تغییر را در آغوش بگیر | قسمت ۶

به نام خداوند بخشنده ومهربان

سلام به اساتید عزیزم ودوستان خوبم

قسمت ششم پروژه تغییر را در آغوش بگیر

تمرین:کدام رفتار یا واکنش در من هنوز شبیه گذشته است که باعث می‌شود همان افراد یا شرایط را دوباره جذب کنم؟؟

ترس از عدم صداقت بقیه وآسیب دیدن وباور کمبود باعث میشه علی رغم دریافت آگاهی ها وبهبود آگاهانه این باورهای محدودکننده، ،هنوز روزانه تجاربی هرچند کمرنگ تر از قبل با این نجواهای ذهنی که نکنه داره گرون میفروشه،نکنه فقط دریافت مالی من اینقدره یا اینکه صادقانه مبلغی که باید واریز نکردند؟،،،،، واکثر نجواهای ذهنی من ترس از کمبود هست حالا چه تجربه زیبایی روابط وچه دریافت حقوقی که حقمه،،،واین تمرکز ناخودآگاه تجاربی رو برام رقم میزنه که حتی اگر نجواها درست نباشند ومسیر اون اتفاق خوب پیش بره ولی ناخودآگاه برای اثبات اون باور غلط توجه ام میره روی کوچکترین نازیبایی ومیگم درسته پس من درست فکر میکردم!!

!!

مثلا امروز گوشت خریدم وهمیشه از مغازه (با گوشت با کیفیت )خرید میکنم،،،ولی چون در ذهنم مرور میشد ومقایسه میکردم که بغل دستی ام گوشت تازه تر وبهتری بهش دادن،به مغازه دار گفتم به من هم از همون گوشت بدین،حتی اگر قیمت بالاتر باشه،،من کیفیت خوب میخام،،،،در صورتیکه همیشه فراتر از حد نیازم خرید میکنم وگاهی از اینکه اینقدر خرید میکنم ،متعجبم که چرا با اینکه توانایی خرید دارم بازم نگرانم که کسی سرم کلاه بذاره وبی کیفیت یا گرون بفروشه!!! این باور غلط نمیذاره سپاس گزار فراوانی وبرکت ونعمت جاری در زندگی ام باشم وچون ریشه ای حل نشده،،علی رغم احساس خوبم، ،تغییرات بزرگی همراه با ثبات وآرامش خاطر برام رقم نمیخوره ویا گذراست ومجدد باید از اول شروع کنم.

چه زمانی متوجه شدی که واقعا تغییر کردی؟؟

زمانی که فرصت بیشتری دارم تا آگاهانه خودم ورفتار وافکارم رو بررسی کنم و بخصوص در موقعیت کاری راحت تر کارم انجام میشه وآرامش بیشتری دارم ووقتی چالشی پیش میاد آگاهانه وارد بازی نمی‌شم وسعی میکنم مسئولانه به انجام کار خودم توجه کنم (هرچند نجواها مکرر در ذهنم میاد که تو باید از حقت دفاع کنی ونباید وقتت بیهوده تلف بشه!!!ولی با تمرکزم روی کامنت خوندن ونوشتن وگوش کردن فایلها بهتر از قبل نجواها رو کنترل میکنم) ،،یا اینکه وقتی واکنشی هم رخ بده از دیدگاه وباور اشتباه مظلوم واقع شدن بخصوص با افراد نزدیک زندگی ام (که اینهم برمیگرده به احساس لیاقتم که رفتار وگفتاری که با این عزیزان دارم ،انگار با خودم دارم وباید بیشتر با خودم مهربان باشم ) ،بهتر از قبل سریعا متوجه نجواهای ذهنی ام میشم ومسئولانه ذهنم رو کنترل میکنم وهنوز خیلی باید ریشه ای به این چالش ودیدگاهم نگاه کنم وبنویسم وبررسی کنم وخودم رو موظف کنم که معجزاتی که روزانه تجربه میکنم رو بنویسم نه اینکه فقط در ذهنم مرور کنم وفکر کنم بهش آگاهم،چون سریع فراموش میکنم،،،مثل حل چالش راحت ماشین که علی رغم اینکه میگفتن فلانی کارش خیلی خوبه ولی دیر بهت وقت میده،مراجعه اول ماشین رو بررسی کرد وگفت فردا اول وقت بیا وصبح فرداش که رفتم براحتی کار ماشین رو انجام داد و از اتلاف وقت من در نمایندگی وهزینه بالاتر منصفانه جلوگیری کرد ومن با اینکه قبل از انجام کارم از خدا میخاستم که با هزینه مناسب وکیفیت خوب کارم انجام بشه،،بعد از انجام سریع نجواها اومد که خب حتما مسئله خاصی نبوده همینکه توذهنت هم شکر گزاری کنی کافیه!!! از اون طرف بدنبال فراموشی وکمرنگ شدن این نعمت در ذهنم، خیلی واضح اتفاقاتی که رخ نداده بود وفقط نجواهای ذهنم بود مرتبا مرور می‌شد که شاید همین مبلغ رو هم نباید می‌گرفت!!! در صورتیکه بهم گفت نشت بنزین بوده وخطرناک بوده وبه موقع اومدی،،،،واین تغییرات درونی هنوز رخ نداده !!!ونشون میده که زمان چالش‌ها هرچند کمتر از قبل ولی هنوز نجواها وبدنبال اون تصمیمات اشتباه در رفتار وگفتارم رخ میده واین مسیر پیشرفت رو کند میکنه،،،چون من نتایج کوچک روزانه رو اونطوری که باید برای تغییر جدی باورهام یادداشت نمیکنم واهرم رنج ولذتش رو درونی نکردم،،،

سپاسگزار شما استاد عزیزم واستاد شایسته عزیزم هستم که کمکمون میکنین با نوشتن وفهم بهتر این آگاهی ها آگاهانه تر قدم برداریم،،هرچند کوچک،،ولی پیوسته وامیدوار