در این گفتگوی شنیدنی، استاد عباسمنش به یکی از اساسیترین قوانین موفقیت میپردازد: تفاوت حیاتی بین «صبر» و «عجله».
بسیاری از ما کار را شروع میکنیم، روی خودمان کار میکنیم، اما چون نتایج بزرگ را بلافاصله نمیبینیم، نا امید شده و مسیر را رها میکنیم. استاد توضیح میدهد که مشکل، «عجول» بودن ماست. ما فراموش میکنیم که هر دستاورد بزرگی، نیازمند طی کردن یک «پروسه» و «تکامل» است.
نکات کلیدی که در این فایل میشنوید:
معنای واقعی «صبر»: صبر به معنای تحمل کردن و زجر کشیدن نیست؛ بلکه به معنای ادامه دادن مسیر درست، با ایمان و پشتکار، حتی زمانی که هنوز نتایج فیزیکی بزرگی را نمیبینیم.
قانون کاشت، داشت، برداشت: استاد با مثال کشاورزی توضیح میدهد که وقتی دانهای کاشته میشود، شاید تا مدتی هیچ جوانهای روی خاک نبینید، اما در زیر خاک، ریشهها در حال قوی شدن هستند. اگر آب و نور مناسب (کار کردن روی باورها) را ادامه دهید، جوانهها (نشانههای کوچک) ظاهر میشوند و در نهایت به درختی تنومند (نتیجه بزرگ) تبدیل خواهند شد.
خطر «ناسپاسی» نسبت به نتایج کوچک: ما خیلی زود موفقیتهایی که زمانی آرزویمان بودند (مانند راهاندازی یک سایت که مژگان عزیز تجربه کرد) را فراموش میکنیم و آنها را کوچک میشماریم. در حالی که دیدن و «بزرگ کردن» همین نتایج کوچک، انگیزه و سوخت ما برای ادامه دادن مسیر است.
داستان شگفتانگیز «تخممرغها در پارادایس»: استاد برای اولین بار، داستان کامل تجربهی شخصی خود در پرادایس را تعریف میکند. او توضیح میدهد که چگونه آرزوی داشتن تخممرغهای زیاد در دلش متولد شد، اما برای رسیدن به آن، چه مسیر طولانی و پرچالشی را طی کرد؛ از سفارش دادن تخممرغ از آمازون، عبور از چالشهای بیماری و طوفان برای جوجهها، ساختن لانههای متعدد، تا رسیدن به روزی که صدها تخممرغ را جمعآوری کرد.
پیام اصلی این گفتگو این است: شما میتوانید به هر خواستهای برسید، به شرطی که پروسهی آن را بپذیرید، مسیر درست را با ایمان ادامه دهید و به جای عجله برای رسیدن به «میوه»، از «نشانههای کوچک» و نتایج درونی (مانند آرامش) که از همان روز اول ظاهر میشوند، سپاسگزار باشید.
تمرین این قسمت:
برای اینکه این آگاهیها عمیقاً در وجود شما بنشیند، از شما میخواهم به این سؤال فکر کنید و تجربهی ارزشمند خود را با ما در میان بگذارید:
هدف یا خواستهی بزرگی که برایش تلاش میکنید چیست؟
و مهمتر از آن، برای اینکه در میانه راه «عجول» نشوید و مسیر را رها نکنید، چگونه «جوانههای کوچک» و نشانههای اولیهای که در مسیرتان میبینید را شناسایی میکنید؟
برای ما بنویسید که چگونه با «بزرگ کردن» و سپاسگزاری بابت همین نتایج بهظاهر کوچک (مانند احساس آرامش بیشتر، ایدههای جدید، یا یک موفقیت مالی اندک)، ایمان و انگیزهی خود را برای ادامه دادن مسیر تا رسیدن به «درخت تنومند» و نتایج بزرگ، حفظ میکنید؟
در پایان، از تجربهی گذشته بگویید: جایی که صبرِ شما نتیجه را چند برابر کرد یا عجله شما را عقب انداخت. چه آموختید؟
(اشتراکگذاری این تجربیات به همهی ما کمک میکند تا قانون تکامل و صبر را بهتر درک کنیم و در مسیر خود ثابتقدم بمانیم.)
پاسخت را کامل در قسمت کامنتهای همین صفحه بنویس تا هم برای خودت نقشهی راه شود و هم الهامبخش دیگران.
سلام بر عزیزان دلم
استاد جون سپاسگزارم بابت این همه آگاهی و این همه حس خوب و از خداوند بی نهایت سپاسگزارم
هر روز با هر بار گوش دادن به این آگاهی ها به جواب سوالاتم راحت می رسم و ممنونم از هدایت پروردگار، قانون تکامل و هدایت را با سلول سلول بدنم درک می کنم و بسیار در زندگیم تجربه کردم بسیار ،از پرورش کرم ابریشم تا پیله و پروانه شدن ،تا سرلاک دادن به جوجه عروس هلندی تا بزرگ شدن و حرف زدنش و تلاش برای باز کردن گره های داخل قفسش ،از هدایت یه بچه گربه چند روزه به طرف ماشینم که چند روز قبلش دخترم از خداوند خواسته بود که فقط زمانی اون را دیدم اشک ریختم و در برابر امر پروردگارم تسلیم شدم ،شیر براش خریدیم و الان ازش نگه داری می کنیم و عجیب هدایت را با تمام وجودم لمس کردم ،بله استاد جون وقتی در این مسیر زیبا خودت را رها می سپاری خود نشانه ها و تکامل و قوانین لاجرم برات همین جور تکرار میشه، ما جدای از اینها نیستیم ،رب العالمین خیلی قشنگ مدام در طبیعت و با طبیعت قوانین را برات یادآوری می کنه ،و عجیب تر اینکه مصداق این آیه که کیست که بتواند کسی را که خداوند او را بلند می کند به زمین بزند و برعکس را دراین هدایت ما دیدیم .بچه گربه ای که بخاطر نقص عضو توسط مادرش رها شده بود در کنار آدم هایی قرار گرفت که عاشقانه دوستش دارند و پادشاهی می کنه .سپاسگزار الله یکتایم که زیباترین درس ها را به راحتی و آسونی با طبیعت و پدیده هایش به ما می دهد از او می خواهم یاریمان کند تا از عمل کنندگان واقعی باشیم .
سپاس از همه ی عزیزان دلم