تغییر را در آغوش بگیر | قسمت ۶


موضوع این قسمت: اگر جهان من هنوز تغییر نکرده، یعنی من هنوز به اندازه‌ی کافی تغییر نکرده‌ام


مفاهیمی که در این گفتگو مورد بررسی و توضیح قرار گرفته است:

  • سوال جادویی: “چطور از این بهتر؟!”
  • وقتی شخصیت فرد تغییر کند، جهان لاجرم شرایط او را تغییر می‌دهد. به این معنا که اگر اوضاع تغییر نکرده، یعنی باورهای بنیادین فرد هنوز تغییر نکرده؛
  • رفتارهای متفاوتی که در شرایط چالش برانگیز بروز می‌دهیم، تعیین کننده میزان تغییرات بنیادین در شخصیت ماست؛
  • کار ما فقط بهبود شخصیت خودمان است، مابقی تغییرات را جهان خود به خود برای ما انجام می‌دهد؛

در این بخش استاد عباس‌منش توضیح می‌دهند که تحول واقعی در زندگی، زمانی رخ می‌دهد که ما واقعاً در درون خود تغییر کنیم، نه فقط در حرف یا ظاهر رفتار.
ایشان تأکید می‌کنند که بسیاری از افراد تصور می‌کنند تغییر کرده‌اند، اما اگر در موقعیت‌های فشار، عصبانیت یا ناامیدی هنوز همان واکنش‌های گذشته را نشان می‌دهند، در واقع فقط ظاهرشان تغییر کرده، نه درونشان.

وقتی فرد از درون تغییر می‌کند، دیگر نیازی به اجبار، توضیح یا قطع رابطه با دیگری ندارد. جهان خودش هماهنگی‌ها را انجام می‌دهد:
یا آن فرد دیگر نیز تغییر کرده و هماهنگ می‌شود، یا اگر هماهنگ نباشد، به‌صورت طبیعی از زندگی‌ات کنار می‌رود.

استاد توضیح می‌دهند که هیچ‌کس نمی‌تواند به انسانی که مظلوم نیست، ظلم کند.
ظالم و مظلوم همیشه همدیگر را جذب می‌کنند. وقتی فرد به خود ظلم نکند، دیگر هیچ نیرویی از بیرون قادر به ظلم به او نخواهد بود. بنابراین اگر در روابط یا هر بخش از زندگی احساس رنج و ناعدالتی می‌کنیم، باید بدانیم که مسئله از درون ماست، نه از بیرون.

در ادامه، استاد نمونه‌هایی از عملکرد گروه تحقیقاتی عباس‌منش در سایت را مثال می‌زنند و نشان می‌دهند که این اصل «تغییر مداوم از درون» نه‌تنها در آموزش‌ها، بلکه در کل ساختار کاری ایشان جاری است؛ چرا که پیشرفت واقعی، نتیجه‌ی بهبود مستمر است، حتی وقتی همه‌چیز عالی است.


تمرین این قسمت:

اگر در روابط یا شرایط زندگی‌ات احساسی از تکرار، رنج یا بی‌عدالتی داری، کمی درونت را مرور کن:
کدام رفتار یا واکنش در من هنوز شبیه گذشته است که باعث می‌شود همان افراد یا شرایط را دوباره جذب کنم؟

تجربه‌ی خود را در کامنت‌ها بنویس:
چه زمانی متوجه شدی که وقتی واقعاً تغییر کردی؟
نوشتن این تجربه می‌تواند الهام‌بخش هزاران نفر باشد تا بفهمند کلید رهایی، در تغییر خودشان است، نه تغییر دیگران.
پاسخت را کامل در قسمت کامنتهای همین صفحه بنویس تا هم برای خودت نقشه‌ی راه شود و هم الهام‌بخش دیگران.


توجه

این فایل تا مدت محدودی به صورت رایگان قابل استفاده است. در صورت نیاز آن را دانلود کرده و روی سیستم خود ذخیره نمایید.

522 نظر
توجه

اگر می‌‌خواهی تجربیات خود را درباره موضوعات این فایل بنویسی، لازم است عضو سایت شوی و اگر عضو هستی، می‌توانی با ایمیل و رمز عبورت از اینجا وارد سایت شوی.

بازکردن همه‌ی پاسخ‌هانمایش:    به ترتیب تاریخ   |   به ترتیب امتیاز
    تعداد کل دیدگاه‌های «سیما» در این صفحه: 1
  1. -
    سیما گفته:
    مدت عضویت: 2229 روز

    وقتی موسی میخواست وارد راهی بشه که ازش ترس داشت و نمیدونست آخرش چی میشه، دعای زیبایی کرد که یه قسمتش این بود: وَیَسِّرْ لِی أَمْرِی، و خدایا کارمو ساده کن، میسّر بشه برام، بتونم از پسش بر بیام

    مشکل ما چیه؟ إِنَّ سَعْیَکُمْ لَشَتَّى، سعی و تلاشمون خیلی پراکندست شاخه به شاخه زیاد میپریم، تمرکز روی هدف خاصی نداریم، آهسته و پیوسته پیش نمیریم. یا انقدر سریع شروع میکنیم که دلزده بشیم و ولش کنیم، یا انقدر دست دست میکنیم که خسته بشیم و ولش کنیم.

    فَأَمَّا مَنْ أَعْطَى، اما اگه همه تلاشمون رو معطوف کنیم به هدفمون، وَاتَّقَى، و پرهیز کنیم از شاخه شاخه پریدن جلوی پراکنده شدن ذهنمون رو بگیریم و ادامه بدیم؛ و ضمنا مدیریت خدا رو فراموش نکنیم، نشانه هاش رو ندیده نگیریم: وَصَدَّقَ بِالْحُسْنَى، تصدیق کنیم هر پیش آمدی حُسنی داره، خیریتی داره، به فال نیک بگیریم و انعطاف پذیر باشیم

    اونوقته که: فَسَنُیَسِّرُهُ لِلْیُسْرَى، ساده میشه وجودمون، میسّر میشه کار واسمون، از پسش بر میایم، سخت نمیگذره برامون

    پس کلید موفقیت اینه که:

    هدفمون کاملا مشخص باشه. شاخه به شاخه نپریم. آهسته و پیوسته پیش بریم. اتفاقات همزمان رو به فال نیک بگیریم.. وارد گود که شدیم، ادامه بدیم و کنار نکشیم. بدونیم فَإِنَّ مَعَ الْعُسْرِ یُسْرًا، قطعا با تحمل سختی، آبدیده میشیم و کار برامون ساده میشه

    اگه الان با مشکل خاصی دست و پنجه نرم میکنم، حتما توان تحملش رو هم دارم. لَا یُکَلِّفُ اللَّهُ نَفْسًا، خدا تکلیفی نمیده به کسی، إِلَّا ما اتاها، مگر به حد توانی که بهش داده. سَیَجْعَلُ اللَّهُ بَعْدَ عُسْرٍ یُسْرًا، به زودی خدا بعد اون سختی، آسونی قرار میده

    مثل مربی باشگاه که وزنه ای به کسی نمیده، مگر در حد توانش (وُسعها). یعنی نه انقدر سبک که بی فایده باشه، نه انقدر سنگین که له بشه. و حتما بعد هر وزنه سنگین، بعد هر سختی، استراحت میده تا عضله ها نفسی تازه کنن و آماده بشن واسه تمرین بعدی.

    هدف مربی باشگاه، بدنسازیه. هدف ربّ العالمین، آدم سازیه. مربی اگه وزنه های سنگین میده، دشمنی نداره با شاگرداش! میخواد عضلاتشون رشد کنه. خدا هم اگه آزمونهای سخت میده به ما، دشمنی نداره با بنده هاش! میخواد ظرفیت روحیمون رشد کنه، آماده بشیم واسه مراحل بعدی.

    میانگین امتیاز به دیدگاه بین 11 رای: