تغییر را در آغوش بگیر | قسمت ۷

سلام به بهترین بندگان خدا

هدف یا خواسته‌ی بزرگی که برایش تلاش می‌کنید چیست؟

افتادن در مسیر عشق و علاقه ام کاری که دوستش دارم رو انجام بدم و ازش کسب درآمد هم بکنم

و مهم‌تر از آن، برای اینکه در میانه راه «عجول» نشوید و مسیر را رها نکنید، چگونه «جوانه‌های کوچک» و نشانه‌های اولیه‌ای که در مسیرتان می‌بینید را شناسایی می‌کنید؟

مثلاً همین چند وقت پیش از خدا در این مورد کمک عاجزانه خواستم و اون بهم گفت پروژه مهاجرت به مدار بالاتر رو شروع کنم من کردنم و الان گام فکر کنم سیزدهم اینا هستم و داره آروم آروم تو اون پروژه یه چیزایی بکن میگه انگار منو داره به شناخت بیشتری می‌رسونه دارم بوضوح بیشتری از علاقه مندی هام میرسم اولا و دوم اینکه بهشون فکر میکنم دیگه مثل قبل سخت و دشوار نیست تا حدی که همین چند شب پیش تو خواب داشتم صحبت میکردم در موردش می‌نوشتم میگفتم راه درست چیه چیکار باید بکنم انگار یه جلسه خصوصی با خودم داشتم توی خواب برای اینکه چی رو از همه بیشتر می‌خوام چیکار باید بکنم چه کارایی کردم و چرا اصلا من کی هستم خیلی جالب بود در حدی که مغزم خواب نرفته بود و نیاز به خواب بیشتر داشتم.اینقدر ذهنم درگیرش شده.

اینا همون جوانه های اولیه هست برام و من بابتشون خوشحالم هرچیم بهم بگه خدا هر مسیری جلو پام بگذاره انجام میدم الان گفته باز سایتت رو تقویت کن بیشتر دارم میکنم با عشق.

برای ما بنویسید که چگونه با «بزرگ کردن» و سپاسگزاری بابت همین نتایج به‌ظاهر کوچک (مانند احساس آرامش بیشتر، ایده‌های جدید، یا یک موفقیت مالی اندک)، ایمان و انگیزه‌ی خود را برای ادامه دادن مسیر تا رسیدن به «درخت تنومند» و نتایج بزرگ، حفظ می‌کنید؟

میدونید خدا رو شکر از اونجایی که بدهکار نیستم و مشکل مالی برای خودم درست نکردم با احساس خوب میتونم ادامه بدم که اگر بدهی چیزی این وسط داشتم خوب کار برام سخت تر بود و عجله بیشتری میکردم برای زودتر به نتیجه رسیدن حداقل برای پرداخت بدهی و کلا از مسیر دل زده میشدم و ادامه نمی‌تونستم بدم.

همین که میبینم حالم خوبه همین که میبینم خدا داره ظرف وجودم رو بزرگ می‌کنه و کاری رو بهم میگه که میتونم انجام بدم در توان انجامم هست میگم خدایا شکرت فرمون دست خوب کسیه بهت ایمان دارم که داری پله پله آماده ام می‌کنی همین که میبینم یه مسیرهایی رو سر راهم می‌گذاره چیزهایی رو میگه که من می‌خوام میگم خدایا شکرت خوب حواست هست بمن من رو داری آروم آروم در مسیر درست جلو می‌بری و ظرف وجودم داره آماده میشه همین که میبینم با توجه بیشتر به خواسته ام کردن خدا داره منو بوضوح بیشتری ازش می‌رسونه با شناساندن خودم به خودم و آنچه درونم میطلبه و میخواد میگم خدایا شکرت که تو مسیر درستم.

در پایان، از تجربه‌ی گذشته بگویید: جایی که صبرِ شما نتیجه را چند برابر کرد یا عجله شما را عقب انداخت. چه آموختید؟

روزای اولی که سایتم رو زده بودم هی عشقم می‌گفت فروختی چرا نمی‌فروشه چرا فلان فایده نداره این کار و یه جورایی منم به هول ولا می‌انداخت تا یه روزی بخودم گفتم بابا بسته اینقدر هر روز چک کردن آمار بازدیدها رو دیدن تو سمت خودت رو انجام بده با حال خوب با امید خدا جواب میدهد به موقعش و خداییش فروش سایتم خیلی زود شروع شد و هنوز این روند ادامه داره و من راضی ام به میزانی که از لحاظ ذهنی براش وقت و انرژی گذاشتم ازش نتیجه گرفتم که البته خیلی کم بوده.

یا روزای اولی که اومده بودیم تو این مغازه عشقم هی میگفت چرا همکارا اینقدر می‌فروشند ما نمی فروشیم ایراد داریم فلانیم من هی میگفتم صبر کن بگذار یک سال بگذره یک سال دیگه خودمون رو ببین کجاییم امروز که دارم این کامنت رو می‌نویسم یک سال و 12 روز از اون روزها میگذره مغازه ما اصلا قابل مقایسه با اونروزاش نیست نه از حجم و کیفیت اجناس از میزان فروش حتی از اونهایی که سه سال سابقه دارند اونجا به جرات یک سر و گردن بالاتر شده شکر خدا و همه اینها نتیجه صبر همراه با توکل و ادامه دادن مسیر درست بوده.