تغییر را در آغوش بگیر | قسمت ۶

ذَٰلِکَ الْکِتَابُ لَا رَیْبَ ۛ فِیهِ ۛ هُدًى لِلْمُتَّقِینَ

این کتاب که هیچ شک در آن نیست، راهنمای پرهیزگاران است.

الَّذِینَ یُؤْمِنُونَ بِالْغَیْبِ وَیُقِیمُونَ الصَّلَاهَ وَمِمَّا رَزَقْنَاهُمْ یُنْفِقُونَ

آنان که پیوسته به غیب ایمان می آورند و نماز را بر پا می دارند و از آنچه به آنان روزی داده ایم، انفاق می کنند.

سلام استاد عزیزم، سلام بچه های نازنین

چرا وقتی منو فشار بدن (استیکر دست روی پیشونی) همون حسین قبلی میزنه بیرون؟

چون من دایما ایمان نیاوردم..چون دایما در چالش های مواجهه با شرایط به ظاهر ناجالب، به ایمانم به غیب گریز نزدم و به ندای شرک الود ذهنم گوش کردم

و این شد که حال من عالی نبوده همیشه.. البته به لطف خدا و بدون ادعا نسبت به کل چهل سال گذشته زندگیم، حالم بی نظیره..واقعا بدون اغراق میگم. و این بزرگترین دستاورد سالها کار کردن بوده روی آموزه های استاد..

البته که شرایط مالی هم خیلی تغییر کرده.. البته که برکات فراوان هم بوده.. اما اونی که اهمیتش بیشتره مغز و هسته اصلی تمام داشته هاست و اون احساس رضایت و حال خوبه..

اما من همچنان باید کار کنم تا بیشتر روی خواسته هام متمرکز بمونم و این یعنی من در مواجهه با چالشها، با نگاه توحیدی به اونها نگاه کنم نه نگاه ذهنی..یعنی من به نگاه خداوند نزدیک بشم و از نگاه شیطان ذهن فاصله بگیرم

یه نکته ای هست در آیات بالا.. میگه تقوا یعنی این که ما مدام به این ایمان به خدا گریز بزنیم

ایمان چه تاثیری روی ما داره؟ نشانه ایمان چیه؟ احساس خوب…

میخوایم بدونیم وقتی فشارمون بدن چه محصولی بیرون میاد؟ باید بدونیم احساس غالبمون چیه

امکان نداره کسی در اغلب اوقات آگاهانه و ناآگاهانه روی ایمان به خداوند در مواجهه با چالش ها تکیه بکنه و حالش خوب نباشه..

و امکان نداره ما در مواجهه با چالشها نگاه ذهنی داشته باشیم و حالمون خوب باشه

اصلا بزار یکم عمیق تر بشیم.. آگاهی ثمره ایمانه و صفر وصدی نداره.. آگاهی یعنی از دریچه قلب نگاه کنیم و نه از دریچه ذهن..آگاهی یعنی رها شدن از قید و بند تفاسیر و نگاه های ذهنی

طبق تحقیقاتی که کردم متوجه شدم انسان در کش و قوص و حرکت بین دو قطبه.. ذهن و قلب.. به اندازه ای که انسان ذهنی نگاه میکنه و ذهنی عمل میکنه..به همون اندازه اسیره جهان و قوانین حاکم بر جهانه.. انسان مثل یه قطعه میشه در داخل بدنه یه سیستم که از خودش اختیاری نداره و به هر شکلی که اون سیستم عمل میکنه انسان هم دارای فعل و انفعاله

نگاه دوم نگاه شهودی یا قلبیه..به اندازه ای که نگاه انسان شهودی و قلبی میشه انسان از اسارت ذهن و جهان پیرامون و قوانین سالیدش رها میشه و خودش زندگیشو میسازه..قبلا درباره آزماش هایی که در این حوزه شده توضیح دادم..هر چند که خودمون میتونیم تستش کنیم

اونی که باعث میشه طبق گفته های استاد در زندگیمون به خواسته هامون برسیم احساس خوبه..یعنی ما آگاه باشیم و حضور داشته باشیم..یعنی ما به خالق بودن ذاتمون آگاه باشیم..یعنی در ما ترس و غم نباشه..چون ترس و غم از نگاه ذهنی نشات میگیره و این که من از خودم اختیاری ندارم..مثل یه عنصر در اختیار فعل و انفعالات شیمیایی ام..

اونی که باعث میشه ما به جای فکر کردن که محصول ذهنه، به خواسته هامون توجه کنیم، یعنی قلبا اونها رو تصور کنیم..اون نگاه آگاهانه و خالقانه ماست..اون نگاه توحیدی ماست..

پس آیا من الان اون نگاه رو دارم که انتظار تغییر در زندگیم دارم؟ آیا درباره خواسته هام ایمان دارم که بهشون میرسم یا نگاهم آمخته به شک و نگرانیه؟

پس باید ایمان بیارم و ایمان بیارم و مدام با یادآوری حقیقت وجودیم و خدای درونم از چنبره ذهن و قواعد خشکش رها بشم تا به این باور برسم که میشود..امکان پذیر است.. و درباره هر خواسته ای این حد از ایمان محقق شود لاجرم اتفاق می افتد