در این گفتگوی شنیدنی، استاد عباسمنش به یکی از اساسیترین قوانین موفقیت میپردازد: تفاوت حیاتی بین «صبر» و «عجله».
بسیاری از ما کار را شروع میکنیم، روی خودمان کار میکنیم، اما چون نتایج بزرگ را بلافاصله نمیبینیم، نا امید شده و مسیر را رها میکنیم. استاد توضیح میدهد که مشکل، «عجول» بودن ماست. ما فراموش میکنیم که هر دستاورد بزرگی، نیازمند طی کردن یک «پروسه» و «تکامل» است.
نکات کلیدی که در این فایل میشنوید:
معنای واقعی «صبر»: صبر به معنای تحمل کردن و زجر کشیدن نیست؛ بلکه به معنای ادامه دادن مسیر درست، با ایمان و پشتکار، حتی زمانی که هنوز نتایج فیزیکی بزرگی را نمیبینیم.
قانون کاشت، داشت، برداشت: استاد با مثال کشاورزی توضیح میدهد که وقتی دانهای کاشته میشود، شاید تا مدتی هیچ جوانهای روی خاک نبینید، اما در زیر خاک، ریشهها در حال قوی شدن هستند. اگر آب و نور مناسب (کار کردن روی باورها) را ادامه دهید، جوانهها (نشانههای کوچک) ظاهر میشوند و در نهایت به درختی تنومند (نتیجه بزرگ) تبدیل خواهند شد.
خطر «ناسپاسی» نسبت به نتایج کوچک: ما خیلی زود موفقیتهایی که زمانی آرزویمان بودند (مانند راهاندازی یک سایت که مژگان عزیز تجربه کرد) را فراموش میکنیم و آنها را کوچک میشماریم. در حالی که دیدن و «بزرگ کردن» همین نتایج کوچک، انگیزه و سوخت ما برای ادامه دادن مسیر است.
داستان شگفتانگیز «تخممرغها در پارادایس»: استاد برای اولین بار، داستان کامل تجربهی شخصی خود در پرادایس را تعریف میکند. او توضیح میدهد که چگونه آرزوی داشتن تخممرغهای زیاد در دلش متولد شد، اما برای رسیدن به آن، چه مسیر طولانی و پرچالشی را طی کرد؛ از سفارش دادن تخممرغ از آمازون، عبور از چالشهای بیماری و طوفان برای جوجهها، ساختن لانههای متعدد، تا رسیدن به روزی که صدها تخممرغ را جمعآوری کرد.
پیام اصلی این گفتگو این است: شما میتوانید به هر خواستهای برسید، به شرطی که پروسهی آن را بپذیرید، مسیر درست را با ایمان ادامه دهید و به جای عجله برای رسیدن به «میوه»، از «نشانههای کوچک» و نتایج درونی (مانند آرامش) که از همان روز اول ظاهر میشوند، سپاسگزار باشید.
تمرین این قسمت:
برای اینکه این آگاهیها عمیقاً در وجود شما بنشیند، از شما میخواهم به این سؤال فکر کنید و تجربهی ارزشمند خود را با ما در میان بگذارید:
هدف یا خواستهی بزرگی که برایش تلاش میکنید چیست؟
و مهمتر از آن، برای اینکه در میانه راه «عجول» نشوید و مسیر را رها نکنید، چگونه «جوانههای کوچک» و نشانههای اولیهای که در مسیرتان میبینید را شناسایی میکنید؟
برای ما بنویسید که چگونه با «بزرگ کردن» و سپاسگزاری بابت همین نتایج بهظاهر کوچک (مانند احساس آرامش بیشتر، ایدههای جدید، یا یک موفقیت مالی اندک)، ایمان و انگیزهی خود را برای ادامه دادن مسیر تا رسیدن به «درخت تنومند» و نتایج بزرگ، حفظ میکنید؟
در پایان، از تجربهی گذشته بگویید: جایی که صبرِ شما نتیجه را چند برابر کرد یا عجله شما را عقب انداخت. چه آموختید؟
(اشتراکگذاری این تجربیات به همهی ما کمک میکند تا قانون تکامل و صبر را بهتر درک کنیم و در مسیر خود ثابتقدم بمانیم.)
پاسخت را کامل در قسمت کامنتهای همین صفحه بنویس تا هم برای خودت نقشهی راه شود و هم الهامبخش دیگران.
بنام خالق یکتا، بنام او که هرچه دارم از اوست
یُسَبِّحُ لِلَّهِ مَا فِی السَّمَاوَاتِ وَمَا فِی الْأَرْضِ لَهُ الْمُلْکُ وَلَهُ الْحَمْدُ وَهُوَ عَلَی کُلِّ شَیْءٍ قَدِیرٌ
آنچه در آسمان ها و آنچه در زمین است، براى خدا تسبیح مى گویند. فرمانروایى، مخصوص او و ستایش نیز مخصوص اوست و او بر همه چیز تواناست.
خدایا
از تو به خاطر طلوع خورشید امروز سپاسگزارم؛ فرصتی دوباره ، که گواهی میدهد لطف تو پایانناپذیر است. هر دم که نفس میکشم، میراثی از کرم توست که فرصت جبران، بازاندیشی و دوباره آغاز کردن را به من عطا میکند. این تجدید عهد روزانه، بزرگترین نعمتی است که بیمنت بر من ارزانی داشتهای.
سپاسگزارم، برای جهان شگفتانگیزی که آفریدهای؛ برای رنگینکمانی که پس از باران، نقاشیِ عظمت توست؛ برای عطر خاک بارانخورده که روح را تازه میکند؛ و برای سکوت شب که فرصت گفتگو با تو را فراهم میسازد. هر منظره زیبا، هر نغمه دلنشین، و هر احساس پاکی، تسبیحگوی بزرگی توست.
سپاسگزارم، برای انسانهایی که در زندگیام جای دادهای؛ همسفرانی که هر کدام، تجلی و امتداد دستهای مهربان تو هستند. از آنانی که با سخن شیرینشان مرهم نهادند، تا آنهایی که با حضورشان، تنهایی را به فراموشی سپردم، هر دوستی، هر محبت خانوادگی، و هر یاریرسانی که از جانب دیگران دریافت کردهام، شاهدی است بر این باور که هرگز تنها نخواهم بود، چرا که تو در کمینگاه بهترینها برای یاری رساندن به من هستی.
سپاسگزارم، برای توانایی دیدن، شنیدن، چشیدن و لمس کردن؛ برای سلامتی که بیسروصدا به من خدمت میکند؛ برای آرامشی که در سختیها به یاریام میآید؛ و برای عشقی که ریشه همه خوبیهاست. اینها تنها بخشی از مواهب مادی و معنوی است که بدون هیچ استحقاقی بر من ارزانی داشتهای.
سپاسگزارم که مرا به این مسیر توحیدی هدایت کردی ،سپاسگزارم که همواره مرا هدایت میکنی وپاسخ سوالاتم را قبل از اینکه کلمه ای بر زبان بیاورم بر قلبم جاری میسازی
معبودا، کمکم کن تا این نعمتهای بیکران را تنها نبینم، بلکه حضور تو را در پس همه آنها حس کنم ،کمکم کن تا شکرگزارترین بنده باشم و این برکات را در راه رضایت تو به کار گیرم. آمین.
سلام به استاد عزیزم
سلام به استاد شایسته نازنینم
سلام به دوستان بهشتی ام
خداروشکر بخاطر این پروژه بی نظیر واین آگاهیهای کامل وجامع که هربار گوش میدم درک متفاوتی از آن پیدا میکنم
زمانی که به یک تضاددر زندگی ام برخوردم ،عملاً اون تضاد ،باعث شد به مسیر برگردم ومتعهد باشم به این مسیر ،ولی در ابتدا در وجودم یه بدو بدو وعجله ای بود،من روی خودم کار میکردم ولی تمرکزم روی نتیجه بود ،اگر در این مسیر مشکلی پیش میومد زود ناامید میشدم وزبانم به گلایه باز میشد ومیگفتم خدایا پس کِی ؟ با اینکه نسبت به قلب آرامتر بودم ،پذیرشم نسبت به قبل خیلی بیشتر شده بود ولی چون اونی نبود که من میخواستم اون نتایج کوچیک به چشمم نمیومد تا وقتی که متوجه شدم شرایطم برخلاف ظاهر ،بدتر شده ،اون لحظه انگار یه صدایی از درونم گفت اینهمه عجله برای چی ؟ مگه نمیخوای به این هدف برسی تا لذت ببری پس همین الان شروع کن به لذت بردن از همین لحظه ها ،بعد از اون من جدی تر از قبل شروع کردم به ادامه دادن ،ورودیهای ذهنم رو کنترل میکردم ،توجه ام رو گذاشتم روی نعمتها وسپاسگزاری بابت داشته هام ،یاد گرفتم فارغ از اینکه من به نتیجه دلخواهم رسیده ام یا نه ،باید احساسم رو خوب نگه دارم ،وبا همین دیدگاه من رها شدم وهدایت شدم به فایل شعر پروین اعتصامی باور به الخیرفی ماوقع که با کار کردن روی آگاهیهای این فایل، اگر در این مسیر شرایط کمی سخت میشد میگفتم این همان اتفاق خوبِ هست چون من در مسیر درستم وآرامش دارم
هرروز هرنشانه ای که در رسیدن به هدفم میدیم با خودم تکرار میکردم ،مینوشتم، سپاسگزاری میکردم وهر بار آگاهیهای قدم نه تو ذهنم مرور میشد که شما فرمودید خداوند با همه ما صحبت میکنه ،به خودم میگفتم آن موقعه داشتی به این هدف فکر میکردی ،یادته یه نیرویی از درونت گفت ادامه بده ونگران نباش ،اون وعده خداوند بود ووعده خداوند حقِ ،فقط باید با احساس خوب وآرامش ادامه بدی. وقتی با آگاهیهای دوره هم جهت با جریان خداوند همراه شدم بقدری آگاهیهای این دوره روحم رو لطیف کرد که انگار اون خواسته رو زندگی میکردم تازه یاد گرفته بودم لذت بردن از مسیر یعنی چه ؟ دیگه دنبال نتیجه نبودم ،نتایج خودش میومدمن به جایی رسیدم که آرامش وبا خدا بودن رو هرلحظه زندگی میکردم واین مسیر همچنان ادامه دارد
خیلی دوستتون دارم وعاشقتونم
در پناه الله یکتا همواره شاد وثروتمند وسعادتمند وسلامت باشید