانه ها و عمل کردن در راستای آنها؛
- همه شغل ها پتانسیل یکسانی برای خلق ثروت دارند، علاقه ی شما چیست؟!
- باور، موتور حرکت کردن و قدم برداشتن است؛
- همان باورهایی که در نقطه شروع شما را وادار به حرکت کرد را دوباره تکرار کن؛
- فقط سمت خودت را انجام بده و به چگونگی کاری نداشته باش؛
- قدرت سازنده ی “مرور موفقیت ها” و “مسیری که آنها را ایجاد کرده”؛
در این گفتگوی شنیدنی، داستانی را خواهید شنید که نشان میدهد چگونه «ایمان» و «شور و شوق» میتوانند «نداشتهها» را به طور کامل جبران کنند و چگونه «ترس» و «مقایسه» میتوانند بزرگترین موفقیتها را متوقف سازند.
در ادامه، چکیدهای از مفاهیم خیرهکنندهی این فایل را برای شما آماده کردهایم تا با آمادگی کامل به این گفتگوی الهامبخش گوش دهید.
بخش اول: معجزهی «شور و شوق» ۲۲ سالگی
داستان از جایی شروع میشود که «منصوره»، با وجود داشتن مدرک لیسانس حقوق، تصمیم میگیرد به دنبال علاقهی کودکیاش، یعنی نقاشی برود. اما این یک تصمیم ساده نیست.
رویای غیرممکن: او در ۲۲ سالگی، در خانوادهای که استقلال مالی دختران چندان پذیرفته شده نبود، آرزوی داشتن «گالری نقاشی» شخصی خودش را داشت.
نقطهی شروع: صفر مطلق: او برای این رویای بزرگ، مطلقاً هیچ پولی نداشت.
اقدام بر اساس ایمان: منصوره به جای تسلیم شدن، کاری خارقالعاده انجام داد. او با دست خالی، روزها به بنگاههای املاک سر میزد و با اطمینان میگفت: «من میخواهم گالری بزنم، لطفاً جاها را به من نشان دهید!»
بحران و گریههای شبانه: او بالاخره مکان مورد نظرش را پیدا میکند، اما پدرش از دادن ۲ میلیون تومان پول پیش امتناع میکند. آن شب، دنیای منصوره تیره و تار میشود و او با گریه تصمیم میگیرد تسلیم شود و برای آزمون وکالت درس بخواند.
معجزهی صبح روز بعد: درست صبح فردای آن شبِ ناامیدی، تلفن زنگ میخورد. اتفاقی میافتد که فقط میتوان آن را «کارِ خداوند» نامید. یکی از همکلاسیهای نقاشیاش (که فقط یک بار او را دیده بود!) تماس میگیرد و میگوید که گالری مجهز و آمادهی خود را در بهترین نقطهی اصفهان (چهارباغ بالا) به دلیل قبولی در دانشگاه، واگذار میکند.
نتیجهی ایمان: منصوره با همان «هیچ» پولی، به آنجا میرود، کارهایش را نشان میدهد و پیشنهاد شراکت ۷۰ به ۳۰ میدهد. صاحب گالری «قبول» میکند! منصوره کارش را با ۵۰ هزار تومان (برای چاپ کارت ویزیت) شروع میکند و بلافاصله چندین شاگرد ثبتنام میکنند. او طی ۸ سال، به چنان درآمدی میرسد که از پدرش نیز بیشتر میشود.
بخش دوم: تلهی موفقیت و توقف در ایتالیا
داستان منصوره در اینجا تمام نمیشود. او که همیشه رویای جهانی شدن را داشت، ازدواج میکند و به میلان ایتالیا، پایتخت هنر جهان، مهاجرت میکند. اما اتفاقی تکاندهنده رخ میدهد:
برخورد با غولها: او در میلان، با دیدن سطح فوقالعاده بالای هنر و هنرمندان، ناگهان احساس «خرد شدن» و «خودباختگی» میکند.
خاموش شدن آتش: آن دختر ۲۲ سالهی نترس که با دست خالی به دل ناشناختهها زده بود، حالا در ایتالیا، با وجود داشتن تجربه و موفقیت، اعتماد به نفسش را کاملاً از دست میدهد.
توقف دو ساله: این خودباختگی باعث میشود که منصوره به مدت ۲ سال دچار افسردگی شده و کاملاً متوقف شود. او دیگر نه میتواند اثری خلق کند و نه فروشی داشته باشد.
نقطهی آشنایی: این توقف، نقطهی آشنایی او با آموزههای استاد عباس منش و شروع کار کردن روی باورهایش با «دوره ۱۲ قدم» میشود.
بخش سوم: راهحل استاد؛ فرمول فراموششدهی موفقیت
سوال کلیدی منصوره از استاد این است: «چگونه آن آدم ۲۲ ساله شوم؟ چگونه آن شور و شوق را در این چالش جدید (ایتالیا) دوباره زنده کنم؟»
پاسخ استاد، شاهکلید این فایل و درسی برای همهی ماست:
شما یک بار این مسیر را رفتهاید؛ مشکل این است که آن را «فراموش» کردهاید!
استاد توضیح میدهند که موفقیت منصوره در ۲۲ سالگی، شانس یا اتفاق نبود؛ بلکه اجرای دقیق «قانون» بوده است:
- ایمان و باور خالص: او باور داشت که میشود.
- حرکت و اقدام (بدون دانستنِ چگونگی): او نمیدانست «چطور» پولش جور میشود، اما «حرکت» کرد (رفتن به بنگاهها).
- پاسخ جهان: جهان نیز درها را به شکلی معجزهآسا (تلفن صبح روز بعد) برایش باز کرد.
راهحل استاد برای منصوره (و برای شما):
برای موفقیت دوباره، نیازی به فرمول جدید نیست. شما باید آنقدر داستان موفقیت گذشتهی خود را (داستان گالری اصفهان) برای خودتان تکرار، بازگو و یادآوری کنید (بنویسید، نقاشیاش کنید، در موردش صحبت کنید) تا ذهنتان دوباره «باور» کند که آن قانون هنوز هم کار میکند.
استاد مثال میزنند که خودشان نیز هنگام مهاجرت به آمریکا، با وجود داشتن ثروت در ایران، تقریباً از صفر شروع کردند و دقیقاً با «یادآوری» موفقیتهای گذشتهشان در ایران، توانستند اینجا نیز خلق کنند.
نکتهی کلیدی که استاد به منصوره گوشزد میکند، این است:
«به خودت نگاه کن. آیا آن «شور و شوق» که باعث شد در ۲۲ سالگی با دست خالی بلند شوی و دنبال گالری بگردی را، امروز در میلان هم داری؟ یا ترس و مقایسه، آن آتش را خاموش کرده است؟»
گوش دادن به این فایل به شما کمک میکند تا فرمول موفقیت شخصی خودتان که شاید زیر غبار چالشهای امروز فراموشش کردهاید را دوباره پیدا کنید.
تمرین این قسمت:
داستان منصوره، داستانِ «فراموش کردنِ» فرمول موفقیت شخصیمان است.
او در ۲۲ سالگی با دست خالی اما با «شور و شوقی» آتشین، به گالری رویاییاش رسید؛ اما سالها بعد در ایتالیا، در مواجهه با چالشی بزرگتر، آن فرمول را فراموش کرد و متوقف شد.
سوال ما از شما این است:
۱. بزرگترین یا عجیبترین موفقیتی که در گذشته (حتی دوران جوانی) با «ایمان خالص» و «شور و شوق» و بدون توجه به منطقِ ‘چطور؟’ به دست آوردید، چه بود؟ (لحظهای که با دست خالی یا امکانات کم، کاری کردید که از نظر دیگران نشدنی بود.)
۲. امروز در کجای زندگیتان (کاری، مالی، روابط) ایستادهاید که احساس میکنید آن «شور و شوق» و «ایمانِ» گذشته را کم دارید و نیاز دارید آن را دوباره به یاد بیاورید؟
لطفاً داستان آن موفقیت گذشتهتان را در کامنتها بنویسید. یادآوری این داستانها در بخش نظرات، نه تنها به خودتان کمک میکند تا آن «فرمول» را دوباره به یاد بیاورید، بلکه ایمانی قدرتمند به دیگر اعضای سایت میدهد که آنها هم میتوانند.
پاسخت را کامل در قسمت کامنتهای همین صفحه بنویس تا هم برای خودت نقشهی راه شود و هم الهامبخش دیگران.
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- فایل صوتی تغییر را در آغوش بگیر | قسمت ۵17MB17 دقیقه
سلام استاد جانم و مریم نازنینم
استاد این چندمین باره دارم فایل گوش میدم و همیشه توی بهترین زمان گوشش میکنم قصه منصوره عزیز من یاد جریان خودم انداخت که دوست دارم بنویسم شاید قبلا نوشتم نمیدونم ولی حسم گفت اینجا بگو
استاد من تقریبا یک سال از فارغ التحصیلی از رشته معماریم گذشته بود و به طور هدایتی پدر من که اصلا قبول نداشت کار کردن من و بهش میگفتی یه ن محکم میگفت خودش پیشنهاد کار داد استاد این حرف درمن طوفانی به پا کرد که باید کار کنم اول میخواستم برم فروشندگی هایپر بشم بعد مغازه و … تا خدا گفت یک ماه مراقبه کن و هیچی نگو از همه دوستام و خانوادم فاصله گرفتم و همش روی خودم کار میکردم استاد اولای خرداد نمیدونم چطوری هدایت شدم برم دنبال کار توی مغازه دکوراسیون داخلی و اینجا بگم من عشق طراحی داخلی و دکوراسیون هستم استاد منی که هیچی بلد نبودم از دکوراسیون حتی هیچ نرم افزاری بلد نبودم همش نجوا میومد که هیچکس بهت کار نمیده اصلا با چه رویی میخوای بری و … با هزار یک ترس استرس شدید بلند شدم همش نجوا میومد که بابات قبول نکنه چی گفتم فرار میکنم از خونه بزنه تو گوشم هرکار میخواد کنه کنه من میرم برامم هیچی مهم نیست استاد رفتم و روز اول یه ن محکم شندیم و کلی نا امید برگشتم خونه ولی انقدر ایمان داشتم قرار کار کنم که رفتم موهام کوتاه کردم که سریع حمام کنم و ناخونام کاشت بود دراوردم گفتم وقت ترمیم ندارم و این زمانی بود که هیچ اتفاقی نیوفتاده یود استاد چند روز بعدش یا یک هفته بعد دوباره رفتم استاد اولین جا گفت بیا و کار شروع کن دومین جا که هدایت یود واقعا رفتم خیلی خوشم امد و خیلی جدی و محکم گفتم من هیچی بلد نیستم ولی خیلی علاقه دارم و یاد میگریم استاد گفت باشه و با پدرم صحبت کردم در ناباوری خیلی راحت بدون هیچ حرفی گفت باشه و من رفتم سر این کار استاد انقدر ادمهای خوبی بودن که حد نداره بعد از یک ماه کار اموزی تمام مغازه دست خودم بود و هیچ کس بالا سرم نبود هیچ وقت هیچ کس نیومد بگه پول چقدر بالا پایین شده یا نشده
و استاد من ۴ ماه تمام مغازه گردوندم که توی ۲۴ سال زندگیم تجربه نداشتم و اصلا تجربع کار کردن اونم بازار نداشتم من و شدم یه دختر خیلی قوی محکم تمام محل اقا بودن و من تنها دختر اولش ترس استرس بود ولی انقدر عالی از پس همه کاری برامدم استاد که حد نداره استاد مغاره ما جمع شد و رفت یه مکان دیگه و چون خیلی رفت امدش سخت بود و البته با این تجربه فهمیدم که دوست دارم کار بهتری داشته باشم نرفتم انقدر ریسم خواهش کرد گفتم ن و جالب تر کسی که جای ما امد توی مغازه ما من فقط یک بار دیده بود استاد بام تماس گرفت گفت میای مغازه منم اداره کنی تنهایی گفتم ن گفت من تعریفت خیلی شنیدم و بهت اطمینان دارم و خیلی جالب بود یک نفر من یک بار دیده مغازع زندگیش میخواست بسپاره دست من ک استاد اینا همش برای من درسه که یک بار شد دوباره میشه خدای من همون خداست میتونه دوباره هدایت کنه الان توی گیجی هستم چون شرایط زندگیم تغیر کرده و جدید شده ولی میدونم محکم تر قبل پا میشم میرم جلد و زندگی جدید دوباره ای برای خودم درست میکنم من تواتایی دارم چدن یک باز تونستم