در این گفتگوی شنیدنی، استاد عباسمنش به یکی از اساسیترین قوانین موفقیت میپردازد: تفاوت حیاتی بین «صبر» و «عجله».
بسیاری از ما کار را شروع میکنیم، روی خودمان کار میکنیم، اما چون نتایج بزرگ را بلافاصله نمیبینیم، نا امید شده و مسیر را رها میکنیم. استاد توضیح میدهد که مشکل، «عجول» بودن ماست. ما فراموش میکنیم که هر دستاورد بزرگی، نیازمند طی کردن یک «پروسه» و «تکامل» است.
نکات کلیدی که در این فایل میشنوید:
معنای واقعی «صبر»: صبر به معنای تحمل کردن و زجر کشیدن نیست؛ بلکه به معنای ادامه دادن مسیر درست، با ایمان و پشتکار، حتی زمانی که هنوز نتایج فیزیکی بزرگی را نمیبینیم.
قانون کاشت، داشت، برداشت: استاد با مثال کشاورزی توضیح میدهد که وقتی دانهای کاشته میشود، شاید تا مدتی هیچ جوانهای روی خاک نبینید، اما در زیر خاک، ریشهها در حال قوی شدن هستند. اگر آب و نور مناسب (کار کردن روی باورها) را ادامه دهید، جوانهها (نشانههای کوچک) ظاهر میشوند و در نهایت به درختی تنومند (نتیجه بزرگ) تبدیل خواهند شد.
خطر «ناسپاسی» نسبت به نتایج کوچک: ما خیلی زود موفقیتهایی که زمانی آرزویمان بودند (مانند راهاندازی یک سایت که مژگان عزیز تجربه کرد) را فراموش میکنیم و آنها را کوچک میشماریم. در حالی که دیدن و «بزرگ کردن» همین نتایج کوچک، انگیزه و سوخت ما برای ادامه دادن مسیر است.
داستان شگفتانگیز «تخممرغها در پارادایس»: استاد برای اولین بار، داستان کامل تجربهی شخصی خود در پرادایس را تعریف میکند. او توضیح میدهد که چگونه آرزوی داشتن تخممرغهای زیاد در دلش متولد شد، اما برای رسیدن به آن، چه مسیر طولانی و پرچالشی را طی کرد؛ از سفارش دادن تخممرغ از آمازون، عبور از چالشهای بیماری و طوفان برای جوجهها، ساختن لانههای متعدد، تا رسیدن به روزی که صدها تخممرغ را جمعآوری کرد.
پیام اصلی این گفتگو این است: شما میتوانید به هر خواستهای برسید، به شرطی که پروسهی آن را بپذیرید، مسیر درست را با ایمان ادامه دهید و به جای عجله برای رسیدن به «میوه»، از «نشانههای کوچک» و نتایج درونی (مانند آرامش) که از همان روز اول ظاهر میشوند، سپاسگزار باشید.
تمرین این قسمت:
برای اینکه این آگاهیها عمیقاً در وجود شما بنشیند، از شما میخواهم به این سؤال فکر کنید و تجربهی ارزشمند خود را با ما در میان بگذارید:
هدف یا خواستهی بزرگی که برایش تلاش میکنید چیست؟
و مهمتر از آن، برای اینکه در میانه راه «عجول» نشوید و مسیر را رها نکنید، چگونه «جوانههای کوچک» و نشانههای اولیهای که در مسیرتان میبینید را شناسایی میکنید؟
برای ما بنویسید که چگونه با «بزرگ کردن» و سپاسگزاری بابت همین نتایج بهظاهر کوچک (مانند احساس آرامش بیشتر، ایدههای جدید، یا یک موفقیت مالی اندک)، ایمان و انگیزهی خود را برای ادامه دادن مسیر تا رسیدن به «درخت تنومند» و نتایج بزرگ، حفظ میکنید؟
در پایان، از تجربهی گذشته بگویید: جایی که صبرِ شما نتیجه را چند برابر کرد یا عجله شما را عقب انداخت. چه آموختید؟
(اشتراکگذاری این تجربیات به همهی ما کمک میکند تا قانون تکامل و صبر را بهتر درک کنیم و در مسیر خود ثابتقدم بمانیم.)
پاسخت را کامل در قسمت کامنتهای همین صفحه بنویس تا هم برای خودت نقشهی راه شود و هم الهامبخش دیگران.
تولد یک خواسته….
سلام به استاد عشق و مریم عزیز و دوستان نازنینم که هر روز خدا رو بابت این جمع الهی و خانواده بی نظیر شکر میکنم.
هر لحظه بودن با این خانواده و این سایت و این استاد نازنین رو شکر میکنم و مثل همیشه عاشقانه میگم سپاسگزارم که هستین.
چه نکته زیبایی مژگان جان ، تا خودمون تغییر نکنیم دنیامون هم تغییری نمیکنه.
داستان خیلیهامون فکر میکنم مثل مژگان جان هست در برهه ای فقط شنونده هستیم و انباشته کننده اطلاعاتی که ازش لذت میبریم ولی انگار با یادگیریش کل کار انجام شده و دیگه تصمیمی برای اجرایی کردنشون نداریم و البته نتیجه چندانی هم نداریم و از این بابت متعجب هم هستیم اما از یک مقطعی به بعد جرقه عمل و اجرا هم زده میشه و نتایج کم کم خودشون رو بصورت تدریجی و تکاملی نشون میدن ک من عاااشق اون لحظه جرقه خوردن هستم.
خدا رو شکر که کسب و کار موفق و شناخته شده ای در ایران داری اینها پنجره های امید بیشتری رو به روی ما باز میکنن تا انرژی بگیریم و با صبر مداومت بیشتری داشته باشیم.وچه ایده خوبی برای زدن سایت و تغییری دیگر و شروعی دیگر…
تازه منم دارم یه جور دیگه یاد میگیرم که با نتایج کوچیک ذوق کنم و براشون قلبا خوشحال باشم و اونها رو نتیجه تصمیم خودم و رحمت لایزال الهی بدونم. البته قبلا هم ذوق میکردم اما الان یه جور دیگست انگار قشنگ یک معجزه رو دارم با چشم خودم میبینم.
وقتی استاد در مورد ریشه ها صحبت میکنه من واقعا دیوانه میشم که این بار به لنگر کشتی تشبیه کرد که زیر آبه و کسی حرکتش رو نمیبینه اما حرکت داره و هر بار سرعتش بیشتر میشه.
آخه ریشه ها رو کسی نمیبینه و فقط شاخ و برگ و میوه ها رو میبینن اما استاد عشق تنها کسی بود که با این وضوح در مورد ریشه های نادیده و نهفته در زیر خاک برام صحبت کرد ریشه هایی که ناشی از ایمان، شجاعت، حرکت و گوش دادن به ندای خدا در قلبمون هست ، ندایی که شاید هیچ توجیه عقلانی و منطقی نداشته باشه ولی ” کار میکنه” .
پیام ذهره جان در مورد صبر هست و چقدر زیبا با دلی بغض کرده از ذوق و شکرگزاری داره همه بچه های سایت رو که شاید هنوز در مراحل اولیه هستن به صبر و ادامه دادن دعوت میکنه. یعنی چه چیزی این عزیز رو تشویق میکنه که همه رو به صبر و موفقیت رهنمون بشه و خیلی ساده و عاشقانه بگه تو رو خدا ادامه بدین حتما به نتیجه میرسین؟غیر از رد پای عشقی که اساس شکل گیری این سایت الهی هست و بطور نامحسوس داره هممون رو عاشق و موحد میکنه؟ یعنی من باورم نمیشد تا این حد با استاد عشق و مریم جان و بچهای دوست داشتنی سایت ارتباط قلبی عمیق برقرار کنم.خدایا شکرت
تبریک میگم ذهره جان مثبت ۱۰ برابر درآمد اونم در شرایطی راحت تر و بهتر.
الهی شکرت
ذهره عزیزم کار خوبی که ما انجام دادیم تا خدا استاد عزیز رو سر راهمون قرار بده این بود که از خدا درخواست کردیم و خداوند ما رو بخوبی اجابت کرد.شکر…
توضیحات بسیار قشنگ و به جای استاد عزیز در مورد” صبر”
گیاهانی مثل قارچ و سبزه سریعتر رشد میکنن اما خیلی سریع هم از بین میرن مثلا قارچ یا گندم فقط یک سال دوام میاره اما دانه درخت خیلی دیرتر رشد میکنه ولی میتونه صدها سال حتی هزاران سال عمر کنه و اصلا نمادی از جاودانگی باشه که استاد عزیز بحث شیرین ریشه ها رو هم برامون باز کرده چون درخت هر چی داره از ریشه هاش داره.
استاد جان وقتی خودم قرآن رو میخونم هرگز اون درکی رو که شما با آیات قرآن بهم انتقال میدین رو ندارم چون شما عمق مطلب رو گرفتی و عاشقانه عرضه میکنی.
هر کدام از شما بر بیست یا صد نفر پیروز است اگرکه …. 《صابر》باشید ، راستش استاد جان اگر این سوال رو بصورت چهارگزینه ای میدادن منم اصلا گزینه صبر رو انتخاب نمیکردم ولی دیدگاه خداوند همیشه بهترین دیدگاهه و کلی درس برای آموختن داره.واقعا تحسینتون میکنم که انقدر زیبا این آیات رو درک کردین و درکتون رو در نهایت ظرافت بهمون انتقال میدین.
چه معیار و محک جالبی بیان کردین استاد عزیز که وقتی تصمیم به تغییر باورها میگیریم اولین چیزی که تغییر میکنه از همون لحظه و روز اول احساس درونی ماست که خیلی زود از طریق جسم و اثرات سلامتی و ارتقای جسمی خودش رو به ما نشون میده و چه خبر خوبی برای تضمین سلامتیمون و اینکه اگر مسائلی در این باره داریم مطمئن باشیم که بزودی با همون صبر جمیل شفا خواهد یافت.الهی هزاران مرتبه شکر.
بعدش نتایج کوچیک دیگه و بعد یک مشیر تکاملی در خلق خواسته ها و نتایج…😍😍😍
صبر به معنای تحمل نیست ، به معنای ادامه دادن یک مسیر هست با وصف اینکه هنوز هیچ اثری از نتیجه نیست.
اصلا صبر و طی تکامل یک چیز بدیهیه که در هر گوشه ای از این طبیعت و خلقت زیبا مشاهده میشه ولی انسان درگیر یک ترمز و مانع هست به نام عجله که خدا هم خودش از این مقاومت ما بخوبی آگاهه، پس به اندازه ای که ما بتونیم باور عجله رو کنترل کنیم صبور و دارای نتیجه هستیم.
اصلا عجله برای چی؟ همه اش برمیگرده به درگیری با زمان و حس رقابت و باور کمبود که اگه نجنبم تموم میشه و قاپیدنش ولی باور فراوانی میگه همیشه همه میز هست و این باران رحمت الهی تمومی نداره فقط ظرف بشر به مرور بطور کلی بیشتر میشه و یقینا بزرگتر هم شده.
مثال زیبای استاد عزیزم در مورد ذوق کردن برای تخم مرغهایی که دیدن و تولد یک خواسته …و طی مراحل اون از اول تا آخر و یک سری آزمون و تجربه ها و تضادهایی که تو مسیر باهاش برخورد کردن و حلش کردن و” کلی در مسیر درس یاد گرفتن” وبزرگتر شدن و با ابزار و نجاری و زبان طبیعت خیلی بیشتر آشنا شدن و چیکن شا و چیکن تراکتور ساختن و …البته ادامه دادن و ادامه دادن وصبر کردن و صبر کردن تا به خواستشون رسیدن و یکجا با کلی تخم مرغ بیشتر مواجه شدن.
حالا ذهن ظاهر بین میگه که خوب تخم مرغ چیه؟ میتونست ۵۰۰ تا تخم مرغ سفارش بده یا بخره یا از همون اول مرغهای تخم گذار آماده بگیره و خواسته اش برآورده بشه ، اما داستان هدایت و درسها و رشدهای حاصل شده چیز دیگری میگه.
تو مو میبینی و من پیچش مو
تو ابرو من اشارتهای ابرو…
آرزو میکنم که هممون بصورت تکاملی هر روز به زاویه دید خداوند زیبا و عشق نزدیکتر بشیم.
🌴🌳🌲🌴🌳🌲🌴🌳🌲🌴🌳🌲🌴🌳🌲🌴🌳🌲🌴🌳🌲🌴🌳🌲🌴🌳🌲🌴🌳🌲🌴🌳🌲🌴🌳🌲🌴🌳🌲🌴🌳🌲🌴🌳🌲🌴