در این گفتگوی شنیدنی، استاد عباسمنش به یکی از اساسیترین قوانین موفقیت میپردازد: تفاوت حیاتی بین «صبر» و «عجله».
بسیاری از ما کار را شروع میکنیم، روی خودمان کار میکنیم، اما چون نتایج بزرگ را بلافاصله نمیبینیم، نا امید شده و مسیر را رها میکنیم. استاد توضیح میدهد که مشکل، «عجول» بودن ماست. ما فراموش میکنیم که هر دستاورد بزرگی، نیازمند طی کردن یک «پروسه» و «تکامل» است.
نکات کلیدی که در این فایل میشنوید:
معنای واقعی «صبر»: صبر به معنای تحمل کردن و زجر کشیدن نیست؛ بلکه به معنای ادامه دادن مسیر درست، با ایمان و پشتکار، حتی زمانی که هنوز نتایج فیزیکی بزرگی را نمیبینیم.
قانون کاشت، داشت، برداشت: استاد با مثال کشاورزی توضیح میدهد که وقتی دانهای کاشته میشود، شاید تا مدتی هیچ جوانهای روی خاک نبینید، اما در زیر خاک، ریشهها در حال قوی شدن هستند. اگر آب و نور مناسب (کار کردن روی باورها) را ادامه دهید، جوانهها (نشانههای کوچک) ظاهر میشوند و در نهایت به درختی تنومند (نتیجه بزرگ) تبدیل خواهند شد.
خطر «ناسپاسی» نسبت به نتایج کوچک: ما خیلی زود موفقیتهایی که زمانی آرزویمان بودند (مانند راهاندازی یک سایت که مژگان عزیز تجربه کرد) را فراموش میکنیم و آنها را کوچک میشماریم. در حالی که دیدن و «بزرگ کردن» همین نتایج کوچک، انگیزه و سوخت ما برای ادامه دادن مسیر است.
داستان شگفتانگیز «تخممرغها در پارادایس»: استاد برای اولین بار، داستان کامل تجربهی شخصی خود در پرادایس را تعریف میکند. او توضیح میدهد که چگونه آرزوی داشتن تخممرغهای زیاد در دلش متولد شد، اما برای رسیدن به آن، چه مسیر طولانی و پرچالشی را طی کرد؛ از سفارش دادن تخممرغ از آمازون، عبور از چالشهای بیماری و طوفان برای جوجهها، ساختن لانههای متعدد، تا رسیدن به روزی که صدها تخممرغ را جمعآوری کرد.
پیام اصلی این گفتگو این است: شما میتوانید به هر خواستهای برسید، به شرطی که پروسهی آن را بپذیرید، مسیر درست را با ایمان ادامه دهید و به جای عجله برای رسیدن به «میوه»، از «نشانههای کوچک» و نتایج درونی (مانند آرامش) که از همان روز اول ظاهر میشوند، سپاسگزار باشید.
تمرین این قسمت:
برای اینکه این آگاهیها عمیقاً در وجود شما بنشیند، از شما میخواهم به این سؤال فکر کنید و تجربهی ارزشمند خود را با ما در میان بگذارید:
هدف یا خواستهی بزرگی که برایش تلاش میکنید چیست؟
و مهمتر از آن، برای اینکه در میانه راه «عجول» نشوید و مسیر را رها نکنید، چگونه «جوانههای کوچک» و نشانههای اولیهای که در مسیرتان میبینید را شناسایی میکنید؟
برای ما بنویسید که چگونه با «بزرگ کردن» و سپاسگزاری بابت همین نتایج بهظاهر کوچک (مانند احساس آرامش بیشتر، ایدههای جدید، یا یک موفقیت مالی اندک)، ایمان و انگیزهی خود را برای ادامه دادن مسیر تا رسیدن به «درخت تنومند» و نتایج بزرگ، حفظ میکنید؟
در پایان، از تجربهی گذشته بگویید: جایی که صبرِ شما نتیجه را چند برابر کرد یا عجله شما را عقب انداخت. چه آموختید؟
(اشتراکگذاری این تجربیات به همهی ما کمک میکند تا قانون تکامل و صبر را بهتر درک کنیم و در مسیر خود ثابتقدم بمانیم.)
پاسخت را کامل در قسمت کامنتهای همین صفحه بنویس تا هم برای خودت نقشهی راه شود و هم الهامبخش دیگران.
به نام الله هدایتگر
سلام به استاد عزیزم و مریم بانوی عزیز
و دوستان و همراهان این مسیر زیبا
تمرین
هدف یا خواستهی بزرگی که برایش تلاش میکنید چیست؟
و مهمتر از آن، برای اینکه در میانه راه «عجول» نشوید و مسیر را رها نکنید، چگونه «جوانههای کوچک» و نشانههای اولیهای که در مسیرتان میبینید را شناسایی میکنید؟
من یا میشه گفت اکثر ما برای خواسته های به اصلاح بزرگتر مثل یک زندگی از همه لحاظ عالی یا شرایط مالی رو به رشد و عالی هدف میذاریم و پیگیرش هستیم و فکر میکنیم اگر اینها باشه یعنی موفقیت ینی نتیجه ولی وقتی عمیق تر فکر کنیم و بیشتر در خودمون جستجو کنیم و در این مسیر بهتر قدم برداریم میفهمیم که اول باید طبق گفته های استاد عزیز شخصیتمون تغییر کنه تا به مدار های بالاتری برسیم ینی تا شخصیتمون تغییر نکنه محاله بتونیم به پله های صعود راه پیدا کنیم در این چند سالی که با آموزه های ناب استاد عزیز هم قدم شدم و آموختم شخصیتم خیلی تغییر کرده ولی باز هم جای کار دارم اگر بخوام امتیاز بدم از شخصیتی که داشتم تا به الان حدود 80%تغییر مثبت داشتم که شامل مواردی بوده که خیلی باعث رشدم شده از حساب نکردن روی بقیه و حساب کردن فقط روی خداوند از تصمیماتی که شجاعانه گرفتم و روی هدایت و حمایت خداوند حساب کردم از ارزشمند و لایق دونستن خودم بدون قید و شرط ،دور شدن از غیبت تهمت قضاوت،کنترل ذهن و تمرکز روی زندگیم و خواسته هام و خیلی موارد مثبت دیگه که خداوند روشاکرم، فقط مونده 20%که باید روی ارتقاء شخصیتم کار کنم تا به امید الله وارد مدار خواسته ام بشم و اون هم کنترل هیجان در هنگام تنش و چالش که خیلی به لطف خدا بهتر شدم ولی باید به نقطه عدم واکنش و حل مسئله برسم و مورد دیگه ام کنترل افکار منفی در رابطه با نزدیکان که گاهی میاد سراغم و تا به خودم میام میبینم داره احساسم رو بد میکنه که باید بیشتر روی نکات مثبت شون تمرکز کنم اینها هدف و خواسته بزرگ من هست چون یاد گرفتم پیشنیاز رسیدن به خواسته های بزرگتر هستن و باید اونقدر کار بشه تا جزیی از شخصیت بشه حالا چطور به خودم یادآوری کنم تا انرژی بگیرم میرم سراغ ضعفهای شخصیتی که قبلاً داشتم و حالا عالی شدم به لطف خدا اینکه صبر کردم و با تکامل رفته رفته به بهتر شدن پیشرفت کردم و در نتیجه به نتایج عالی رسیدم خداروشکر میکنم و از خداوند میخوام که کمکم کنه تا این موارد رو هم به یاری خودش بخوبی تغییر بدم
با تشکر فراوان از استاد عزیز بابت این تمرینهای عالی که باعث میشه بیشتر به خودمون توجه کنیم و در اصلاحش قدم برداریم
در پناه الله یکتا شاد و سلامت و ثروتمند باشید