تغییر را در آغوش بگیر | قسمت ۷

مهری

به نام مهربانترین مهربانان

سلام

هدف یا خواسته ی بزرگی که برایش تلاش میکنید چیست؟

بعد از این همه سال و تحقیق و فکر کردن و دیدن افراد موفق میتونم بگم راز رسیدن به خوشبختی، ارامش، ثروت، و هر چیز دیگه ای در زندگی فقط توحیدی بودن هست،

با خدا باش و پادشاهی کن

بی خدا باش و هر چه خواهی کن.

اگه من خودم رو بشناسم و هر روز درجهت بهبود خودم قدم بردارم، روی خودم کار کنم یعنی ورود به جاده خوشبختی، حالا که با اولین قدم درها به روم باز شد، قدرش رو بدونم، جا نزنم، نگم ببین فلانی چقدر رشد کرد در این مدت کوتاه، فلانی شرایطش رو داشت، من اصلا استعداد ندارم، دیگه ازم گذشته، و هزاران دلیل دیگه، به جاش به خودم بگم تو ورودی این جاده خوشبختی رو دریافت کردی، ورودی که مختص به افراد خاص هست، افرادی که جور دیگه ای فکر میکنند، جور دیگه ای زندگی میکنند، حداقل تا اینجا رو قدر بدون، سپاسگزار باش، بذرش رو کاشتی، مواظبت خودت رو ادامه بده، جهان به زودی با خوشه های پربار جوابت رو میده، من اومدم تا خیلی بزرگ بشم و رشد کنم، این عظمت نیازمند روحی متفاوت هست، روحی بزرگ که باورهای زیبایی رو داشته باشه، با خودش در صلح باشه و با کوچکترین تلنگری از هم نپاشه، های و هوی نمرود و فرعون براش بی اثر باشه و تبر به دست ریشه ی باورهای شرک الود رو از بین ببره، شجاعت و استمرار داشته باشه، مثل ابراهیم یک تنه، طوفان شکستن عقاید و باورهای شرک الود رو به پا کنه که نظیرش تو تاریخ نباشه، من به دنبال این شخصیت توحیدی هستم، گام‌هایم را ارام ارام برداشتم، اگر نتایجم انقدر چشمگیر نیست، نشانه ی کار کردن و تلاش بیشتر در زمینه صبر هست، صبری که با صبر و درایت خضر نبی قابل مقایسه نباشه، زمانی پیش میاد که ناامید میشم، دیگه نمیخام ادامه بدم، نتایج رو حتی اون کوچکترین رو به خاطر میارم و ازش مهر تأییدی میگیرم برای ادامه مسیر، من یک قدم برمیدارم و جهان درهاش رو باز میکنه، منم که باید درهای باز رو ببینم، درک کنم و ادامه بدم.

الهی تسلیم و خدمتگزار توأم، همه چیز را به تو میسپارم و به هر آنچه که میرسه قدران و سپاسگزارم، خدا با منه، مواظبم هست وهدایت میکنه منو به مسیر بهترین و اسانترین مسیر.

اگر از اعماق وجودم به این جمله هایی که نوشتم ایمان داشته باشم نصف بیشتر راه رو رفتم، دیگه باید با صبر و استقامت، ایمانم رو نشون بدم، هر جا عجله کردم، نتیجه اش استرس و ناراحتی زیاد و چه بسا طولانی تر شدن مسیر رو به همراه داشته، پس ارام و مقتدر فقط ادامه میدم.

الهی دستم در دست تو، قدرت درک نشانه هایت رو بهم بده تا بتونم با قدرت بیشتری ادامه بدم.

اولین نشانه ای که امروز دیدم، جلسه پنجم از قدم چهارم دوره ی مقدس 12 قدم بود. نهنگ‌های قاتل. قدرت ادمی و باورهای شرک الودی که به خوردم داده شده، من میتوانم ریشه های بذر توحید را در ذهنم چنان قوی کنم که با طوفان‌های زندگی اصلا تکون هم نخوره. اگه سلیمان نبی تونست زبون حیوانات رو بفهمه، اگه اون بانوی قدرتمند توانست بزرگترین و خطرناک ترین موجود رو به تسخیر خودش در بیاره منم میتونم به اهدافم برسم، به شرط توحیدی بودن، به شرط داشتن باور قوی.

الهی به امید تو در دست تو، گام‌هایم را برمیدارم، مطمئن هستم همواره همراهم هستی، دستم رو گرفتی در این پل قدیمی زندگی، و منو به راحتی عبور میدی، بهم درک اینو بده تا استوار و مقاوم باقی بمونم. با تو بودن یعنی اسانی، یعنی گذر کردن بدون سقوط به ته دره.