تغییر را در آغوش بگیر | قسمت ۶

به نام خدای هستی بخش .

خدایا من سپاسگزارم که اینجام.

استاد سلام منو از این ور دنیا ، ایران ، استان کرمان ، پذیرا باش.

خدا رو سپاسگزارم که چقققققدر جهان هستی قانون داره ، چقدر بر نظم و عدالت پایه‌ریزی شده، که من فقط با فرکانس م، براحتی با عباس منش که فرسنگ ها، از لحاظ فیزیکی فاصله دارد اما لطف خداست که با قوانین ش، چقققققدر من به شما نزدیک نزدیک م.

خدایا من سپاسگزارم

خدایا من سپاسگزارم

این از فراوانی و فضل ربم هست.

اگه بخوام در مورد تغییرات م بگم بارها تو زندگیم تو همین یک سال گذشته که می فهمم چه خوب دارم رو خودم کار می کنم تغییر فرکانس م با آدم‌های نزدیک م هست.

من بارها شده که آگاهانه در همون مهمونی هابی که قبلاً و دورهمی هایی که قبلاً با هم بودیم ، ،،،،

اما روزهاست که حتی خبری از اونا نیست.

من حتی تو اون مهمونی ها هم هر بار که شرکت می کردم اونا رو نمی دیدم ، حتی یه بار تصمیم گرفتم بعد از چندین ماه سفر که برگشته بودم برم خونه اون عزیز،،،

اما وقتی خبرم شد که گفتند فلانی دیروز به مسافرت رفته، اینجا متوجه شدم خدای من این دست من نیست بلکه فرکانس هاست که حرف اول رو می زنند.

اگه بخوام از برخی واکنش هام تو زندگیم بگم که هی تکرار و تکرار میشن.

آره کت هنوز تو زندگیم موردهایی هست که تکرار می شوند.

همین چند وقت پیش بود که من یه تعهد به خودم دادم که جزئ، یکی از تمرینات دوره احساس لیاقت هم بود.

من تعهد دادم و واسه خودم خط قرمز قرار دادم که تحت هر شرایطی نه قرض میدم، و نه قرض می گیرم.

دیدم همین چند روز هی این مسأله داره تکرار میشه و جهان داره آدم هایی رو وارد زندگیم می کنه که هی درخواست پول ازم می کنند و به عنوان قرض می خواهند.

منم بدون توجه قبول می کردم.

تا اینکه دیدم چقققققدر نو یک هفته تکرارش بیشتر میشه.

یه وقت یاد تعهدم افتادم و خوب یادمه ، دقیقا همین دیروز بود که یکی از نزدیکان م دوباره پولی می خواست به عنوان قرض…

منم به راحتی درخواست اونو رد کردم و دیدم نجواها شروع شد،

اما خدا رو شکر برام هیچی مهم نبود و فقط نقش خدا رو هی تو ذهنم پر رنگتر و پر رنگتر می کردم.

به لطف خدای مهربان م ، و سخاوتمند م، دارم تو همه زمینه ها رشد می کنم، تغییر می کنم.

استاد من متشکرم که چقدر خوب این مسیر رو رفتی و من و امثال من رو بیدار کردی

من چندین سال قبل انگار مرده ی متحرک بودم و اصلا از زندگی هیچ نمی فهمیدم.

همش از خودم سوال می کردم که چرا خدا منو آفریده

من شب می خوابم، صبح بلند میشم، تمیز کاری، ظرف، لباس ، غذا، همسر، فرزند ، گشتن و همین

من همه چیز را پوچ و بیهوده می پنداشتم.

اما امروز لطف خداست که لحظه به لحظه دارم فقط با عشق زندگی می کنم، هر روز از خدا می خواهم که بیاد و بهم بگه و اگه میلیارد ها پول و ثروت داشته باشم می خوام خدا رو بیشتر داشته باشم، چون زندگی با خدا خیییییلی حالش بیشتره ، و او خودش خوب بلده کجا برایم پول بشه، کجا عشق بشه ، کجا سلامتی بشه ، و کجا لذت.

خدایا من سپاسگزارم

خدایا من سپاسگزارم

خدایا من سپاسگزارم