تغییر را در آغوش بگیر | قسمت ۶

به نام خداوند رحیم و غفور

سلام به دو استاد گرانبهایم و سلام به دوستان عزیز

قبل از اینکه به این سوال پاسخ بدم،

باید به خودم یادآوری کنم که وقتی یه روندی رو شروع می‌کنی، ادامه بده و قطعش نکن.

سمت تو، ادامه دادن هست.

به قول استاد، ممنتوم رو قطع نکن.

و الان دارم می‌فهمم اگه اون کاری که تو ذهنم بود رو انجام می‌دادم و ناامید نمی‌شدم،

چقدر شرایط عوض می‌شد.

بنابراین این الهام به من شد که ادامه بده.

در واقع یه تقسیم کار با خداوند بود که سمت من چیه؟

همینو ادامه بدم.

تمرین این قسمت:

اگر در روابط یا شرایط زندگی‌ات احساسی از تکرار، رنج یا بی‌عدالتی داری، کمی درونت را مرور کن:

کدام رفتار یا واکنش در من هنوز شبیه گذشته است که باعث می‌شود همان افراد یا شرایط را دوباره جذب کنم؟

جواب این سوال برام یه «بله 100» هست.

و تمام اون تکامل به من درکی داد که بفهمم پاشنه اصلی من کجاست.

و دقیقاً در این بازه که تصمیم به تغییر این مسئله در خودم کردم،

هم‌اکنون که دارم می‌نویسم، نتایج دستمه که این تغییر چقدر اوضاع رو عوض کرده.

و میام در کامنتی نتایجش رو می‌نویسم.

در مورد این سوال، بله، همین تو روابط و در کل زندگی من این تجربه رو داشتم.

و دقیقاً به مفهومی رسیدم که کل انسان‌ها درگیرش هستن و منم درگیرش هستم.

اون باور «قربانی و بدبخت بودن» هست.

منم در گذشته چون این باور رو داشتم، در تمام ابعاد این به من ثابت شد.

نه اینکه فردی به من ظلم کرده،

من به خودم ظلم کردم.

و درکی گرفتم که من و آدم‌ها چقدر دارن به خودشون ظلم می‌کنن

و خب نتایج این ظلم به خود مشخصه

مثلاً تو بحث روابط، وقتی اوایل نوجوانی بودم که ایجاد رابطه می‌کردم،

اینقدر خودم رو کوچک می‌کردم و از طرف یه بت می‌ساختم

که بار سنگینی رو تحمل می‌کردم

و اون رابطه هیچ وقت پایدار نبود.

من اشک می‌ریختم که طرف رفته یا اصطلاحاً منت‌کشی می‌کردم که با من بمونه،

چون این باور مخرب قربانی بودن رو داشتم و به شکل‌های متفاوت تجربه می‌کردم.

یا در بحث مالی، خودم رو قربانی گرونی، دلار و تورم و غیره می‌دیدم

و همین عامل قربانی بودن باعث می‌شد که هیچ پیشرفتی نکنم

و مواردی پیش بیاد که این باور رو تایید کنه.

بی‌نهایت مثال دارم که می‌تونم براش ساعت‌ها بنویسم.

در هیچ‌کس نمی‌تونه به کسی ظلم کنه.

هرکس خودش اتفاقات رو رقم زده با فرکانس هاش با باورهاش

و من در اون ذهنیت ضعف بودم که اون افراد و شرایط تونستن روم اثر بذارن.

چه زمانی متوجه شدی که واقعاً تغییر کردی؟

از همون لحظه‌ی اول که تصمیم جدی گرفتم مسئول زندگیم باشم.

تصمیم گرفتم قهرمان زندگی خودم باشم.

قوی باشم و دیگه باج ندم.

خودمو دوست داشته باشم

و خودخواه باشم در مورد خواسته‌هام و کار کردن روی خودم.

و توقعم رو قطع کنم.

از همون‌جا که جلوش و احساسم عوض شد،

به چشم دیدم که اتفاقا عوض شد.

حتی آخرینش دیشب افتاد که ایمانم رو قوی‌تر کرد.

پس با قدرت ادامه میدم